2220 resultaten.
onbegrensde ruimte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
392 stilte spitst de oren
woorden eenvoudig als gras
zinnen die de zon bewegen
tekens een waterdichte regenjas
taal draagt poëzie
op handen naar de
onbegrensde ruimte
van de ziel
stilte spitst de oren…
[ Ik zwaaide terug ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 Ik zwaaide terug
naar de fladderende groet --
Een mouw zonder arm.…
OMINA
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 een gebeurtenis
is nooit iets wat
zomaar gebeurt
de poëet ziet méér:
een voorval is niet
slechts toeval
stilletjes worden
louter gebeurtenissen
aankondigers
omina die fluisteren
in dichters oor
wat komen gaat
in de verborgen wereld van
dichters hoofd weerspiegelen zij
de diepste behoeften
van de mensenziel…
een schitterend verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 toen ik in het nest
van mijn hoofd
verwikkeld was
gooide ik onwetend
porseleinen eieren
overboord
als een zwerm vogels
vloog de taal uit
het ijzeren nest
de zon schitterde
van verlangen en
vergetelheid
op de poëzie van
het gebroken
porselein…
reis naar Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 toen hij van de fiets viel
dwarrelden uit zijn dichtersziel
de laatste letters
het vermoeide hart legde
de poëzie
met zachte handen neer
iemand schreeuwde iets
tussen donkere kastanjebomen
aan het einde van het pad
het dichtershoofd draaide opzij
onder het asfalt golfde de toekomst
de zee was hoorbaar in de verte
zijn gedichten…
veel geluiden zijn al dood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 ik weeg stilte en
het valt me zwaar
ik kan de druk
niet meer verdragen
de antwoordloze vragen
ik leg ze naast me neer
is er nog plaats
om gedachten naast
gedichten neer te vlijen
zinnen moeten ook betijen
anders zijn de woorden
zonder context waardeloos
ik steel lucht
in ademloze nood
ik wil decibellen breken
alle mensen tegenspreken…
gewapend glas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
559 men moet
klanken proeven
ritmes voelen
stemmen vinden
men moet
poëzie wegen
op schalen van
eigenzinnigheid
men moet
secuur schrijven
langzaam kauwen
woord voor woord polijsten
men moet
lijstjes van het moeten maken
tot het nieuwe weten
men moet
uit verlangen schrijven
Laten wij nog eenmaal
de kamer wit maken
nog eenmaal…
de magie van soepele zinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.081 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strakbevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
SCHITTEREND - ode aan Walt Whitman
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 in de donkergroene bundel
neuriet de held dromend
zijn legende tegemoet
schepper van een poëtisch collage
dat de ogen vasthoudt zoals
The Joy of Life of Sterrennacht
ik ben een kosmos schrijft hij
een oneindige ruimte samen
met alle materie en energie
een van de wilde jongens
halfgod van innerlijk gezang
weefsel van stemmen
ik…
de kern - m.nijhoff
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 ijle hoofdpersonen
in poëzie verwoord
de kern van wie jij bent…
Geen punt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 de dichtregel
Niet nodig, de werking van de
Pas geschreven poëzie gaat door
Waar de regel is opgehouden…
s' abriter de l'orage
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
519 het eigenlijk niet zo
verwonderlijk dat ik m'n heil
zocht in de poëzie om mezelf
daarin te verschuilen…
Vol ervan
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
772 Een haag
vol ervan
en akkers
klaar om
naar te luisteren
zelfs een draaiend
karrenwiel
kraakt
van poëzie…
Onzichtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Onzichtbaar gedicht
Verschijnt in het licht
Poëzie uit hogere hand
Komt uit jou handen tot stand…
loveletters
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
482 letterliefde
woordwarmte
regels die neigen
naar poëzie...
het gedicht
loopt langzaam warm
voor leesgrage ogen…
Oeuvre
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 zie, mijn versjes zijn om te vlaggen
mijn haiku's zijn voor op je knie
om mijn limericks mag je lachen
om te huilen is mijn poëzie…
terwijl je kookt verdampt de tijd
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
514 soms lijkt poëzie
zo simpel
dat je denkt
kan ik ook
maar dan verschijnt
er op je hoofd
een rimpel
en langzaam
raak je
van de kook…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 het kalfje werd met een
dun touwtje om zijn pootjes
uit de drachtige koe getrokken
de boer was de hele dag in touw
op de boerderij schommelden wij
als kinderen aan een dik touw
op het schoolplein deden we
vaak een potje touwtrekken
en bij de gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker…
drama in drie bedrijven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 slechts gehuld in een stilzwijgen
betrad hij haar kamer, twee hoog
wetend dat, wat zij ging krijgen
was bedoeld voor die hij bedroog
slechts gehuld in eigenwaarde
staat zij weer naast het lege bed
waarin hij zich openbaarde
en zij niet goed heeft opgelet
slechts gehuld in een boetekleed
zwerft hij nu door het lege huis
dat lijkt gevuld…
verloren bestaan
netgedicht
4.3 met 61 stemmen
7.626 Gestoord geraakt van al dit leven
wil ik vertrekken van dit land
geweld, oorlog en misbruik
heeft mij reeds aangerand
Verloren geraakt in dit bestaan
stilzwijgend in de ban
Ga ik weg en ik vertrek
Zodra ik weet waar heen ik kan
Vrijheid kan niet worden verkregen
geen land is nog paraat
zonder zich te laten verleiden
tot het plegen van…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
De Bron
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
893 Wij hebben ons stilzwijgend, in de loop der jaren
de luchten toegeëigend, die van de vogels waren
eens in het begin, was het water van de vissen
ook daar grepen we in, en zonder compromissen
de bomen in het bos, we hebben ze vermoord
het evenwicht van groen en blauw, gaandeweg verstoord
op alles wat ons te pas komt, leggen we beslag
en niemand…
Lente
netgedicht
4.7 met 109 stemmen
9.006 Stilzwijgend tikken de kiemen
als eitandjes tegen de aardschaal
Verblindend is het licht
als het donker eindelijk wijkt
Dagen worden aaneengeregen
met dons en mos en twijgen
Bevend zweeft de nevel
over heide, weide, wouden
Blatend, kakelend, kwetterend
wollig, mollig, melkgelik
Bruisend breekt het beekje
De elver schiet schichtig…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 nog eenmaal
dwarrelen geletterde vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de angst gemaskerd
twee bruine ogen
spreken stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen…
Vogelvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De tijd van stilzwijgen is voorbij.
Van nu af aan ben ik vogelvrij.…
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
Slordige notities (25)
gedicht
2.9 met 35 stemmen
8.529 Wat is poëzie
zonder de wind en de regen
en de zon waarin alles weer droogt?
hier is alleen
het betonnen licht
van een lege kelder…
voor wie niets verwacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
750 verwacht niets van de poëzie
materieel gezien is 't van weinig waarde
toch kan het hartverwarmend zijn...
'een vleug hemels geluk op aarde'…