Alle inzendingen over oogst

810 resultaten.

Sorteren op:

Een paradijs voor mij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
geur al in de verte zagen zij haar komen als de prinses uit hun dromen de knopjes werden gedraaid als haar flits hun uitspansel raakte zij wilden met hun blik alle groei energie van de schepping vragen dan bloeien en vruchtgeven tot in een lange reeks van jaren zou er dan toch een hemel zijn met een herfst vol rijke oogsten…

mijn kinderstem

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.977
niets beeft en het groen dat om de bomen zweeft hangt roerloos, ik wil nu gaan vertellen van mezelf, wees stil mijn stem, in 't midden van dit land geboren, in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen, al vliegend naar het blauw zo transparant als morgendauw - zij spint de fijnste wolken die het hoogst drijven en draven, nectar uit de oogst…
hebus3 januari 2005Lees meer >

de filosoof

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
hij plantte een zaadje van verlangen in vruchtbare grond koesterde het voor droogte en kou zorgzaam beschut het groeide voorzichtig doorstond de sei- en andere zoenen werd trotse jonge boom de kruin vol sappen bruisende belofte van schaduw en oogst lente verraste met bloesemkroon en zomer bracht licht het najaar een korf vol ideeën…
rietvr29 september 2008Lees meer >

Het verborgen paadje

netgedicht
5.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 484
alles altijd bloeit ook nu een half zonnetje en samen even vrij los van de wereld in samenspraak alles begroeten de stand van zaken opmaken wat zijn schoonheid heeft gegeven wacht nu overleven alles heeft vrucht gegeven voor weer een nieuw leven wij blijven de tuin verzorgen wie liefde geeft zal de kleurigste bloemen oogsten…

Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 816
Jij draagt niets dan je zonnebloem maar daarmee ben je rijk; ik die zoveel het mijne noem, voor hebzucht vaak bezwijk, ik zie je stromp'lend verder gaan en voel weer wat ik mis: het lokken van de stem, verstaan in waar geen droefheid is omdat zo hevig geel het veld de oogst draagt van de vrede.…
Adeleyd30 augustus 2006Lees meer >

herfstzee

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 781
zo waait de wind door sombere huizen de lucht is te rauw voor minnende verzen hoor hoe huilt de deur naar buiten zoekt zonder spoor en in verval een zacht gebed in kleine schelpen elke dag, zo sterft het uur volslagen blind door oude oogst als vaag de hemel half bewolkt boven het laatste zomerwoord hoor hoe zwaar de deining schuimt…

Crematie van het materialisme

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
“Ik ben Uw vrouw’s plastisch chirurg en condoleer U met haar overlijden, ik behandelde haar voor haar dood, mede door mijn werk ligt ze prachtig opgebaard en oogst ze bewondering; Uw vrouw haat schulden, overhandig U daarom persoonlijk de rekening” De weduwnaar antwoordt: “er wordt gezocht naar verband tussen Uw werk en…
Custor14 januari 2011Lees meer >

Oude hand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Zie het huisje in de regen bomen bij de oude sloot land voor oogst bewerkt herinner me die dagen dat we door de polder liepen in mijn hart nog zoveel vragen die in dromen verder sliepen gevoel van jouw oude hand die de brief had vastgehouden berichten van het platteland mensen die we blind vertrouwden de ansichtkaart van toen we…

Dronkaards en schelmen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
overvloedig de oogst van melk en honing jij bent de koning op mijn kasteel verfijnd zijn de feesten exquis het gebraad in elegante dansen blijft hoofsheid paraat maar in de kerkers schreeuwt het geboefte rammelen de kettingen in vochtige kou dronkaards en schelmen die mensen bedwelmen gespuis van het minste allooi vindt ook hier…
wil melker14 september 2012Lees meer >

Beaujolais Primeur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
nooit weet ik wat aan komt waaien hoe of wat te oogsten, is de muze goed geluimd, straf maar rechtvaardig, zwartgallig op het botte af, of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
enrico27 december 2011Lees meer >

Europese lente

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
- ik eet van deze wereld niet meer mee ik heb haar gerechten niet ontwikkeld geen ingrediënt ervan bereid ik zal voor hun monden niets meer oogsten ik heimwee slechts naar afval nog iemand trouwens iets gehoord van de lente in Damascus?…

Koude trappen, warm bloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken voordat het te laat is en hij afsterft. Ook al was hij dood ik bleef de boom water geven weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden dat was niet nodig want mijn hart zijn branden verwarmde de nu lege wanden.…

Erfenis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.515
In tijd rest slechts nog wat je zaait: een ander zal je oogsten; gaat door met wat je achterliet bebouwt jouw akker van verdriet met groene vreugdetranen. Laat geen verschroeide aarde na, waar niemand nog wil wonen maar breng wat warmte in de tijd opdat in liefde iets gedijt, wat door de eeuwen heen zal komen.…
Chatfant19 maart 2013Lees meer >

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
vol van aarde is mijn taal gestorven aan een droom stuurloze bark op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

Landelijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
De oogst geborgen schouwt de landheer, verguld van hoge dunk, tot nok gevulde schuur Waar zwaargewichten, naar vermogen, magere magen niet bij de ruif gedogen.…
Luctor25 januari 2015Lees meer >

Wij bloeiden wild

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
wolken wat wit jij kaatste ons licht snel weer terug ik warmde mijn rug onder jouw stralen om mijn kleur op te halen en penseelde prilgroen ons verlangen wij bloeiden wild in bloemen die alleen deze zomer maar kenden wisten de lente in voorzichtig verkennen maar de zaden zijn rijp om samen de dromen in geur te gaan oogsten…

Hypocriet

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
zeggen hoe het niet meer moet met je grote mooie hoed dansen in het hoge riet meneer de vuile hypocriet want je woorden snijden laten mensen lijden je mes staat weer op scherp in dit gevoelig onderwerp je laat je eigen wereld draaien door roddels rond te zaaien maar je oogst kan wel mislukken en dan kan je rotte appels plukken gelukkig…

leven zonder spijt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
ik wil je snelontwaken zomer in je woorden zien want als de dag begint dan kus je me misschien je wintert in je nachtelijke dromen kou trekt op in een lente die nooit is gekomen je zorg oogstte herfst maakte vruchten vroeger rijp maar bent jezelf helaas vergeten daarvoor kreeg je te weinig tijd bent eindelijk bevrijd hebt…
wil melker9 september 2006Lees meer >

berouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
geef het water mij als een herinnering als het drijft tot ver na mijn tijd, schrijf mijn naam op het spiegelend vlak en dicht haar oever mijn geschreven woorden toe het sterven in mij oogst het laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen kantelt tegen het licht tot na het duister het gemis zal slechts een vondeling beroeren wanneer zijn…
elze28 oktober 2017Lees meer >

Bodemvriend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Ik heb de centen verdiend om de grond te bewerken ploegen, zaaien, maaien, oogsten met de blik naar het Zuiden en de vruchten aan de boom dikwijls staarde ik naar de zee als naar een lang vergeten heimwee dan schreef ik jou brieven bij het kaarslicht van de nacht er lagen hier lijken begraven schreef een oud potlood op vergeeld papier…
mobar5 november 2017Lees meer >

dat wintert op het witte feest

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.030
je handen korenblauw van kou en in je ogen kleurt de zomer nog zijn bloemen je lach ontluikt een lage zon en in het schralen van de wind geniet je een gefluisterd lied je bent altijd een vrijheidskind geweest dat wintert op het witte feest je aardt en draagt de tinten van de oogst een vruchtbaar rijp seizoen je warme lippen…
wil melker29 oktober 2003Lees meer >

in zwarte aarde voor citroenen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.890
ik heb je op de markt gekocht je lag alleen, stilte om je heen in de schaduw van het middagstof ik voelde al meteen dat ik je mocht we zijn naar huis gegaan ezels grijsden in een rij hitte en die stank voorbij je oogstte mijn bestaan ik kon het geel niet laten lijden zou je nooit kunnen besnijden of willen schillen als een vrucht nu je…
wil melker17 september 2003Lees meer >

Het liefst oogst ik je lach II

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.113
het regent pijpenkrullen in mijn haar als ik mijn hoofd naar buiten waag de zomer is een ware plaag voor bruinverlangend brandgevaar in plaats van warme zomersproeten koelen druppels mijn gezicht wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht dansen de plassen rond mijn voeten het laat me allemaal stoïcijns al weet ik me zonneklaar geplaagd ik blijf…
Nina Laverona15 augustus 2008Lees meer >

Oogsttijd

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 955
Leef het leven zoals het je aan komt waaien het oogsten komt pas na het zaaien.…
willeke14 oktober 2003Lees meer >

Diffuus licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 510
vrijblijvend dragen geluiden de wereld langs tuinen en huizen verliezen volumen en vullen zich in onderscheid met wat hoorbaar overblijft deze mêlee van leven en bestaan kent een vitaliteit die als dag en nacht samengaat waar donker en licht geluiden met seizoenen kleuren oogst warmte het schaduw gebeuren pas als de nacht…
wil melker17 februari 2021Lees meer >

Kanker

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
jij hebt de pijnen ervaren van verdrogende boombast en de oogst van leeg gele aren zag hoe klei scheurde tot een rafelig patroon in uitgewoonde beddingen voelde hoe verlammende angst brekend krampte in een al zwaar geteisterde wereld ongezien zijn de natuurgebeurens van een al zwaar uit het lood geslagen stervend bestaan geen…
wil melker26 december 2019Lees meer >

Solidifier of Impressionism

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
Zwart omrand en beeld versterkend Groen als de druk op de onhaalbare onaantastbare bodem van willekeurig welke oceaan Rood als een draad door de passie en de haat op de spotters, spuiers en ander kruipend addergebroed Bruin als een streep door het golvende leven van vervallen boerderijen en verdroogde oogsten onder een genadeloze zon…
Rudyard28 maart 2006Lees meer >

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt over de akkers Hier golft schaduw koren voort Alsof de zee deelneemt aan het wiegen van de oogst…
yokoda21 april 2006Lees meer >

De laatste halmen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
nog ben ik niet verdronken in de donkere tonen van de muziek om me heen het duistere galmen maakte me alleen braken bijna de laatste halmen van mijn oogst ik had mezelf een bloementuin beloofd waarin ik uit hoge tonen de mooiste melodieën liet komen die in warme wind jeugd en passie dansten met elkaar sjansten in de meest briljante…
wil melker1 januari 2017Lees meer >

door de tijd gejaagd

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
ons verhaal staat hier even op papier, maar vroeger toen wij niet schrijven konden maar gelezen aan de kleuren die zo vrij en uitzinnig gegeven je bent gewoon geworden kent de rij, de keuterboerderij oogst alleen maar meer moderne tijden waar ze zijn gebleven je handen op m'n lijf zo stijf, ik zal ze weren als de pest in een postpakket…