810 resultaten.
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien en
vruchtgeven
tot in een lange
reeks van jaren
zou er dan toch
een hemel zijn
met een herfst
vol rijke oogsten…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven, nectar uit de oogst…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven
wij blijven de
tuin verzorgen
wie liefde geeft
zal de kleurigste
bloemen oogsten…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
herfstzee
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
781 zo waait de wind
door sombere huizen
de lucht is te rauw
voor minnende verzen
hoor hoe huilt
de deur naar buiten
zoekt zonder spoor en in verval
een zacht gebed in kleine schelpen
elke dag, zo sterft het uur
volslagen blind door oude oogst
als vaag de hemel half bewolkt
boven het laatste zomerwoord
hoor hoe zwaar de deining schuimt…
Crematie van het materialisme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
717 “Ik ben Uw vrouw’s plastisch chirurg
en condoleer U met haar overlijden,
ik behandelde haar voor haar dood,
mede door mijn werk ligt ze prachtig
opgebaard en oogst ze bewondering;
Uw vrouw haat schulden, overhandig
U daarom persoonlijk de rekening”
De weduwnaar antwoordt: “er wordt
gezocht naar verband tussen Uw werk
en…
Oude hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 Zie het huisje in de regen
bomen bij de oude sloot
land voor oogst bewerkt
herinner me die dagen
dat we door de polder liepen
in mijn hart nog zoveel vragen
die in dromen verder sliepen
gevoel van jouw oude hand
die de brief had vastgehouden
berichten van het platteland
mensen die we blind vertrouwden
de ansichtkaart van toen
we…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 overvloedig de oogst
van melk en honing
jij bent de koning
op mijn kasteel
verfijnd zijn de feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 nooit weet ik wat aan komt waaien
hoe of wat te oogsten,
is de muze goed geluimd,
straf maar rechtvaardig,
zwartgallig op het botte af,
of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
Europese lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 -
ik eet van deze wereld niet meer mee
ik heb haar gerechten niet ontwikkeld
geen ingrediënt ervan bereid
ik zal voor hun monden niets meer oogsten
ik heimwee slechts naar afval
nog iemand trouwens iets gehoord
van de lente in Damascus?…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten
hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken
voordat het te laat is en hij afsterft.
Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
Erfenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.515 In tijd rest slechts nog wat je zaait:
een ander zal je oogsten;
gaat door met wat je achterliet
bebouwt jouw akker van verdriet
met groene vreugdetranen.
Laat geen verschroeide aarde na,
waar niemand nog wil wonen
maar breng wat warmte in de tijd
opdat in liefde iets gedijt,
wat door de eeuwen heen zal komen.…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
Landelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 De oogst geborgen
schouwt de landheer,
verguld van hoge dunk,
tot nok gevulde schuur
Waar zwaargewichten,
naar vermogen,
magere magen
niet bij de ruif gedogen.…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden
zijn rijp om
samen de dromen in
geur te gaan oogsten…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ik heb de centen verdiend
om de grond te bewerken
ploegen, zaaien, maaien, oogsten
met de blik naar het Zuiden
en de vruchten aan de boom
dikwijls staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een ware plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf…
Oogsttijd
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
955 Leef het leven zoals het je aan komt waaien
het oogsten komt pas na het zaaien.…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
Kanker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 jij hebt de pijnen
ervaren van verdrogende
boombast en de oogst
van leeg gele aren
zag hoe klei
scheurde tot een
rafelig patroon in
uitgewoonde beddingen
voelde hoe
verlammende angst
brekend krampte in een
al zwaar geteisterde wereld
ongezien zijn de
natuurgebeurens van
een al zwaar uit het lood
geslagen stervend bestaan
geen…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt over de akkers
Hier golft schaduw koren voort
Alsof de zee deelneemt aan het wiegen van de oogst…
De laatste halmen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 nog ben ik
niet verdronken
in de donkere tonen van
de muziek om me heen
het duistere galmen
maakte me alleen
braken bijna de laatste
halmen van mijn oogst
ik had mezelf een
bloementuin beloofd
waarin ik uit hoge tonen de
mooiste melodieën liet komen
die in warme wind
jeugd en passie dansten
met elkaar sjansten in de
meest briljante…
door de tijd gejaagd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
930 ons verhaal staat hier
even op papier, maar vroeger
toen wij niet schrijven konden
maar gelezen aan de kleuren die
zo vrij en uitzinnig gegeven
je bent gewoon geworden
kent de rij, de keuterboerderij
oogst alleen maar meer
moderne tijden
waar ze zijn gebleven
je handen op m'n lijf
zo stijf, ik zal ze weren
als de pest in een postpakket…