Alle inzendingen over peinzen over het lev

45182 resultaten.

Sorteren op:

Dromenman

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
hoge toren dook de lente alleen naar liefde rook Dat alles kan ik nu nog denken het leven zal me blijven wenken zo is al het voorbije niet voorbij ik zeg, ik schrijf, het is van mij!…

Droomland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
De kale bomen vegen traag langs de hemel, vastgehecht aan een landweg, met een paar huizen, versterkt door een kerk, waarvan de duldende torenspits prikt naar rafelige wolken, hoog ontvlamt het uurwerk als een gouden krans. Het land in halfslaap onder hoge lucht gedaald, nog niet bewoond, open gelaten tussen boomwallen, in gedachten…

Ontknoping

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Natuurlijk, best belangrijk allemaal Zo'n Trump verrassend aan de macht gekomen En Hillary nam afscheid van haar dromen Maar nu weer naar het Sinterklaasjournaal Dat is nu eenmaal op óns grondgebied In deze tijd de allerhoogste Piet!…
trawant9 november 2016Lees meer >

Ontwaken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
Als een plichtsgetrouwe onmiddellijk present Lichamelijk protest De onbehaaglijke vulling van een onverteerbare werkelijkheid Slikken moet ik Geen keuze Maar jij verteerd me Verleiding met zoetgevooisde zinnen Spokend in mijn hoofd IJersterk verzet tegen dat wat is Verlies ligt op de loer Winst onmogelijk uitgaand van tekort Bestelling…
Zooniea26 november 2021Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
En wanneer ik mij terugtrek uit de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik: eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild, waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
CB13 augustus 2024Lees meer >

voor jou

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Geef nooit het hele hart , want liefde zal nauwelijks iets waard zijn voor hartstochtelijke vrouwen, als alles zeker lijkt ; zij houden er niet van dat het van kus tot kus verbleekt ; alles wat lieflijk is, is maar een kort en dromerig genot. O, geef het hart nooit onverkort want zij, wat men ons ook verteld, leggen hun hart in het spel.…

HET WARE GELOOF

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.300
Als de kardinaal een scheet heeft gelaten, zeggen ze: "Sjonge jonge, wat ruikt het hier lekker, net of iemand lever met uien staat te bakken." Dat soort katholieken, daar ben ik niet dol op. (1965) -------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (1987)…

Bergen, 1971

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Met wankele benen van de dronken boot nog zonder een plek om te verblijven In kou en regen van haven naar stad vluchten naar het museum de warmte van de kunst Zalen met schilderijen van Munch Wij kenden niet eens zijn naam wisten wij veel… van hem, dè Noorse schilder van het licht en het duister van die eeuwige schreeuw…

Je weet dat het kan

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Corona ontwrichtte verbijsterend veel (het dichten daarover viel eerst veel te zwaar). Het drong zich naar binnen, er bleef weinig heel. Een knuffel werd afstand, een kus slechts gebaar. Een vijand die “eigenlijk” niet werd verwacht, Vernietigde levens; het heden werd “toen”. Maar zorgers en dokters ontwikkelden kracht. Toch wordt het, geloof…

Speenkruid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Speenkruid, mijn grondzon, grondtoon, lied voor een lente die nog komen moet, moed na de winter, groet aan het leven. ‘Houdt vol, de zon is aan de terugreis begonnen’; wat kan ik anders zeggen?…

CONCREET

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 512
07.00 uur: een vrachtwagen rammelt en remt de werksoldaten starten de machines hameren in putten, lachen in loopgraven mager onkruid verlangt stilletjes naar de platonische kus van een bui of het eind van deze zomer van god verlaten mensen rennen als honden in de regen, afgeplakte ramen, waar weduwen en gekken in cirkels van gedachten leven…

Ruimtereis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 334
De tijd glijdt zacht als stromend licht, een fluistering die nooit wil stollen. De uren rollen, dalen, tollen, maar vinden steeds hun eigen zicht. De ruimte spreidt zich wijd en vrij, een doek beschilderd met miljoenen dromen. De sterren komen, de sterren stromen, En zingen traag een eeuwig wij. Daar waar tijd de ruimte raakt, ontstaat…
Johny donovan7 september 2025Lees meer >

Het hofje

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.290
In d’ eentonigheid der dagen Koest’ren zij hun hofjesvree Dragen die zelfs buiten ‘t poortje In ‘t rumoerig leven mee.…

De droomtrein

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
De trein van mijn dromen staat voor mij klaar met open armen zonder drempel vanaf het perron ik stap in en ga zitten het landschap glijdt voorbij ik lees een boek met koffie uit een stevige beker De trein van mijn dromen rijdt naar alle steden overbrugt alle rivieren zonder geregel of gevraag komt hij naar me toe en gaat waarheen ik wil…

Leven en laten leven

netgedicht
5.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 482
als dat er mensen zijn waarbij het belang van respect voor en vertrouwen in bij grote aantallen en speciale groepen uitermate omvangrijk is omdat er net zoveel soorten eerlijkheid zijn als dat er mensen leven voor respect en vertrouwen gelden dezelfde basisprincipes waarbij leven en laten leven voor de minste wrijvingen zorgt en…
wil melker27 februari 2024Lees meer >

Het leven wat we leven

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 807
Er is meer na dit leven, er is meer na dit aardse er is meer, maar laten we dit leven naar waarde weten te schatten, terwijl we het leven!…

Leven en laten leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 794
Leven en laten leven Zeggen ze altijd Maar hoe moet je dan echt leven? En wat is laten leven? Is dat iets niet zeggen Ook al wil je het kwijt? Is dat braaf overleggen? Midden in een strijd? Wat is leven dan? En laten leven al helemaal Alles doen omdat het kan? Midden in de nacht pissen tegen een lantaarnpaal?…
mikie16 april 2011Lees meer >

Nieuw leven, het leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Het begin De beweging van het het zaadje Toenadering zoekend naar het eitje en daarna De verbinding en het delen waardoor groei mogelijk is Het leven: Beweging Toenadering Verbinding Delen Groeien Zijn als de natuur zo puur dat is Leven…

Jouw gezicht .....

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.891
blik starend in de verte gericht Gedachten die heden en verleden omarmen Af en toe een rimpel op je voorhoofd 'n peinzende rimpel wel te verstaan eentje die je stralende lach verdoofd waardoor de blik somberder kan staan Maar dan komt er weer die glans die sterretjes in je sprekende ogen de gulle lach krijgt weer 'n kans en laat het peinzen…
metha13 juli 2003Lees meer >

Slobberwijn

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 630
De avond valt in droomschaduw slobberwijn op tafel, pantoffels radio mijmeringen over de zee vaak wanneer hij zich verplicht in het alleen zijn te peinzen vreest hij de eenzaamheid die in zijn jeugd voelbaar was het is hier niet heilig meer oude boeken door het stof gehaald liggen te huilen onder regenlaarzen achtergelaten in de hal;…

De scherf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 270
De scherf steekt, steekt van buiten af. Af van wat mooi zou zijn. Zijn is niet wat is, is nooit genoeg. Genoeg voor morgen. Morgen, meer en meer. Meer kan ik niet doen. Doen is alles. Alles wat overblijft.…
Fluit7 november 2025Lees meer >

Over nu

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Nuwe* inzichten Nopen mij Over het nu te dichten. Toen was het nu Nu is het nu Straks is het nu. Het is continu Nu.…

Mank

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Láten we hét hebben óver klemtónen óp hun fundáment staat óf valt het vérs óver hun hórdes springén hardlopérs: pás voor pas úitgekiendé danspatrónen tégenwicht vóor onmuzíkale gnómen máken zij, déze klemtónen, de vóor áls op het ákkerland plóegen een spóor (nóu, nou, he, hé, eindelijk éven bijkómen) kúnnen we nú alsjeblíeft weer gewóon…

Gezicht.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Een ernstig gezicht. Daarna weer open en blij. Men voelt zich weer vrij.…
martin valk20 januari 2021Lees meer >

Afgelopen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
In mijn droom liep ik in een wildernis. Het was er modderig en kil. Stenen bedekt met mos, ze lagen er roerloos en stil. Er was een werkman met een spa. Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad, vroeger wandelde ik daar met mijn man.” Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.” Er was een heuveltje, Ik klom er moeizaam tegen op…
Antje20 maart 2022Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik rende en sprong me rot over andermans pad Was me nooit bewust van het effect dat dat had Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…

Makelaars

snelsonnet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 452
Loopt er een met een strijkstok over straat Dan ziet u ook aan zijn manier van lopen Of hij zijn geld verdient met huizen kopen: Alleen een violist houdt keurig maat. Maar ziet u ook iets hangen of iets haken, Dan heeft u met een makelaar te maken.…
Wim Overweg3 september 2026Lees meer >

Verlengsnoer drie naar vier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
groot is het hartzeer van de gedupeerden toch kregen de daders een nieuwe kans een blos op de wangen voor iedere domme gans om ze de dans te laten ontspringen telkens weer veel krassen en deuken maar waar staat het materiaal om schoon te poetsen en om uit te deuken ? mooie woorden beloften telkens weer maar wie ziet…

I don't mind stealing bread from the mouths of decadence

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Ik zag decadentie voor me als een monster met een monomond evenals ik alle andere zonden slechts 1 mond toekende bracht de zelfbenoemde dichter in. Maar repliceerde de geestige gezwindheid ad rem: decadentie zou decadentie niet kunnen zijn zonder decadent veel monden En hier had zelfs de brabantse betweter niet van terug even liet…

Truiens

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 276
Er is iets in het glimmen van de Truiense appel. Fluisterend in de winter, hoe bast ‘n tak zich klaarmaakt, de knop zorgend te kiemen. Herademend tot helende bloei, ten volle in de Truiense zon als roze-witte pareltjes - een Haspengouwse engelendans - in het opkomend lentegroen. Rijpend in zomergeel licht, de groene appel stroomt vol…