45182 resultaten.
Dromenman
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
872 hoge toren dook
de lente alleen naar liefde rook
Dat alles kan ik nu nog denken
het leven zal me blijven wenken
zo is al het voorbije niet voorbij
ik zeg, ik schrijf, het is van mij!…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.
Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten…
Ontknoping
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Natuurlijk, best belangrijk allemaal
Zo'n Trump verrassend aan de macht gekomen
En Hillary nam afscheid van haar dromen
Maar nu weer naar het Sinterklaasjournaal
Dat is nu eenmaal op óns grondgebied
In deze tijd de allerhoogste Piet!…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Als een plichtsgetrouwe onmiddellijk present
Lichamelijk protest
De onbehaaglijke vulling van een onverteerbare werkelijkheid
Slikken moet ik
Geen keuze
Maar jij verteerd me
Verleiding met zoetgevooisde zinnen
Spokend in mijn hoofd
IJersterk verzet tegen dat wat is
Verlies ligt op de loer
Winst onmogelijk uitgaand van tekort
Bestelling…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 En wanneer ik mij terugtrek uit
de drukte, om te peinzen en te herdenken, weet ik:
eenzaamheid is geen tekort, maar een plek in mijn hart, puur en mild,
waar de wolk zweeft en de madeliefjes dansen — een stille ruimte vol liefde en veerkracht.…
voor jou
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.593 Geef nooit het hele hart , want
liefde zal nauwelijks iets waard
zijn voor hartstochtelijke vrouwen,
als alles zeker lijkt ; zij houden
er niet van dat het van kus tot kus
verbleekt ; alles wat lieflijk is,
is maar een kort en dromerig genot.
O, geef het hart nooit onverkort
want zij, wat men ons ook verteld,
leggen hun hart in het spel.…
HET WARE GELOOF
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.300 Als de kardinaal een scheet heeft gelaten, zeggen ze:
"Sjonge jonge, wat ruikt het hier lekker,
net of iemand lever met uien staat te bakken."
Dat soort katholieken, daar ben ik niet dol op.
(1965)
--------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1987)…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Je weet dat het kan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 Corona ontwrichtte verbijsterend veel
(het dichten daarover viel eerst veel te zwaar).
Het drong zich naar binnen, er bleef weinig heel.
Een knuffel werd afstand, een kus slechts gebaar.
Een vijand die “eigenlijk” niet werd verwacht,
Vernietigde levens; het heden werd “toen”.
Maar zorgers en dokters ontwikkelden kracht.
Toch wordt het, geloof…
Speenkruid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Speenkruid,
mijn grondzon,
grondtoon,
lied voor een lente
die nog komen moet,
moed
na de winter,
groet
aan het leven.
‘Houdt vol, de zon
is aan de terugreis begonnen’;
wat kan ik anders zeggen?…
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 07.00 uur: een vrachtwagen rammelt en remt
de werksoldaten starten de machines
hameren in putten, lachen in loopgraven
mager onkruid verlangt stilletjes
naar de platonische kus van een bui
of het eind van deze zomer
van god verlaten mensen rennen
als honden in de regen,
afgeplakte ramen, waar weduwen en gekken
in cirkels van gedachten leven…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
334 De tijd glijdt zacht als stromend licht,
een fluistering die nooit wil stollen.
De uren rollen, dalen, tollen,
maar vinden steeds hun eigen zicht.
De ruimte spreidt zich wijd en vrij,
een doek beschilderd met miljoenen dromen.
De sterren komen, de sterren stromen,
En zingen traag een eeuwig wij.
Daar waar tijd de ruimte raakt,
ontstaat…
Het hofje
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.290 In d’ eentonigheid der dagen
Koest’ren zij hun hofjesvree
Dragen die zelfs buiten ‘t poortje
In ‘t rumoerig leven mee.…
De droomtrein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De trein van mijn dromen
staat voor mij klaar
met open armen
zonder drempel vanaf het perron
ik stap in en ga zitten
het landschap glijdt voorbij
ik lees een boek
met koffie uit een stevige beker
De trein van mijn dromen
rijdt naar alle steden
overbrugt alle rivieren
zonder geregel of gevraag
komt hij naar me toe
en gaat waarheen ik wil…
Leven en laten leven
netgedicht
5.0 met 30 stemmen
482 als dat er
mensen zijn waarbij
het belang van
respect voor
en vertrouwen in
bij grote aantallen
en speciale groepen
uitermate omvangrijk is
omdat er net zoveel
soorten eerlijkheid zijn
als dat er mensen leven
voor respect en
vertrouwen gelden
dezelfde basisprincipes
waarbij leven en laten
leven voor de
minste wrijvingen zorgt
en…
Het leven wat we leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
807 Er is meer na dit leven,
er is meer na dit aardse
er is meer,
maar laten we dit leven
naar waarde weten te schatten,
terwijl we het leven!…
Leven en laten leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Leven en laten leven
Zeggen ze altijd
Maar hoe moet je dan echt leven?
En wat is laten leven?
Is dat iets niet zeggen
Ook al wil je het kwijt?
Is dat braaf overleggen?
Midden in een strijd?
Wat is leven dan?
En laten leven al helemaal
Alles doen omdat het kan?
Midden in de nacht pissen tegen een lantaarnpaal?…
Nieuw leven, het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Het begin
De beweging
van het
het zaadje
Toenadering
zoekend naar
het eitje
en
daarna
De
verbinding
en het
delen
waardoor
groei
mogelijk is
Het leven:
Beweging
Toenadering
Verbinding
Delen
Groeien
Zijn
als de
natuur
zo puur
dat is Leven…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 blik starend in de verte gericht
Gedachten die heden en verleden omarmen
Af en toe een rimpel op je voorhoofd
'n peinzende rimpel wel te verstaan
eentje die je stralende lach verdoofd
waardoor de blik somberder kan staan
Maar dan komt er weer die glans
die sterretjes in je sprekende ogen
de gulle lach krijgt weer 'n kans
en laat het peinzen…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
De scherf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
270 De scherf steekt,
steekt van buiten af.
Af van wat mooi zou zijn.
Zijn is niet wat is,
is nooit genoeg.
Genoeg voor morgen.
Morgen, meer en meer.
Meer kan ik niet doen.
Doen is alles.
Alles wat overblijft.…
Over nu
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
521 Nuwe* inzichten
Nopen mij
Over het nu te dichten.
Toen was het nu
Nu is het nu
Straks is het nu.
Het is continu
Nu.…
Mank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
704 Láten we hét hebben óver klemtónen
óp hun fundáment staat óf valt het vérs
óver hun hórdes springén hardlopérs:
pás voor pas úitgekiendé danspatrónen
tégenwicht vóor onmuzíkale gnómen
máken zij, déze klemtónen, de vóor
áls op het ákkerland plóegen een spóor
(nóu, nou, he, hé, eindelijk éven bijkómen)
kúnnen we nú alsjeblíeft weer gewóon…
Gezicht.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
507 Een ernstig gezicht.
Daarna weer open en blij.
Men voelt zich weer vrij.…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 In mijn droom liep ik
in een wildernis.
Het was er modderig en kil.
Stenen bedekt met mos,
ze lagen er roerloos en stil.
Er was een werkman met een spa.
Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad,
vroeger wandelde ik daar met mijn man.”
Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.”
Er was een heuveltje,
Ik klom er moeizaam tegen op…
Onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 Ik rende en sprong me rot over andermans pad
Was me nooit bewust van het effect dat dat had
Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond
Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond
Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test
Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best
En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…
Makelaars
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
452 Loopt er een met een strijkstok over straat
Dan ziet u ook aan zijn manier van lopen
Of hij zijn geld verdient met huizen kopen:
Alleen een violist houdt keurig maat.
Maar ziet u ook iets hangen of iets haken,
Dan heeft u met een makelaar te maken.…
Verlengsnoer drie naar vier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 groot is het hartzeer
van de gedupeerden
toch kregen de daders
een nieuwe kans
een blos op de wangen
voor iedere domme gans
om ze de dans te laten ontspringen
telkens weer
veel krassen en deuken
maar waar staat het materiaal
om schoon te poetsen
en om uit te deuken ?
mooie woorden
beloften telkens weer
maar wie ziet…
I don't mind stealing bread from the mouths of decadence
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
565 Ik zag decadentie voor me als een monster
met een monomond
evenals ik alle andere zonden
slechts 1 mond toekende
bracht de zelfbenoemde dichter in.
Maar
repliceerde de
geestige gezwindheid ad rem:
decadentie zou decadentie
niet kunnen zijn
zonder decadent
veel monden
En hier had zelfs
de brabantse betweter
niet van terug
even liet…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Er is iets in het glimmen
van de Truiense appel.
Fluisterend in de winter,
hoe bast ‘n tak zich klaarmaakt,
de knop zorgend te kiemen.
Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.
Rijpend in zomergeel licht,
de groene appel stroomt vol…