780 resultaten.
Ik wil zo graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ik wil zo graag
Zo ontzettend graag
De doodgewone dingen
"Die" doodgewone dingen van het leven
Gewoon weer kunnen doen
Net als vroeger
Net als toen
's Avonds een blokje om
Even langs de bakker
Uren kletsen met vriendinnen
Spontaan aan een schilderij beginnen
Op de Bonnefooi met de tent op reis
Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
Aan het gezin van mijn nicht Merel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
676 Jullie trotse (schoon)ouders verbloemen niet
het geluk dat uitstraalt op de ontvangen fotokaart
Het is een genot om naar te kijken zoals
naar een prachtig schilderij of kleurplaat
Het houden van gaat elke stevigheid te boven
Het lachen verraadt geluk en gelukt
Voor mij als jullie oom en vader van gehandicapte Giulia
vervult zo'n fotokaart…
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Mijn visie over het schilderij staat in het gedicht: het meisje selecteert kleding voor de dame in kwestie.
(Kleding werd bewaard in kisten in die tijd.)…
Wit op Wit
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.755 die mij liet schrikken in een ogenblik
waarin ik was gebleven
Het moet rijpen met uw blik - zei hij
vooruit, toe - kijk nog even
en vertel mij wat U ziet
in uw zo wezenloos gestaar
Het viel mij zwaar hier iets te zien
op zijn zo witgestreken linnen
dat zo wit was in verschijning
dat het welhaast licht moest zijn
het was zo wit - dit schilderij…
Over een schilderijtje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Buurvrouw ging verhuizen
't schilderij stond bij de grijsbak
op een avond laat.
Mijn dochter, kennend tante van haar buurvriendin,
nam het doekje mee en hing het in haar keuken.…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt
ik hang de hemel dan vol
doeken zodat de zon een gaatje
moet gaan zoeken, de hitte is dan
eindelijk voorbij dankzij mijn schilderij…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 Het Winterland leek schilderij
zelfs het gras deed geen concessie
brak frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten…
een droom in perspectief
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.243 het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens
je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon
alsof ik ooit met
jou begon, een grof
penseel vol lusten, in
streken die niet rusten
je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot
liefde is het aura
waarin de vormen zijn gevat
het schilderij…
meander
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
520 van een slingerende beek
uitgesleten bochten, vechtend drieblad
vochtige oktoberdag, klamme vermissing
ik kan jou met duizenden zinnen raken
weerspiegelen en kabbelen, steile oever
er gaan bladeren voorbij, ze passeren en
draaien, dansen opgekruld van ouderdom
voorbij gaat mijn droom, mijn zachte libel
zo fragiel aan dit turbulente schilderij…
band met mondschilderes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.000 toen door naar schilderijen keek
werd zij gezien door koot
een schilder die zoals het leek
dr mocht ze was een stoot
die schilder koot bekoord door door
vroeg waar ze van bestond
ze zei ik draag gedichten voor
ik schilder met de mond
dit schept een band zei hij terstond
hetgeen ie toe wou lichten
hij vroeg daarom hoe zij het vond
dat…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen
in hun wijde broeken
zij zijn niet dood
in hun schilderijen…
Sappho
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.207 Jij cliché schilderij
Breed gekruld en duur omlijst
Je danst zo.…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.
Het is te mooi hier om waar
te zijn, we ontkennen dat - we leven nog.
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot
liefde is het aura
waarin de vormen zijn gevat
het schilderij…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 bol is nog te hoekig
moet gladder zijn van lijn
meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig…
Wat doe je met mijn essentie?
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
606 gebleven
aan de wereld vast in de natuur
een vriendschappelijk verschijnsel
dapper spelend met de wind
laat je vlinders vrij vergaderen
afspreken dat ik mijn gedrag verander
voordat de zon ondergaat
zal ik rijk geworden
in mijn rijk alleen zijn
met rijkdom van eenzaamheid
zet ik handtekeningen
voor verdraagzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jubileumboek dat binnenkort verschijnt.…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
663 Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jublileumboek dat binnenkort verschijnt.…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
Iets magistraals
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
498 ik weet dat jij
geen heilige bent maar
wel de grenzen kent en
netwerkjes hebt met boven
in jouw ogen
hangt de cherubijnen lach
het stukje hemel dat ik
op oude schilderijen zag
als jouw stem
ter kerke gaat dan
sprankelen noten als
nachtegalen omhoog
om als regenboog
te dalen in kleurrijke
sfeervolle melodieën
die ziel en zaligheden…
Een merel voor mijn raam
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
697 vensterraam
en keek mij
met zijn lieve oogjes
heel vertederd aan
’t was of hij zeggen wilde
wat doe jij daar
nog binnen
deze morgen vroeg
was ik voor jou al
aan ’t zingen
toen toonde hij zijn
prachtig verenkleed
en vloog naar de dakgoot
met een kreet
ach mereltje
was ik als die broer van mij
ik maakte van jou
een levensecht schilderij…
Bidden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
622 Ik bekeek een surrealistisch schilderij.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok
Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw
Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust
Op dit nieuwe schilderij…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 Maar het is niet meer dan een
poging, het kopiëren van
een gestolen schilderij
op een te nieuwe ezel.
In menig tijdvak hadden wij niet
gepast. We hadden een episode.
We rustten in een hooiberg, we
dansten op een scherpe pagode.…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.
Jij hebt al gaandeweg gemeld
dat lachen…
Schilderij, Duits, 19de eeuw
gedicht
3.2 met 13 stemmen
7.120 Dit is de liefde:
stilstand van de tijd.
De jongeling die met het meisje
in suizend onbewegen
de steile rots afspringt.
Tussen Teutoonse sparren heeft,
onhoorbaar tandenknarsend
boven een stalen baard,
de man te paard
- rivaal of vader -
het zwaard vergeefs ontbloot.
Zie ook de tanden van de honden
die doodstil grommen aan de rand.…