8758 resultaten.
Stil internet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
819 Het is stil in Amsterdam.
Ik zou willen dat ik,
iemand tegenkwam.…
Stil verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
854 Nee je mag niet te lang treuren
Men sluit alle deuren
Maar je hebt nog steeds verdriet
Waarom is dat iets wat men niet ziet
Hoelang mag je rouwen
En het verlies mee sjouwen
Geef het een plek
Maar verdrietig zijn vindt men gek!…
Het is stil vannacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
522 Het is stil vannacht.
Alleen mijn oren suizen.
Angstig ben ik
voor vrijheden,
die me beperken kunnen.
Moedig ga ik om,
met beperkingen,
die me bevrijden zullen.
Een merel begint te zingen.
De krant valt op de mat.…
Als het stil wordt in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als alle lawaai om me heen
Verdwenen is, alle herrie
Van de wereld, het woeden
Van de verwilderende wereld
Stilaan is gaan liggen,
Is het eerst nog druk
In mijn hersens, gedachten
Van heinde en ver,
Gestuurd of spontaan
Die de chaos van de wereld
Nog een tijdlang laten voortbestaan
In de woonkamer hierboven;
Waarna het ook…
Waar stil toen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.076 Waar stil toen
de abrikozenboom stond,
sta ik nu stil.
Tussen de gladiolen
weet ik de plek waar
zij toen stond: zij
wierp mij de abrikoos
toe - toen.…
VERDRIET, stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 Als je doorgaans goed beschouwend, begrijpend
kan praten, kan invoelen, kan meedenken, doordenken,
boven materies, onderwerpen, gebeurtenissen staat..
deze uiterst goed kan aanvoelen, zien aankomen..
wil dat nog lang niet zeggen
dat je af en toe, van tijd tot tijd
gewoon tegen een schouder van een mens
wil uithuilen, het uit snikken van verdriet…
stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Buiten is het somber, koud en heel kil,
Terwijl ik eigenlijk alleen maar warmte wil
Kleine tranen vallen langzaam uit de lucht,
Het is of de vrolijkheid en de warmte vlucht.
De kou en somberheid omarmen ons als een kleed,
Alsof het niets meer van de warmte weet.
De kou en grijsheid kruipen dieper in de mens,
En bereikt zijn aller diepste…
Stil is de nacht.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.685 Stil is de nacht en lieflijk blinkt de maan;
Vermoeidheid rust met zorg en vrees en smarte, -
Maar liefde waakt in 't rustloos kloppend harte,
Zij, zij-alleen kan niet ter ruste gaan!
En waar legt Gij het lieflijk hoofd ter rust?
Melieve, waar spreidt u de slaap haar bloemen?…
Stil gezegd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.256 Het woord viel stil
gesloten lippen in een doofpot
een ijzige entourage ruïneerde.
Het gebogen hoofd
zag het water naar zijn lippen
maar waarachtig nooit protesteerde.
Stil is gezegd
waar het zwijgen werd opgelegd
in een kring van medestanders.…
STIL GEBED!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Een stil gebed
is vooral
een gebed
voor jezelf
en God..
God voor ons allen!…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 Daar lei een scheepje gemeerd in het Diep.
De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad…
ademend stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 stil
stille wind
stil van binnen
adem
leven, voor even
bezinnen
storm
stevig, onderhevig
aan kracht
tijd
vervlogen, bewogen
in de wacht
in de stilte
adem ik waarachtig
stormachtig krachtig
blaas ik uit
raak ik kwijt
zonder spijt
een onvoorstelbare tijd…
Eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
652 bleef het eeuwig stil
Slapen zonder dromen
Rust zonder opstaan
Een dodelijk, zuivere helderheid…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Zijn lege woorden
slokken de ruimte
gulzig,
stelen momenten.
Dat waren de mijne.
Als sporen van zijn stroom
vervagen,
slaat hij wanhopig terug,
maar in lucht
is er geen houvast.
Paniek’rig het laatste woord,
Maar geruisloos
was zijn val.
De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
Stil genot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
356 Je mag genieten of je nu
alleen bent of samen.
De zee geeft je vrijheid
in je doen en laten.
In gedachten ben je,
samen of alleen.
Mooi is de zee met al
haar tomeloze krachten.
Vooral de
zonsondergangen zijn
vaak prachtig.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 Daar lei een scheepje gemeerd in het Diep.
De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En…
Dan wordt het weer stil
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.685 kreunen en blazen
en golven en dazen
hij streelt en vervoert haar
hij sust en hij blust haar
hij op en hij neert haar
hij kust en beroert haar
gromt - en begeert haar
heel zacht - penetreert haar
hij wacht en dan stormt het
zij ontvlamt en dan laait het
het ontlokt haar een gil
hij paalt haar en vuurt haar
dan wordt het weer stil…
Dit stil moment
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
862 nog streelt
de zon op huid die
van geen wijken weet
lente en de zomer
niet vergeet en
vraagt om koestering
dit stil moment
daar waar dagen korten en
nog even stralen in bejegening
kent miezer en de sombere mist
ik heb je al te vaak gewist
jouw warmte is mijn zegening…
oorverdovend stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 ze waren er niet op uit
om de orde zomaar
te verstoren
dikwijls werd hen
de deur gewezen terug
het bos ingejaagd
men bleef ze voelen
en ruiken zelfs op
grote afstand
op een dag stonden ze
daar onontkoombaar
dikhuidig in de huizen
ik houd van olifanten
die onverhoeds in
kamers verschijnen
om behoedzaam plaats
te nemen…
Ik sta stil
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 ik sta, nog altijd, even stil…
Stilte stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Stilte stil.…
Stil aanbidden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Het woord getekend
door jaren in een handschrift
gebonden te zijn
in de stilte van de nacht
breekt hart bij verbaal contact.
Het gesproken woord
zonder de conversatie
leeft de expressie
ingetogen op de dag
fantaseert het hart contact…
eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
787 vijf jaar was jij, mijn lieve schat
toen het leven jou verliet
we hebben je zo liefgehad
nu rest ons slechts verdriet
voor ons is er geen morgen
want de tijd staat eeuwig stil
wie zal er voor je zorgen?
wie hoort wat jij nu wil?
jouw mooie lach zal nooit vergaan
je hebt toch niet geleden?…
stil verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
628 je bent er niet
dan ben je er weer wel
niemand die je ziet
ik voel het aan mijn vel
vandaag ben je er nog niet
straks misschien toch wel
alvast zing ik dit smekend lied
ik wil je kussen, kom maar snel
het werd tijd, je bent gekomen
je maakt me zo blij en wel
want zon laat mensen dromen...
ik hou zo van je warmte op mijn vel…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Stil zwijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Over stille wegen
van verzwegen woorden
liepen wij
door de groene plantsoenen
van het stille zwijgen
de nauwe straten van
het niet begrijpen
de stilwater grachten
met de diepe gronden
en onze monden
vonden niet de woorden
om bruggen te bouwen
wij kwamen los
van ons verhaal
zo daalden we de trappen af
elk in zijn eigen Babylonische…
Heel stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 blijf je nog kleven
in mijn hart
daar slaap je rusteloos
ik voel je
niet geheel liefdeloos
soms voel ik
je klauwen nog snijden
de littekens gekerfd
ik wil geen medelijden
ik vecht mijn eigen strijd
ik heb nog zelfrespect
je groeit een passage
in mijn traject
al blijft liefde daar
wat ik enkel nog wil
herinneren wat ooit was
heel stil…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…