2556 resultaten.
Jutter
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.100 met natte wilde haren
alsof een verre stem haar riep
plots stil om over zee te staren
om beter te kunnen zien
een hand boven haar ogen
een schip in nood misschien
minuten lang, onbewogen
in een natglimmend oliepak
schriel wijfie was het maar
op haar rug een juten zak
hield van spanning en gevaar
door golven haar gebracht
wat de storm…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Bladeren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
5.929 De bladeren vallen
De wind steeds meer spel
Dwarrelend, waaiend, gierend
Eens troostend, wordt een hel
Nu vallen mijn gedachten
En dwarrelt mijn gevoel
Gierend van verlangen
Zonder wil of doel
En het dal is daar beneden
Wat zich in schaduwen bevindt
Als het licht er niet kan komen
Dan ook zeker niet de wind…
Windekind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.331 zo koudziek
waait de westenwind
stuwt de luchten
vol met water
woorden worden
mist voor later
bij 't verschijnen
van dit windekind
ooit geboren uit
verschroeide
zonnestormen
gekleed in blader
goud-en zijde
met donderstem
die zelfs het
licht bevrijdde
de woede kraakt
al daar de wormen
die kronkelen
en vluchten
naar het duister…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de nacht stormt huiver
in haar donkerste uren
rukt aan de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Plas dan, Winter met uw nat;
Storm en vries daar buiten;
Jaag uw lichte vlokken rond,
Voor mijn dichte ruiten;
Geef ons half rantsoen van dag,
En een schotel minder;
Welgemoed, bij zang en wijn,
Klaag ik van geen hinder.…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Soms is het net als of er een storm opsteekt in mijn hoofd
Dat de bomen heen en weer waaien
En de wind brult van oor tot oor
Blijvend in mijn hoofd aan het rondjes draaien.
Soms zou ik willen dat iets me verdooft
Dat alles donker wordt en helemaal stil
Geen aanraking en geen geluid
Koortsig, o God, ik ril.…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Het lied des storms
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.473 Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen,
En strooien rond de zware schilfer-knoppen,
Die stuiven over 't knerpend naalden-grint:
En uit het hemel-groen dier ruige koppen,
Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind....
Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de…
Luister niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
854 Luister niet naar de wind,
hij brengt onrust en
verdriet, luister niet
naar de stormen die zeeën
doen verwaaien.
Let niet op stemmen
die uit wolken klinken,
Het is niet waar.
Laat de warme windvlaag
je niet omarmen.
Verwaaide gedachten
wervelen om me heen.
Laat gaan, laat gaan.…
Hoofdstormen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
938 Dat het in het hoofd danst
draait en wervelt
strak waait
omslaat en weer gaat
rondwaart daar
en daar en verder,
dat is niet eens wat zwaar is.
Maar dat het niet stopt
niet slaapt en rust
gaat liggen
neervlijt en daalt.…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Pinguin
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
2.427 Ik wil niet langer vluchten
voor mijn gevoel
weg rennen
voor de storm
in mijn hart
het doet pijn
wonden te slaan
maar ik moet deze weg gaan
ook al is het pad
onverhard
ik zal als de pinguïn
deinend op de golven
door het groen blauwe licht
de vissen zien glinsteren
in het water…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 Ma's oude klok
Snijdt de warme tijd
In kleine eeuwigheden
Goedkeurend, tevreden
Haar aanwezigheid
Met een blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Tumultueus passeren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 al spinnend
heb jij je weer
laten zien op
illustere plaatsen
als schim of
waaiend doek
maar zeker
nooit herkenbaar
alleen als het
echt moet
een vage
dwarreling die
de ooghoek
voor even vulde
bij nader inzien
alles weer
snel verhulde
zonder dat er
vingers op
werden gelegd
je raasde vol
geluid voorbij
in tumultueus
passeren…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
661 het windgedicht
over mijn vrind
stormt ook een
menselijk gezicht
ik dacht dat hij speelde
wat vlaagde en de
tijd vertraagde in
de luwte van toen
had met hem te doen
omdat hij zich
stuurloos liet gaan
duikend in de laatste waan
wilde de wereld zien
zijn krachten meten
zonder ankers en
limieten alles vergeten
liet zijn macht…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
ontgroening
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
611 in één herfstige nacht
vol onrust voor het hoofd
hebben heftige stormen
mij den kool gestoofd
alle groene bomen
bij avondlijke scheem'ring
vol nog in hunne pracht
alle blaad'ren ontnomen
het is weer kaal
op mijn plein…
Een boompje aan een paal
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.017 Een boompje aan een paal gebonden
staat bang te rillen in de wind,
en nu de storm raast door de hagen
voel ik me als een eenzaam kind.
Het boompje zwiept weerbarstig stilte
en heel de lucht weent tranen grijs.
De paal heeft wel geen wortelwaarde
maar maakt het boompje aardewijs.…
Had ik de liefde niet…
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
5.298 ring van versmolten harten
nog zoveel dagen niet geteld
geheimen nog niet gedeeld
woorden onuitgesproken
strelingen niet gevoeld
de horizon is nog niet bereikt
Gods schepping niet geheel ontgonnen
onbekend waartoe het reikt
afscheid of nog meer feestballonnen
Wikkel morgen en ook het later
in liefde en in stil vertrouwen
houd in storm…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Voorspelling
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
971 meer, zoals roesten gaat,
gestaag maar onzichtbaar
door verblindende traagheid
gestold staan de cipressen
rond de rimpelloze vijver
ze leest roerloos in de bladstilte
van de verkoelende avond
veraf dooft een licht
ze sluit haar ogen om beter te zien
en dan
wanneer de totale onbeweeglijkheid
poëzie is geworden
fluistert ze: Het gaat stormen…
Tierra de Fuego
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
961 Aan de kaap
verliezen woorden hun betekenis
aan de rand van alles
heerst een donkere wind
op de klippen
breken oceanen in woeste regelmaat
en er danst wrakhout
op het zand…