Alle inzendingen over tijdloos

599 resultaten.

Sorteren op:

Wester Paviljoen

netgedicht
4.9 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.406
de oude sfeer leunt zich loom aan de singels, langs de tafeltjes valt het licht tijdloos uiteen verbrast haar verbeelding op flamboyante wijze aan advocaten en vermeende kunstenaars zonder aanspraken in de nalatenschap van toen.…

vakantietijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
volgeladen genoeglijkheid draagt tijdloos stukjes thuis de claxon roept gedag, tegen alle vrije vogels, alle witte buiken en een schuwe lach dag, dáág!…

Stil

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Tijdloos sta ik daar te staren. In het niets, alleen maar stilte. Dan dwarrelt er een blad naar beneden. Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos. Dan zie ik een tapijt van bladeren. In vele gouden kleuren. Verbaasd zet ik een stap. En denk waar is de tijd gebleven?…

Albion

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Aan Albions Zuidkust doemt tijdloos witte hoop omhoog, die nog nimmer de goede intenties van de overzijde bedroog. Een zeemeeuw neemt vaak oud verdriet mee van het continent, maar het krijgt een nieuwe kans voorbij de krijtrotsen op weg naar de tuinen van Kent.…

Zoals zonnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
De dood dient het tijdloos spel, dat toeval en bedoeling, ondeelbaar samen spelen. Zo wisselen we onze stoffen uit, waaruit nieuw leven kan ontstaan. Zo ook wisselen we van gedachten, die als energie weer verder gaan. Zoals zonnen altijd blijven schijnen, ook wanneer ze schijnbaar ondergaan.…

Lokaal aan de rivier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Nabij de Eem, die tijdloos stroomt. Nu wordt hier toekomstige tijd, uit vervlogen tijd gemaakt. Mensen kunnen hier weer komen kopen, van hetgeen ons land te bieden heeft. Boot brandt hier goddelijke koffie. Hier bakken bakkers zalig brood. Goed nieuws is dat, zegt het voort, vanuit het Lokaal van Amersfoort.…

Koffie bij het raam

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
Omdat ik tijdloos koffie drink, neemt koffie me mee op reis, terwijl ik door de ramen kijk. Door het venster van de tijd. Ik droom van oude koffiehuizen, die heden nog in Mekka's staan. Een koopman van de VOC zie ik, opnieuw naar Mokka gaan. Terwijl ik geurige Birdsong proef, hoor ik Panamese vogels zingen.…

STREEP

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Tijdloos inhoudsloos kaderloos Plots het knorrig geronk van een motor. Ik open beduusd de ogen: een vliegtuigje trekt een condensspoor Een streep door de rekening…

Le petit mort

netgedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.016
En weer is elke ruit beslagen, wentel ik mijzelf in de overdaad die met jouw lichaam samengaat in tijdloos wederzijds behagen. Dan stopt geheel en als bij toverslag heel de wereld, ook mijn hart, maar wij gaan sneller dan het geluid. Wij wisselen onze wezens uit, en elke vezel in mijn lijf verstart voordat ik in jou sterven mag.…

Eeuwenoude wijsheid

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 896
Tijdloos is zij zich het verschil gewaar tussen bezitten en koesterend verwarmen energieën vloeien mild genegen in elkaar waar zon en maan elkaar omarmen. Donker gevangen of vrij ademend leven Onrust en angst of pure liefde ervaren kiezen om naar pijn of lust te streven zij scheppen verbinding met zilvergaren.…
Jasmien14 juli 2007Lees meer >

poëzie

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
als wolken zich verliezen in elkaar en fluisterende regenmuziek in plassen ritmisch ruist als brandend water onder rijzend maanlicht flikkert in zichzelf als glans je ogen bedekt en tranen opwellen in het donker als voeten je sporen volgen en straatstenen tijdloos treuzelend je vervoeren naar wie weet waarheen als iemand je lippen zoekt…

Kosmosgedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Het zonnejaar is als een wereld die onverschrokken voortsnelt in het heelal van lichteeuwen doordraait in een tijdloos zwart. Het uitgeputte leven slaakt een donkerrood verzuchten. Breeduit verdampt de zon in wolken vol aan dromen.…

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de maan z’n witte hand oplegt, stromen wolken in een plas van licht als vlindervleugels, gewichtloos, tijdloos…
pama29 juli 2010Lees meer >

Witte regenbogen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Toch het verleden leeft, het krijgt een onweerstaanbaar vervolg uit de beker die ik tijdloos leegdrink, de hoorn eerder gevuld met eb en vloed van het geluk , regelmatig verkort en vervlogen, wreed verkleurd in witte regenbogen in de hartstocht van het bloed.…
Pama12 april 2013Lees meer >

Het Zeister Bos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Straks zullen hier ook, mijn kleinkinderen staan, die nu nog tijdloos spelen. De zon schijnt. De wind fluistert. Het sterrenmos groeit, zoals toen, zoals later, wanneer jullie me begraven. Ik prijs me gelukkig dat ik leef, stilstaand bij ons aller graf. Ik besef, dat we eeuwig blijven verbonden.…

Ze is klein, haar gevoel is groot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
het enig woord wat zij kent laat het beminnen door de fluisterende wind van haar dansende molentjes om tijd en ontroering te beklimmen de kunst om lief en leed in een blik als parels van haar eerste zinnen te vlechten tot een mondiaal medicijn herkenning van onszelf in haar droomgebied, modelleert de klei zoals zij dient te zijn tijdloos…
Pama13 juli 2014Lees meer >

Mijn Moederboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Dromen zijn tijdloos en ik droom. Ik zie mijn jonge moeder terug. Ik kus haar teder en ik fluister. Wees maar niet zo angstig moeder. Vanaf nu blijf ik altijd bij je. Appels vallen nooit ver van de boom.…

ritueel

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos bewegend schilderij van wonderlijke luchten mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd nog ongevuld…

Boswandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Wolkje aait zachtjes ‘t ideële levens sprookje een thuisloos dromen bestaan wanneer jij afstand in stilte kan overbruggen is jouw zwijgen tijdloos hoogtij van zomer tooit zich nu mens hoge varens onder bomen schaduw omgevallen stammen, takken mos, bosgrond en grassen strijden tegen droogte in luwte wandelaars slenteren over ’t…
mobar22 september 2016Lees meer >

Levenshonger

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
gebracht, om weg en doel te laten samensmelten, in de revisie van het hart lijkt ieder jonger oude sporen zijn gewist, uitgestrooid gevoelsrendement uit zicht verloren verdriet en troost zijn aangeboren diepste herinneringen niet weggegooid er is meer te doen dan ooit tevoren, in die mozaïek eist het vergane z’n levensrecht als tijdloos…
Pama2 januari 2017Lees meer >

als een oase

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
valt aan de einder schildert van Gogh een handvol kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren waar verzonken boerderijen en een verre toren in ijle nevels geruisloos verdwijnen waar ik me nog hecht met de aarde verweven en verbonden weet en wat onnoembaar blijft zich bij vlagen openbaart als een geheim stilaan vervaagt zich tijdloos…

Binnen de krijtlijnen?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Tijdloos kunnen schrijven over geloof en waarheden, dichters dopen de pennen in hun ideologie wat als zand tussen de vingers door naar buiten lekt, woord en beeld waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde euforie en beheerst verdriet, omfloerst door, in zichzelf te blijven geloven, om bij het ochtendgloren weer te doven…
Pama6 november 2019Lees meer >

Het geluk van vandaag

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Een jonggebleven dichter, die tijdloos koffie drinkt, garandeert je dat. Nieuwe liefdes bloeien er, zelfs op straat misschien, zoals rode rozen bloeien. Zo lezen we in dit moment, dat geluk ons zoeken zal. Hoe wijsheid ons begeert. Hoe liefde liefde vindt.…

bestijgt de kansel en heiligt je woorden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
ik zag je dwalen in een stad vol met glas niemand wist echt wie je was je kende geen mensen las wel hun wensen lachte een spiegelend wat hoorde hun stemmen in een sfeer van vaag kennen maar de zon nam je mee jouw hart gaat naar zee niet naar dat tijdloos gekeuvel ik duid verder niemand dat euvel jij bestijgt de kansel heiligt…

Geketend hart

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
De balalaika vloeit haar tonen trillend door de zwoele nacht de donk’re stem van ‘n nomade zingt vol ontroering een ballade over wat ‘t leven met zich bracht De aangelegde ketens knellen en beperken een tijdloos dwalen dat kriebelt in het zigeunerbloed hen drijft naar verre zonnegloed in wens de einder te bepalen Het vuur laait likkend…
sacrajewa18 september 2003Lees meer >

je schaterlach is snerpend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
hooghartig is je blik je schaterlach is snerpend echo's rollen van de trap schaters sterven lachend af daal maar naar de hellepoort ik open hem voordat de stank je smoort en werp een blik in het woeste vuur zij krijsen hard venijn en koude spot om de lange duur herkenbaar zijn ze nog als tijdloos smeulend wangedrocht hun…
wil melker21 januari 2006Lees meer >

Kosmonaut

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
“Haal alles weg” dacht hij, “alle sterren en planeten uit dit donkere luchtledig, tijdloos en benauwd Goden, mensen, mijzelf, laten we alles vergeten. Wat dan overblijft is leeg en grenzeloos oud Het is “Het Niets”, onkenbaar en ongemeten. Een vacuum, zwart, eenzaam, eindeloos en koud."…

Vuurdans

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 542
tomeloze energie van warmte, de ijskristallen waarmee ik je huid bespeel, kippenvel ontdooit op den duur, verbrandt de littekens uit de as van het verleden, alleen de vonken houden stand, trekt de werelden strak, vrijwillig verlangen in onzichtbare tekens, van kwetsbaarheid ontbloot, steelt verwondering naar elkaar, in een tijdloos…
pama9 mei 2010Lees meer >

Wilde Rosa.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Zonnestralen die neerdalen laten een veelzijdige kleurschakering uitstralen, die zich tijdloos laat meevoeren en oneindig laat herhalen. Één voor één vallen verwelkte fluweelzachte blaadjes, speels dwarrelend op een kleurrijk tapijt opeen.…
Jantje Tee7 september 2010Lees meer >

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Verlangens spoelen aan op mijn verlaten strand gevangen in illusies verworden ze tot spiegels van de ziel Mijn tranen wellen op in jouw ogen jouw mond spreekt mijn woorden sterren schrijven jouw naam in stralen van goud kristallen sluiers lichten op als een glimlach van de eeuwigheid overweldigende schoonheid tijdloos universum Muziek…
Ariadne10 december 2010Lees meer >