1824 resultaten.
Onder weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.222 In schril contrast met asfalt,
staal en grijs beton,
het razen en gejakker
door regen, sneeuw, onder zon,
staat het idee van reizen
In beweging word je wakker
Als alles op zijn plek valt
weet je hoe je leven moet
Door tunnel, straat, onder weg
Onderweg komt alles goed…
Water verkleurt.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 Als de schaduw het water
om mij heen doet verkleuren
in grauw en grijs.
Gedachten, in een spiegelbeeld
verdrinken, mijn mond geen
woorden kunnen spreken.
Mijn ogen het beeld wat ik
zoek niet kunnen vinden,
tot dan, zal ik verder zoeken
Als de schaduw verdwijnt
het water weer helder kleurt
zal ik mijn gedachten verwoorden.…
van de weg geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 regen maakt het bos grijs
en achter elke boom
een andere boom
vanwaar ze kwamen
dat willen ze niet weten
en het doel doet er niet toe
want wat is toekomst nog
wanneer je geen hand
voor ogen meer kunt zien…
Herfstmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Schaapsgewijs
nadert het grijs,
de herfst
is zacht dit jaar.…
Hun eerste lentegroeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
651 mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren
wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen
laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs
om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten…
Esthetisch kapitaal
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
999 De wind waait guur de laatste bomen kaal
De lucht is grijs, de tijd voor velen grauw
Participatiemaatschappij lijdt kou
Dan hoor ik plots: “…esthetisch kapitaal…”
Hoe kan een land waarin zo’n woord ontspringt
genivelleerd en vaal zijn? Nee, dat swingt!…
Verheffend Realistisch Lichaam
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
678 Toch roep ik, vol met rimpels, grijs en kaal:
“Lang leve, ’t Onbereikbaar Ideaal!”…
Glaucoom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Licht
dat uit je ogen
vervaagt
tot wazig beeld
het veld van zien
wordt kleiner
versmalt tot
een kokertje
klein als een speldenknop
het grijs
dat wint terrein
verduistert
zwart
de wereld om je heen
je richt je op gevoelen
horen
ruiken
proeven
misschien
een anders zien…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 Geknield en omringd door kruisen
volgen haar grijs bestofte vingers
de groeven van de letters
die zich gebeiteld zien in steen
de namen spellend van zij
die niet meer zijn, hier herenigd.…
binnensmonds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 traag vermaalden we spraak
in onze mond
die dag rook naar protobestaan
in het voorportaal van verhalende kennis
alles moest nog ontstaan als hoedanigheid
er bestond geen herhaling
daarmee was niets gezegd
niets geschreven, niets overgegeven
het bleek in afwijking van naderend grijs
nog lang geen avond…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
395 Regen, wind en ook nog eens grijs.
Het leven gaat verder, ook
op deze dag.
Doe gewoon dingen die leuk zijn,
morgen zal vast en zeker weer anders zijn.…
De duiven van Amsterdam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 Bont en grijs kleuren zij de geschiedenis van
Oud Amsterdam.
Boven Amsterdam vliegen duiven.
Zij vertegenwoordigen met hun komen
en gaan, de wortels onder het stadse bestaan.
Een hoop uit ieder's droom; niet ongrijpbaar en
zonder zin, maar gericht op een toekomst;
de vredestak van een nieuw begin.…
Kleurig Nederland
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
666 Die wankelen door ’t zwakke denkvermogen
Het volk - intussen murw en grijs en grauw-
Staat óp en slaat hen geest’lijk bont en blauw…
gedachten
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.881 Mijn gedachten zijn zo grijs als de lucht
Niet wetend wat der komen gaat
Als regen die langs mijn ramen stroomt
Komt het eruit als storm in een zucht
Ver gezicht grauw en mistige lijn
Misschien met donder en bliksem
of is het als dwarrelend sneeuw, puur
Wit als mijn gedachten konden zijn…
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
735 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
oudje
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
855 Eenzaam hoopje mens
grijs van de zorgen
ik wens
je een onbezorgde morgen.
waar geen pijn is
of verdriet
geen gemis.
lieve kleine vrouw
ik zie in je ogen
grote trouw,
nooit gelogen.
een sprankje hoop,
op nieuwe vrinden
en ik hoop,
dat je ze zult vinden.…
de kleur van dood
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.247 wanneer ik jouw tranen raak
kleurt al het grijs
waar niets wat het lijkt
in duister verdwijnt
donkere tinten
zichzelf hernieuwen
gesloten ogen
mij roepen in de nacht
ga ik op zoek naar licht
in vergane dromen
laat de nacht haar tranen
kleurt zij mijn dood…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 we verlangden naar het zomerlicht
de grijze grauwe dagen verdreven ons
als vanzelf naar een witte winterslaap
geluidloze vergeten dromen waarin
tijd en ruimte waren uitgeteld
geschenken uit de hemel
vergeten zijn het benarde grijs en grauw
de eindeloze ijskoude nachten
het verlangen naar het zomerlicht…
Droom verheven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.874 Tot nalatenschap
van droom verheven
kwam er een vriendschap
die riep het ware leven
tot een geest
voor lange tijd
dood geweest
zag geen kleuren
wezenloos gebeuren
de horizon grijs
emotioneel bewijs
heeft toen een les gelezen
genegenheid is meer dan geld
een sukkel heel vaak een held.…
'Concrete'
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
700 lees de lijnen in mijn land
vlakke vakken omrand door sloten
telkens onderbroken
door overlopen van sloopmoordenaars
die het zwarte bont opknopen
groen onder hun kont wegmaaien
met concrete plannen
demonstreren in drieledig grijs
hoe goed het zal zijn te boeren
in uw torenhoog complex
met gelaagde vloeren…
Kom dan lief
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
598 tegen de horizon
tekent zich zichtbaar
een wolkenbloem
kraaien krassen niet
fluiten ritmisch
een verstaanbaar lied
in de verte klinkt
sluimerend door het grijs
een draagbare lach
kom dan lief…
de wind keert zuidwaarts
harten kleuren samen rozenrood
ze kloppen liefde door de dag…
revolutie, revolutie, revolutionairen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 revolutionairen van de jaren zestig
rijden nu op elektrische fietsen
bij voorkeur grijs van kleur
hebben een lelijke grijze vrouw
die ook elektrisch fietst
ergeren zich aan bladeren
die van bomen vallen
aan hondenpoepjes
kijken rijdende rechter
zijn eigenlijk al dood.
Martin Wings
zie ook: www.martinwings.nl…
Schreef met schaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 ik lees
jouw woorden
op het wit papier
jij had al nooit
een voorkeur
voor het leven hier
schreef met schaduw
omdat licht
te veel liet blijken
kreeg je brief
met schemer dichtgeplakt
wist dat het de laatste was
jouw zinnen groeten mij
met grijs omkranst
ik weet je veilig aan de overkant…
Antwoorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 ja ik weet het nog
grijs verleden
niet moeiteloos
beantwoord ik de stemmen…
Groene dagen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 Je haren zitten niet goed
Je begint grijs en kaal te worden
Je weet niet meer wat je doet
Dan denk je nog eens terug aan de groene dagen
Toen als nog anders was
Veel ben je vergeten
Dan denk je nog eens aan de groene dagen
En word je oud en rimpelt je huid
En voordat je ogen sluit
Kijk je terug op de groene dagen…
Ogenblikervaring
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Heb de afgelopen
Vierentwintig uur
Eigenlijk alleen
Maar geslapen omdat
Het niet alleen
Buiten maar ook
In mijn hart
Grijs, nevelig en
Regenachtig was -
Maar nu is het Kerst
En word ik wakker
In een ochtend met
Stralend licht,
Dat sterker is dan
Al het donker op
Deze aarde - en
Krijg ik het leven
Vandaag opnieuw…
een ongeborgen kerst
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
674 als een gedempte avond
liggen ze al dagen
verpakt op tafel
onaangeroerd
zoals dichte gordijnen
zij is oud en grijs
haast in slaap
het geluid van decemberklokken
gloeit na in haar schoot, het wonder
van weleens
negen maanden had ze
er op gewacht
hij ging zijn eigen leven in
vandaag is het niet anders…
Een eigen wijs
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
761 de melodieën
zijn bekend
de woorden al geschreven
de zalen
zitten vol met mensen
die dat meebeleven
jij neuriet toch
een eigen wijs ik kleur
de teksten zonder grijs
er is ook een refrein
dat wij alleen maar kennen
het is ons groot geheim
liefde heeft de melodie
gegeven de woorden
komen uit ons samenleven…
Zee (1)
gedicht
2.7 met 9 stemmen
3.647 En, hoewel grijs in middels,
Zo mooi in haar groenblauwe jurk nog.
We mogen met z'n allen aan haar zitten,
nog steeds. Vindt ze niet erg.
We mogen er zelfs in, helemaal.
Merkt ze niet eens.
Ze is zo groot.
Haar kou gooit ons terug als een visje.
---------------------------
uit: 'Al fluitend', 2001.…