801 resultaten.
femme fatale
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.554 Met een façade van verlegenheid
lijkt zij voor hem geen enkele bedreiging;
zij spint al zachtjes van genegenheid,
vertederd door zijn mannelijke hijging.
Lokt hem dan nader voor een snelle daad,
verzekerd van zijn dierlijke verlangen;
zo houdt ze hem en zijn begeerlijk zaad
in ‘t wijde web van erotiek gevangen.…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 zelfs na duizend jaar liefde
voel ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol…
knal
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.370 Dus gebeurt het weer eens dat ik mijn grens verleg.
En voel mij ontzettend moe,
Toch kan ik niet slapen,
Het maalt maar in mijn hoofd,
Af en toe zit ik te gapen,
Hij had mij toch eeuwige liefde beloofd?…
het buurkind
gedicht
4.1 met 56 stemmen
16.657 hij was een bleek, teruggetrokken kind
je kwam hem niet op straat met vriendjes tegen
hij sprak ook nooit, soms lachte hij verlegen
z'n ogen zochten steevast naar het grind
hij doolde, niet gehinderd door de kou
de dag gevuld met eindeloos vervelen
een oude straathond kon hij peinzend strelen
het leek of hij het dier iets zeggen wou
tot…
Voorstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.001 Eenzaam keerde zij terug naar het land
Vanwaar zij kwam en ik zei, half verlegen,
"Het leven vouwt zich open als een krant.
Maar is dit niet voldoende, vlucht dan tegen
Het ochtendgloren naar het witte strand.
Ik wacht wel op je, ergens in de regen."…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten sluiers van regen ze zuchtten
lachtten verlegen…
Waar zal het zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
39 Logeren doe ik in jouw brief
in een bed achter de komma
slaap ik mijn dwaze dromen
waar zal het zijn
vraag je, maar we zijn
op weg naar nergens
we reizen zonder koffers
langs de rafelige randen
van het voorzichtige papier
de verlegen horizon
is een rechte streep
ver weg van het nu en hier
hier tussen de getekende zinnen door…
Wandeling?
netgedicht
3.9 met 163 stemmen
16.789 Wandelend door de nacht
kwam ik een dame tegen
een parel zo schitterend
verlegen herkende ik haar
Lady van de liefde schoonheid
troostend in schimmige nacht
nam ze mijn te grote hand
en ik
vertelde haar met zachte vingers
‘iets harder door verlaten nacht‘
mijn angsten teleurstelling onmacht
‘ik dreig een kluizenaar te worden
de harde…
Plotselinge liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
823 Ik was nog jong en zo verlegen
Toen jij ineens voor mij stond
Ik was gehuld in hartjesregen
Keek je aan met open mond
Wilde mijn hart bloot gaan leggen
Ik wist het zeker deze liefde is puur
Toen ik jouw stem hoorde zeggen
Heb jij misschien even vuur
Dat vuur heb je gekregen
En je sigaret die was goed aan
Maar daarna ging je je eigen wegen…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 Teruggevonden, kale, onvast
neergekribbelde afnemende cijferreeks,
angstvallig genotuleerde afgelegde weg
verklapt ten slotte toch hoe iemand
het komen van zijn sterven verbergt, stiekem
zijn stappen telt, hoop
aftrekt, zijn laan in-
slaat, paniek
beaamt
met mijn ogen dicht:
verlegen verloren heer
aan de kant gewankeld
van zijn private…
De Kalverstraat (Bloem-rijk)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.498 Natuur, daar zit ik écht niet om verlegen,
En ook de Dapperstraat boeit mij geen zier;
Cultuur en kunst en hergebruikt papier,
Daar heb ik van nature iets op tegen.
Geef mij maar Monopoly met strategen:
Langs Af naar Station West voor je plezier
Gevangenis bezoeken als vertier,
Of anders naar A. Kerkhof je bewegen.…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Verlegen en zacht streelden vingers
elkaar in onschuld en liefdevol verlangen.
Jouw groene hart nam je mee.
De overkant lokte je naar nieuwe ervaringen
waar je vruchten schonk in nieuwe levens.
Vingers blauw en koud.
Ze bevroren een hart in droef geklop.
Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
Rosita.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.367 bijpassende nagels
alles was nog onuitgepakt
in een strakke groene jurk
zwarte fonkelende netkousen
in muiltjes met stilettohak
onder een grote paraplu
bleke sproeten huid
onvolwassen borsten
magere blote billen
gestriemde rug
je naakte waarheid
verstopt in verleiding
verhult in materie
vertelt in stilte
vergeten in woorden
verlegen…
Een paracetamol
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.406 De kat is nu weer volop aan het eten,
ik… ben nog steeds niet beter,
‘k ben er wel mee verlegen,
maar morgen ga ik de dierenarts raadplegen.…
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 urologe is
toch van alles van mij houdt
terwijl zij met haar vinger
in mijn innerlijke organen prikt
Daarbij de Latijnse namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de verste einders
verlegen…
Groene ogen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.317 Groene ogen zo verdrietig,
Zo triest, geraakt, verlegen,
Alle liefde, 't is nu verleden.
Pijn van binnen, o zo nietig.
Groene ogen vol verlangen,
De toekomst lonkt, omarm hem, krachtig,
Ogen stralen, branden!
Groene ogen sterk en machtig,
Het leven terug in eigen handen,
Sterk, bewust, háár groene ogen, prachtig!…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 Om alleen maar naar
je kijken, drijvend op
een laatste strohalm
en je te zwemmend te
bereiken, verwaaid
onder wolken waaruit
druppels zich aan regen
hechten, in de spiegels
van de tijd verlost,
komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over…
zomerkind
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
569 'is het daarom, dat de zon verlegen rondjes draait?'…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
De machten der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 De vorst aan de grond
doet pijn aan mijn voeten
Mijn lichaam staat sterk
doch stram en verlegen
naast jou in de regen
Verdragen de krachten
de machten der liefde
ons ongekend zacht
Integer vervagen
de nachten, de dagen
Gedachten die vragen
om springbron te worden
Van innerlijk weten
en uiterlijk schijnen
Van ongeremd leven…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
De vrouw die zich mijn hond noemde.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 En als genageld aan de grond
durfde ik haar niet te vragen
om eens een bakkie
te komen doen bij mij
En al zeker niet
nadat ze zei:
"Wees niet verlegen jongen,
ik volg je nog al die jaren.”
“We hebben
nog zoveel te bepraten
en beschouw mij maar
als jouw hond."…
Het gedaagdenveld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 Door inheemse stilte wentel ik mij
bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
in het rond, geknot of niet
het is me om het even…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het modder bad
om op mijn moderne bed
tijdloos terug te komen
nat en verlegen…
Vreemden in een nieuw gedicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
886 we gaan elkaar ontmoeten
vreemden in een nieuw gedicht
schermen maken deze afspraak
ze beloven ons een nieuw gezicht
ogen zullen zielen raken
lichamen elkaar verstaan
het schuchtere verlegen zijn
zal ons ontroeren in ooit samengaan
jij zult mij gaan bekijken
met een lach op je gezicht
je stem zal mij met woorden prijzen
jij weet waarvoor…
Presentie houdt de tijd niet tegen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
416 Aanwezig zijn en waar mogelijk
niet verlegen. Vind je weer
kracht voor een nieuwe start.
Worden er weer mogelijkheden
aaneengeregen. Maak je weer
deel uit bij een heldere dag
die niet verwart.
Presentie houdt de tijd niet
tegen. Levensdrang drijft voort
langs de wijzers van de klok.
Je voelt die drang bij wind
en regen.…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…