35280 resultaten.
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
Hitte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
517 Temperatuur daalt
als wolken met de zon spelen
en wind, een koude douche
of een duik in zee even verkoeling geeft
wat een verademing is voor velen
maar dan, als wolken verdwijnen
gaat de zon weer uitbundig schijnen
en slaat de hitte genadeloos toe
ik zeg dit niet om te klagen
maar hitte maakt loom en moe...…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
alles gaat over
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 een kleine valk
scheert klagend
over witte
huisjes aan
de dijk
tussen land
en water de
populieren
ruisende bakens
met trillend blad
de brede rivier
verdeelt het land
gedreven stroomt ze
door het landschap
naar de open zee
alles gaat over
in iets anders
wortels en vleugels
steeds verder
terug in de tijd…
Samen een
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Dicht
dichter
dan bij mij
wil jij komen
als jij verschijnt
in mijn dromen
draag ik je op
zinderende
zonnestralen
van de zee naar
het zenit waar
wij ineen vloeien
tot het eind
ons omlijnt
jij en ik zijn
een teken van
een lijn waarvan
de uiteinden
in stralende
oneindigheid
samenkomen
als een cirkel
vol van dromen…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 De zee met haar ruige
hoge golven
is schitterend.
Een enkeling op het
strand, met langs de
vloedlijn
wat vogels.
Het is magnifiek,
om het te mogen
aanschouwen.
Herfst heeft ook zijn
bijzondere kanten.
Waardeer de mooie
veelvoudige
fraaie kust.…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Reis vaardig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
651 leuke zotters
toch die
vogel vliegtuig
boten spotters
goed op
de tablet
gluren
Oh een
heel aparte
vogel ontdekt
snel de
auto in
al is
de reistijd
vele uren
zoveel enthousiaste
mensen in
bos turend
naar de
golvende Zee
of hoge
lucht
wat zou
het leven
saai zijn
zonder hen
ZUCHT…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
Dichtverlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Ik zou willen dichten
in ritme van deining der zee
met woorden die kabbelen
als golven bij zachte bries
wuiven als helm op duin
licht zand op doen waaien.
Strooien mijn gedachten
langs helder blauwe lucht
of in sterrennachten
zenden naar licht der maan
laten vliegen over horizon
om daar in zonlicht verder te gaan.…
Afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Durven niet meer recht te spreken, zijn ook niet meer recht door zee.
Uitgestoten en verbannen, grondrechten die tellen niet.
Geef mij Zweden, Denemarken, want Nederland doet mij verdriet.…
slechte eetlust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
641 de Noorweegsezee
zal roodgekleurd
zijn
ongeveer 575
walvissen zwommen
daar vooraf
naar hartelust
toch fijn
maar owee
de Japanse
mensen hadden
trek in
eten
vegetarisch bestaat
ook moeten
zij toch
echt weten
gedood zijn
zij triestvol
maar
WAAR
stil is
nu de
zee
het huilgeroep
blijvend in
de oren
voor ons
dierenvrienden…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 'Lang en gelukkig' staat er
op De Muur tegenover
mijn thuis, Berlijn
is mijn Berlijn
Maar toch blader ik
in een reisblad, de zee
wenkt, de bergen roepen
echo's Actie! Actie!…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
Prepensionado
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 Een ouwe rot verkeerde verregaand
In staat van pré, als jonge pensionado
Z'n poen kreeg hij, uno
momento dado
Vanaf z'n zestigste, iedere
maand
Daar zat hij dan aan vast,
oud-luit ter zee
In Zuid-Europa, dankzij 't
ABP…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 te oud voor een vlucht
naar mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
THE G.O.A.T.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 zie haar nu eens gaan
the greatest of all times - goat
niemand kan haar verslaan
het leek wel een dolfijn
die daar door het water schoot
en ook al is ze nu dan zo groot
ze blijft ten opzichte van de zee
en diep van binnen
toch altijd maar heel klein
in gedachten zwom het
hondje Rio met haar mee
ook al is het maar een hondje
het was de laatste…
zou ik
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 als ik dat zou mogen
met jou willen dansen
zou ik je dan mogen vragen ten dans
en als ik dat zou mogen
jou vragen of jij met mij wil dansen
en ik zou je vragen
om met mij te dansen
zou je dan met mij willen dansen
zou je dan met mij willen dansen
in de druilerige regen
jij met mij
dansen
in de druilerige regen
met uitzicht
op een verre zee…
Moet moed?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
708 Moed,
Om de woorden te baren
Tegen daden die ons
Radeloos maken
Om de zinnen te vormen
Die de eerste kelen
Doen schrapen
Om de muren te slopen
Die ons vervreemden
Van elk menselijk leed
Om de sprankel hoop
Te beschrijven
Die in ieder van ons leeft
Om met alle druppels
Een zee van vloed
Te vormen
Wetend en willend
Dat…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 Achter de sanseveria’s uitzicht
op het strand en de wilde zee.
Kitesurfers bespringen de lucht,
strandlopers op de vlucht.
In de kamer is het erg, te erg leeg,
de rust is onheilspellend en zweeg
over wat verdween in het uitzicht,
verleden voor het heden gezwicht.…
Dubbele Paradoxen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
166 omgekeerde schijntegenstellingen
weerkaatsen tegen een reflectieve hemel
berekenen de hoek van leven
met die soscastoa-truc
om gelukkiger te sterven
de wolken blijven hoe dan ook breken
en de zon zinken in de zee
daar zijn geen boeken voor nodig
sowieso zou het beter zijn
als we terug naar de steppe gingen
zoetwatermeren volpissen met…
Een Detail Dat Me Opvalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
137 het ochtenddauw op het gras
het boeket met één dode roos
het geluid van een volle kerk
een detail
een wolk aan de strakblauwe lucht
een windmolen op zee
een vliegtuig tussen de sterren
een detail
de sproeten op je neus als de zon schijnt
de glinstering in je ogen als je naar me lacht
de verborgen lach als je "boos" bent
een detail dat…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jouw echo komt van ver
en zal niet snel doven.
Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.
Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.…