10459 resultaten.
het bed van glas
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
497 op het bed van glas
kleed ik me uit
en ik vraag je
kom, schilder mij.
schilder mijn lijf
vereeuwig me
met je vaardige
slanke handen
mijn kunstenaar
je kunt haast niet
wachten
en ik voel me trots
als ik het
eindresultaat zie
daarna vrijen we op
het bed van glas
jij en ik……we zijn
bedreven in kunst.…
Nu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
514 Klein verhaal op lentewater
in galop over bedaarde golven
waterzebra's
De kleurenpracht drijft
maar niets uiteen
verse vis als dagaanbieding
'Opent uwe mond'
al vroeg begrepen
zij stellen geen vragen
Dobberende generaties
ogenblikken zonder zorgen
onbekend met gisteren
onwetend over morgen.…
Draag jij mijn tranen dan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Gewicht dat te
Zwaar geworden is
Door de lasten
Die alleen nog
Maar verzwaard
Werden door de
Jaren
Onhuilbare tranen
Die zich ophopen
Achter de kassen
Van mijn ogen -
Een ding wil ik
Je vragen, als het
Me lukt om mijn
Last te verlichten
Door de tranen
Die van beton
Lijken te zijn
Te verzachten en
Ze eindelijk te…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 een onbewolkt landschap rukt zich los
van bodem en ziel, als een naaldhak
door de eindeloze rij uren van het bos
zaterdag, zondag, of voor het gemak
oneven of verweven met alle dagen;
droge aarde berooft zich van schatten
ontdoet zich van antwoord op vragen
die reizen zonder weg terug bevatten…
GESTALTELOOS GEVOEL?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
448 Gods mateloze genade
is een sterke steunzuil
bij geloof en schuldbesef
deze woorden
konden eens verleidend vragen
aangenaam wezenloos
lui en berustend
de Blijde Boodschap te horen
het denken aan steeds vergeven
mocht de levensdrift ontvangen
van het kuiken in 't ei
dat tegen de schaal hamert.…
Dag lief Engeltje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Maar nu heb ik alleen maar vragen.
Waarom mocht je niet bij ons blijven?
Hoe moet ik dit verdriet omschrijven?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Dat je bent opgehouden te bestaan.
Zo kort maar o zo krachtig.
Voelde ik me heel even machtig.
Nu ben je een engeltje van God.
En moet ik je loslaten ... want dit was het lot.…
Samen, sterker in de wind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
661 Laat mij die engel zijn
voor jou en mij,
laat me toe
vraag niet waarom en hoe
maar voel dat ik dit wil zijn
als een warme deken voor jou
wil ik jouw mantel der liefde zijn
ik schilder liefde over jouw gelaat
zodat je sterker staat
sterker dan de wind
waarin ik mij
en jij jezelf
weer terug vindt.…
ach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 na zeven slokken wijn
beslaat de schrijn van helder glas
ik teken rondjes en een kruis
het dodenhuis van nu
is opgebouwd uit zonlicht en
een wervelend grand cru
vol rode, volle lagen
eens verschijnt mijn hamerslag
eens verliest mijn lach
ach
ik zal je nimmer vragen
om het einde van de
dag…
liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
678 ze gaat weg
een beetje boos
boos op mij
om niks eigenlijk
als je mij vraagt
vraag haar
en ze is boos
en dan belt ze niet
en ik ben haast misselijk
dat ik niets van haar hoor
tot het moment dat ze weer belt
in mijn huis overal
haar haren op mijn kussen
en ik verlies
bijna mijn naam
om haar, haar stem
haar ogen, haar omhelzing…
Harten 4
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
541 ik blaas voor jou
een hart van glas
en toon je wat ik
voel
maak voor mezelf
een hart van ijs om
de hitsigheid te
koelen
uit steen houw ik
een hart zo hard om
de afwijzing niet te
voelen
ook teken ik een
hart in ’t zand en
zal de wind en golven
vragen
om de pijn niet
bij jou te kunnen
zijn teder te
vervagen…
Licht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 Ik hoop op Hem
roep op tot de strijd
beef van angst
gord je wapens aan
het verbond
zal nergens toe leiden
wees niet bang
voor
wat angst aanjaagt
de Rots
waarover
ontzag struikelt
Hij houdt zich verborgen
Die op Sion woont
vraag de doden
om raad
voor
de levenden
nacht overal…
Bekende vreemdeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
799 Er zijn van die dagen,
dat je zonder te vragen,
vreemden ontmoeten zal,
en wat wil het geval,
ze lijken zo bekend,
iets totaal ongekend.
Er zijn van die dingen,
die je uit wil zingen,
maar toch voor je houdt,
want dat is vertrouwd,
voor altijd in je hart,
ook al brengt dat smart.…
veilig
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 nog voor de nacht valt en zich
als een slapend dier
onder de grond begraaft
ontsteek ik de haard
je kan hier schuilen
of huilen of wat dan ook
geen vragen die als antwoorden
een eigen leven leiden
met verzegelde lippen
zal ik naar je kijken
mijn ogen zullen niet spreken
mijn handen vrezen
ieder stemgeluid
voel je hier veilig
ik stippel…
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Toen was er
Een verhaal
Dat ontstond
In het geheel
Een wonder
Dat geschiedde
Daarna wilde de mens Gods evenbeeld
Herscheppen
In de kunst adoratie
God is een eeuwenlange inspiratie
Toch blijft de vraag of hij er is
Hij is er als een slang die sist
De goede god wordt altijd gemist
Wanneer geeft hij een echte hand
Dat kan alleen een zielsverwant…
Ik raak je nooit kwijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
828 20 jaar voorbij gegaan
Te jong voor een biertje
Stiekem wel gedaan
Zoveel antwoorden niet gehad
Zoveel vragen nooit gesteld
Alles is anders
Veel is zoals het was
Herinneringen vervagen
Versnipperd in momenten
Ik zoek je in mijn gedachten
Maar vind je niet altijd
Het is goed
Want ik raak je nooit kwijt…
liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Met jou wil ik de wereld rond
Als ik viel en jij nog stond
Hielp je me altijd van de grond
Als ik het eventjes niet zag
Was daar jouw glimlach
De glans van jouw ogen
Heeft me nooit bedrogen
Eén blik is genoeg
Alles op tijd, nooit te vroeg
Ja tot het eind der dagen
Blijven mijn ogen naar jou vragen…
zou het?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 maar dan vraag ik het me af
of ik dat ook zou kunnen
gewoon mijn handen dragen
vastgeklonken aan de voortgang
van de tijd
en zonder spijt heel zacht
jouw rozen plukken
zou het lukken als ik wacht
de zwaarte van een groot verlies
verschijnt in levenslijnen, onbesmukt
en opgerukt uit oude beelden
daar ben ik geweest
nu wil ik het meest…
Liefde is het
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik hoef niets te vragen
zijn verlegenheid op mijn borst
zegt genoeg, ademt zacht
over mijn huid naast
zijn warme wangen
er is niets mooiers
dan dit, liefde is het, helemaal
niets kan ik er aan doen
niets heb ik er voor gedaan
een cadeau is het, het mooiste
dat een mens voelen kan
de vrede van zijn overgave
aan mijn dankbaarheid…
Lege handen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 zij kende
de vraag
in hun ogen
legde het
antwoord
in haar lach
zij waren
uitgenodigd
werden verwacht
helend
luchtte zekerheid
alle oordelen op
vol liefde
en warmte
sprak hun hart
zonder woorden
verloren agressie en
boosheid hun kracht
lege handen
zijn gedaan zij kunnen
weer van elkaar op aan…
JE HART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
415 je hart stelt geen vragen
ze fluistert
je de weg
het is aan jou
of haar advies je mag behagen
of je wel of niet luistert
naar wat wordt gezegd
een keuze die jij maakt
voor je verdere leven
maar ontken nooit dat ze het
je heeft voorgelegd
het diepste weten van je wezen
in gevoelens uitgelegd
ach ze heeft het je immers
heel zachtjes…
Engel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 als je vliegt
op onmeetbare hoogten
met eindeloos uitzicht
kijk ik mee
als je duikt
in donkere diepte
op zoek naar inzicht
breng ik je licht
als ik roep
als ik zwijg
als ik je laat
weet dan
dat ik het ben
die altijd naast je staat
dus vlieg maar
duik maar
laat het tij maar keren
je hoeft me maar te vragen
en ik zal…
andere wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 in een andere wereld
was ik misschien jong
een geboren dichter
een vriend een moeder
minnares koorddanser
iemand anders
was ik misschien een
verhaal een seizoen
spiegel een nacht
een vraag iets van een
begin een zuchtje wind
iets anders
was ik misschien
glas steen van
porselein ijzer
van zijde van
fluweel van een
andere…
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
Snel-sonnet getiteld LANGZAAM in LEED VOORT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 In kleine passen, gezicht naar de grond
Langzaam in leed voort langs vele graven
Een tocht die slechts oproept vele vragen
Verzet en verraad sloten geenszins bond
Verlinken en juist vechten voor vrijheid
Bron van ellende dood, wereld bevrijd…
Prozagedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Kerstmis 2010: Een blinkend-zilveren Kerstengel houdt mij gezelschap en ik vraag haar:
Kan mijn arme, haveloze ziel, die diep in mij rust
nog opstijgen, kan zij zich nog verheffen en haar vleugels uitslaan,
staan de hoogten nog voor haar open
kan zij nog opstijgen en de verhevenheid proeven, die haar geboorterecht is
en het geboorterecht van…
sereh
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
573 deze avond is fictief
bestaat alleen in neergedaalde geuren
ijl en onbespreekbaar, met
een deksel dat sluit achter glas
hierover werden geen vragen gesteld
onbekend blijft het geweten
dat herinnering doet herstellen
jij en waar je nooit was
alleen het onaanraakbare
met handen en voeten…
continuïteit
netgedicht
4.9 met 61 stemmen
893 wat nog ontbreekt is een toekomst
van onbesproken gedrag
alsof niemand het er ooit over heeft gehad;
dat verleden voldoorleefde
zonder trendbreuk, verankerd in rots,
in gesteente van fluwelen bergen
de vraag waar gedachten blijven
als we het denken verleerd zijn
het kennisnemen, zich onthouden van
het voortijdig nalaten
en dit alles…
Toverbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zolang de verf nat is
schrijft mijn vinger
bont overvloeiend
mijn dagboek
Onuitgesproken vragen
tint na tint en krul in krul
op het topje van mijn vinger
gedoopt, laag op laag
een toverbal van herinneringen
die ik langzaam aflik, elke keer
dat ik hun smaken wil proeven
en mijn leven herlees…
Overlast
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
666 mag het soms
iets minder zijn…
altijd de energieke
altijd de kwieke
het leven doet
soms gewoon pijn
mag ik soms
heel soms een keer
me even verschuilen
heel hard huilen
kniezen, broos
losweken van het zeer…
al die vragen
in die diepe lagen
laten vervagen…