11451 resultaten.
Het stille geluid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 Niet voelen,
niet zien,
niet stromen,
niet bewegen,
niet beleven.
Zelfs duizend zuchten
gaan geen stem geven.
Machteloosheid slaat toe
niets houdt de fluistering nog tegen.
Ze hoort het geluid
in zichzelf breken !…
De wachtzaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn broek spant
Ik voel de rand
Snijden in mijn zij
De stoel is warm
Tegen mijn arm
Ach wat verveel ik mij
Mijn haar kriebelt
De stoel wiebelt
Mijn handen in mijn schoot
Ik heb het te heet
En hetgeen ik meed
Ik ben nu helemaal rood
Ik kijk maar rond
Met een droge mond
En hoe lang ik ook wacht
Het maakt echt niet uit
Want al…
Onze harten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Onze harten kloppen in hetzelfde ritme
Het klinkt niet lomp
Ik ben gesmolten en
verstop mezelf onder jouw huid
Voel jij mijn aanwezigheid?
...ook jouw hart?
De regen vertelt ons liefdesverhaal
Vrees jij voor de liefde?
Het moment van zaligheid
Zal voorbijgaan
om nooit meer te keren
om in de leegte te leven…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
De afspraken spoelden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.420 De afspraken spoelden over de wereld
en plantten zich onophoudelijk voort
sponnen ons in een wereld van afspraken in
dat je mooi was kon ik je zeggen
dat je schoonheid toenam als ik dat zei
dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me
zonder jouw woorden geen raad zou weten
dat alles wat ik voor je voel dankzij jou
en dankzij de afspraken…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Mens op de grens
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
728 als uw gedachten gaan zwerven
woorden als sneeuwvlokken smelten
onbereikbaar de wereld in wazen
u tracht om helder te zijn
doch uw ogen verschralen
achter groezelige brillenglazen
o wens…
mochten dan daar in de stilte
onze harten elkaar aanraken
nog even ver van die andere grens
in dat ogenblik, een beetje voelen
vasthouden aan…
zeer veel pijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 Zeer, het doet erg zeer
sommige dingen gebeuren nu eenmaal
je hebt het te accepteren
alles heeft een verhaal
Pijn, het doet veel pijn
dierbare mensen verliezen
is ontzettend moeilijk
je krijgt het voor je kiezen
Zeer veel pijn
en te moeten voelen wat je voelt
het is eigenlijk te veel
waar is dat allemaal voor bedoeld
Gaat het over…
Wonderschoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.039 Wonderschoon mooi kind
zo onnozel, zo lief
zo blij, zo tevreden
een echte hartendief
Wonderschoon mooi kind
zo vrolijk van aard
al zo innemend en ondernemend
voor mij zoveel waard
Wonderschoon mooi kind
met je glanzende ogen
zo blauw als de zee
het is bijna niet te geloven
Wonderschoon mooi kind
je hoort er bij
voor nu en altijd
voel…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
4
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.767 De afspraken spoelden over de wereld
en plantten zich onophoudelijk voort
sponnen ons in een wereld van afspraken in
dat je mooi was kon ik je zeggen
dat je schoonheid toenam als ik dat zei
dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me
zonder jouw woorden geen raad zou weten
dat alles wat ik voor je voel dank zij jou
en dankzij de afspraken…
jij, mijn kind
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
582 zie je ook, mijn kind
de verte van dichtbij
kijk jij naar buiten, vooruit
terwijl ik met het verleden vrij
je ogen volgen de dromen
die ook ik ooit heb bemind
jouw met hoop gevulde hart
ontmoet ik in een late echo
die zich thans in mij bevindt
geef me
als je wilt
je kleine hand,
als het mag
voel ik mij,
voor even,
een eeuwigheid…
Boven de horizon uit
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
534 Waar ik in het land van de
Onbegrensde mogelijkheden
Was weggezakt in het oerwoud
Van hoge gebouwen die zelfs
Op recordhoogte hun geluk maar
Niet konden vinden, hooguit
Doelwit werden van onbezonnen
Terrorisme, ben ik hier in dit
Onbekommerde laagland iemand
Die zoals alle medelanders
Boven de horizon uitsteekt,
En voel ik bij elke…
Een kus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Een kus onze lippen komen samen
Verbonden met elkaar
Zachtjes en teder met elkaar aan het spelen
Onze tongen die een lustige strijd geven
Vol met passie vol lust
In je lichaam voel je onrust
Een kus twee mensen met elkaar verbonden
Zachtjes met gevoel
Rustig met een een doel
Aan elkaar overgegeven…
Eeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Op weg naar honderd
lust voelen te dansen
op een verjaardagsfeest
bevrijd van krom gebogen
Zij beweegt en zweeft
zoals in alle jaren
voorafgegaan
zij draait en leeft
De tijd is een oude man
in zijn baard nestelen vogels
zij danst op hun gezang
want zij heeft het overleefd
Honger, oorlog, dood
weten van haar bestaan
Zij blijft van…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
schilder je huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 ik zie
je lichtblond vlassig haar
de bleekgele kleur van het paard
de geel gevlekte velden
de zonnebloem in je hand
het suurlemoengeel van de sterren
het amarillo van de wilde bloemen
ik voel
het okergeel waarmee
je ons lijven schildert
in doffe goudgele tinten
ik proef
de honingsmaak
van het gele saffraan
de gele kleur van zwavel…
Lenteboeket
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Jouw liefde voor haar als een fleurige waas
lente steek je niet onder banken of stoelen
het boeket van liefde voelt zich een dwaas
die haar meeldraden in onrust laat voelen
maar jij ziet schoonheid in haar geurig zwijgen
door verlegenheid is ze niet in bloei te krijgen
achter schemering van jouw stille vitrage
om wat zij werkelijk is, een…
Vrijheid?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
684 In dit land zijn we vrij
Maar iedere avond komt het nieuws voorbij
Dat er zoveel oorlog is in zoveel landen
Dus hoe kan ik dan vrij zijn
Hoe kan ik me vrij voelen
Als ik weet dat jij
Geketend en gewapend bent
Gevangen en verkracht bent
Hoezo ben ik dan vrij
Hoezo ben ik vrij
Als jij en zij en ik en hij
Als we allen Eén zijn
Hoe kan…
Grafverzorging...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Het graf ligt er weer mooi bij
Ik verzorg het al jaren
soms met lood in de schoenen
want het zijn wel mijn ouders
maar soms ook zo licht
als een veertje, veertjes
sierlijk licht zwevend
rondom het familiegraf
waar ik fijn thuis kom
waar ik me goed voel
wat ik zo graag verzorg zodat
het graf er weer mooi bijligt!…
Over, voorbij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Over, voorbij,
wat is ervan overgebleven
ik voel me verlost, maar blij?
Verliefd, gelukkig
met jou te leven,
maar doe jij dat ook met mij?
Leven, geven,
samen alles overwinnen,
de moed om opnieuw te beginnen.
Voorbij, bedankt
voor wat je aan me gaf
al klikt het misschien wel maf?…
Vrees goed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 Als je bang bent
Wees dan bang
Alsjeblieft en
Vrees het heus
Sta ook weer op
Met heel je hart
En leef de dagen
Als geen ander
Zwart en wit,
Kleurig of humeurig
Broos of hard
Zonnig en nat
Alsjeblieft,
wees bang
vrees goed
voel hoe het
hart klopt
De eerste stap
in nieuwe kracht…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos en vervreemd
het lijkt of ze de eigen weg
is gegaan
ken jij dat ook
ja, dan voel…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 ."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Lepeltjesstandje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Ik wil geen steen op mijn graf
dat voelt te koud aan
Ik wil mos, mooi groen mos
dat neigt naar warmte
Ik wil ook niet te diep
ik wil zo hoog mogelijk liggen
in mijn geliefde 'lepeltjesstandje'
Zodat jij mijn lieve lief
zacht op het mos kan gaan liggen
in ons geliefde 'lepeltjesstandje'
Onze lijven, ons zijn blijven voelen…
herhaling
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
675 je wilt het
nog een keer zien
nog een keer horen
nog een keer voelen
nog een keer zeggen
ik hou van jou tot
aan het ochtendblauw
kijk hoe de zon opkomt
in onze middagen liefste
altijd onze zelfde middagen
de woensdagmiddag
en de maandagmiddag
zeggen we altijd
als we weer bellen
voor de zoveelste keer
wil ik dat nooit missen…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets gezegd, en alles gedaan
om te voelen…
krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verder van het rumoer
blijft de oude tijd
meer alleen over
sommige tijd blijft
altijd vandaag
intact maar gehavend
voelen we zoveel dieper
het diffuse zonlicht
dat zich aan ons hecht
op niet gemeten dagen
aan de grond geklonken
badend in het licht
het vage krassen
van voorbijgaande trams
op de achtergrond
de bergtoppen onzichtbaar…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…