9634 resultaten.
Ruimte zonder haast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
414 ik heb de
momenten van
stilte omarmd in
hectiek en drukte
van de grote stad
woordloos
etaleren zij
rust op een
serene plaats in
ruimte zonder haast
in het stilstaan
van tijd krijgen wij
respijt tot overdenken
eindelijk weer aandacht
aan elkaar te schenken
toch kleeft ook hier
patina van teveel handen
met emoties en banden…
de tijdloze
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
507 luisteren naar de stilte van de nacht
liggend in mijn veel te grote bed
staren naar de maan die naar mij lacht
o, zalig...sterren dansen mijn ballet
hun witte schijnsels verlichten mijn geest
rustig sluit ik nu mijn bruine ogen
denkend aan al die vervlogen tijden
ik ben tevreden, ik kan niet anders
want een passage die ik nooit eerder heb gekend…
Een wonder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
373 zacht danste
geluid op
golven stilte
hun wisselingen
schreven wat
stukjes atmosfeer
waarvan de
kleuren het uur van
de dag bepaalden
in subtiel
onderscheid waren
zelfs dagen in bereik
daar waar
leven het ritme in
hartslag vertaalde
soms dacht ik
geluiden te zien
maar na analyse
bleek het
niet te verklaren
een wonder misschien…
Oneindige eindigheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
584 Lente
Zomer
Verval
Ik val
In een oneindig bodemloze put
En ik blijf maar vallen
Dat valt heus niet mee
Het vallen
Het verval
De bladeren blijven maar vallen
Deze herfst
Tot humus
Tot winter
Daarna
Punt
Uit
Eindigheid
In een oneindige stilte
Het eeuwigdurende niets
Totdat de rups
In en uit de cocon…
LAIS CCXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Bij het ruisen van stilte belandt er
klank in de ruimte die iedereen kent:
zodanig zijn wij elkander gewend.
Er is het niets dat ons daaraan ontheft.
Er is het al waarvan ieder beseft
dat niets ervan echt ons is gegeven.
Er is de plaats waar de dood het besterft,
maar een zoen geeft elk ander het leven.…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
Wij denken allemaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 Wij denken allemaal
in dit treurige papengaaienland
op het kerkhof van Penibel
over de urgentie van het zwijgen
noodzaak van de droeve stilte
en het begint aan de buitenkant
niet van binnenuit
want daar huist het geweten
we weten het, er is niet veel te doen
op het kerkhof van Penibel
maar misschien kunnen we gaan vissen
en…
ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 langzaam spreidt de lichtval zich
over akkers en verte
weg is de zucht van gisteren
vandaag is nu begonnen
met druppels in het gelid
slagvaardig met geharde discipline
stilte is een storm, het oog is
ons geweten
het heden is nog geen later geworden
waar we wezen zijn we nu
in het gewicht van duisternis
en de lichtvoetigheid van…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Meesteres over eb en vloed,
verraderlijk veranderlijk van vorm
als de kleur van het gemoed
voor de stilte na de storm.
Ze zal een wijze gids blijken
àls we in het duister durven kijken.…
Op de tochten (deel III)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Oefeningen in stilte,
zaaien, maaien, plukken,
steeds niet op de vlucht,
voor het vluchtend labyrint,
steeds wel in de houding,
voor het behoudend strijdtoneel,
en wel terdege wat exercities,
en wat grondwettelijk heden,
en wat jubelkreten, Amen.
in U de Ja en Amen.…
gunfactor
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
478 het is liefde die uit harde aarde kruipt
aan stilte ontsnapt die er begraven ligt
bij onbepaalde, verhalende limiet
zolang de voorraad strekt
vaak ook stellen we geen vragen
doen we het voor en met elkaar
in ons museum ontbreken objecten
vormen we kijkwaar voor onszelf
niemand vraagt nog naar het waarom
als de botten in ons lichaam…
Wees nu maar stil
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
491 Als je vingers de toetsen beroeren
klinkt de aarde aan de hemel vast
een veer strijkt over je wang
Tragicus Cantate die verre planeet
neemt je op in een geheim
waar de dood een slaap zal zijn
Je rugzak gevuld met
onpeilbare stilte
ontroering die niet te meten is
Vingertoppen verbinden
de hemel aan de aarde
er zijn geen grote woorden…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
Vlakbij de dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 de stilte
vlakbij de dood
bekende geen
kleur meer in
bewegingloze melodie
ondefinieerbaar
beklemmend grijs
sloeg vaag neer
in vertragend
afdekkende tijd
de condoleancerij
schuifelde op
geluidwerend tapijt
waarboven muziek
met donkere tonen
het verdriet van
de afgelopen tijd
heel lichtjes
in tranen deed
weg stromen…
Lichaamstaal?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 de lichte
bijna schrikachtige
oogopslag gaf
haar iets breekbaars
mee in een subtiel
direct reageren
zonder afwendend
in reflectie op
de stilte van
lichaamstaal die
van een andere
orde uit lang
voorbije tijden was
toen oogcontact
veelzeggend was
in verstandhouden
nu is er al een
verkennen van
belangrijke gebaren
die generaties…
Valentina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 Ik ben de man die jou in stilte zoekt
Ik hou van wierook romantiek
lucerna
Weet, als ik bij je ben, wat ik
nu zeg
Een stille liefde kwijnt niet zomaar weg!
Voor M.W.…
Aangeslagen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
848 Haar pijl doodt lompe lafheid
als zij vuur maakt boven
ieders schaduw uit
Haar pijl raakt de stilte
schiet het hemeldak open
aarzelend wacht het licht
Haar pijl treft de taal van
verminkte woorden
zonder zicht
Haar pijl buigt af van
de duisternis vindt wijsheid
soms een vonkje licht…
Golven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Energie die nergens heen kan
gevangen als het ware
wachtend op ontsnapping
klaar om uit te varen
Maar niet geheel gevangen
Soms geeft iemand een gil
of ontstaan er zomaar golven
uit het niets, buiten je wil
alsof er iets naar buiten wil
Bewegingen, geluiden, een
storm pal na de stilte
Het valt wel te proberen
Het valt te overwegen
Maar…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen voor altijd.
Alleen jouw stem
die zegt:
“Ik ben er nog.”…
Stiltesyndromen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
571 Ik hoor zelfs de stilte
in de ademtocht
de wind die de blaren
in indian summer
crying sweet mary laat ruisen
aan de voet van de Fuji
witte wieven onhoorbaar
doorschijnend kaleidoscopische geisha's die thee uit Basho's kommen drinken
marionetten in een even
levend als geruisloos
geluidloos pantomime…
Het groene vierkant
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
423 Zij bleef dag in, dag uit staan
tegen het groene vierkant
in de hoek van haar kamer
meer wist ze niet en leek er niet te zijn
totdat de stilte haar rechtlijnige denken
vervormde
door de herhaling van het eindeloze staan
zette ze een stap-
uit het vierkant en uit het ronde
naar iets wat nog geen vorm had
zonder enige zekerheid
alleen een…
Honger en dorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
176 De honger stilt geen dorst,
Water stroomt van hoog naar laag,
Hoe hoger hoe droger.
Ik krijg steeds meer trek in jou,
Omdat ik zo erg van je hou,
’k Je zo ontzettend lekker vind,
Nooit genoeg van je krijgen kan.
Steeds krijg ’k de deksel
Op mijn in de kan gestoken neus,
Tja, dat krijg je er van,
’k Lig er maar niet wakker van.…
Uitgekleed aan het kneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
106 Ik weet nog hoe ik je boetseerde
in de nacht, jouw hart wijd open
ik naakt, de wereld buitengesloten
amper klaar met jouw hoofd
viel dat toegeknepen oog
in breekbare stilte
tussen je onthaarde benen.
Nog niet klaar met je tenen,
overvallen door jouw
intieme woorden.
Lieten we de rest
aan de nacht
en aan elkaar.…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Eerst komt de stilte die wordt overspoeld
Door duizenden mensen in een stukje van tijd
Dan komt het land, dat word overspoeld
Elke dag opnieuw, door zout en voetstappen
Elke zomer in een stukje van tijd.…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 Hij geniet van de stilte vandaag.
De zon en de bijna onzichtbare rijp
schrijven een handschrift
die vandaag in zijn hart staat
gegrift op die stille herfstdag.
Bomen pronken met hun kleuren.
Akkers kristalliseren door de rijp.
De eerste vlinders vliegen weer
door de dag heen naar morgen.…
HELPEN, ZINVOL EN ZINLOOS!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 maar
vooral om te zwijgen, te luisteren
wat er ook van je, over je wordt
gezegd, geroepen, gefluisterd of geroddeld
Egoïsme, egocentrisme, narcisme
zijn de overtreffende trap
van de primaire zin
van je persoonlijke bestaan
Ga jezelf dus niet overstijgen
maar daal af van die trap
naar je binnenste binnen
en bid, mediteer, voed je stilte…
cyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Ogen die huilen, vragen en spreken in stilte.
Adem in en Adem uit.
Zijn levensjaren gedragen met een lach en een traan.
Adem in .................... En Adem uit naar de eeuwigheid gedragen.
Stilte neemt plaats. De vrucht heeft al zijn levens jaren voldragen.
Kijk daar een ster geboren, ontastbaar, ongrijpbaar.…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Misschien is dit genoeg: geen kaart,
geen thuiskomst, maar bewogen zijn door iets
groters dan ikzelf, zoals regen vanzelf de zee vindt, of een
lied dat de stilte zoekt, en dat ik, ergens onderweg, de rivier vond — en mijzelf.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.…
Als alles binnenkomt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
642 Alles stroomt binnen
stilte die ik niet kan delen
hart zwaar van geluid
In de stilte van mijn
binnenwereld beweegt alles tegelijk,
alsof elke emotie een snaar raakt die blijft trillen. Ik vang wat
ongezegd blijft tussen mensen, alsof mijn huid niet alleen voelt, maar ook luistert.…