Alle inzendingen over groen links

6608 resultaten.

Sorteren op:

Voor Guido Gezelle

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.220
Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan, gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen der bomen en beladen met het lied der vooglen, omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen. Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht, die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…

DE WERELD

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Hij nam de handen van 't gezicht, En Mei liep lieflijk langs het land, Er scheen een ander, reinder licht, En groen ook werd het naakte zand, Het leek eenvoudig wat hij zag, Dat het een kind bedenken kon, En toch, niet anders bleek de dag, En zo was God, en zo de zon.…

De éénpitter

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Ook op het keukenaanrecht stond er een, een groen geëmailleerde naar mijn weten. Een kleintje, nee ik zal het nooit vergeten. Het was een éénpits ~Beccon~ naar ik meen. Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt -al kookte ze al jaren lang op gas- want het gerecht waar Pa zo dol op was kon enkel op die éénpitter bereid.…

Delta van de dromen?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
alletijdse begeerte overleeft en bewust wordt van haar kwetsbaarheid, geeft zich over aan erbarmen als de dromen zich verdiepen om zonder spijt door de groene…
Pama5 maart 2014Lees meer >

In het voorjaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
neen, ik verdraai het daglicht niet ben ook geen schaduw die woont in de nacht, voel maar de bries van tederheid die de nieuwe aarde verzacht ik ben het, de lente die je naar binnen brengt en ook naar buiten geleidt diep in jou bevindt zich ruimte met rust vandaar uit wordt de koude in slaap gesust en raakt je hart van het prille groen…

Verschieten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
het wordt later ik voel dat met mijn ogen ik word later verder weg van ritme dat thans over mijn tijd is gebogen meer en meer drijf ik mee op voorbijgaand water mijn tijd heeft minder haast toch is het alsof ik sneller ren naar later, naar eindeloosheid word gezogen het is al maar vaker groen een groeiend kind het kind dat allengs…

Fonoliet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
enige weerklank die ik nu nog hoor is mijn eigen echo die zelfs het zuchten weerkaatst vanaf lege muren opgetrokken uit beton en niet doorheen te komen verschans ik me vaak achter mijn eigen schaduw wat ik ooit wenste kent de herinnering niet meer bedolven onder een lawine van vergeten woorden de hoeksteen grijs en groen…
Rena29 april 2014Lees meer >

Mei

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.452
Reeds mag het warm en broeiend zijn, het lam Is onbeschut op 't groene land gelegen In koele nachten nog. De kersenstam Is met de teed're bloesem volgeregen, Die als een kostbaar uitgestrooide zegen Mèt lam en madelief de leiding nam: Tezamen zullen zij het weiland vegen, De bloem, de bloesem en het witte lam!…

JUNINACHT

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.497
Wars is de wijn op de bodem der kelken, groene festoenen zij moeten verwelken: danst door de doolhof van lachen en pijn. Naderen, kruiselings wisselen, keren; tegen verlangen kan géén zich verweren: vraagt het de rozen die raadselen zijn.…

Langs helder pad

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
de driftige deining aan van onze wanordelijke dagen sprak over de onmacht van voormannen en overmoedige vlagvoerders toonde hem de bloedsporen over bleke lijven wachtend sluimerde ik verder hij antwoordde niet misschien omdat hij al jaren in graven slaapt vandaag wandel ik door de contouren van dromerige duidingen ze ontwaken uit het groen…

Zo te kunnen schilderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Geel klatert klinkend langs lichte vlakken ze tinkelt over blauwe wateren en langs de toppen van een dicht-groen woud waarin zware dampen hangen adem van aarde, blad en hout Het stervend licht penseelt paarse vegen zachte schemer langs de hemel spreidt de stilte uit waarin helder opklinkt het geluid van een vogel vlak voor de nacht Rood…
Pia Wolters13 november 2014Lees meer >

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
een eenzame schelp treurt om de gestolen liefde van haar godin de mismaakte aarde komt woest en ledig terug bij haar geboortestaat wachtend op alles toedekkend hemelwater roodwild heeft het buitenleven afgelegd het warme bloed is gestold een dartele ziel is uit de tijd getrokken de stalen omarming rolt door de hel waar de duivel een groene…

Zij aan zij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
in 't land van daar onbereikbaar ver voor mij ligt mijn heimwee, zo teder stil waarom dat woont in menig stap, ik heb daarvan geen weet het is niet uit vrije wil noch in aanvang gedoopt ik word zomaar meegesleept is het haar dans in kleine pasjes of de krekel in de avond die fluistert in mijn oor is het de kleur groen in een overweldigend…

Anders zien

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Zie ik mijzelf soms in geel en groen? Zie ik soms niet voorbij de lengte van mijn neus? Of laat ik mij leiden door een impulsieve keus? Zie ik met mijn ogen? En verzoent het mij met een zelf gedogen. Zie ik dat ik zien kan met mijn hart? Zie ik dat wat ik in jou zie de werkelijkheid niet tart?…

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
van de dag nog om het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde van de lange asfaltbanen mokert het groen…
elze24 januari 2016Lees meer >

Ode

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
en geef mijn gedachten vorm die concepten een kleur een naam aan bloemengeur Ook zonder groen boekje heeft zij 'n norm Ben ik er niet meer, gaat zij gulzig verder verovert zij tongen wordt zij bezongen Kreten zijn schapen en zij is hun herder…

Het hemelt.

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 963
stil zit de man voorover gebogen gedwongen houding onder een grote groene paraplu blik gespannen en strak gericht op de hengel en dobber hij rilt even; heeft zich wat meer naar ’t hoge riet verschoven terwijl het vandaag toch stevig hemelt blauw gele flitsen schieten soms als pijlen uit wolken naar beneden de atmosfeer voelt…

Grazige weiden

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
in een bergweiland waar ik ging zonnen bruiste een waterval van eeuwen achter mij iemand had boven mij een lied gezongen een lied van vrede klonk hier heel nabij waar in groene weiden de klaprozen bloeiden en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
Greta Casier19 november 2016Lees meer >

Stralen op kerstnacht

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.206
ik ben de kelder ingedoken heb tussen alles wat in onbruik is geraakt de dozen kerstfeest weer tevoorschijn gehaald open in verwachtingsvolle stilte de grote koffer waarin de beeldengroep en stal met zacht papier in houtwol is verpakt om te stralen op kerstnacht de rollen groene mos waarop ik mij een herder waande tussen schapen…
wil melker24 november 2016Lees meer >

mijn buurvrouw

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 614
niet dat ik daar was ik wou enkel maar wat vragen wat uitleg over kookwas maar ze bleek zo aangeslagen ze schrok en wou gaan lopen maar gleed uit op het parket haar been dat leek gebroken en dat was absoluut geen pret ze lachte en ze huilde wist niet wat ze eerst moest doen ik hielp ze recht en ze pruilde: mijn been kleurt blauw en groen…

Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Mooi groen van de elzen in het land, hoe siert hier ook die wolkenrand. Zou hier als de schemer is gezonken al kwakend "slaap zacht" hebben geklonken. Of wellicht het lied van de eenden bij het riet, met in hun klank het gloren in het verschiet. Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land ook bloemen meedeinen in de akkerrand.…

Wat hoger leven

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.026
eerst is het onkruid opgeschoten zijn macht aan groen deed veel beloven diversiteit heeft alles uit de kast gehaald alleen het bloeien bleef wat soberder en schaars heb struiken geplant als ordening van leven ik snoeide het snelle groeien om er vorm aan te geven ook bomen zijn er gekomen in naar de hemel reiken dacht ik dat zij…

Rivierdorp

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
Jij bent het jonge Blad aan de lenteboom Fris, groen en fruitig tot diep in de nerf Jij bent beslist leven Voor mij Vandaag ook mocht Ik weer naar het Rivierenland De -tigste keer pas Zo lang en zo meer bloed kruipt Dan post ik niet, maar taxie van hier Naar 't ziekenhuis Laat bloed prikken en bezoek de arts Voor het resultaat van…

bovenzinnelijke zoen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
symbolisch lijkt logisch uitbeelden maakt waar veel moeilijke woorden klinken soms raar metafysica, gaat iedere zin te boven metamorfose, voor herschepping gekozen metafoor, vergelijkingsbeeldspraak die blik in je ogen, het was meteen raak lekker luierend liggen lezen even nergens mee bezig wezen hilarisch bewonderen in verwonderend groen…
jan zwennes3 december 2017Lees meer >

De zoon

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.896
Zij heet je ogen groen gemaakt, je kreeg zijn mond die nooit je wang heeft aangeraakt. Ook als je bang weer doorloopt hoor je mat als achter glas een man zijn ladders zingen, hoog. En hoger. Tot zijn kopstem knapt in het voorbijgaan om zich op te dringen.…

DE WERELD

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Hij nam de handen van 't gezicht, En Mei liep lieflijk langs het land, Er scheen een ander, reiner licht, En groen ook werd het naakte zand, Het leek eenvoudig wat hij zag, Dat het een kind bedenken kon, En toch, niet anders bleek de dag, En zo was God, en zo de zon.…

Psithurisma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
De zachte bladeren woekeren mee Als een penseelstreek van de schilder Als een zeezucht die steeds gewilder is door de mannen varend op zee Het krakende gewaad van het bos Met als kleur een authentiek groen Of bruin in de dagen van toen Zo beweegt zij in haar schoenen van mos Rustend op de stille wind Een stem zo zoet als dat van een verlegen…

De muur

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Groene halve staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos wou je zijn, onbewogen blijven. Maar het is het rood, het rood van de klimop, dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad na blad verliest, en neervalt. Blik na blik wordt alles weggeplukt, totdat hij zelf verschijnt.…

SCHILDEREN AAN HET STRAND

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Toch, de pink heeft, meent men, groene boorden, Hij maakt grijze; dan in strik en lis Hangen kabeltouwen: — hier zijn 't koorden. Ook de kleur der starren vindt men mis... Maar het blijven woorden, woorden, woorden Voor de schilder, die een vreemdeling is!…

Engelen bestaan niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
want jij bestaat ook al vlieg je niet en doe je nauwelijks wonderen ontken je dat jij lief leuk en juist bijzonder aardig bent hoef ik jou niet te ontmaskeren want als ik naar je kijk voel ik me rijk in het weten dat jij altijd bij mij zal zijn waar jij lacht bloeien bloemen ruikt het naar pas gemaaid gras kletsen vogels groene…