6608 resultaten.
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan,
gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen
der bomen en beladen met het lied der vooglen,
omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen.
Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht,
die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij nam de handen van 't gezicht,
En Mei liep lieflijk langs het land,
Er scheen een ander, reinder licht,
En groen ook werd het naakte zand,
Het leek eenvoudig wat hij zag,
Dat het een kind bedenken kon,
En toch, niet anders bleek de dag,
En zo was God, en zo de zon.…
De éénpitter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 Ook op het keukenaanrecht stond er een,
een groen geëmailleerde naar mijn weten.
Een kleintje, nee ik zal het nooit vergeten.
Het was een éénpits ~Beccon~ naar ik meen.
Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt
-al kookte ze al jaren lang op gas-
want het gerecht waar Pa zo dol op was
kon enkel op die éénpitter bereid.…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 alletijdse begeerte
overleeft en bewust wordt
van haar kwetsbaarheid,
geeft zich over aan erbarmen als
de dromen zich verdiepen om
zonder spijt door de groene…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude
in slaap gesust en raakt je hart
van het prille groen…
Verschieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 het wordt later
ik voel dat met mijn ogen
ik word later
verder weg van ritme
dat thans over mijn tijd is gebogen
meer en meer drijf ik mee
op voorbijgaand water
mijn tijd heeft minder haast
toch is het alsof ik
sneller ren naar later,
naar eindeloosheid word gezogen
het is al maar vaker groen
een groeiend kind
het kind dat allengs…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en groen…
Mei
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.452 Reeds mag het warm en broeiend zijn, het lam
Is onbeschut op 't groene land gelegen
In koele nachten nog. De kersenstam
Is met de teed're bloesem volgeregen,
Die als een kostbaar uitgestrooide zegen
Mèt lam en madelief de leiding nam:
Tezamen zullen zij het weiland vegen,
De bloem, de bloesem en het witte lam!…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.497 Wars is de wijn op de bodem der kelken,
groene festoenen zij moeten verwelken:
danst door de doolhof van lachen en pijn.
Naderen, kruiselings wisselen, keren;
tegen verlangen kan géén zich verweren:
vraagt het de rozen die raadselen zijn.…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 de driftige deining aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren in graven slaapt
vandaag wandel ik door de contouren van
dromerige duidingen
ze ontwaken uit het groen…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater
roodwild heeft het buitenleven afgelegd
het warme bloed is gestold
een dartele ziel is uit de tijd getrokken
de stalen omarming rolt door de hel
waar de duivel een groene…
Zij aan zij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 in 't land van daar
onbereikbaar ver voor mij
ligt mijn heimwee, zo teder stil
waarom dat woont
in menig stap,
ik heb daarvan geen weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept
is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor
is het de kleur groen
in een overweldigend…
Anders zien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Zie ik mijzelf soms in
geel en groen? Zie ik
soms niet voorbij de
lengte van mijn neus?
Of laat ik mij leiden
door een impulsieve keus?
Zie ik met mijn ogen?
En verzoent het mij met
een zelf gedogen. Zie ik
dat ik zien kan met mijn
hart? Zie ik dat wat ik
in jou zie de werkelijkheid
niet tart?…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 van de dag nog om het
geweten gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde van de lange asfaltbanen mokert
het groen…
Ode
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 en geef mijn gedachten vorm
die concepten een kleur
een naam aan bloemengeur
Ook zonder groen boekje heeft zij 'n norm
Ben ik er niet meer, gaat zij gulzig verder
verovert zij tongen
wordt zij bezongen
Kreten zijn schapen en zij is hun herder…
Het hemelt.
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
963 stil zit de man voorover gebogen
gedwongen houding onder een
grote groene paraplu
blik gespannen en strak gericht
op de hengel en dobber
hij rilt even; heeft zich wat meer
naar ’t hoge riet verschoven
terwijl het vandaag toch stevig hemelt
blauw gele flitsen schieten soms als
pijlen uit wolken naar beneden
de atmosfeer voelt…
Grazige weiden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
516 in een bergweiland waar ik ging zonnen
bruiste een waterval van eeuwen achter mij
iemand had boven mij een lied gezongen
een lied van vrede klonk hier heel nabij
waar in groene weiden de klaprozen bloeiden
en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij
hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken
nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 ik ben de
kelder ingedoken
heb tussen alles wat
in onbruik is geraakt
de dozen kerstfeest
weer tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen…
mijn buurvrouw
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
614 niet dat ik daar was
ik wou enkel maar wat vragen
wat uitleg over kookwas
maar ze bleek zo aangeslagen
ze schrok en wou gaan lopen
maar gleed uit op het parket
haar been dat leek gebroken
en dat was absoluut geen pret
ze lachte en ze huilde
wist niet wat ze eerst moest doen
ik hielp ze recht en ze pruilde:
mijn been kleurt blauw en groen…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Mooi groen van de elzen in het land,
hoe siert hier ook die wolkenrand.
Zou hier als de schemer is gezonken
al kwakend "slaap zacht" hebben geklonken.
Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.…
Wat hoger leven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.026 eerst is het
onkruid opgeschoten
zijn macht aan groen
deed veel beloven
diversiteit heeft
alles uit de kast gehaald
alleen het bloeien bleef
wat soberder en schaars
heb struiken geplant
als ordening van leven
ik snoeide het snelle groeien
om er vorm aan te geven
ook bomen zijn er gekomen
in naar de hemel reiken
dacht ik dat zij…
Rivierdorp
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Jij bent het jonge
Blad aan de lenteboom
Fris, groen en fruitig tot diep in de nerf
Jij bent beslist leven
Voor mij
Vandaag ook mocht
Ik weer naar het Rivierenland
De -tigste keer pas
Zo lang en zo meer bloed kruipt
Dan post ik niet, maar taxie van hier
Naar 't ziekenhuis
Laat bloed prikken en bezoek de arts
Voor het resultaat van…
bovenzinnelijke zoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 symbolisch lijkt logisch
uitbeelden maakt waar
veel moeilijke woorden
klinken soms raar
metafysica, gaat iedere zin te boven
metamorfose, voor herschepping gekozen
metafoor, vergelijkingsbeeldspraak
die blik in je ogen, het was meteen raak
lekker luierend liggen lezen
even nergens mee bezig wezen
hilarisch bewonderen in verwonderend groen…
De zoon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.896 Zij heet je ogen groen gemaakt, je kreeg
zijn mond die nooit je wang heeft aangeraakt.
Ook als je bang weer doorloopt hoor je mat
als achter glas een man zijn ladders zingen,
hoog. En hoger. Tot zijn kopstem knapt
in het voorbijgaan om zich op te dringen.…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij nam de handen van 't gezicht,
En Mei liep lieflijk langs het land,
Er scheen een ander, reiner licht,
En groen ook werd het naakte zand,
Het leek eenvoudig wat hij zag,
Dat het een kind bedenken kon,
En toch, niet anders bleek de dag,
En zo was God, en zo de zon.…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Groene halve
staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek
lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos
wou je zijn, onbewogen blijven. Maar het
is het rood, het rood van de klimop,
dat, hoe onmerkbaar ook, vijfhoekig blad
na blad verliest, en neervalt. Blik
na blik wordt alles weggeplukt, totdat
hij zelf verschijnt.…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Toch, de pink heeft, meent men, groene boorden,
Hij maakt grijze; dan in strik en lis
Hangen kabeltouwen: — hier zijn 't koorden.
Ook de kleur der starren vindt men mis...
Maar het blijven woorden, woorden, woorden
Voor de schilder, die een vreemdeling is!…
Engelen bestaan niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 want jij bestaat
ook al vlieg
je niet en doe je
nauwelijks wonderen
ontken je dat
jij lief leuk en juist
bijzonder aardig bent
hoef ik jou niet
te ontmaskeren
want als ik naar
je kijk voel ik me rijk
in het weten dat jij
altijd bij mij zal zijn
waar jij lacht
bloeien bloemen
ruikt het naar
pas gemaaid gras
kletsen vogels groene…