7914 resultaten.
Ziel gevend
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
365 zacht zijn
mijn woorden
die liefelijke
taferelen
kleur geven
in soms
monumentale
composities
vaak het doek
rakend en onbewust
ziel gevend met
gedurfd openen
daarbij het hart
toucherend
gelukkig zonder
schade en pijn
waar dan het lieve
mij wordt aangeprezen
en ik door die lift
een stukje meer
wordt verheven
met mijn lach die…
anti-canto III: 'Hydra’s tractate'
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 zelfs de poëzie scheurt
bij benauwd neobloed
negen/tien gloedkoppen
kleuren honderd vragen
gelaagde godenweidsheid
kwakende nachtschapen
verraden om lichtvoeten
bezeten hielen op dreef
zout zand zeeft handen
tot de tanden overladen
staande ontwapening en
vleesvervangersverleden
matige kantelpunttriggers
in zangerig vogelondertal…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het helder weten
dat alles ons gegeven is:
de zon, het licht,
de kinderlach,
de bloemen en hun geuren;
de witte sneeuw,
de lange dag,
de vriendschap en de kleuren;
de vogelzang,
de lentelucht,
de blije open deuren.…
De postmeesteres van Kingston
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 De postmeesteres van Kingston
In Kingston, New Jersey
Kleurde de hemel
Boven de post en de kerk
Heel soms
En voor heel kort
Hiroshige blauw
Hier in Takhli
Krijgt de hemel
Om dezelfde tijd
De kleur van enkele
Druppels Pinot Noir
In helder water
In Kingston, New Jersey
Had de postmeesteres zilvergrijs haar
En ik schilderde haar tegen…
De roos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 De roos geeft haar vlammend rode kleur
De wind waait over
In de hand van de geliefde
Is geen brief nog neergedaald
Houdt zij van hem
Of is het voorgoed geweest
Zij die besluiten denkt hij
Beraadslagen daarover in afgelegen werelden
Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit
Of daalt mijn ziel af in het duister
Weet toch jongeling
De ring is…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
Leeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
172 Kleur geeft een ruimte zin,
Zo geven zingende vogels de zonsopgang iets,
Maar momenteel geef ik mijn leven,
Minder dan niets
Ik voel en ik lach
Steeds minder en minder
De laatste keer dat ik mijn vrienden zag
Ik weet niet of ik me dat herinner
Het grootste in mijn dag kan zijn
Naar de supermarkt gaan
Normaal is iets doen…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…
Het voortbestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
79 De zwart geblakerde stammen
Weerspiegelden het verdriet
Dat zijn hart verscheurde door
Wat hem zonder kleur achterliet.
De verschroeide aarde hij stond,
Zijn voeten en zijn lijf verbrandde,
Bood geen zicht op 'n toekomst,
Waarin hij nu alleen leven moest.…
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 Een bloem kan zo mooi zijn
haar vorm, haar kleur, haar bloei
ze wil vanuit zichzelf bloem zijn
zonder gemanipuleerd geknoei.
laat haar knop openbreken
de natuur gaat zijn eigen gang
“Gooi me pas weg als ik hang"
zou zij ons willen smeken.
Zo kan een mens zich ook voelen
eender, zoals de bloemen bedoelen.…
Mitridat gebergte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
702 Mitridat gebergte - òù 2
Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden
Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte
Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend…
Altijd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.345 In 't kantgerande silhouet
van geveltop en torenklokken
voel ik mij weer het kleine kind
aan oude Amsterdamse rokken
ik snuif de damp van grachtensloot
en vreemde etensgeuren
verdrink me in de knopendoos
van mensenras en kleuren
m'n voeten dwalen gretig rond
langs winkels en door stegen
in eindeloze drenteling
kom ik mijn vroeger tegen…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
Dromerig
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.040 Wie zal mijn streling aarzelend kleuren,
verder blazen dan de schaduw binnenin.…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
De liefde stierf niet
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.599 vinden
als jij hier nog zou zijn
m'n liefde stierf niet na jouw dood
iedere dag voel ik nog de pijn
Ik voel alleen nog de stilte
van het intenste verdriet
toen jouw hand koud werd
en mij op dat moment verliet
Ik hou van jou, niet van 'n ander
en dat zal ook niet snel gebeuren
niemand kan dat wat jij wel kon,
jij wist mijn leven in te kleuren…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
917 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou de bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je nooit gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
een vage flits
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
762 ik ken je in beweging
een arm die me groet
je haar dat ik in kleur
bij anderen ontmoet
jij bent in alle weging
een vage flits die me
steeds spitst op een
spontaan ontmoeten
in verwachtingsvolle ogen
zie ik al je welkomsgroeten
ik droom je overal
waar stappen zijn gezet
onmogelijkheden heb ik
naast me neergelegd
het lijkt of je…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas…
voor buitensporig gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
740 een zacht gebaar
waarmee hij haar
de stoeprand wees
de knik, een hand
het lachje van begrijpen
toch wist zij zich
van beiden nog de wijste
er zijn geen
woorden meer
er is ook geen verzetten
gevangen in haar
regelzucht van rust
de stille tucht voor
buitensporig gaan
hij had de naam
van een charmeur
kende kleur en…
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 ik ga je zien
kom uit de achtergrond
en kleur vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining…
het is vandaag 'n dag voor...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
975 Het is vandaag ’n dag
Voor de allermooiste rozen
Het is vandaag ’n dag
Waarop alles glimt en glanst
Het is vandaag ’n dag
Voor de meest verfijnde wijnen
Voor de meest geliefde geuren
Voor de feestelijkste kleuren
Het is vandaag ’n dag
Voor de mooiste vergezichten
Voor zwermen witte zwanen
Voor ’n kabbelende beek
Het is vandaag ’n dag…
Welvaart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.575 Treurige bewogen stad
met teleurgestelde vrouwen
het leven heeft de kleur van stof
vergaan vertrouwen
gehaast succes op jonge mensenpad
door waanzin overdonderd
passeert een anonieme horde
als verdoofd
vergeten braakliggend terrein
in verzekerd welzijn -
haar beloning voor de deugd.…
HET WAS NAJAAR TOEN HIJ STIERF
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.712 het was najaar toen hij stierf
en haar achterliet
ze treurde de tijd voorbij
zorgzaam getroost
door wie haar liefhad
ze ruimden zijn verdorde blad
de kleuren verpulverend
tot herinnering
en ze wachtten op de warmte
van de eerste zonnestralen
en haar lach
maar ze miste het voorjaar
en zijn eens zo statige stam
waar ze altijd tegen…
haar
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.371 bij het aankijken een ruimte vol kleur
utopia lijkt dichterbij dan ooit
met vreedzame, niet geforceerde woorden
uit liefdevolle lippen met een prettige geur
vervuld van emotie zonder traan
lachend met de benen verstrengeld
de seconde, een minuut, alsmaar langer
maar na die tijd is het gedaan
licht boven de aarde zwevend naar huis
surrealistische…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar een blind verlangen
een vage roep doorbreekt
de stilte van een stil landschap
waarin de kleuren…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je in mijn handen hebt gerust
je was apart in geur en kleur…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Weemoedsklank in zachte kleuren,
't is zomers afscheids symfonie,
herfst kan nu zijn troon bestijgen,
regeren in het nieuwe jaargetij.…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…