Alle inzendingen

De koers van het bedrijf is pas ontploft, Toch moet opnieuw veel personeel vertrekken, Om nieuwe investeringen te dekken, ‘Miljarden voor AI’, zegt Microsoft. Een kwart verliest dus binnenkort zijn baan, De reden doet mij wat kunstmatig aan.…

De zachtblauwe lucht als bij valavond in mei. De herfst wordt lente.…

Wil je voor één zomermiddag ook de mijne zijn? Zodat we kunnen doen alsof we geliefden zijn. Zodat het zonlicht onze naakte lichamen kan strelen. Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten, om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe. Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan…

Ik zoek het spoor van reeds vervlogen dagen, tussen het oude leven dat teloor moest gaan en ’t vreemde ginds, dat ik niet kan verdragen, waarmee de stomme massa reeds is begaan. Ik proef weer de eenzaamheid van weleer terwijl ik deelneem aan het consumentenverkeer. De laatste rust ligt achter doof geworden boeken, verstopt in kamers vol met…

De natuur sterft in kleur, alsof afscheid zacht wil zijn. Je koos je eigen moment. Het was stil, en je was klaar. Jij ging niet weg maar uit de nacht naar de overkant. De natuur sterft in kleur. Wat je losliet, ging zonder strijd en kwam in vrede aan…

was geliefd ouder persoon zij keek niet verbitterd terug naar die berg ellende doch toch moedig vooruit hopend op Jezus met engelen omringd door paradijslijk licht haar hele leven was hierop gericht de opgekropte spanning werd tenietgedaan al zingend over de heilige God geen bespotting nog enige vloek zij zag…

De rivier voert het water Naar verre onbekende oorden. Over die oorden gaat er Een verhaal verteld in woorden, Die niemand ooit hoorde. D’weemoed, die het teweeg bracht, Roept verlangen op en smacht, Naar onbekende ver gelegen oorden, Waar de vervulling wacht Die het hart verstond van de woorden.…

mijnen gheleiden dagh drijft door den verstarden gheest ende en weet meestentijts niet waer hij rust, noch waer hij is gheweest oock ontgaet hem ’t ghevoelen van d’aerde die ons draeght doch vreest niet, sist mijn strever soo stout ende onversaeght ick ben ghelijck den doorsneê mensch: een alomme verspillend beest dat teert op…

Politici moeten zorgzaam zijn voor de burgers, dienen wat de belangrijkste algemene belangen zijn Overal in het land verkondigen ze wat die zijn en soms zeggen ze dat het ook doden is dat het goede leven nu even een te dure luxe is dat we weerbaar moeten…

de kamer stinkt naar citroen en perzik die niemand meer eet de blinden klepperen hard alsof een vuist ze opent en dichtrukt ik blijf op de stoep stof krast mijn keel de klok slaat door mijn botten over de heide blaren fluisteren zeg het zeg het toch mijn mond zit vol zand ik wil roepen wie luidt loopt al weg voor ik durf het land was eden…

Zeg maar niets ik weet wat je bedoel woorden troosten niet hoe verdrietig ik me voel sluit je ogen, kijk niet als ik ga leef je eigen leven alsjeblieft, kom mij niet na. Spreek geen woord nu onze bron is opgedroogd alsof de zon in de woestijn al het water heeft verdoofd sluit je ogen als ik ga en alsjeblieft kom mij niet na. Ik…

de mond van het kind ligt open op de borst die nog warm is van melk stamelt de eerste keer over de huid tranen smaken zout in de lach de man loopt de laan uit stappen hakken de grond die koud wordt zij houdt de lamp brandend bij de muur het hok ruikt naar stof aan de voeten van de troon zit een jongen schoon en zonder wapens in de hand…

Licht-lieve mensen, waar het duister lag, wekt gij een vlam en richt haar naar de nacht. Lichtglans-gewapend in de donkre wereld, draagt gij het vuur dat niemand heeft verwacht. Uw gang is licht, gelijk de wind die strijkt, toch wijkt het licht waar schaduw ademhaalt. O lieve, onverwachte lichte paren, gij zijt het vuur dat door de nacht heen dwaalt…

Lucht die nog niet gaat De lucht staat scherp over het water dat stil ligt en de mast spiegelt zich zonder te bewegen in het heldere vlak dat geur van nat hout houdt. Ik wacht tot de lucht trekt. Snaren in mij trillen als licht over huid van het land waar kleur in water loopt; zout bijt op de tong. De lucht keert scherp terug en wil me meenemen…

Ik, als dokter van Het Filosofische weliswaar als hooggewaardeerde kenner met een onderzoekende geest in de belangrijkste gangen van het huis der medische wetenschap ik zou tenminste moeten weten hoe om te gaan met een (neushoorn)virus of zoiets dergelijks dat zich in mij genesteld heeft voordat dit zich verspreidt via mij…

's Nachts mompelen juwelen in hun slaap. Zij fonkelen tot in hun dromen, proberen zo vermaard te glanzen als de tranen van een dame. Dat komt, zij zijn soms zeer alleen, gekluisterd in hun kist van nacht. Zij willen jubelen in zilver, in goud, briljant of diamant, maar pralen slechts met wat zij missen: een hals, een pols, een simpele…

De heilige Man in zijn pij keek door het raam naar de ganzen, Lachte: wat snaatren die beesten! kon ik ze maar verstaan! Zij zeiden: kijk, de heilige Man ging onder de mensen, Werd lichtvaardig als zij en nam hun manieren aan. ------------------------------------------ uit: Het zichtbaar geheim (1925)…

Een Taalgetrouwe limerick uit Ierland, hield als purist de ware oorsprong in stand. Waar ik van kots is Engels en Schots en bij Welsh staat mijn keel zelfs in brand.…

Een levenskunst: het rimpelloze kind te hoeden in het krimpende gemoed, waar eenzaamheid de verre sferen bindt en schaduw de verbeelding schraal begroet. Totdat de vloed het moede wezen drijft naar zilte stranden van het eigen gelaat; en wat er van het spiegelbeeld beklijft slechts naakte en onthechte weemoed staat. Een droomloos en onwrikbaar…

Zonder die kwaadkijkende Makismós ooit tot held te bombarderen wipt hij van Eirōneía naar Alazoneía trippelt terug naar bittere ernst uit dure liefde voor de pure poëzie volmondige vrijheid van íeders creativiteit vanuit wisselend perspectief – dat dan weer wel Al wat aan zijn vleugels gehangen wordt Helikon en Olympus die…

Ik ben nog altijd op de vlucht Een vlucht ganzen baant zich een verre weg Het glas blijft leeg en het hart dooft Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende Leeuwerik die me niet aan jou herinnert Jouw donkere ogen zien mij vannacht Niet in angstdromen verdwalen Geen vuur om mee samen te smelten…

O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen, Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen! Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid, Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit. Daar ligt hij op 't plaveisel, koud en gans alleen, En niemand die een traan om zijn verscheiden weent; Geen vurig hart dat thans in deernis…

ecce historiam zie de geschiedenis rijmen bruine hemden op zwarte hoodies Sturmabteilung op Defend één land één volk op wij zijn Nederland het vleesgeworden pars pro toto van de onderbuik spuwt megafoonversterkte haatwoorden goedkoop en effectief als kamikazedrones ongegrond oprechte zorgen vlammen op in fakkels ontstoken door hondekoppen…

het water ligt zwart de maan gooit er een streep licht op je stapt erin met je blote vel het spoor is smal je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat op het perron staat de avond stil de trein rolt aan door de ruiten zie je iemand aan de overkant die niet weggaat je ruikt de olie van de rails de zon ging onder de zon kwam…

De regen regent op rode pannen, En op zwarte, grijze en enkele Groene en zelfs geel gekleurden. Maar ook op grijze leien en zinken Daken, zelfs op houten spanen En groen uitgeslagen kopren daken. En niet te vergeten de zwarte Daken van bitumen al dan niet met Grind of betontegels afgedekt. Op rieten daken zie je niks, Die hebben geen…

Het voordeel van mijn slechte geheugen is dat ik steeds nieuwe mensen ontmoet als ik ‘s morgens opsta herken ik niet eens mijn ondergoed mijn lepel smeert de boter het mes prikt in het brood en ik werp een hete kop koffie over mijn verstrooide schoot. Dit mag de pret niet drukken want ik wandel graag op straat ik zoek gewoon de winkel…

De SBA ging naar Sven Kockelmann omdat zijn interview meer dan gewoonlijk een goed gesprek was en ook heel persoonlijk. Ik schrik me daar toch wel de pokken van. Men ziet, als ware het een heel groot wonder, “de menselijke aanpak” als bijzonder.…

Bethlehem was overvol Jozef en Maria klopten vergeefs bij herbergen wilden overnachting vragen daarom werd hun Kind Jezus de Heiland van de mensheid geboren in een verblijf voor dieren heden ten dage doolt bij elk Kerstfeest dit Kind opnieuw langs alle huizen klopt bescheiden overal aan kijkt toch vol liefde naar deuren die bars…

De straten zijn bezet We klimmen over de daken naar school, ook papa moet zo de boodschappen doen en gaan werken, als er werk is en er niet onder het toeziend oog van het leger weer een werkplaats in beslag genomen is of een boomgaard verbrand vlak voor de oogst De stad wordt een veiligheid een zone voor vijandige militairen met…

duisternis niet de wil van de de hoogste Macht het zweefde door het luchtruim met Goddelijke kracht luid werd geroepen erzij licht de aardbol te creëren voor ons hierop gericht helaas wilde de mens Hem evenaren ook zo intelligent zijn alle volgende eeuwen hierna hetzelfde refrein de Heiligheid valt niet te evenaren…