langs het lover
langs stille bomen ging hij
in zichzelf verloren
in zichzelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en hij
de voorbestemde dode
leefde hij toen
even
eindeloos
leefde hij toen
even
niet meer alleen
Geplaatst in de categorie: emoties
eindeloos 2.2 met 5 stemmen 
116
116
Er zijn 2 reacties op deze inzending: