11101 resultaten.
Pavanne I
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 De stem van de jeugd in lichaams-
delen geschoold, is koopwaar voor
een lijfonteigenend tarief.…
Voorbijgaand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.082 Stroomaf varend op de Waal, vergleed de dag in wonderschone kleuren
de laatste dagen van het jaar getooid met gloed van hoop
en delen nu de moed voor nieuwe dag en maanden
het nieuwe jaar zal ook uw dagen kleuren
en wens aan ieder die dit leest, of horen wil
veel creatief vermogen en gezondheid toe
alle dagen in het nieuwe jaar te gaan-, en…
Onderdak.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 zij, die 'hun oorlog'
.....zijn ontvlucht
Je rijke tafel
wil je delen
het versgebakken brood
......breken
papieren dagen
worden weken
weken...maanden
van geduldig papier
er is geen uitweg
rest alleen: haag of heg
enige beschutting tegen
Hollands snijdende wind.…
Oplichtend sterrenstof
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
540 ik zie ze gaan
als strepen aan de hemel
hun zielen helemaal vooraan
geen ballast of
verder aards omhulsel
alleen kristal markeert de vaart
tot waar de tijd
zijn grenzen lost en naadloos
overgaat in eeuwigheid
ze zijn vervlogen
in oplichtend sterrenstof
met vurig laatste groet
hun speelsheid is weer
samen delen zij stralen nu
oneindigheid…
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.
(1970)…
Mensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Delen van je zorgen, geeft een beetje lucht.…
schoonheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 gisteren keek ik
door het venster
naar jou
je glimlach was
niet voor mij
zoveel wist ik al
je lichaam bewoog
geheel en al op
een ritmisch ostinato
ik nam deel aan
een innig gesprek
met jouw dans
heen en weer
wiegde je lijf en
ik wiegde met je mee
het was niet erg
dat me je zag
noch hoorde
door die
toverspiegel…
G-d
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 De goede gedachten,
die alle mensen samen delen.
Het goede,
dat ook kwade mensen doen.
Stoffen, talen en goedheid
vormen het wonderweefsel
dat alle mensen samenbindt.
Vormen het liefdesweefsel
dat G-d in stilte voor ons vlecht.…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Schering en inslag,
waaraan niet ontkomen,
deels een levensklucht.
Ziel van loof ontdaan,
bossen die er niet meer staan,
zo raak ik mijn stem kwijt.
Bloed in zwart op wit,
als aders zich openen,
kleur delft het onderspit.
Grens van prikkeldraad
de willekeur van angsten
verkort de levensloop.…
Geen adres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 De briefkaart vergeelt
al zo lang
Geen contact
Ik heb geen adres
om er iets aan te doen
Bovendien, in gedachten gezegd
slibben mijn woorden dicht
met voorzichtigheid
Wij delen alleen de wind
die ons bedekt
met zand uit Zuid
pollen uit Oost, regen uit West
en uit Noord komt de kou
Dan trek ik een trui
over mijn hart, strijk
met…
Een nacht die wacht.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 klinkers net iets
anders zijn geplaveid,
uitgeslepen, verloochend
voor een hoger doel, een
levensverwachting als de stelen
van snijbloemen waarvan
een stukje is weggesneden
zodat de levensduur langer
wordt, gezegend in onschuld
van het zonnelicht, in de
handpalm van de langste nacht,
die onverbiddelijk wacht,
onverkort, te delen…
Vacuüm klappers
netgedicht
5.0 met 91 stemmen
524 de motor
scheurde geluid
in de lucht
die dichtsloeg
met een serie
vacuüm klappers
de blinde helm
het patserpak
met stoere laarzen
pasten niet bij de
frêle gestalte met
bedeesde lach
hij heeft
de motor maar
laten staan
is via de achterdeur
in alle stilte
weggegaan
aandacht en
bewondering zijn niet
zijn deel geworden
was…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de kwetsbaarheid
Van het licht in de nacht
Dat de belofte van de nieuwe dag
Al zo krachtig in zich draagt
Het is de toekomst die ik zal delen…
Cielito
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Zij had altijd gedacht dat het
was afgeleid van 't franse ciel
en heel misschien klopte dat wel
bij nader inzien was het nonsens
want de romeinen brachten hun taal
al veel eerder in iberia
dan gallia, dat was divisa
in drie delen volgens caesar
de spaanse taal ligt dan ook
dichter
dan het frans bij het latijn
cielito is 'n lief…
Toevalstreffers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
461 Ooit had ik een
'Ikeadroom' (z.a.),
met wonderbaarlijke
séances
edoch in de
hypermarché's
van blueband
Ab del Haize
wordt nog altoos
mijn geestesoog
op zonderlinge wijze
in toevalstreffers
meegesleurd
die naderhand
haast nonchalant
in bliepend
barcodegescan,
daar waar haar
bossen eeuwig ruisen,
achter toonders
klapdeurtjes…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander
is geluk delen…
Stralende sterrenzee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
184 Hij vertelde haar, dat zij de vrouw
was hij van droomde,
met wie hij zijn leven delen wilde,
en bood haar eeuwig trouw.
Ook zij was van hem gecharmeerd,
en deelde zijn droom.
Wat volgde, liep dan ook gesmeerd.
Dromen nu verder met z'n twee
zijn heel gelukkig samen
onder ’n stralende sterrenzee.…
Onschuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
293 Leven in geloof van wat dan ook
is wat het leven waarde geeft
ook wanneer de wereld verandert
maar jij haar houdbaarheid nog weet
zoals een droogte kan wachten
op de zachtheid van een enkele bui
zo zijn verdragen en oude beelden meer
dan een papieren verlangen alleen
samen delen zorgt voor verbinding
intussen verliest elke samenhang…
WANHOPIG LIEF
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
603 proef het zweet
dat op zijn voorhoofd parelt, kus hem,
ik neem hem steeds weer in mijn armen,
maar hij drijft verder weg van mij
zijn lieve lichaam trilt en schokt,
zijn hart gevuld met boze dromen,
zijn geest vervuld van heftige demonen
die hem beheersen, en ik vrees elke
nacht omdat de duivelszonen
zijn ziel en geest willen stelen
bidden…
Zusje (50 jaar na dato)
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
4.863 Maar bidden deed ik wel voor haar
Voordat ik slapen ging en in mijn bedje lag.
Een couplet was toegevoegd aan;
"Ik ga slapen ik ben moe"
En dan zong ik zacht:
"Ach lieve Heer maak alstublieft,
Toch dat mijn zusje beter wordt,
U kunt toch alles Heer?…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik kan wel bidden…
Bangkok
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.005 Waar de Indische tempel
rozeblauwe wierrook wolken uitdampt
en verschrikte vrouwen
luidkeels bidden;
sampans vol kruiden
rivieren bedekken,
verwarring van geur en geluid verspreidend.
De klok draait door, de welige wolken.
metropolis, metropolis.
De berustende betovering der Siamese dwergen.
Het hanengevecht van de zon en de maan.…
Loslaten
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.068 zorgenkindje
Strakjes moet je
Alleen op je fietsje
In het donker door
De polder
Op weg naar de echte
Grote school met allemaal
Vreemde mensen en
Kinderen die je gaan
Uitproberen en testen
Hartendiefje, zorgenkindje
Mijm elastiekje moet ik
Laten vieren ook al
Is het met veel verzet
En angst
Zie ik talloze beren
Op de weg en bid…
Prijs de Heer !
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.091 zaaltje waar ik zijn moest
en ik druppelde beton
want ook al was ik dan nog jong
net twintig - één ding wist ik zeker
dat zij net als ik hier kwamen
voor een hemels feuilleton
Onwennig schoof ik dichterbij
waar zeven dames mij bekeken
die ik biechtte van mijn leven
en van God - zover ik kon
waarna ik vroeg of zij met mij
er wilden bidden…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Dan heb ik half in droom gesproken:
"Ook míj, Heer, bid ik, breek mij af,
En bén ik uit Uw kroon gebroken,
Snijd míj ook tot zo'n schone staf."
Doch nauwlijks had ik dit gebeden,
Of plotsling merkte ik aan mijn hart
Het vlijmend wee van snee bij sneden,
Diep kervend, want dit staal trof hard.…
HELPEN, ZINVOL EN ZINLOOS!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Juist door niet te spreken maar
vooral om te zwijgen, te luisteren
wat er ook van je, over je wordt
gezegd, geroepen, gefluisterd of geroddeld
Egoïsme, egocentrisme, narcisme
zijn de overtreffende trap
van de primaire zin
van je persoonlijke bestaan
Ga jezelf dus niet overstijgen
maar daal af van die trap
naar je binnenste binnen
en bid…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet in hoofden van de mensen
Die één geloof als enig waar voor alle mensen wensen
Vreemde wapens sabelen de onschuld wreed in stukken
Hoe dit op te lossen, kan dit nog met bidden…
Dezelfde taal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 De armen bidden vaak tot onze god
Om tot verzoening te komen met hun lot
De rijken
Besturen
Verdelen
Denken aan het grote plan
Weten dat het voor de armen
Niet zonder een god kan
God en zijn Mythologische Verhalen
Als ondersteuning voor westerse spirituele idealen
Met afbeeldingen
Van heroïek
Schilderijen
De goden gaven ons inspiratie…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 En ze zetten me in de boeien, die vervloekte cohorten,
ze begrijpen niet dat de hartstocht aan mij knaagt, dat
ik ieders sluier van mij werp en voor mijn kinderen
zal bidden – half vis, half mens.…