7278 resultaten.
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 rusteloos op natte veren
het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot bruid
in al wat leeft
kom, kom tot mij
morgen zal ik zwijgen
als de zee…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
Afstand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.989 Ik schrijf mijn woorden in het zand
En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen
Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan
Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen
Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost
zo nu en dan eens mee naar het strand
Misschien lees je woorden van liefde en troost
Het zijn de gedachten, uit…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet
de zee…
Liefdes man
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.004 Er komt een man aan
En die man dat ben jij
Er komt een man aan
En die man die is vrij
Je moet het wel geloven
Je ziet het in zijn ogen
Alles wat hij doet maakt je vrij
Hij neemt je mee
Neemt je mee
Naar de diepte van de zee
Hij voert je mee
Voert je mee
En die diepte geeft je vree
Er komt een man aan
En die man dat ben jij…
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 De aarde brak in twee
als met de kracht van een vulkaan
en lava stroomde in de zee
uit zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
We gingen horizonnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
694 ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Dat het tot mij doordringt:
De zee, in zijn palet, door
Iriserend zonlicht beschenen,
De golf, voortdurend van zijn
Bed gelicht.
Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.…
Eiland
hartenkreet
4.6 met 63 stemmen
2.229 de schuimkoppen van de zee
spoelen het wier met zich mee
steeds verder van de kust
waar liefde rust.
Wie brengt het terug
naar tederheid
en knuffelt zacht tot
vergetelheid
De golven omarmen
de weerbastige palmen
afgebroken
afgeknapt
Het strand van het eiland
doorwoeld en weggespoeld
geen leven meer
verdronken in afkeer.…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet hoort
en franjelintjes in het haar
daar stamp je maar mee
door een bloedrode zee…
Villeneuve
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 In de hangar van het harde licht
graait Amos met de graaienden
en zie: in de drom een vrouw
door Botticelli zelf zo bleek
en droef gebootst – de ogen
druppels van de glazen zee
Langs haar rode lange haren
loodst hij de wagen ziet
tegen haar borst geklemd
het stilgevallen kind
van celluloid en op de kar
de bolle bruine beer
Naast haar…
Slachtoffer van zinloos geweld
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.406 Donkere nevel
geeft beklemd gevoel
van onzeker geprevel
in ongekend doel
energie gekregen
vloeit weg als zandkorrels
in de hand gelegen
zee van zoute borrels
het woord gesmoord
in stille noodkreet
die geest verwoordt
in angstig verborgen leed
hoe, waarom en schuld
het noodlot
dat jullie verguldt
in eigen complot
denk dan maar…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 een geklop
op de binnendeur als zacht
zeegeruis, wachtend
tot druppels
de eerste golven zouden opheffen
ver boven de impasse uit
een boom, voltooid
in duingedachten, getuigde
van taal
en ontpopte stilte
tussen de warme trouw
van woorden, opengeschud
door herkennende rozenblaadjes
op witte kussens
van ziel en zee…
Glimlacht volop zomer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 de teevee staat ongezien
geluidt als radio het
internet pingelt wat mee
ben voor even
op een andere hoogte
kijk van boven naar de zee
uit het grijs van golven
kom jij langzaam weer aan strand
ik neem zacht je natte hand
je glimlacht volop zomer
druppels spatten van je warm gezicht
ik wist dat je zou komen
voelde lente in de duinen…
Het flakkerende vonken-vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt
Pruttelt zon - in zee- nog even na
De halmen van het einde buigen
Maar zij in volheid, recht getogen
Een distel sneert zich in contour -
En het harmonisch liefdeslied dat zingt
Van binnen klinkt de zindering:
Het flakkerende vonken-vuur
Als de schaduw zich terloops ontdoet
Waar de mantel der…
Waar zijn mijn dromen gebleven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 Ik ben al een hele tijd aan het zoeken
maar helaas zoekt niemand met me mee
zoekt en gij zult vinden, staat in alle boeken
maar volgens mij liggen ze nu op de bodem van de zee
Helaas kan ik daar niet zo makkelijk komen
en eigenlijk wil ik daar ook nog niet heen
waar zijn ze nou gebleven, mijn dromen?…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 Zachtjes zoekt de wind jouw armen,
Nog mooier dan de zee,
In mijn dromen.
De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 we lachten
blauwe wangenwolkjes
dicht bij de zee
vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met de masculine branding.
De netten van de koperen jongens
zijn slechts gevuld
met een kwalijk riekende dood.…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?…