5043 resultaten.
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 Ik heb mijn vader vaak zien sterven
In donkere nachten
Vanuit mijn bed
Stilletjes naast hem
Dromend en wakend
De tijd weer even
Stopgezet
Zachtjes zeg ik
Dat het goed is
Hij niet meer moet vechten
Mee mag gaan
Los van dit bed
Ik droom nog vaak
Dat ik aanwezig ben
Wanneer zijn ziel wordt uitgezet
1 keer niet
Nee, toen geen dromen…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 Gemzen van de Sierra Madre,
Cordilleras de los Andes
mogen dromen van medailles
evenals de nazaten
der bedoeïnen van de Atlas.
Ja zelfs de vossen der woestijn
- Iran, Egypte en Saoedi's -
willen niet die schietschijf zijn
voor Engelse of Duitse Rudi's.…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Het houten kerstengeltje beweegt en raakt los
en vliegt wat onwennig door zijn kamer heen.
Zij wiekt naar hem toe en groeit en groeit,
dan ziet hij het ineens, het is zijn vrouw.
Ze zit nu naast hem, hij voelt haar warmte,
dan fluistert ze “Zal ik je wat vertellen,
ik hou vandaag nog meer van jou.”…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 gisteren liepen ze me
vanuit de verte tegemoet
een man een vrouw
wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 lucht,
hunkering van lijf en brein
terug naar de moederschoot,
een lokroep in vermomming
misschien was alles na geboorte
slecht schijn en blijft de zucht
naar avontuur in het onbekende
wat mij elke morgen wakker
schudt, lijkt mijn doelgroep
slechts een vaag gerucht, te
verschuilen in een ander gezicht
weer even terug te zijn of los…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun kop opsteken
in de ervaringen die zijn verzameld, het
aangezicht van de aanblik in herkenning
van gelaat, een licht waarvan de beeltenis
blijft gegrift en waarin geen detail ontbreekt
staat los…
Welkom in Nederland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
637 Welkom in Nederland, welkom allemaal
Neem je halve dorp mee
Verzin een goed verhaal
Meisjes mogen minirokjes dragen
Daar kijkt niemand hier van op
Je mag je haar los laten waaien
Je hoeft geen lappen op je kop!…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
‘INE, INE, INE’ MIENE MUTTE GEEF ALLE DRUGS VRIJ!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Tot hersenonderzoekers grootste verdriet
Geef dus alle drugs vrij en laat ze los
Natuurlijk zijn dan vele mensen de klos
'N verslavend Nederland tijdelijk en gros
De verantwoording ligt echter bij de mens
Die bepaald uiteindelijk de grens
Zoals politici zuipen soms tot diep lens
Ik neem nu een sterke bak cafeïne
En als ik niet kan slapen…
glunder - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 vergeten
een dag om alles te vieren in wie en wat jij bent
we wensen dat jij deze dag zo ook ervaren mag
onthoud altijd dat leeftijd slechts een datum is
zij zegt niets over je skills en de competenties
die jou tot prachtig mens onder mensen maakt
ontwikkel en verbeter steeds jezelf als persoon
provoceer kantel en associeer er lustig op los…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Ergo sum in Paramaribo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Als Surinaamse ex-pet pensionado
Leef ik hier in een andere dimensie
Al is het naadje, niets heeft hier urgentie
Ik cogito, en sum mijn
existentie
't Is prima weer in Paramaribo
Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo
Al veertig jaar - niet één keer interventie
Op vrije voeten, los van huisdetentie
't Is slappe hap in Paramaribo…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 De zon verrijst
reizende wolken baden zich
in het blauwe meer
Als pluizige suikerspin of
zacht watje met elk een eigen plekje in
oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar
onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen.…
WAT ALS JE DE ACHTERDEUR NEEMT, opdracht van DichterCafé Eijlders te Amsterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Wat als je de achterdeur neemt
Ik heb het bij het poepen
op z'n Nederlands
en op z'n Belgisch
er even niet zijn, los laten
even geheel rustig intiem ontspannen
laten wat gelaten moet worden, laten vallen
laten gaan, me laten gaan, we gaan, we vallen
even romantisch in de lust van kus tot kust
Is dat een achterdeur/deurtje nemen?…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Je naam barstte los als schreeuw in je borst,
het kind in jou durfde te ontwaken:
„Nu zie ik. Nu spreek ik. Nu besta ik.”
De schijnvrede smolt—
waarheid trad binnen, zacht maar onstuitbaar.…
Een paarse belofte
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
488 En als de dagen korter worden en
het licht zachter neerdaalt, laat ze los, zonder strijd
of tegenstem. Niet als iets dat verdwijnt, maar als iets dat zijn plaats
kent; een eenvoudige bloem die wist dat ze mocht bloeien — en dat dat genoeg was.…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.
Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
De liefde op het ijs
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.923 Maar 't schaatsje van 't meisje glipt los van haar been:
zij struikelt en stuift als een sneeuwvlokje heen;
de knaap ijlt haar na, en heft ze op met een til,
en zoent, waar het zeer doet, de pijn wel weer stil.…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Ofschoon ik had geweten dat als ik beetpak,
Er toch geen warmte los zou komen.
Eens weefde ik van strengen nevelen
Simpeltjes een zacht donzen kussen!
Nu betast ik mistroostig als velen
De aarde, maar vind er geen veer meer tussen….
Eens kwaakte ik, vloog in zoete vaart
Floot feilloos, achteloos een felle liefdesdeun!…
DANSEN OP JE GRAF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.065 vinden
een filmfragment met Gene Kelly en Stanley Donen
schuift traag voorbij: Singing in the Rain
als ik mij ’s avonds tegen zonsondergang
naar het kerkhof begeef zien donderkoppen toe
de regenjas hangt onberispelijk over mijn arm
de paraplu wijst de weg naar jouw tombe
juist als ik stijlvol de uitgangspositie inneem
barst het onweer los…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 wanneer het jonge groen ontspruit
het gras begint te groeien
voel ik de kriebels in mijn buik
begint de lente ook in mij te bloeien
de lijster in de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.352 Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.
Wij roepen nog, je hoort het niet, de wind die draagt het voort.…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 En mij Uw hand oplegde, de doorboorde,
een lichte, maar een eind'loos zware druk.
O Heer, vergeef mij, dat ik Uwe woorden
voorbijging voor een beetje broos geluk.
Thans sta ik voor U met een hand vol bloemen,
de welke bloemen van mijn dank, en toch:
Nu waag ik eindelijk Uw Naam te noemen
en zie, ze bloeien nog... ze bloeien nog!…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 meisje in de bus
Je zou zo op haar kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf
Mijn handen gaan niet door je haren
Toch liepen we ooit door die stad
Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid”
Stond ineens het woordje “dus”
Witte sneeuw, zwarte kerst
Het meisje in de bus
De bus die stopt, ze stapt uit
Ze lacht en gooit haar haren los…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 bocht en vindt pas
aan het einde van zijn
korte leventje het
vrije water, waarnaar
vergeefs werd gezocht
wanhopig klampt zijn
brein zich vast aan iets
maar letters vallen uit
de woorden en na een
uur weet hij niet meer
of het wel waar was
wat hij zag en hoorde
net als de vis draait
hij zinloos in 't rond,
voorbij de angst om
los…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden moeten
Want ook de hel is waan
Want hun muil gaapt, de tanden jeuken
En bezeten door de wilde maan
Grijp ik een colablik, laat het verkreuken
En los…
Boze droom
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.203 de Mini blijft staan op het bordes
bij paleis 't Loo de portieren open
ik zelf zit gehelmd op de racefiets
een slang komt uit de auto gekropen
een arend met grijpgrage klauwen
tilt de Mini op en neemt hem mee
ik trap wild de pedalen rond
maar kom niet verder o nee
boven mijn hoofd laat de arend
de Mini los die suist naar benee
juist als…