6828 resultaten.
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 donkere donder boven het verlaten podium
saboterende stortregen heeft iedereen verjaagd
alleen de zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou…
Wat leeg achterblijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De grijze huizen staan er niet meer
gevlucht zijn ze
naar een kleurloos land
met zinloos daglicht voor blinde kinderen
waar de donkere avonden zich vullen
met leeggelopen principes
en holle twistgesprekken
waar alle ware goden
zich voeden met het bloed
van hun dode volgelingen
ik blijf achter bij de God
van dit vlakke lege land
een…
Zwart wit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Maar als het donker wordt
komen de enge gedachtes
vanonder het bed aanwaaien.
En ook overdag kan plots
die naïeve gelukzalige bui
omslaan in iets sinisters.
Mama ik voel me zo anders.
Niemand wil met me spelen.
Ik wil dood.
Het zwart en wit is al vroeg aanwezig
en begint haar levenslange strijd.…
JIM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.631 Vier donkere steeds dichterbij komende muren.
Writersblock is waar ik last van heb.
Staren naar mij pen voor uren en uren.
Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen.
Neem nog een slok...
Ik zou dit niet meer moeten willen.
Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid.…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende Kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
lentemorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
632 Alles is donker en zwart.
Geen bomen vol groen of kinderen die spelen in het plantsoen.
Bommen en scherven.
Politieke leiders en strijders die het leven bederven.
Een eindeloze oorlog dat is wat ik zie.
Lentemorgen hoelang duurt het nog voordat jij komt, voordat ik jou zie!…
Van een lang vergeten snit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
493 zij sprak
met de trap
de treden kraakten
het geluid van lang geleden
ieder een eigen verhaal
in het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Bleek vliendertje.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.030 Bij 't muurke, waor de druufkes hangen,
Daor speult, met bleekheid op de wangen
En flonkerieng ien 't donker oog,
Mien jungske; 't gooit zien petje umhoog
Um 't witte vliendertje op te vangen.
'k Stao naor dâ kienderspul te turen,
En zie 't zoo graog en toch zo nooi...
Ocherm!…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
LHTB-vluchtelingen apart gezet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik heb getracht
de zin van het bestaan te zien
en ook die van de mijne
Maar ik zag veelal
donkere wolken, striemende regens,
hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid
met heel veel vallen en weer opstaan
En dan de wind, die winderige wind
zowel uit oost, west, noord en zuid
snoeihard lang m´n hoofd razen
Maar ook soms een spatje zon
voorafgaand…
Zacht klaaglied
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 maar als ze toch weer vriendjes
met me willen zijn, zet ik de deur
zo’n beetje kierelings open,
zij komen tenslotte lekker van pas
in donkere gedachten voor lichte gedichten.…
Wie vertelt mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 wie vertelt mij
wie ik lieven moet
van welke sekse
of welk ras
van welke huidskleur
oogopslag
dik of dun
donker of blond
introvert of extrovert
wie vertelt mij
wie ik lieven moet
die keuze ligt toch
zeker wel bij mij
in landen zoals Irak
Iran, Egypte, Syrie,
is iedereen hetro
mannen en vrouwen
die van hun eigen
sexe houden
worden…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een wazig matte schijn
Wat niet was
Niet zal komen
Wat veel te vroeg begon
Geen schijn van kans
Van slagen
Een ondergaande zon
Een zon die niet meer opkwam
Een nacht die donker…
'Lenteluikje'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Het voorjaarslicht
dringt binnen in een sombere gang
van de voorbije donkere maanden,
waarin geen plaats leek voor een
aanzwellend vogelgezang.
Doorgelicht en doorgelucht vertelt
de natuur een nieuw verhaal van
een goud gekeelde invliegende
nachtegaal.…
Dans met me
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
702 ze zijn nooit bang in het donker, o neen.
geleedpotig zullen ze alles verkennen.…
spelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
819 het grote licht
zweven als een zwaluw
spelen met gewicht
spelen op het water
verdrinking een gevaar
spelen in de regen
spetters in je haar
spelen op de wegen
het verkeer ontwricht
spelen met een meisje
genieten van ‘t gezicht
spelen met je leven
dansen met de dood
spelen met je partner
echtgenoot genoot
spelen in het donker…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Nu alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit
Hoor alleen maar het geluid
In mn donkere…
kompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Als een kompasroos zonder noord pijl
zoekend in de verte naar een onbekende weg
zoals jouw vaders vader voor jou
Een innerlijk geweten dat steeds tegen je zegt
dat jouw verlangen de grenzeloze ruimte zoekt
en jouw liefde door de muur van de angst heen
breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept
en hij jou als het donker…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 ik speelde met schaduw
om de zon te ontlopen
het rechtstreeks contact
was mij voor even verboden
zag licht in vele
stralen traag neerdalen
in het schimmig koel bos
ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving…
Sterk uitvergroot
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 ik heb jouw foto
sterk uitvergroot
jij bent dichterbij gekomen
zacht je stem aangezet
zie jouw ogen twinkelen op
de muziek van je woorden
in de mimiek
van je gezicht wordt tussen
donker en licht een lach geboren
in fijne accenten
geven grote en kleine lijnen
een warm aanvoelend ageren
nooit heb ik de diepte
van je blik zo intens…
verlangen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 was ik maar wat langer
waren mijn benen maar niet zo dun
waarom ben ik in het donker altijd banger
en voelt het alsof ik mij geen geluk vergun
was ik maar wat knapper
waren mijn ogen maar niet zo dof
waarom ben ik niet vol kracht en dapper
en lijk ik in de liefde een stumperende sof
morgen zal ik stoer, geliefd en prachtig zijn
fiets ik…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter donkere…
Bouw luchtkastelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 nooit meer
door de schemering van je martelende gedachten
Omringd door boze krachten
elke herinnering een moordend geweer
Je knoopt jezelf helemaal vast
Het verleden is weer meester in je kop
Elke minuut dieper in het slop
Alles voelt als een loden last
Jouw beweging creëert een luchtstroom
Zelfs jouw kleine lieve zucht
blaast door mijn donkere…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Zwakste stuk in het spel der schaak
Van oudsher van oneindige waarde
Glanzend met zijn donkere kroon
Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden
De stad
In het wit
De lucht grijs
Zonder de ongemakken
De kou
En de ongelukken
Is de witte winter
Een warm natuurparadijs
Een schilderachtig tafereel
In de donkere…
Het kalf is jonger dan ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
697 Verbaasd knipper je met je ogen
En zie je het kind naast zijn vader staan,
Terwijl een andere vader
Iets donkers op je richt -
Ik ben het kind, maar jij
Bent jonger nog dan ik.…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…