5765 resultaten.
Sterfbed
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.427 schrei niet, ik zal u nazien totdat gij
de deur volkomen achter u zult hebben afgesloten
en mij alleen gelaten met de dood;
ik heb een leven lang in lafheden verdaan, en groot
zal het ook in het eind niet zijn,
maar ik wil in het enige gevecht
dat er op aan komt, trachten geen knecht te zijn.…
DRIELUIK ROND PINKSTEREN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
625 blinder
dan versluierd licht
stem harp en luit
tot vrome bede
schouw deemoedig
Sions heuvels
beween het verloren
vergezicht
2. de wind die waait
verholen doch scheppende Geest
waai als wind weer vrij
zing Uw bruisend lied in alle talen
over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht
voor wie dood geen duister einde…
MORGEN DOET PIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
578 Zoals de zon een maan beziet
zo kijk ik naar de verleden tijd
Tijd, die alsmaar verder schiet
en elk mens naar ‘t einde leidt
Zoals de stilte ‘t kabaal beziet
zo bekijk ik de mens rond mij
Elkeen die God in de steek liet
als dank voor liefde en medelij
Zoals God onze wereld beziet
zo kijk ik door de microscoop
Een wilde kluwen vol verdriet…
De mens
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.258 Totdat hij in een groeve in 't einde de rust mag vinden.
Ontneem hem hoop en droom, begoocheling en schijn,
En hij houdt op een mens te zijn!…
Het Sternse Slot
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
830 omringd door het warme groen
versteend zijn nu je gedachten
van vergane glorie
waar jouw torens als heer en meester pronkten
als bakens van onze trotse stad
en jouw vlaggen fier
wapperden in de noordenwind
slot op Kalehay
citadel van Albrecht van Saksen en Descartes
die over de ongeplaveide weg
jouw kloppend hart betraden
en aan het einde…
DOODSE DOOD
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.583 gaan lezen
de doodse dood besloop je snel
aangrijpender beeld kan ik niet schetsen
visioenen achtervolgen mij nog steeds
wankelend heb ik je lichaam neergelegd
gestreeld, daarna ben je weggedragen
we weten nooit, waar en wanneer
de doodse dood is heel vaak onverwacht
onze klok tikt de minuten en de uren
de hartenklop vond bruut zijn eind…
voor Antonie Kamerling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Het geheim was het eind
je huilt in je hoofd
straal dan nu… jij gekke diamant
Geen schaduw te zien
je ging naar het licht
straal dan nu… jij gekke diamant
welkom waar je gaat
briljante compromis
precisie omlijnt
weer die kille bries
Kom op voor je vrijheid in je glazen bol
als schilder van je leven maar kom op en lééf!…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam is
voor de man
die zijn eigen spiegelbeeld brak
en het glazen venijn als vriend raapte
om zijn pijn te doven tot aan het eind…
Het Begin van het Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 geen einde ... steeds, telkenmale
terugkerend begin; overal en nergens;
wij zorgden ervoor ... om de
liefde die wij in ons voelden...
voor ons hielden... kwam energie vrij ...
ons offersgezinde aard
bleek heel wat waard!…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 om met handen
spreeuwen te vangen
met een heimwee zoals dat bestaat
louter en alleen
op de hoek van een doordeweekse straat
ik hoor in bekende geluiden een lokroep
van de straat die mij instemmend aankijkt
het is een straat met een brede stoep
die in niets op iets bijzonders lijkt
gewoon bloembakken en hondenpoep
de horizon was het einde…
De smaak van armoede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Zijn Grote Sprong Voorwaarts werd voor velen
een bitter einde.
De elite, zo vaak fervent, smikkelde op kostgangers.
Het zout van gepekelde vis
prikkelt op mijn lippen.
Scheepgangers in vroeger tijden ontvingen geen
gangenmaaltijd, maar moesten heel wat ondergaan...
om 'scheurbuik' te voorkomen.…
Nachten III
poëzie
1.4 met 5 stemmen
2.627 En wrede goden achter hemelenwelf
Spelen hun gruwzaam spel, wijl we ons verbeelden,
Tot 't Einde toe, dat ze als hun blanke beelden
Zo goed en schoon zijn: beelden, die wijzelf
Eéns dachten, bootsten, beitelden, en die
Onze eigen schoonheid zijn en vroom genie.…
Nightfall op Lesbos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Vandaag is ten einde, vannacht komt naderbij.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Crisis is een killer gekleed in zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Niemand die weet wanneer het stopt,
of weet hoe je er ’n eind aan maakt.
Crisis is een killer gekleed in zwart.
Armoede wordt in stilte opgekropt,
het is alleen Jan met de pet die ’t raakt.
Het raakt hem diep, diep in het hart.
Geld stroomt naar de verkeerde kant,
de verkeerde zakken worden gevuld.…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 In tijd van oorlog hangt het van rechtvaardigheid
af, of het onderduikadres veilig en gewaarborgd blijft:
tot het einde!
Je moet wéten op wie je kunt vertrouwen en wie niet!
Maar tussen mensen speelt veel paranoia, afgunst
en woede, haat en onbegrip.
Een vooroordeel, met consequentie, is snel deel
van een groot geheel.…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 vertel dan liever over verre landen met
akkers oh, zo fris
of het nu verzonnen of waarheid is
van onbezonnen liefdes die op zware
straffen kwamen te staan
en natuurlijk die met een gelukkig
einde. die met een happy end…
oh, verteller we laten u deze nacht
niet gaan
uw verhalen zullen worden door verteld
in donkere nachten…
De windstilte.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 Het windstille gedeelte
van waar jij eens stond
tussen de duinen
midden in het zand
daar is
waar onze liefde
een einde vond
Het windstille gedeelte
van de natuur zo mooi en blauw
vertelt mij dat het over is
het spijt mij
ik hou niet meer
van jou
Door de stilte van de wind
die je niet hoort door je
tranen
wil je zeggen dat je blijft…
April
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen, zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn
De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En…
Geen tijd
gedicht
4.3 met 23 stemmen
23.646 Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt
door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been
schop ik ze, voor het slapengaan,
de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel.
Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel.…
Omdat ik zag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Zo vast van plan te bereiken,
maar nu, bij vluchtend licht
aan het einde van de dag,
niet meer wetend waar te kijken.
Plotseling, alsof beschikt,
een jonge man, in zekerheid stappend,
zijn pad verlicht:
hij weet zijn weg te vinden.
Dan, bekommernis,
eerst voorbijlopend,
maar wendend, en de wanhopige
vragend wat er scheelt.…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die verword tot een muur van kracht
Terugkeren naar de eenvoud die gegeven is
Omdat liefde dwarrelt waar niemand dit vermoed
Blijheid bij die regendruppel die vruchtbaarheid voorspelt
Wanneer alles voorbij lijkt en het einde…
Al maanden ziek...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
830 Ten einde raad maar verwisseld van ziekenhuis,
dat misschien wat aan je probleem kan doen,
zeker aan:
het vasthouden van het vele vocht,
wat je drie maten kleding scheelt, en wie weet:
Ook verlost van de PIJN!
Ik wens je sterkte!…
Koningsdag rotzooi
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Want dat is het aan het einde van een prachtige dag,
Een 27 Aprils Koningsdag, kermis in de stad
en overal van alles wat!
Kinderen spelen muziek op hun eigen instrument,
hier en daar een luchtkussen, verderop een kermistent
en overal echt overal bieden oud en jong hun waren aan!…
Doucheputje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Het jagende water spoelt af
maar niet mijn herinnering
waarop mijn droom steeds loert
op de rand van mijn doucheput
De kolk etaleert haar wending
die mee draait met de klok
zo simuleert vooral het einde
met de zucht na de laatste slok.…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 Wanneer het je tijd is
dan moet je gaan
of dat je dan jong bent of oud
het is met je gedaan
Het is helemaal niet leuk
voorgoed gedag te zeggen
mensen, dieren, dingen die je dierbaar waren
je kan het niet uitleggen
Wanneer het lijden de overhand gaat nemen
is het einde nabij
afscheid nemen is onherroepelijk
je leven op aarde is voorbij…
Een echte man
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 binnen
Het is het totaalplaatje dat hij ziet, het is de binnenkant die door haar ogen naar buiten straalt
Een echte man houdt van de vrouw die zijn wereld het mooist maakt
Zijn wederhelft, zijn tweeling ziel, zijn zielsverwant
Hij zal trouw zijn aan de vrouw aan wie hij zijn hart heeft verloren
Want hij weet dat ze samen horen, tot het eind…
TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.631 En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee
Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt
Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee
Van heel een ras in de ogen, staart verblind
Van wanhoop 't Raadsel aan .... waar géén van vindt
Ooit antwoord ....…
bemind worden door een dichter
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.267 is besnuffeld
door goddelijke hersenen dat zij gerafeld
van passie uit haar lakens is getuimeld dat
zoveel geilheid in haar holtes is gedroomd
zoveel landschappen tussen haar benen open
gesnorkeld zijn dat elke dag elke kant op kon kantelen
gestuwd werd zij door
een begaafde onder de goden
nu is hij dood ze heeft hem tot het einde…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven op het veld
van hoop, de grond gedoopt in bloed
van alles wat men zaait en oogst en waar
we onder de boom van dromen,
elk einde…