Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

zijn lichaam was van hout

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.539
thuis zit in zijn kleren hij hoort nu nog hoe kinderstemmen leren in het schooltje van zijn jeugd de zwarte dag toen angst het dorp verschrikte en iedereen zich schikte met het wapen van vergelding in de rug hoe moeder vluchtte hem verzuchtte sneller mee te gaan honger, dorst, de lange nachten zonder maan zijn vriend is ook van ver…
wil melker13 januari 2003Lees meer >

Luchtmatrasje

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Ze zijn simpelweg te ver af. Ik, op mijn luchtmatrasje in de Dode Zee.…
Ruud25 januari 2003Lees meer >

En opnieuw

hartenkreet
1.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.506
maar ergens windt zich weer op de herhaling van de wijzers die opnieuw hun ronde draaien en opnieuw hun slag slaan langzaam hun routine afgaan niet het kleinste detail wordt overgeslagen, niet het verse wat uit de grond zal komen langzaamaan ontstaat het uit oud gesneden stukken jong met bestemming oprechte waarheidsliefde hoor je…
Vera6 februari 2003Lees meer >

Nu

netgedicht
3.1 met 100 stemmen aantal keer bekeken 19.661
het neuriënd geklater van zwoel stromend water vol van al, dat ons te goede was Vandaag behaag ik je tijdens het tortelen der duiven Bij het zingen van de wind dat speels de kragen vindt en het ruisend riet doet wuiven Vandaag vraag ik je Laten wij alleen samen zijn Geef de dagen terug aan morgen en houdt gisteren strak verborgen ver…

Naar het ongerijmde

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Een gedicht ging op vakantie Ver weg, naar het ongerijmde Naar vrije vorm, niet dat getimde Hij zei: Zoals ik het thans zie Ga ik, als ik even maar de kans zie Al m’n zinnen daar verzetten Ontregel liefst ook mijn coupletten Als ik de zon, de zee, het strand zie Hij feestte zonder metrum, zonder maat Maar, zoals dat dikwijls gaat Hij kreeg…
ger belmer25 augustus 2002Lees meer >

RODDELTONGEN

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.567
Als gif van roddeltongen spuit dan is de waarheid heel ver zoek behoren wij ook tot die mensen die als roddelkousen staan te boek ? Het gif door roddeltongen verspreid verpest een ander zijn leven want dat geroddel en geklep wordt maar al te graag doorgegeven.…
Moeke11 december 2004Lees meer >

KERSTCADEAU

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.029
Elders, niet zo heel ver daar vandaan, wordt een UN-rapport gepresenteerd dat spreekt van ruim een miljard (!) minder bedeelde kinderen. Komaan, die feiten hoef je niet te combineren. Nu Kerstmis in het weekeinde valt, worden toch al vrije dagen verknald, is er te weinig tijd alles te verteren. En, wat schaf jij aan als Kerstcadeau?…

Nieuwjaarswens

hartenkreet
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.284
Helaas gaat dit mijn schenkvermogen in macht en krachten ver te boven. Het beste dat ik je toe kan wensen is veilige trouwe vrienden, mensen die met je delen in vreugde en pijn, waarbij je steeds jezelf mag zijn.…
hestia22 december 2004Lees meer >

Zwevend..wij..samen...

hartenkreet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.771
De liefde laat ons zweven Op wolken rond dolen Samen laten wij de liefde beleven Ver van het rumoer verscholen... Steeds verder laten we ons gaan In een oase van passievuur De liefde vult ons vurig bestaan Onze lichamen laten smelten dit uur...…

Het onverwoestbaar Rotterdam

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.609
Rotterdam dat weet toch elluk kind Hij vindt Amsterdam wel aardig maar doet een dubbele moord Voor zijn Mast, zijn skyline en voor Feyenoord En zelfs na tegenslagen die geen ander kan verdragen Steekt weer vol vertrouwen, de handen uit de mouwen En dan gaat hij trouw weer aan het bouwen Omdat hij weet dat, wat zijn stad ook overkwam, Het eens zo ver…

Nachtelijke Dromen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.051
In de nachtelijke dromen mijner leven staat de “7” ver en vaag omschreven als stil verlangen op wat geluk doch het valt in zeven delen stuk bij ’t hanen kraaien in ’t ochtend gloren die mijn droom wreed komt verstoren mij de dag laat zien zonder fantasie tuur nog zoekend rond of ik de “7” zie dan in ’t zonlicht gewaar ik een vriend en zag het…

AFRIKA

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.079
honger rimpelt zelfs een zachte, zoete huid en gore, zwarte vliegen stelen de allerlaatste zoute tranen uit bijna dode ogen ergens ver weg leeft de honger, geselt kinderen en mensen, zie ze schuilen onder een plastic zeil, terwijl scherp zand hun huid schuurt ik met mijn laptop op schoot, een mooi, koel glas Chablis onder handbereik…
Tjoke5 augustus 2007Lees meer >

Het kleine geluk

netgedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Terwijl het afscheid nog te drogen hing aan de waslijn begaf ik mij te zolder waar onze geuren nog lagen te verstoffen een web waarin verstrooide levens groeiden wapperde in een hoekje waar het licht half door het klapraam met de lakens speelde groeischaduwen en klimop het harde hout waarop geklopt zo vaak de oude veren kreunden en…

Ik kom terug met de zon in mijn hart.

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.685
Ik moest gaan, liefste ik moest gaan, hier ver vandaan Maar ik kom terug, ik beloof je, die dag komt eraan. Dan zullen we lachen en dansen Dan maken we plezier Want ik kom terug met de zon in mijn hart.…
Peterdw.21 oktober 2007Lees meer >

God's creatie, en de mens

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 440
harmonie groeit en het onkruid, verstikt door ellende, doodbloedt in de ruïne van het leven door het verleden getekend, gezegend in de bron van al het leven omringd door de bloei van liefde in God's handen, gemaakt tot een paradijs, in alle landen Een gedachte, tot mij gekomen een visioen in mijn dromen het schilderij van een wereld ver…

marathon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.122
de bode van het slagveld klom over heuvelruggen met een mondvol zege hij holt naar de overkant waar een leger wacht maar zijn adem weigert opgejaagd tot korte teugen ribben veren woest omhoog bloed haast zich door een holle pomp aangezwengeld door zichzelf hij wil leunen aan de toog een sponzige boom die zich wijd en vol vertakt…
Wim Veen5 december 2005Lees meer >

Beslist

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 785
Soms valt een vogel uit de lucht fladderwiekend met de vleugels valt hij hulpeloos met een zucht van veren neer, de laatste vlucht voltooid. Wie trok er aan de teugels van het gericht dat ieder ducht?…

schaamheuvel

netgedicht
3.6 met 88 stemmen aantal keer bekeken 2.179
Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong, na te tellen ribben en stoere polderbillen.…

In foetus houding

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 652
de beelden staan haar nog vers bij alsof het de dag van gister was hoe ze daar zat in die kamer van drie bij vier het was januari hartje winter piepend ging de deur langzaam open een walm van sigaretten en bier drong naar binnen berekenend kwam hij op haar af zijn ogen rood doorgelopen stonden scheef op zijn brede gezicht angstzweet…

gestem

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
de gouden krijgers op pad schrijven eigentijdse verhalen over nimmer sagen, ze dwalen even ver als ooit hun vaders een duale natie op het spel voor even alles gewoon niets dat jaren heeft bewezen bij tijd en wijlen te bestaan de keuze wordt gekleurd een boom of eerder weg de buurman aan de macht om gewoon te kunnen huilen onbegrip in…

Kralen

gedicht
2.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 20.054
Cornflakesgeknisper: gefluister van lichtjaren ver weerklinkend door melk. Je armband die stukspringt. Kralen tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats hoe dat in godsnaam.…

Bloemenbed

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
herleefd in een herinnering geraakt in dichters hart, dat elk ontving zijn we er bij gaan zitten op het mos en deden alle twee de schoenen los er klonken woorden over het lenteweer, die opstegen in de ijle atmosfeer het kreupelhout knipoogde als teken van eros zagen we de bomen niet meer in het bos de lente sprong naar ons,licht als een veer…
pama14 maart 2008Lees meer >

Zeepbel.

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.087
ontsproten uit een schoot van zeep deukbaar en vervormend geblazen en dansend in de wind kleurig als de regenboog reuzen bel in hoepel sluit mij in je bellen sap verklein me tot een foetus ontploft en overlevend blaas me in je bellenspel spat uiteen in treurnis wachtend op een nieuwe bel bellen vlucht in wording blaas me weg als een veer…

Geel gras

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 974
Het gele gras Tikt zacht mijn hielen aan Wil vertellen Over zijn bestaan Fluisterend over vandalisme Van het vee dat nietsvermoedend Familie onder zich vertapt Schreeuwend en tierend Omdat de wind niet weet Dat hij zijn woorden immer steelt Het gele gras Praat over werelden hier ver vandaan Vol groene scheuten en… Wil mij niet meer…

het venster uit

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 854
nog woonde in de treurtwijgen van woorden mijn ogen droegen het zwerven omhoog doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap; ontzegd en te jong in de kamer geweten zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat wat in mij werd ontnomen de nacht bond zich driemaal aan levenslang en slingerde mij weg uit een dun gedraaid bestaan ver…

Ik deed niets.

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.608
Wij hoefden niet ver weg. Ik bleef daar zitten, daar waar wij zaten en verroerde me niet. Maar zelfs daar, in het park, als jij dacht dat wij samen waren zelfs daar, deed ik niets. Terwijl ik er wel was...…

het meervoud van stilte

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 760
op een gedichtenberg ver van kerkhofwandelaars, beneden in het dal zou ik zuiverwitte haiku’s willen schrijven, wanneer de zon het hoogst staat en de zevende wind vogels meeneemt onder bomen, innig in het fluisteren er zouden geen ramen zijn om te vullen, geen kamers die zwijgen gevonden, meer en meer het verstijven van angst…

Kille liefde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag Mijn oren tuiten door het kraken van de verse…

drijfzand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
laat me nooit alleen gaan slapen, liefste verdwalen in die duist're spelonk: eeuwenoud het veenbos ver onder het moeras waar beenderen rusten van hen die verdronken roestvrij een dolend zwaard maar nu heerst de ebstroom volle maan trekt zee van land..…
stater22 augustus 2008Lees meer >