8947 resultaten.
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte
hem verzuchtte sneller
mee te gaan
honger, dorst, de lange
nachten zonder maan
zijn vriend
is ook van ver…
Luchtmatrasje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.174 Ze zijn simpelweg te ver af.
Ik, op mijn luchtmatrasje in de Dode Zee.…
En opnieuw
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
1.506 maar ergens windt zich weer op
de herhaling van de wijzers
die opnieuw hun ronde draaien
en opnieuw hun slag slaan
langzaam hun routine afgaan
niet het kleinste detail wordt
overgeslagen, niet het verse
wat uit de grond zal komen
langzaamaan ontstaat het
uit oud gesneden stukken
jong met bestemming
oprechte waarheidsliefde
hoor je…
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de dagen terug aan morgen
en houdt gisteren strak verborgen
ver…
Naar het ongerijmde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.374 Een gedicht ging op vakantie
Ver weg, naar het ongerijmde
Naar vrije vorm, niet dat getimde
Hij zei: Zoals ik het thans zie
Ga ik, als ik even maar de kans zie
Al m’n zinnen daar verzetten
Ontregel liefst ook mijn coupletten
Als ik de zon, de zee, het strand zie
Hij feestte zonder metrum, zonder maat
Maar, zoals dat dikwijls gaat
Hij kreeg…
samen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.101 je bent zo dichtbij
maar onbereikbaar ver....…
RODDELTONGEN
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.567 Als gif van roddeltongen spuit
dan is de waarheid heel ver zoek
behoren wij ook tot die mensen
die als roddelkousen staan te boek ?
Het gif door roddeltongen verspreid
verpest een ander zijn leven
want dat geroddel en geklep
wordt maar al te graag doorgegeven.…
KERSTCADEAU
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.029 Elders, niet zo heel ver daar vandaan,
wordt een UN-rapport gepresenteerd
dat spreekt van ruim een miljard (!)
minder bedeelde kinderen. Komaan,
die feiten hoef je niet te combineren.
Nu Kerstmis in het weekeinde valt,
worden toch al vrije dagen verknald,
is er te weinig tijd alles te verteren.
En, wat schaf jij aan als Kerstcadeau?…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.1 met 43 stemmen
5.284 Helaas gaat dit mijn schenkvermogen
in macht en krachten ver te boven.
Het beste dat ik je toe kan wensen
is veilige trouwe vrienden, mensen
die met je delen in vreugde en pijn,
waarbij je steeds jezelf mag zijn.…
Zwevend..wij..samen...
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.771 De liefde laat ons zweven
Op wolken rond dolen
Samen laten wij de liefde beleven
Ver van het rumoer verscholen...
Steeds verder laten we ons gaan
In een oase van passievuur
De liefde vult ons vurig bestaan
Onze lichamen laten smelten dit uur...…
Het onverwoestbaar Rotterdam
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
4.609 Rotterdam dat weet toch elluk kind
Hij vindt Amsterdam wel aardig maar doet een dubbele moord
Voor zijn Mast, zijn skyline en voor Feyenoord
En zelfs na tegenslagen die geen ander kan verdragen
Steekt weer vol vertrouwen, de handen uit de mouwen
En dan gaat hij trouw weer aan het bouwen
Omdat hij weet dat, wat zijn stad ook overkwam,
Het eens zo ver…
Nachtelijke Dromen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.051 In de nachtelijke dromen mijner leven
staat de “7” ver en vaag omschreven
als stil verlangen op wat geluk
doch het valt in zeven delen stuk
bij ’t hanen kraaien in ’t ochtend gloren
die mijn droom wreed komt verstoren
mij de dag laat zien zonder fantasie
tuur nog zoekend rond of ik de “7” zie
dan in ’t zonlicht gewaar ik een vriend
en zag het…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Het kleine geluk
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
1.538 Terwijl het afscheid
nog te drogen hing aan de waslijn
begaf ik mij te zolder
waar onze geuren nog lagen te verstoffen
een web waarin verstrooide levens groeiden
wapperde in een hoekje
waar het licht half door het klapraam
met de lakens speelde
groeischaduwen en klimop
het harde hout waarop geklopt
zo vaak de oude veren kreunden
en…
Ik kom terug met de zon in mijn hart.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.685 Ik moest gaan, liefste
ik moest gaan,
hier ver vandaan
Maar ik kom terug,
ik beloof je,
die dag komt eraan.
Dan zullen we lachen
en dansen
Dan maken we plezier
Want ik kom terug
met de zon in mijn hart.…
God's creatie, en de mens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
440 harmonie groeit
en het onkruid, verstikt door ellende,
doodbloedt
in de ruïne van het leven
door het verleden getekend,
gezegend in de bron van al het leven
omringd door de bloei van liefde
in God's handen, gemaakt
tot een paradijs, in alle landen
Een gedachte, tot mij gekomen
een visioen in mijn dromen
het schilderij van een wereld
ver…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 de bode van het slagveld
klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt…
Beslist
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
785 Soms valt een vogel uit de lucht
fladderwiekend met de vleugels
valt hij hulpeloos met een zucht
van veren neer, de laatste vlucht
voltooid. Wie trok er aan de teugels
van het gericht dat ieder ducht?…
schaamheuvel
netgedicht
3.6 met 88 stemmen
2.179 Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong,
na te tellen ribben en stoere polderbillen.…
In foetus houding
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
652 de beelden staan haar nog vers bij
alsof het de dag van gister was
hoe ze daar zat in die kamer
van drie bij vier
het was januari hartje winter
piepend ging de deur langzaam open
een walm van sigaretten en bier
drong naar binnen
berekenend kwam hij op haar af
zijn ogen rood doorgelopen
stonden scheef op zijn brede gezicht
angstzweet…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
Kralen
gedicht
2.3 met 38 stemmen
20.054 Cornflakesgeknisper: gefluister
van lichtjaren ver weerklinkend door
melk. Je armband die stukspringt. Kralen
tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter
van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze
ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats
hoe dat in godsnaam.…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht als een veer…
Zeepbel.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 ontsproten uit een schoot van zeep
deukbaar en vervormend
geblazen en dansend in de wind
kleurig als de regenboog
reuzen bel in hoepel
sluit mij in je bellen sap
verklein me tot een foetus
ontploft en overlevend
blaas me in je bellenspel
spat uiteen in treurnis
wachtend op een nieuwe bel
bellen vlucht in wording
blaas me weg als een veer…
Geel gras
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
974 Het gele gras
Tikt zacht mijn hielen aan
Wil vertellen
Over zijn bestaan
Fluisterend over vandalisme
Van het vee dat nietsvermoedend
Familie onder zich vertapt
Schreeuwend en tierend
Omdat de wind niet weet
Dat hij zijn woorden immer steelt
Het gele gras
Praat over werelden hier ver vandaan
Vol groene scheuten en…
Wil mij niet meer…
het venster uit
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
854 nog woonde in de treurtwijgen van woorden
mijn ogen droegen het zwerven omhoog
doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap;
ontzegd
en te jong in de kamer geweten
zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat
wat in mij werd ontnomen
de nacht bond zich driemaal aan levenslang
en slingerde mij weg uit een dun gedraaid
bestaan
ver…
Ik deed niets.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.608 Wij hoefden niet ver weg.
Ik bleef daar zitten,
daar waar wij zaten
en verroerde me niet.
Maar zelfs daar, in het park,
als jij dacht dat wij samen waren
zelfs daar, deed ik niets.
Terwijl ik er wel was...…
het meervoud van stilte
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
760 op een gedichtenberg
ver van kerkhofwandelaars, beneden
in het dal
zou ik zuiverwitte haiku’s
willen schrijven, wanneer de zon
het hoogst staat
en de zevende wind
vogels meeneemt onder bomen, innig
in het fluisteren
er zouden geen ramen zijn
om te vullen, geen kamers die zwijgen
gevonden, meer en meer
het verstijven van angst…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn oren tuiten door het kraken van de verse…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 laat me nooit alleen
gaan slapen, liefste
verdwalen in die duist're spelonk:
eeuwenoud het veenbos
ver onder het moeras
waar beenderen rusten
van hen die verdronken
roestvrij een dolend zwaard
maar nu heerst de ebstroom
volle maan trekt zee van land..…