9413 resultaten.
DOLENDE TERUGBLIK
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
677 in een dolende terugblik
zie ik rook op het water
in een diep paars visioen
voel ik sympathie voor de duivel
door dat opzwepende ritme
word ik weer eens geil
van mariska veres
en die zwarte magische vrouw
op de hoes van santana
en reis ik met cocaine in my brain
per roltrap naar de hemel
waar moeder maria mij welkom heet
met wijze…
Laura
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 Haar onderbroek moet in de was
straks samen het bad in gaan
het warme water stroomt luid-
ruchtig uit de chromen kraan.
Op het kleine raam tikt de regen
met een doek condens weggewreven
geen ark van Noach valt te zien
er is nog tijd, er is nog even.…
Jij sterft in mij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
922 Jij die niet alleen
Met Pasen maar elke
Dag wel in mij sterft
En samen met mij doodgaat,
Wakend de nacht van doodsangst
Doorbrengt, me door de dood
Heen vasthoudt en samen stervend
Tot nieuw leven komt in een
Leven dat echt is, waarachtig,
Waar niets gekunstelds meer aan is
En waar we samen drinken
van het water des levens
Gelouterde…
Schuilen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De geur van jasmijn
Tedere schaduwbloem
Een droom van satijn
in zilver maanlicht
Er staat een vrouw
aan het stille water
De wind fluistert
in haar bleke haar
Zij zingt zacht
en de wereld luistert
O liefste
Grendel de poort
van de nacht
deze nacht
en schuil
schuil veilig
geborgen
in de heldere rust
van wenkende ogen…
Kerkklokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Was bij daglicht als in onbeplant water verdronken.
De kerkklokken klonken harder dan tussen vier muren.
Als een echo galmde het ja woord hier op grote afstand.
Kerkklokken klonken ademloos genadeloos passioneel.
Zoals ik mijn zonde zag terwijl het eb werd op het strand.…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
uit tijden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 morgen zou ik geleefd hebben
indien ik je gevonden had
onder het licht van vandaag
sta me toe dat ik je hartstocht noem
liefde en een droom, een lichaam
en een danser in een ontroerend schaduwspel
dat als water over mij heen glijdt, ongehaast
langs schouderbandjes en die ene vlinder
bij zonsopgang
ik zou naar je kijken, één vinger leggen…
cirkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 durven
was een openbaring
waarin ze eindelijk
zichzelf begon te vinden
maar zij wilde meer
dan gewoon gelukkig zijn
in een hopeloze poging
tot zelfbevestiging
verdronk ze haar gevoelens
als een nest jonge katjes
in een teil water
en het laatste
dat nog niet dood wilde
werd doodgeknepen
pleinvrees
kortwiekt
de holle vrijheid…
Die de oorlog overleefden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
580 Meisje met ravenzwart
Haar die met knikkers
Speelt, samen met
Je vriendin -
Gewoon op de stoep
In een waterig
Oorlogszonnetje,
Jij kijkt met
Vrolijke kinderogen
De toekomst in
Terwijl je een
Van je glazen
Knikkers naar je
Beste vriendinnetje
Rolt - zij heeft
De waanzin die oorlog
Heet overleefd, net
Als jouw blik met…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam gewist
maar in de handpalm
van hogere
water…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Mazzel, of gewoon de goede plek?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Wel: we hebben wat donder gekregen,
hier en daar een flits,
een paar emmers water, maar echt,
dat was nog niks,
vergeleken bij wat ze in Kockengen kregen!
Wonen we toch op de goede plek?
Of hadden we gewoon puur mazzel?…
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven…
Polder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Graan, polder, hemel
Rechte lijnen, gele vlakken
Meanderend doorkruist
Door achtergebleven kreken
Land dromend van zee
Warmte spiralend
Boven verlaten akkers
Klimmende leeuwerik
Hoor, het zacht ruisende water
Tijdelijk gescheiden
Van haar bedding
Ooit weer verenigd
Tot die tijd
Gouden vergezichten
Korenblauwe lucht
Stilte…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
avondklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 ik zag vliegjes dansen, in hun rei
daar -boven aarde, en de ontij van
haar uitgebluste dag
de zon brak traag door ‘n stilgevallen
rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos
haar glimlach in het water
later, toen de wereld sliep
staken alle wolken weer de draak
met maanlicht en
de sterrenvloed
van lichtende gedachtes, vaak
verweven met…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Regen jij hebt mij goed gehad
Ik ben helemaal zeik en zeik nat
Mijn jas mijn broek mijn sokken en zelfs mijn ondergoed
Ik ben doorweekt van top tot teen
Als je het doet dan doe je het goed
Maar jij doet het niet zonder reden
Jij moet de plantjes en de bomen water geven
Zonder regen hebben wij geen leven
Dus bij deze zal ik het jou vergeven…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.
verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
In een zee van dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 hoorde
woorden verdrinken
in stemmen die zongen
over wanhoop en pijn
het lied van de zwemmers
met stilte als repeterend refrein
de barstende lippen
van droogte en kou
memoreerden hun vlucht
voor angst en barbaar
in een regen van kogels
als minachtend gebaar
zij hebben vrijheid
voor even gezien
het benedendek kraakte
maakte snel water…
Honger
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.142 Wanneer hij zoekend over haar buik wrijft
Zijn vingers vindend op zachte huid
Warm en teder in nodige honger blijft
Oorverdovend donker zonder geluid
Zij vormt zich naar zijn lustige lijf
Maakt hun geur zo erotisch gekruid
Zij eten tot zij op eigen water drijft
De ketel op het kookpunt fluit
Het ja dat zij stilletjes met haar ogen schrijft…
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 die de aarde schiep
Met mens, dier en elf
Zeeen van onmetelijk diep
Mineralen die men delft
Een kind die om zijn moeder riep
De zon die de dagen telt
De 37 jaren die ik sliep
Als een muisje in het veld
Zij die mij wakker heeft gepiept
Maakte mij een ware held
Met woorden als een oude iep
Over maan en sterren verteld
En sinds ik over het water…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,
maar ik ben steeds te laat
met mijn fotoapparaat.…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Steeds vaker droom ik,
dat we water zijn dat stroomt.
Opgehouden door een stuw,
of kolkend door een sluis.
Steeds vaker stel ik me voor,
dat ik een golf ben die doelloos deint.
Dat we wolken zijn die komen en weer gaan.
Het is nacht en ik staar in mijn vuur.
Ik denk dat we dansende vlammen zijn,
die zonder vuur niet bestaan.…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
In een meer
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.946 Stevige korte massieve gedaante
zag ik door het doorschijnende water
optornen tegen onzichtbare stormen,
een steen gekoesterd aan de borst.
Voorovergebogen kluizenaar
verzonken in gedachten, stap
na stap behoedzaam vorderend
op de van keien vergeven grond.…
Nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Komt nacht komt gedacht
Aan steil verlangen
Een geil behangen kamer
Om in te spelen
Tussen teen en deken
Komt morgen komt zee
Grijs van zorgen
Komt heroprichting van stenen
Gebouwen uit discipline gehouwen
Komt dag komt dagen
Dat ik het niet meer kan verdragen
Dat de morgen volstroomt
Met klaar water
Uit de nacht vloeiend geklater…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.
Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…