14958 resultaten.
Mijzelf weer
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
532 Op mijn versleten jas ontdekte ik een
klein, groen beestje met zes prachtige
pootjes. Ik zette hem in het gras
en ik dacht aan dat gedicht van Jotie
T'Hooft, waarin hij zegt, dat wanneer
hij zijn handen op de aarde legt, het
kleine handen zijn.…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren
ik stapte over naar
het eeuwig groene…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
Laat mij fladderen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
621 Dit is geen gedicht
over een vlinder
en nog minder
over een vlinder
die in de buiken
van verliefde mensen
wil kietelen
ik heb wel wat
beters te doen
ik ben op zoek
naar een bloem
Waar eens de tuin
volstond met groen
liggen nu tegels
of grind of nog erger
een kunstgrasmat
met een kleur
die van grote afstand
al pijn aan mijn ogen…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 belemmert het blauwe zicht
alleen maar stralend licht
met trekvogels op hun vlucht
een wereld op zijn kop
zonder huizen en beton,
ik lig op het groene gazon
languit starend naar de top
naar die blauwe hemel vol azuur
ergens, op deze aardse planeet
waar ik voor even” tijd” vergeet
en beelden vorm... voor mijn sculptuur!…
Hitte zonder regen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
446 ik heb de bloemen
in het gras geteld
ik schrok ervan ze
waren iel en kort
zag dat de
diversiteit in
het groen compleet
verdwenen was
ooit was het een wei
waar de insecten
dartelden en zoemden
op een warme zomerdag
en wij de mooiste
bloemen plukten
ze tot slingers regen
om aan elkaar te geven
idyllisch waren
die taferelen…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Groen herleeft ongecontroleerd.
Vrijheid, langzaam voortbewegen.
intimiteiten, geheimen verzwegen.
Eindeloos, geen mens te bespeuren.
Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…
zaaien en oogsten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 we dorsen hebzucht
en maaien akkers met graan
we rapen kruimels
en plukken leven
rijp groen zoet en bedorven
zaaien we twijfels
vergaren woorden
met de zeis oogsten we taal
we nemen elkaar
op korrels van zout
of we zaaien stormen in
glazen met water…
Highlands Top
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Klimaatakkoord '15
Champs Elysées
Behelst Verklaring
Met een NDC
Daarna kwam de VN
IPCC
Rapport van 't Panel
Voor de Climate Change
Toen 't EGR-rapport
Emissiekloven
Een groene long
Der Amazonas
Ademt te weinig
Koolzuurgas
Dus op naar Schotlands
Highlands Top
Met Eurostar
Rail to the COP…
In zonnebloemgeel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 je lach
klaterde in
zonnebloemgeel
de heuvel af
tot groen hem
stopte in het
blauw en kou
van de rivier
die ondermaans
zacht schurend
de lage oevers
ondermijnden
met de zomerse
restanten van wat
ooit een gletsjer
was geweest
het landschap
sprak frans met
de couleur locale
van eigen producten
waarbij het harmonieus
zangerige…
Amazone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
616 De grande dame
onder de rivieren
met armen donker
als de rio grande
vernoemd naar martiale
vrouwenstammen
een niet te temmen volk
op edele dieren
in duistere
wouden van een
mythisch verleden
trokken vrouwelijke
ruiters onversaagd
ten strijde
een reuzenslang
meandert tot in
de haarvaten
van groene longen
als grande…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 het pad geplaveid
met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort…
Vergankelijkheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
252 De spiegel gemetamorfoseerd
In een groene mandarijnenschil,
Waarop de zonnestralen zingen,
In ’n orkestraal symfonisch gedicht,
Wegstervend in de vergetelheid
Als de zon d’regenwolken verdrijft,
En de laatste zich weerspiegelen
Alsof er eer geen regen is geweest.…
Tuin anno nu
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
132 Alleen het onkruid
Vaart hierbij wel zeer wel,
Tiert welig, overal,
En ook mos op de tegels
Heeft ’t naar de zin,
Dus over hoeveelheid groen
Valt niet te klagen.…
Job Cohen
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
776 Beschaafd, fatsoenlijk, afkerig van Geert
en solidair, geen schreeuwer, noch sloper
niet elitair, geen praatjesverkoper
bekwaam als bestuurder, genuanceerd
Cohen is integer: bijna uniek
Dus totaal ongeschikt voor de politiek…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
WELKE KLEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Het hemelse blauw
het alles of niets zeggend
zwart of wit
het vredig groen van gras
of is ‘t het diep mysterieuze
bruin in jouw ogen wat mij
bijna noodlottig was
het hoopvolle oranje wat
in de opkomende zon zit
of verlies ik me in de kleur
van ochtenddauw
het ongenaakbare van aarde
allemaal hebben ze hun eigen
en bepalen samen toch…
Bea for president
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
776 Hare Majesteit heeft wat te zeggen,
Zegt ze nu ook zelf, en de oud-premiers die knikten.
Want inderdaad, zij waren het die van Bea pikten
Dat zij staatsrechtelijke grenzen ging verleggen.
Was eigenlijk niet het pleidooi in haar oratie:
Een president aan het hoofd van onze natie?…
passage
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.107 het rode zwart
van oude pijn
verscheurt het hart
van wie niet zijn
met trager bloed
dat zwaarder stroomt
dan zoet dat nog
van leven droomt
ontsteekt de vlam
die gaf en nam
de rode gloed
die nooit meer kwam…
Buut vrij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.528 De lach verbeten
tot een grimas
grijnst naar
stekels en
grijze krullen
gebeten door de
jaren snijden
tanden de tijd
in wat ooit
een wasbord was
ooit was ik hem
nu ben ik mij
het kind speelt
verstoppertje
de oude boom buigt…
Prediker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
938 dat alles louter lucht
is, slechts het najagen
van wind, lees ik in
ruisende woorden
van een wijsgeer die
bevlogen waarheid
spreekt
sla de bijbel nederig
dicht, sluit de oude
Prediker in mijn
rusteloze ziel…
Op het bordes
snelsonnet
3.4 met 25 stemmen
2.207 Bestuurlijke vernieuwing is hun eis,
Maar zelf zijn de bestuurders oud en grijs.…
In de oudste lagen van mijn ziel
gedicht
3.4 met 74 stemmen
29.874 De oude weelden zijn voorbij
Maar niets kan mij meer van u scheiden.…
nieuwe takken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
745 uit oude open wonden
schieten scheuten
jonge takken
nieuwe knoppen
verse blaren
bloemen
een wandelende
bloem boom tak
vertakking bloesem
knop kelk vrucht…
Met de jaren
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.200 als een oude boekenkast
tegen de muur geleund
grijs van verleden
zwaar van geschiedenis
draagt hij vele levens
op z’n kromme rug
maar lacht de schoonheid
van een eerste lentedag
elk jaar opnieuw…
leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.682 Zo pril en prachtig
Zo teer en zacht
Zo nieuw en onbeschreven
Elk kind geboren
Maar later dan de ommekeer
Zo oud zo lelijk
Zo vergaan en hard
Zo dikwijls ziek en pijn
Is menig mens beschoren…
Ouders
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.602 Als ik zo mag worden later,
word ik graag heel erg oud.…