6020 resultaten.
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding van vogels
van het gejaagde pad, in dromen verloren…
Advent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.
Advent, wachten op het grote wonder
Dat straks op deez’ aard gebeuren zal
Tot heil en vree, voor ’t groot heelal
Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
Naamsverandering...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 ."
Zij is alreeds haar staart verloren,
Aan die wilde, woeste "heer".
En ze blijft hem maar bekoren,
hij belaagt haar keer op keer.
Alle oudjes op het pleintje,
genietend van de lentezon,
lachen stiekem om dit geintje,
dromen, hoe het ooit voor hèn begon.
(het verdere leven van de ekster "Japie.")…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 Ik krijg een sms maar dat kan toch niet
iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet
een verloren ziel kan het leven niet aan
en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan
eenzaam in het leven, samen naar de dood
is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek…
"Uitgewist Gevoel"
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
964 Het gevoel
zo dood,
zo verloren,
zonder ziel...
Het gevoel
zo intens,
zo warm,
toen ik voor hém viel.
Het gevoel
zo verward,
zo complex,
toen ik blééf proberen.
Het gevoel
zo dom,
zo gebruikt,
blíjf maar negeren!
Het gevoel
zo vrij,
zo blij,
na deze laatste schrede.…
Lieve Papa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.630 Jij was ook altijd aardig
voorzichtig, braaf, beleefd,
bescheiden en hardwerkend,
kreeg je het op je bordje
Je werd ook toch maar geleefd
door oorlog en omstandigheden
Wat had je voor een keuzes
Wat heb je afgeleden
Lag je lang wakker van die kampen
wat je in Indie verloor
je vrouw, je broer, je moeder
die maatjes aan dat spoor
Gedichtje…
Ach waar ik ga
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.270 Ach 'k ben niet voor 'groot mens' geboren,
Ik leef en lijd als in die jeugd —
Ik heb maar één lief ding verloren —
Die kindervreugd!
O! laat mij dan nog 't leven wanen
Zo mooi als 'k toen het leven zag —
En laat mij met die kindertranen
Die kinderlach!…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen
heeft zijn verstand verloren…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 even had gegloord
stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe
Blijkbaar was dit de mens zijn wil
dacht God, al zijn schepping moe
Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Hierna verloor…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis,
Uit groenend hout en mossig riet geboren;
Door spar en lork vaart een zacht gedruis,
En wie daar zingen, doen een loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 Het land ligt naast het harde zwarte pad
Onder de maan verloren en verzonken.
Het water glanst verleidelijk en glad
En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken.
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken...…
oude tradities
hartenkreet
1.7 met 77 stemmen
3.654 ring aan haar vinger
gemaakte beloftes negerend
haar zusters smeekten haar
doch ze wilde niet luisteren
ze sloeg haar Vaders trots in de wind
ze trilde van passie en liefde
je kon er op wachten er kwam een kind
ondanks traditie, in een land waar
een vrouw haar gezicht niet mag laten zien
waar haar familie vanwege háár hun eer
verloor…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 door hem, haar onbereikbare liefste
Ongeneeslijk verlangt zij
naar die ene kus -hun verbond-
heimelijk
En hij
-die het masker draagt-
veinst woorden van trouw
uit noodzaak, uit plicht
omdat zij nu eenmaal zijn vrouw is
Maar nooit
zag hij de tekens in haar ogen
Ze kijken zo ver weg
tot hun sporen zijn gewist
in een verloren…
Tandenfee/ gebit van Opa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.661 Weet je Oma, mijn tand zit los,
ach mijn kind, nu ben je de klos
je verliest je tanden maar voor even,
krijgt er grotere voor terug
daarmee doe je dan je hele leven,
is de bedoeling maar doe maar vlug
je verloren tandje onder je kussen,
want dan komt de tandenfee
die laat een muntje voor je achter
en neemt in ruil je tandje mee.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 inspiratiebron
steeds weer omgekeerd
door werkende handen
vormen om te watertanden
opgeraapt en schoongeveegd
vertonen ze hun huid
die onbeschreven lijkt
als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft de geheimen vrij
aan het einde van een lange reis
de pen weerlegt het tegendeel
in echo's van ongerijmde klanken
die ik verheel in verloren…
Tjukurpa (droomtijd)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
533 en dan
begeef ik mij zomaar
als witte austraalneger
in eigen droomtijd
mijn wispelturige haren
dansen rond in kleuren
over eigenhuidse
stammenwet
oerkracht is hoorbaar
beschilder mijn huid
als verloren mens
met witkalk
en aardse mystiek
daar waar
geboortegeesten wenken
op de heilige Uluru
ontwakkering
slaat woeste tranen los…
Een verre Vriend, liefde en de dood.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.195 Lieve Vriend, je verloor helaas
de ongelijke strijd
Ondertussen
ziet een blinde kennis van weleer
reikhalzend uit naar onze volgende ontmoeting:
hij moet en zal mijn stem weer horen
En, lieve Vriendin uit Nieuwegein,
we waren pas nog wel bij je,
maar moet ik echt tot oktober wachten?…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
nieuws van vandaag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
457 grote evenementen
Britse terreurverdachte vaak in Zwitserse Alpen
boeddhistische beelden mogelijk regelmatig explosief
wietpas op verkiesbare positie in India en Pakistan
En ook nog eens: nauwelijks bereikbaar, doel voorbij,
teveel vertrouwen, onthuld, zonder stroom, moeite met lopen,
verkiezingen komen, mislukt, en voorwaarden aan
verloren…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Verstandsverbijstering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 van deze vrouw, -dan-,
toen ik niet koos om van je te houden,
maar
dan, als, wanneer, ik het verstand verloor:
ik merkte, zag wat jij was in simpele zin.
Ik hield van het minste
ik houd van het oudste,
van de laatste poging tot geven
in eenzaam beleven.
Als de momenten van hoogste vertwijfeling:
het waarachtigst!…
voor vincent
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
867 GOGH
altijd bezig met schilderen
zijn enige kunst en drijfveer
eenzaam en alleen
en zeer arm
alleen gesteund door zijn broer
moest hij wel krankzinnig worden
op het franse platteland
maar altijd dapper volhoudend
en zwoegend op het doek
want het moest klaar en geschilderd
zoals hij het in zijn hoofd zag
eerst ging het oor verloren…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk met minder, waar
dwingende uniformiteit dat verhindert
Wanneer we weten wat we werkelijk willen
verlangen dat klokken zwijgen en de tijd zal stillen
is de hoop op verandering niet verloren…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 huilen
ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen
ik ben verloren…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 tanden bloot
* * *
Het leven houwt zijn beeltenis op het aambeeld van een gespleten geest
* * *
Om de wereld te omvatten heb ik het lijf met de ziel verruild
De list heeft hier zijn loot gestekt
langs de lat van de geest gelegd
Hier stokt de adem nodeloos
Hier brandt de koortsdroom
tomeloos
zo reddeloos verloren…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 En ik begrijp, thans deftige meneer,
Hoe het geluk van de verloren jaren
Het enige is wat mij ten slotte rest.
---------------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1903-1964)…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 In z’n afgespeelde tijd is nog
niets verloren, blijven levens open en onvoltooid.…
SONNET 46
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur'
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente…
SCHAAP EN HAZEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Ook ik behoor tot de grote kudde
en loop doorgaans gedwee mee
of laat me opjagen door de hond
met bovenmatig gezag voor de herder
Maar ik wil één ding laten weten:
“Ik weet hoe hazen lopen” of
springen, dansen, spreken en juist niet doen;
dan krijgt noch hond noch herder mij te pakken
Maar als ik neig tot 'het verloren schaap'
zoek ik…