9768 resultaten.
bedrogen kom ik uit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
690 en ik mijn droom fantaseer
waar ik in fabelen door krochten
marcheer en hoerensteegen markeer
door te urineren tegen hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 "dat we elkaar nooit meer zullen weerzien
is geen antwoord
maar een vraag, onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Parelmoer.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Kijk, het water ademen waarvan we
zijn gemaakt, nog aarzelen onze lippen,
eens zullen we elkaar drinken, maar
misschien zijn we morgen al te oud.…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar! wees gereed!
---------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 wat als de onmogelijkheid nog het enige dierbare is
dat we kunnen opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik…
recessieleed in 14 regels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
906 natuurlijk blijft niets bij het oude
dat is de waarheid van een leek
maar confrontatie met het koude
maakt grote mensen zwak en week
'ik leg mijn botten in het maanlicht op de bleek'
waar stralen mij zullen verlichten
uit piëteit voor hen die zwichten
voor duisternis van deze streek
straks in de schaduw van de maan
zijn wij de laatste verontrusten…
Bezoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Wij hebben oude banden met de Turken
Nu is hun president vandaag te gast
Maar Rutte houdt zijn hart angstvallig vast
Want Geert vindt het maar Ottomaanse schurken
Dus als hij dat bezoek straks wreed verstoort
Heeft Mark zoals gewoonlijk niets gehoord.
--------
Vandaag begint het staatsbezoek van de Turke president Gül aan ons land.…
vloeken in de kerk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 dit is mijn lichaam
dit is mijn bloed
klinkt als een Franse lunch
stokbrood en wijn
maar dan in plakjes en nippend
een dienaar buigt, knippend
voorover in het stof en prevelt
in oude taal
ach god, verdom mij niet
gelukkig zat er nog
garantie op deze dienaar en is
terug gestuurd naar de fabriek
de schepper kreeg de geest
ging tekeer…
Oosterend
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.944 Jij, op je knieën, maakt
een rolbaan voor jezelf, voor
als je oud bent. Dan kunnen we je
naar buiten duwen. En weer naar binnen.
Ik luister naar jouw handen.
Hoe ze hameren. En ik zit op
de schommel, zonder schommelen.
Rek zonder rekken -
De lucht tikt in april.
Ik ben geen zandloper en
geen stolp. Ik ben je dochter.…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Het is een hellegang
langs vlam en duivelse gedachten
doordrenkt van zielenpijn en droefenis,
in het ritme van twee houten stokken op een oude trommel.’…
Mummie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Jij pakte er een briefje bij
wilde weten van jouw
piramide van ingewikkeldheden
basisstenen, topstenen
alles daar tussenin
Ik deed jouw masker af
wikkelde het linnen op
nog te gebruiken voor het maken
van Oud-Hollandsch geschept papier
waarop ik eens zou schrijven:
Je hebt een mooie huid
een uitnodiging om…
263
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 naar buiten gestapt
en meer dan ooit in vrijheid,
meer dan ooit de lucht gehapt
ingeademd reikt mijn zucht
naar waar dit kind verbleef
ik leef
elke muur voelt onbevreesd, de oude kast
beschrijft verweesd zijn tijd
tot glans gewreven leuningen
langs uitgesleten spijt
ligt de trap reeds geplaveid
op duizenden verschillen
dit is wat we…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 ze staan er nog, de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen stil geloven
in nieuw-aanblazend min-getij
door oud-gekende hoven.…
Het kleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval
alsmede de vermeende opzet van 't leven
gaandeweg voor mijn oude ogen
door onbekende handen worden samengeweven.
In een veelkleurig maar raadselachtig kleed.
Een gobelin van onvoorstelbare schoonheid
doorboord door kogels van onpeilbaar leed.…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Lichaam ik schrijf aan jou een brief
Hallo, wees toch een beetje lief
Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat…
resttijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 ik herinner me een nacht,
gewikkeld in de dodenwacht
van zeven maal plus één keer werkelijk
een dag geleefd
de lakens werden nat, het klamme
zweet betrad al lopend oude ruggen
in het overbruggen van ‘t armzalig
schietgebed
in de weggezette kast
daar achter, in de la
versta ik geen gekerm of honderduit
ik wankel slechts, waarna…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen verwerkt
Pril groen op oud…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.…
Focus
gedicht
2.9 met 18 stemmen
4.162 Als ik zo doorga is alles
straks, op mijn oude dag, scherp omlijnd.
Dat kan niet goed zijn. In de huidige constellatie
weet ik bijvoorbeeld wel dat er een stoep is,
maar niet waar die begint.
Dus ik kan jou wel zien, maar niet wie je bent.
's Avonds zet ik mijn bril af en maak de wereld stil.…
75 jaar geleden 14 mei
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Rotterdam was vandaag de plaats,
om te herdenken,
Rotterdam was vandaag de plaats
van minuten stilte
Rotterdam was vandaag
The place to be
Rotterdam was vandaag 75 jaar
na het bombardement
Volop in beeld,
de oude rotterdammers kregen
het nog te kwaad,
bij het zien van de beelden,
het horen van de verhalen,
was Rotterdam vandaag…
Het leven is goed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 Een oude beuk geeft ruisend antwoord.
Ook Paus Franciscus erkent nu Palestina.
Twee merelmannetjes beginnen een dialoog.
Hier. Vanmiddag. Dichtbij huis.
Zoals bijna overal, is het leven goed.…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Winterstalling?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 die nu wil reizen
de bomen bijna kaal
terrassen
aan de kaai leeg
En meeuwen
die slechts krijsen
niet willen onderdoen
voor het roekoe
van duiven
Ik mis nu al
het wuiven
aan de wal
van te oud van dagen.…