10948 resultaten.
Snoepvlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 De lekkernijen die ik
in mijn geest verzin
zijn immaterieel
en door mystiek gezonden
snoepvlinder
ik praat tegen je
in mijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
tussen de letters
van mijn woorden
heerst stilte
hongerige zuiverheid
van naakte adem
daar moet ik het mee doen
snoepvlinder
jij bent gevlogen…
Doler
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Ben verdwaald tussen
Dolers en Orken
Vannacht - het
Landschap dat Tolkien
Louter in gedachten
Tot leven bracht -
Jij bent bij mij
En ik leid jou
Door het zwartste
Van de nacht
Naar het oudste
Huis op deze
Midden-Aarde, waar ik
Eeuwen geleden
Nog woonde -
En wijs je op
De grote zolder
Van mijn ouderlijk
Huis het landschap…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
SLEPENDE REALITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 huilend en huilend in een droom
waarin ik mijzelf voortsleepte
over verkoolde akkers
het geluid was weggenomen
rondom vlaggenmasten
uit respect
voor stoffelijke resten
ik struikelde en struikelde
tussen sterke armen
onderdoor het dragen van de kisten
huilde en zwaaide in een droom
langs de snelweg
waarin ik mijzelf voortsleepte
achter…
puinkegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 puinkegels van ontgoocheling
etsen lijnen in de wanhoop
van het desolate braakland
tussen de oevers van de horizon
merktekens
op de weg
van nergens naar nergens
in elk brandpunt
doen bundels divergente banen
een poging parallel te blijven
en zelfs te snijden
maar elk kruispunt vormt
een nieuwe puinhoop
alleen het nulpunt op oneindig…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
Jij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.056 Jij legde woorden
op mijn ogen
blinddoekte mijn ziel
in zaligheid
wij lieten ons gaan
en waar de zee zich terugtrok
omarmden wij
de welving van de nacht
lepeltje lepeltje
jouw armen gevouwen
om de mijne
speelde je mijn vingers
een voor een
open en weer dicht
één sloop
waarin twee kussens
er was werkelijk
geen speld
tussen…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
Nachtgedicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 Je bent tussen mijn vingers gekropen
daar zit je veilig en goed
's nachts kruip jij heel zoet
naar mijn kussenslopen
dan liggen we toch weer samen
gezicht naar gezicht
ik zoek je lippen
en zie ze duidelijk in het licht van de maan
jij baantje dan weer naar mijn hand
we schrijven dan,
als had de tijd stil gestaan,
het mooiste gedicht.…
Zuidschermer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 Waar reigers roezemoezen tussen riet
een kievit waakzaam op zijn eega wacht
daar kweelt de karekiet een liefdeslied.
En populieren schuiven in een rij
gezien vanaf het dravend boerenpaard
dat lenteluchten ruikt in natte klei
en ranke merries van de binnenwaard.…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Er bloeit een klaproos tussen de keien
van de oprit. Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft.…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Terwijl het regent tussen u en mij
is elke afstand bezig te vermind'ren.
Ieder figuur aanschouwt zijn overzij
zonder zich door de stof te laten hind'ren.
En vage sluiers nemen omtrek aan.
Een omgekeerde orde is op handen.
Ik zie uw ogen in de regen branden.
Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen.…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,
maar ik ben steeds te laat
met mijn fotoapparaat.…
als een ding
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.208 Een gedicht als een ding
een glazen draaideur en de chinese ober
die steeds terugkeert met andere schotels
een parkwachter die zijn nagels bijvijlt
tussen siberische kinderen uit maine
een venus van de voortijd samen met
een spin op de snelweg
een glas moedermelk, een geel
gesteven smoking
een bij, een pennenmes
beide stekend, een…
Een vis op het droge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Een vis op het droge had het blijkbaar
Mis; geen mededogen, maar slechts
Droefenis voor het koudbloedig leven
Tussen kieuwen en staart die ervaart
Dat die zijn vissenleven duur betaalt,
Wanneer zijn lot door de visser's hand
Wordt bepaald.…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Tussen de seringenstruik
en de berk met het nestkastje
zwaait hij toch nog onzeker
een groet.
Nu afdrukken: knip.
Glanzende ogen.
Zijn broer staat
rechts van de wazige hand
met dromerig-jaloerse blik
naar het blauwe vehikel
te kijken.
Voor altijd.…
Nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Komt nacht komt gedacht
Aan steil verlangen
Een geil behangen kamer
Om in te spelen
Tussen teen en deken
Komt morgen komt zee
Grijs van zorgen
Komt heroprichting van stenen
Gebouwen uit discipline gehouwen
Komt dag komt dagen
Dat ik het niet meer kan verdragen
Dat de morgen volstroomt
Met klaar water
Uit de nacht vloeiend geklater…
Voeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ik zie ze al jaren,
verstopt tussen leder,
leggen ze mijlen af
werken, ploeteren,
ook voor mij,
zo trouw.
Plots komen ze in beweging,
dribbelen door de kamer,
en verdwijnen uit het zicht.
De voordeur slaat.
Het is niet erg, ik laat ze,
vanavond komen ze weer thuis.…
Vader en zoon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
903 dag vader hier is uw zoon
ik heb papier en een potlood
maak maar een schets
van de wilde eenden in de lucht
ze worden vast vloeiend van lijn
of komt er een onderbreking bij
alles wordt onnodig verfraaid
er is weinig nostalgisch aan
lukt het een beetje met de schets
of glijdt het potlood langzaam
tussen duim en wijsvinger weg
dag vader…
Door de ogen van Montaigne Filosoof 1533-1592
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 Mens van nu geboren
in een verkeerde tijd
toch passen onze termen
liberaal of conservatief
ook niet bij hem
had twijfels over het vermogen
van menselijk verstand
om achter de waarheid te komen
een filosofie
die onze veronderstellingen
blijvend in twijfel trekt
steeds ontdekte je
nieuwe betekenissen
in zijn denken
tussen de regels…
Stukjes vrede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
949 de bommen
zijn bijna op
het wapentuig
is moegestreden
tussen grijs
en groen ontluiken
in donkere dagen
de stukjes vrede
toch produceren
fabrieken weer hun
dodelijke waar nieuwe
afzetmarkten zijn al klaar
de koude oorlog
wordt weer opgestookt
militaire budgetten
gaan ijlings omhoog
alleen onder de
opgetrokken aanslagrook
van…
eenhoorn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 in die woordeloze jaren
onthecht van plaats en tijd
projecteerden zij op de witte
plekken hun verlangens naar
een land voorbij de horizon
tussen beelden en werkelijkheid
vervaagden de lagen
de eenhoorn!…
geniet en pluk de dag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
713 ik leef eigenlijk van dag tot dag
morgen werd mij niets beloofd
dus leef ik met een lach
ik geniet… en pluk de dag
ik slenter door de tuin van Eden
wil springen uit een vliegmachine
misschien nog dansen op de maan
dit alles wil ik vandaag nog doen
de goesting zal mij nooit ontbreken
leeftijd, kan er wel een stokje tussen steken…
Eervol verbannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 Straatverlichting is gedoofd
en de streepjes licht
die tussen voordeur en drempel
trachten te ontsnappen
worden in grote zwarte handen
goochelaarsachtig weggemoffeld.
Een nacht
zo donker van substantie
dat ze oproept
tot medeplichtigheid
zich te bezinnen
in een astronomische stilte.…
uit het zicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zoals de taal van de
waaier het spectrum
van de liefde bestrijkt
de zwarte vogel het
onheil aankondigt
de zee telkens beetjes
zand wegspoelen zal
de in twijfels gedoopte
pen in drijfzand verdwijnt
de verbinding wordt verbroken
iemand zijn naam schrijft met
tegenstribbelende hand en we
tussen de tederheid en het
onaantastbare dobberen…
Momenten van stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer het hart eens rust
krijgt tussen het lommerrijk
groen.…
Het fotografisch geheugen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het fotografisch geheugen
telt tussen de grijze brein
cellen gelei; een heel leven
aan fysieke foto's.
Alle plaatjes uit het verleden
op een rij.
Een fotocamera uit hoofdzaak
bij machte legde eens vast van
wat niet met de werkelijkheid
streed in gedachte.
Een levensspectrum aan parate
kennis dat denkbaar dankt voor
wie wij zijn.…
Er zal altijd wel wat zijn.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Tussen groot en klein is
er geen geestelijk leven
onbeschreven.…