11282 resultaten.
windorgel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.939 wuivende wind zoemzindert traag trillend
de tropische trance terug
meeuwen miauwen als kirrende kauwen
bevlogen hun vloeiende vlucht
bijen die brommen met fris gesis
en slurpen de bloeiende blommen
kakelend kwakende kikkers bekijven,
beklijven, als bronstige schapen
bulderend donderen de bolders
rotsig ribbelend bergaf…
eenzame reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 leven als een eenzaam mens
een lichaam dat vervaagt
woorden eens uitgesproken
de ziel die het verdraagt
onzichtbaar voor de mensen
toch zichtbaar voor hun haat
leven in het duister
alsof je niet bestaat
zijn zoals de wind
toch gebonden aan het leven
liefde ooit gegeven
haat gekregen
de liefde nooit beantwoord
nooit bestaan
ik heb…
waar is de hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.052 ik ving je gedachten
in de vlucht van de wind
de storm brak je krachten
brak je tot hulpeloos kind
waar is de hand
die me leidde
die me van angst en
depressies bevrijdde
geef me die hand
ik kom nu van de andere kant
wil niet dat je gaat lijden
weet dat niets ons kan scheiden
we gaan samen terug
van geboorte naar dood
eens kruisen…
Mag ik je vragen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
702 mag ik
je hand even raken
de bloem die jij plukt
nog even haar leven te laten
zie hoe fier ze nu steelt
wiegend op wind in
een wei pas betreden
door lente bemind
en nu zomerend in heden
mag ik je vragen
haar daar te laten
de bloei af te maken
om vruchten te geven
in de kleur en de geur
voor ons komend nieuw leven…
nooit blauwer
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
724 gemis, breed uit ogen,
glijdt traag rond de rand
van de dag
ik dwaal in het voetspoor
van de dampende morgen,
het bruidskleed in najaarsblauw
de vogels in mijn hoofd
dalen week en schuw
en de lucht kent niet eens
het huiswaarts keren
de wind voelt het huilen niet
of de verte in jouw hand
wanneer ik nergens adem en
ongeschonden…
weerzien op 't strand
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.580 de wind breekt door de lucht en dreigt
met scherpe dorens; smarten drijven
zwepend golvend prikkelen huid
en zij kust liefdevol mijn adem
misleidt bedroefde ogen
mijn lippen openen zich en proeven zand
al voel ik zoekend vingers in mijn haar
het weerzien werpt een mantel om ons heen
en laat mij knielen zodat zij mij zich geven kan
… en…
EEN VROUWENHAAR
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
692 TREKT MEER
DAN EEN MARSZEIL
De wind in de zeilen
Om Baltische granen
Met Fisherman’s tranen
Nog honderden mijlen
Schrobben en dweilen
Blakte, orkanen
Schuim, oceanen
En koortsachtig ijlen
Dan iedere gedachte
Aan huiselijke nachten
Wegspoelen in kroegen
Met willige wijven
‘t Verlangen verdrijven
Om dan weer te zwoegen
Het fluijtjen…
Vogelvrij
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.318 Kom
kleine vogel
Zing
in kristallen klanken
jouw lied
Ik zal
je echo horen
Kom
kleine vogel
Laat je vleugels
dansen
op de wind
Ik zal jouw
schaduw vangen
Kom
kleine vogel
leer mij leven
zoals jij
Zweven, zingen
dansen
Vederlicht
de hemel proeven
vluchtend
vogelvrij…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!
En nog eens overviel
Die stille stem mijn ziel:
Daartoe ben Ik gekomen.…
moeder natuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
860 aan de overkant van mijn rivier
de boom met bladeren
haar paraplu waaiert boven ‘t water
nog groen
twee takken niet nee
die zwaaien eerder af
herfst geeft ze nu al brui
rood bruin lover
nu met avondzon
zo waar geel oranje
dat belooft heel wat
tot de wind de blâren heeft geschuierd
de vissen niet meer
kunnen schuilen
onder moeders’ paraplu…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
verten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
935 de verre horizon
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat we waren
is een waardevolle…
Dromen van 'n industrieel Hawaï
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
851 Woestijnen van wuivende winden
betokkelen z'n slaap
en verdwaasd klautert
hij aan wal
Op marmerwitte galerijen
van gekauwde steen
'n verlaten interesse
deint een machinaal aloha
doelloos op en neer
In 'n schicht van hebzucht
lanceerde hij fortuinlijk
'n ontspoorde industrie
en was weer een
illusie rijker
toen hij jammerlijk
werd…
Uitwaaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 na een eindeloze nacht
van schrijven en van lezen
wacht ik op een morgen
die enkel mist brengt
het miezert
wolken regenen uit
als moest het zo zijn
toch laat ik me niet kisten
ik trek mijn wandelschoenen aan
zet er stevig de stap in
vriezeganzen vliegen over
wind bijt rode wangen
maar als ik thuiskom
sla ik kille handen
om een kop…
solsche gat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
818 nevel tussen de stammen van
eeuwenoude bemoste beuken
door statige toppen kreunt de wind
geheimzinnig kil huiveringwekkend
slechts ademen is hoorbaar
verre stemmen uit een donker verleden
brassende broeders roversbendes
moordend en lallend
verzwolgen door de aarde
verdoemd voor eeuwig
in het moeras daar beneden
verre zilveren vogels…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Still standing
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.038 ja ik sta nog
boven de golven van het eerste uur
onder de palmen van je ogen
je ziet me niet maar ik ben er nog
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
onder de stralen van het blauwe vuur
in de regen achter de bogen
met opgeheven hoofd
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
de wind heeft me nog niet genomen
tussen de kiezels van…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 Die zonnebloem blijft maar groeien
en de wind heeft steeds meer kracht
om hem te laten buigen
maar barsten doet hij niet zo snel.
De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
Hunkering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
672 De wind door het schuifraam wappert
het gordijn en speelt met de vlam
van de kaars die in mij brandt.
Het vuur springt in mij
op zoek naar brandstof voor het leven
die het in woorden vinden zal.…
wortelkind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
818 ze glimlacht net genoeg om er gelukkig uit te zien
het loof van de bussel wortelen die ze draagt
wiegt zachtjes als het mooiste boeket in de wind
ze trekt weer het park in een wapperende
rok achter haar aanslepend als een speels kind
niet beducht op kuilen of valstrikken
aan de rand van de vijver plukt ze
een papaver en gooit hem naar een…
Wiegt licht verschrikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 je rankt in groen
je mooiste lentekleur
wiegt licht verschrikt
op zomers warme winden
bloeit te snel
omdat in het
verstoorde evenwicht
je geen balans kon vinden
je stuifmeel
is verkleefd
omdat de stamper
niet mocht groeien
de bijen zijn
niet langs geweest
er was geen koningin
op het uitvliegfeest
de darren zijn te vroeg
dit…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Alsof je er niet bent
gedicht
3.0 met 53 stemmen
57.068 Ook als het stormt
versnelt, verhevigt de wind.
Van jou verlang ik het
omdat ik je het dichtst in mij voel
wanneer ik net kan doen alsof.
-----------------------------------------------------
uit: 'Het wasgoed van een onbekende jongen', 1999.…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 Doelloos zittend in het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken…