7973 resultaten.
verscheiden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.587 met leedwezen deel ik u mede
ik zeg u gewoon
dat vredig van ons is heengegaan
dat jij bent overleden
met grote dankbaarheid
ach, gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je geen fluit
een leegte laat je achter
nou ja, vooral…
oermens
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.491 ijstijd
ik borstel de bewijzen bloot
snippers houtskool van een gedoofd kampvuur
de morzel van een schedeldak
de splinter van een bekken
omkranst door geitenhoorns
uit de resten doemt een edele aap op
met een spitsbijl van vuursteen in de vuist
zijn grote neus is een broeikas
de wenkbrauwboog een benen richel
hij mist een kin en achter…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.
De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende
passie voor te bereiden
de duivelin onder
groene blaren,
alsof onschuld haar
omlijsting is,
weet mijn druppels
te vergaren
ondanks dat ik immer en
bijvoorbaat
achter…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 En op de spiegelgladde duistervijver
schaatsdansen de schuldeloze zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van…
Evaluatie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.074 verrast door de sleet die
doorheen m’n lijf vreet, me afvroeg
hoe lang ik in ‘t verleden in ‘n spleet
buiten de tijdstroom heb gelegen
Bewustzijn gewekt door de historische
rilling; vrede van de koude oorlog
maakte plaats voor strijd om gunstige
posities in de nieuwe machtsverdeling
Zak terug in de spleet tot tij keert
de achterlijken…
Traande in stilte
hartenkreet
3.7 met 25 stemmen
1.441 Ik weet niet wat het is
liefde die maar duurt
Verankerd in mijn hart
in mijn ziel geborduurd
Ik weet niet wat het is
jij hoort gewoon bij mij
Alle dagen zonder jou
traande in stilte voorbij
Ik weet niet wat het is
had zo mijn best gedaan
Jou achter me te laten
om alleen verder te gaan
Ik weet niet wat het is
we zijn nu weer bij elkaar…
Doofgeschreeuwd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 wereld op
in nauw beknepen ademtochten
wensen vol woeste doodsverwachting
razen door rauw ontstoken vloekgeluiden
wurgen wolken woedende verblinding
door een waas van gedoemd zicht
in voor rede doofgeschreeuwd gehoor
tot hoge prijs gewroken
zuigt een demon zijn tanden los
gewond gestolde ruïnes blijven
met niets dan te lijmen scherven achter…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 Met mijn neus tegen het venster
keek ik naar haar naakte weelde
die zij stiekem met mij deelde
liggend achter thermopeen
het was de ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot…
Zonnebloem
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
781 meisje streelt de zon
Bloem van een oud geslacht
Oren openen zich als kelkjes
Het neusje plat een roze cocon
Au dessous du soleil en France
Bloem der Hollandse natie
Je staat daar geheel mans
Zo vol charme en bloeiende gratie
Zul je je lieve spontane verleden
Koppelen aan het spannende heden
Je bloemetjesvleugels spreiden
Naar landen achter…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 Deze stad als mijn vader
Hier waar ik mijzelf nader
Harder dan elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over…
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 gelijk
het contragewicht
aan de sierlijke kraan
welks last zweeft achter de
met vrolijke vensters versierde doeken
strak aan stalen staketsels verankerd
weerhouden
stemmen uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 koren
augustus, de boer verzilvert zijn oogst
halmen knakken onder het zwierend mes
een haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij liet een breed spoor van stoppels achter…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Achter de 'gelagen'
zal hij later dwalen
door de beemden
tot de beide Neten.
Op hete zomerdagen
duikt hij met zijn kameraden
-lenige dieren-
joelend in de uitgespoelde bochten
der rivieren.
Angst is hem vreemd:
hij ziet de rode daken.…
duivenbericht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 bijna als geschoten onder mijn duiven
geschoond van hun vrije schijt en ei
wat voelden ze zich thuis bij mij
poste restante hoe zuur zijn druiven
ik floreer nu zelf op mijn balkon
achter ruiten van het bruine net
bloeit met geur van vers bouquet
schrijn van vrede die ik hier won
op tortel uit geschoolde kelen
vol kleur en pracht hun opera…
De Zwarte Piet
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
2.718 HoofdPiet zit zuchtende te wikken
achter verdonkeremaande kantelen
misschien moeten we negeren delen
zodat we ieder een kunnen strikken
want wie kan het nog langer pikken
zonder schuldig te zijn aan helen
dat het ons geen pepernoot kan schelen
of ze kamerbreed bolletjes slikken
tijdens deze malle molen fancyfair
waarbij algemeen voldane…
De hele dag bleef het bij me
gedicht
3.9 met 23 stemmen
14.276 Achter elke meubel dacht ik dat
mijn duistere belager zat.
En opgezwiept tot razernij
verliet tenslotte doodsangst mij:
ik sloeg de kamer kort en klein.
Op wat ik droomde dat je zei
kwam een verrassend antwoord vrij.…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
poëzie kan lekker zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.007 leuk is de mens
achter de poëzie
meteen te herkennen
voor het waarmerk
van het kunstwerk
in geur aroma smaak
gelijk bij mariakaak
de echte Verkade
nog appetijtelijker kan ook
men dressere het gedicht
op de tong voor de smelt
tot er engeltjes zeiken
en u zonder te kijken
vers kunt benoemen
als kers marjolein of savooiekool
braam…
Glassex
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.129 ze stond achter het raam
het was alsof ze gedag zei
ze wreef met een doekje
de vlekjes weg tussen haar en mij
ik bleef staan en keek
mijn hartje ging onstuimig te keer
ze tuitte, alsof zoenend, haar lippen
en zei "dit is glassex, meneer"
maar ik hoorde slechts "sex, meneer"
ik knikte en riep "een half uurtje"
wist ik dat ze aan…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
blij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.934 mijn lieve kind
wat ben ik blij
onze vete
is voorbij
verleden achter
heden voor
samen hebben
wij het door
maar bovenal
wij gaan er voor
de toekomst vol
met zonneschijn
vult mij met
oer kracht
maakt zorgen klein
wetend dat wij
weer samen zijn
een familie
door dik en dun
en ik weer oma
vol op
in de run
niets mag dit
ooit nog verstoren…
Een heel klein beetje.
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.709 Schat, ik hoop dat je er snel genoeg achter komt
en dan kunnen we samen de hele wereld rond.…
ik volg mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.520 verstand zegt
dat dat het beste is
maar mijn hart zegt
dat ik je dan mis
mijn verstand zegt
dat ik zonder jou moet leven
maar mijn hart
wil jou nog zoveel liefde geven
mijn verstand zegt
dat er voor ons geen toekomst is
maar mijn hart zegt
dat ik me vergis
mijn hart zegt mijn verstand
om toch voor jou te gaan
en al die twijfels achter…
droom/ overval.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
865 de bankovervaller sloot de deur
van de kluis achter zich, dat
had hij beter kunnen laten:
handen vol diamanten en geld
overal om hem heen, hij zwemt
er haast in, maar de politie komt
er aan, hij ziet het in een droom,
hij ziet het blauw-witte zwaailicht,
probeert te vluchten, elke keer
komt hij er mee weg, schrikt
wakker, en is…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 rond de kwetsbare schoonheid
van een innemende natuur
en weef jij woorden
naar het woord van toen
met groene ogen
en een fruitijsje
voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal ik die dichter zijn
achter…
Je bent er niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.936 En zich verstoppen achter het grauwe wolkendek
en zich verkoelen aan de regen?
Je bent er immers niet.
Ik hoor de klokken luiden in het dorp.
Ik hoor mijn hart slaan, met elke slag
Ben je verder weg.
Ben je er niet.…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld.
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd.…
gewoon behulpzaam en wat krijg je terug
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.610 iedereen loopt aan je te trekken ,
zo behulpzaam als je kan zijn voor hen,
je help de een na de ander ,
dank je wel dat bestaat niet,
ja over je kletsen ,
achter je rug om zeggen ze dingen,
dingen die niet waar zijn ,
mensen kijken je aan met de rug ,
spreken geen woord meer terug,
als je vraagt is er wat,
geen antwoord ja soms nog een…