7668 resultaten.
DE FLAT
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.047 de nieuwe flat kijkt uit over het diep
grillig ontbladerde bomen verbergen
onvoldoende een gegraffitteerd huis
dat leeg en obstinaat de woningnood
tart zoekenden vals perspectief biedt
kom maar kijk maar uitdraagt wetend
dat de slopersattributen klaar staan
om dagdromen finaal kapot te maken
ruimte vergroot voor schaalverkleining
mensen…
verlicht bos jij wat minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 ik brak takken
van je boom
in volle zomer
de zon sijpelde
in herfstig loom
kleurde later
nieuwe bladeren
de resten legde ik
voorzichtig aan je zoom
verlicht bos jij
wat minder
de wind geeft
weinig hinder
je stam is
sterk genoeg
mijn takken
hakkelen hun
weelde aan je groef
ik zie de
open plekken
waar het zonlicht…
de wurger
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.317 o droom, zelfs jij sprak mij ervan
onstuimig in nacht en ontij
woelde ik de droom, jij brenger van beelden
van heden en verleden
want was er geen pad in het duister
tussen bomen in stilte slechts mijn
angstig gefluister en twijfelende gang
dwaalde er geen waanzin tussen
het lover op zoek naar mijn adem
in een krankzinnige dwang
o droom…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 er draait een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang…
Boekarest en de goot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
952 apathisch
waar al meer dan tien jaar
geleden een god werd
weggezonden omdat de mens
hem niet meer moest
draaien steden langzaam
om de as van de inflatie
draaien de nek om dragen
vrouwen het hoofd in
doekjes voor het bloeden
de jaren vijftig
wederopbouw
veegt men straten
die nog vol bladeren waaien zullen
prijst men zich gelukkig
zonder boom…
Zomer in Friesland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.190 ik maak een verrukkelijke reis
naar gene zijde, heen en weer
in mijn hangmat van gevlochten leer
met een achteloos gemak
trek ik mij voort aan een tak
ik heb de zomer aan twee bomen
beweeg me tussen lust en dromen
stop de warmte onder mijn huid
en mijn oren vul ik met geluid
dat buitelt uit fluitende vogels
voor mij geen volle zee of zonnebrand…
Liefdesbrief
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.713 Weet niet goed
wat ik met u aan moet
ik raak verslaafd aan u
U valt me door de huid
en ik koester u
Het wordt tijd voor mijn
tropisch regenwoud waar de
bloedzuigers en bloedteken
uit de bomen droppen
aangetrokken door de warmte
van mijn lijf, de trilling
van geluid.…
LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
2.262 Het is een hart met twee namen,
gekerfd in een boom.…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
Mei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.522 Als de koe koekt in de bomen
En de nachte gaalt weer blij,
Is de lente weer gekomen,
Is het weer eens mei in mij.
Als de wiele weer gaat walen,
Als de tor weer vrolijk telt,
Vrij ik weer op grote schaal en
Vaart de ooie boven 't veld.
Alle goud vinkt, elke mé relt,
Elke mei kevert weer fit.…
Ademloos
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.499 woelende gedachten
slapeloze nachten
zoekend naar een stilte
zwerft mijn blik naar de lucht
de avond beneemt mijn adem
de maan geeft me rust
een witte sliert wolken
verhult de parelwitte glans
en schildert trotse bomen
met een zilvergrijze rand
harde woorden
vluchten weg in de nacht
wanneer ik zie
dat de maan naar me lacht
beladen…
een kalme stroom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.207 je leven werd een kabbelende stroom
die kalm meandert tussen zomerkaden
de schepen ogen traag en zwaar beladen
doch voeren slechts een achterhaalde droom
wat futen drijven slaperig en loom
een rietkraag lispelt treurig een ballade
de avondzon belicht met veel genade
de knekels van een jonggestorven boom
je houdt de bedding keurig in bedwang…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet wat nog wordt gevoeld
aan waarde, aan echte levenspracht.
Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest
wordt door contrasterend rijke heren
gestolen -met de ogen vol begeren-
de warmte die de moederschoot nog rest
en elders groeien nu de hoogste bomen…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
gaan verliefde ogen vrijen
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.906 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze één voor één
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
de bankjes gaan verliefde…
Blinde
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.136 Jij bent het mooiste dat ik ooit zag, zei de blinde
Ik voel het aan de wind en het ruisen van de bomen
Ik hoor het aan de stille warmte van je stem
Ik kan je schoonheid bijna dromen.…
Weet alles...
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.842 tot op een dag
de roze bril
is afgegleden
de wereld
kreeg weer
zijn normale kleur
jij was weer jij
en ik weer ik
met ieder weer
een eigen deur
ooit zal de lucht
weer blauw gaan kleuren
en zie ik bomen
weer in 't groen
oh...
weet alles
maar eens van tevoren...
ik zou 't zo
weer over doen.…
Vloedgolf Kerst 2004
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.200 een muur van water
overspoelt de kust
enorme ravage kost
mensenlevens later
herinneren nabestaanden
de vloedgolf van Kerst 2004
toen een muur van water
met duizend keer de kracht
van een atoombom het land
overspoelde huizen en bomen
als lucifershoutjes afbrak
nu is het nog realiteit
een muur van water
overspoelt de kust
van Sri…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont…
oneindig ver
netgedicht
2.8 met 78 stemmen
15.487 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat…
Tom Boonen haalt door op de 53x11
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
995 Zijn versnelling brak af in de finale
Tornado Tom dacht oh dat heb ik weer
roekeloos sprintte hij door als een speer
alle eer ging naar de Bom van Balen
Kasseifretters had hij eerst doen verstaan
Moed zou aan het begin van de daad staan
Toelichting:
'Kasseifretters'- zo heet zijn supportersvereniging officieel; de filosofische…
Orkest
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
704 De wind dwingt de takken tot een sonnet
En roept alle bomen op te gehoorzamen
Samen te bewegen, als een brave kleuterklas
Alsof het al tijden ingestudeerd was
Ik loop het ritme van de regen tegen de ramen
En luister naar stemmen, een dierlijk gebed
Daar volgt de trom en de bas
Een geroffel van een Renault
De vrachtwagen geeft, rijdend…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 afgebrokkeld
vreet elke minuut
zich vast in de aarde
grijze sporen
stijgen weerloos tot
stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond…
Duinen
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.281 Bast is van jonge bomen afgeknaagd.…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 mijn zoon
in het woud van morgen
ze vertellen van wat is geweest
maar vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen
kijk naar de bomen…