7547 resultaten.
Dragelijk soms ietwat zwaar
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
487 Iets wat was maar niet meer is
Is verleden tijd maar in de toekomst lijd ik
Dit gemis is haast niet dragend
Zo nu en dan ben ik daarin ook verloren
Probeer ik mijn weg te vinden
Door afleiding is de wereld wat zachter
In mijn hoofd, waar veel in gebeurt
Door te werken aan positieve gedachten
Laat ik ook negatieve gedachten toe
Hoe zwaar of…
WEDEROPSTANDING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Wederom met Christus opgestaan
Hebben onbeschrijfelijk geleden
Smekend tot Dezelfde nog gebeden
Mochten daarna onze wegen gaan
Konden onze werelden weer aan
Nieuwe plannen in het heden smeden
Wederom met Christus opgestaan
Hebben onbeschrijfelijk geleden
Werkelijk geblaft tegen de maan
Ons van het verleden losgesneden
Langzaam uit een oude…
Een potente zomerse wintertijd gloeit in me op!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
634 Ze zegt met zwoele stem
"Zullen we het verleden, dat uurtje nog een keertje overdoen"
een potente zomerse wintertijd gloeit mateloos in me op!…
Ons huis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 Al tastend in het verleden loop ik door ons huis.
Ik hoor de stemmen van vroeger,
herken weer dat vertrouwde geluid.
Glij met mijn vingers over de muren,
laat ze rusten bij een deur.
Proef dat vertrouwde,
ruik nog een keer die bekende geur.
Loop door alle kamers,
ten afscheid in de tuin.…
Ruisende revolutie
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
589 Nu het verleden een
ander land is en dat
meetpunt verloren ging
Wij de kunst van het
vuur maken uit onze
handen lieten glippen
Nu wij de schoonheid van
ruïnes en oude verhalen
niet meer herkennen
Wij onachtzaam de
ongeborenen van de toekomst
geen ruimte geven
Nu wij een boom planten
en ondanks alles naar
de blauwe hemel kijken…
Komt ooit weer goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Lege handen die willen grijpen,
naar hetgeen dat in het verleden verloren is gegaan.
Nog een keer liefdevol willen knijpen,
in het lichaam dat altijd naast je heeft gestaan.
Tranen stromen,
een onzekere toekomst tegemoet,
Maar zolang de geest blijft dromen,
komt het zeker ooit weer goed!…
Zuurstofvriend
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.294 eerbiedige takken
ben ik voor jou in dit voorheen verlaten bed
alsof mijn nieuwste wortels vochtig worden
door alles wat in tranen bij jou bleef
en ik buig voor jouw jeugdige schoonheid
jouw frêle handen aan de volumeknoppen
zuurstofvriend jij bent de vitale bron
voor mijn bloementuin in de nacht
van mijn ongerepte verdrietige verleden…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter…
We noemen hem Kees XIV; vers 173
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
301 Dat leven wacht niet op mij
maar om dan uit te proberen
of ik op dat leven wacht
bracht overbodig vertraging
gedurende het jaar dat
vanwege coronaire problemen
ik het verleden vergat
zoals deze zinnen
met de dooie dood beginnen.’…
We noemen hem Kees XVIII; vers 832-III
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 *832-III*
zolang ik wacht tot de nacht
in alle zwaarte van zijn zwart
langs mij heen is gegleden
heroverweeg ik mijn verleden
heden en toekomst
alle felle kleuren die ik aanbracht
in de uitwisseling van gedachten
lachend om mijn eigen pretentie
zie ik hier en nu
de ontbrekende essentie
onverschrokken blijf ik staren
in die spiegel…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 lopend over smalle of brede paden
zie ik je nooit gaan, slechts schaduw
van een verleden zonder toekomst.
Luisterend naar 'n stem zonder geluid.
Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.
De stilte aan de einder is hoorbaar,
jouw stem klinkt in mij luid en klaar.…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Plicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
300 We racen door de tijd,
geen tijd voor wat was,
het heden schiet voorbij,
De toekomst snel verleden tijd,
kinderen en ouderen kijken toe.
Het doel is vergeten in toen.
De wereld vergaat ongemerkt,
een enkeling is een zonderling
met plicht, zonder gezicht,
waardoor hun visionaire zicht
onopgemerkt blijft.…
Op de stoep
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
219 Stond ik jarenlang verwachtingsvol
telkens stil bij een deur met klingel
dat zowel buiten als van binnen
kleur gaf aan het verleden
het kraken van de houten vloer
stoorde niet bij een stille overgang
naar bedachtzamere jaren
waar liefde diep geborgen zit
de klingel haar deur gesloten houdt
weerklanken er alles aan doen, opnieuw
haar…
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 van de tijd willen
bewaren, in mij geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te komen
En zoveel emoties erbij
om verleden…
Tepelgate
snelsonnet
1.4 met 9 stemmen
599 Zag u dat groene truitje van Hélène
Zie je ze wel of zie je ze nu niet
Ik keek me suf maar echt ik zag geen biet
Al stond ze daar te pronken zonder gêne
Weer afgeplakt? Ik wou dat ik het wist
Ach noem mij maar een tepelfetisjist…
Amalia: majesteit of anonimiteit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
547 Dinsdag, 7 december 2021
Zo vanuit de moederschoot
zo in haar schoot geworpen
het Koningschap der Nederlanden
zo buitengewoon verwoord
door wijlen H.M. Koningin Juliana
bij haar aanvaarding van de troon
“Wie ben ik dat ik dit doen mag!”
Of haar achterkleindochter Amalia
daar ook zo over denkt blijft afwachten
want, wat hebben wij gehoord…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Verlicht door haar gedreven motivatie,
word je ook gevangen in haar gloed.
In het licht van onuitput'lijke inspiratie
worden onbelichte gevoelens aangesproken.
Rivieren klateren krachtig omlaag,
produceren een
niet te stoppen woordenvloed
Het water vordert gestaag
tot het op haar pad,
onvermijd'lijk
de vlammen ontmoet.…
Je suis la danse ! (ik ben de dans !),
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Vanaf nu
is deze liefde dan,
haar macht tot dood
vrij gevangen,
het onbeminde land.
Ze slaat geen acht meer
op wat de wereld van haar wil,
geeft alles wat ze heeft
geheel bloot.
Er trekt een traan
aan haar voorbij,
slikt dan even
en zegt dan
met resolute stem;
jij bent van mij.…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Hoe eenzaam is de mossel die gevangen zit,
met soortgenoten in een zwarte pot?
De zeelucht, dat is enkel nog herinnering,
want ui en selder kruiden hier het lot.
Het is zo stil, geen lichtjes klotsend water meer.
Wel hoor je ergens in de buurt een zacht gesis.…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 zwarte lome vogels
in hete nevel
boven felgroene weilanden
met daarop zwart-witte koeien
als standbeelden
de einder verdwijnt in
trillende wazigheid
lauwe wind voert
trage warmte aan
de wereld is gevangen
in een vochtig warm web
er zullen kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de…
mam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.713 in gedachten zie ik je zo
als je daar in je keuken zit
gebogen over vluchtig nieuws
je handen om de tafelrand
als is t je enige houvast bij
dat wat om je heen gebeurt
eenentachtig ben je nu
je liefde veertig jaar gestorven
voortgeplant in nageslacht, in
kinderen met kinderen met kinderen
jij, gevangene van onwillig lijf
ik zou met je willen…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand haar hart zal schuren
totdat jij het hebt gehoord
als woorden niets meer zeggen
en zielen zijn bekrast
zal zij niet meer naast je liggen
als jij naar haar lichaam tast
zul je steeds weer terug verlangen
naar de luwte voor de storm
blijft je geest voorgoed gevangen…
Betovering
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
3.697 hoe mooi je bent
Je beeld vervaagde met de tijd
Geen foto als herinnering, niet om te bewaren
Blij dat ik je gezocht heb, geen spijt
Nu heb je me weer betoverd
Ik ben weer compleet in de ban
Iedere dag denk ik aan je
Noem 't maar houden van
Ik luister naar de radio, elk lied gaat over mij
Ze verwoorden precies hoe ik me voel
Een gevangene…
Verlangen van mijn hart
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.489 Met beide handen greep ik
naar dat, wat 'k haast niet pakken kon
en net toen ik het gevangen had,
sprong het stuk als een luchtballon.
Daar stond ik dan, met lege handen,
want al het andere viel kapot,
teneergeslagen en beschaamd
keer ik terug naar U, o God.…
geen warmte die je omarmt
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.335 Gevangen in een nis
van grote bezorgdheid
niet meer weten wat geluk is
de laatste zonnestralen ben je al zo lang kwijt.
Je eerst zo gulle lach
wordt nu schijnbaar gevormd door je mond
niemand die in je ogen zag
niemand die het stille verdriet daarin vond.…
Eeuwige tranen van geluk.
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.452 Ongekend intens, de emoties die losbranden,
niet in woorden te vangen,
mijn hart midscheeps geraakt,
in een net van geluk gevangen.
Geluk, te hemels om aards te zijn,
niet te vertalen in zinnen,
zo buitenaards bijzonder,
wat is dat toch daarbinnen?…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast blind stap na stap
bemerk al snel - na iedere trap
omhoog - de ketens die mij houden:
eenzaam verlangen en een doffe pijn
de zijde weeft zich nauw en vast
tot zij mij duwend dwingt en past
een keurslijf van haar engte
en ik mij nauwelijks nog herken
gevangen…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.639 lopend langs het strand
de wind in de haren
de golven die gebaren
komt niet te dichtbij
de zon is al jaren verdwenen
de nevel komt op en zegt ga naar huis
de wind houdt mijn oren gevangen
ik hoor niks en loop door
richting kustlijn, mijn voeten in 't water
de zee is niet kouder dan mijn voeten al waren
weer voel ik niks en ga niet naar…