6608 resultaten.
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf
maar thans door droogte smoort.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De stille symbolen van hen die vielen
tillen ons over de tijd terug.
Wederom klinkt ijl de “Last post” over het kerkhof.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De stille symbolen van hen die vielen
tillen ons over de tijd terug.
Wederom klinkt ijl de “Last post” over het kerkhof.…
Moeder Aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.270 Geopende handen verwelkomen
al het groen en gevleugelde der aarde
lichtvoetige lijven bewegen zich
soms traag, soms iets versnellend naar een thuis
in haar beginsel begint hun bestaan
Iedere ademtocht begeleidt ons
door het wonder van de natuur geschonken
eeuwen geleden gaf zij al kleurrijk
haar schoonheid aan ons, puur en ongerept
zonder…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 in jagende wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine witte duif
de tochten worden je teveel
ik kan niets dan angstig vragen
of je de moed nog hebt te stijgen
om de vrede van je groene…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 Pulkend is het plezier van bottende twijgen
die zweren en puisten van het groene pus,
uitgeknepen door een kloppend kussen
van gonzende stromen lentewarmte.
De blauwe baarmoeder van spruitend leven
ontvangt in volle zin de spuitende zon,
stralen gutsen hittevol van haar sprankelend palet.…
Kruisvaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.747 Ik luister zonder omhalen direct
naar woorden waar jij jezelf aan
verhing -let it go, I need adrenaline
Hungry for love- al even opgewekt
zoete inval valt er niet te winnen
want alles klinkt als jij gebekt naar
groene velden bent gelekt.…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 Maar dan rolt april
de zon over de evenaar
zwaait de westenwind
weidse warmte toe
ontkiemt de aarde
duizendvoudig leven
vlechten boomtakken
een groen bladerdek
slaan katten klauwen uit
en bejagen ze vlinders
bemin ik je buiten
van de weeromstuit.…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Eén antwoord is genoeg,
om scheep te gaan in
een wankel bootje,
om me naar de groene
overkant te wagen.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 ik hoor het lied
van knoppen die
nu openbarsten
vogels die snel uit
hun ei verkassen
om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…
druifde in mijn wijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
680 je druifde
in mijn wijn
voelde schraalheid
op mijn lippen
wat in groen begon
moest rijpen in
de hete zon
ik wist je achter
het centraal massief
de kale bergen
na de imposante
bariérre leveren
nu eindelijk de
beste Corbiére
jij weet van overleven
de kale rots
kon jou de kalk geven
die je nodig had
de scherpte van
karaktervast…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren niet te storen
vindt hij vreugde in het recht
en op te kunnen blijven
van rakker vol van groen…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen…
De zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
760 De zomer heeft
alle registers geopend
met overtreffende trap
in uitbundig groen
waar de kleurrijkheid
groeit en bloeit en
overweldigd bij iedere stap
wat een verademing om
te genieten
van dit mooie seizoen
om even niets te moeten
of iets te doen
alleen maar kijken naar de blauwe lucht
je te warmen aan de zon
of je te nestelen in het…
niet dat 't mij koud is
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.530 jij zwijgt
alsof je nooit wil weten:
goud is mijn blik
groen blauw en niets
zal dit ooit stoppen
- want in je leegte zweven dromen
alleen: meer nog dan duizend keren
ach kon je het toch zeggen
dat simpel ‘k hou van jou
wijl ik mijn handen warm blaas
- je lied, mijn kind …
niet dat ’t mij koud is.…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
knop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
800 hier op dit balkon
aan de rand
van een godvergeten stad
denk ik aan jou
de mooiste van het land
wat maal ik nu om roem
als ik alleen maar wacht
op jouw zoen
wat maal ik nu om macht
als ik alleen maar wacht
nachtwachters word wakker
het veld is al groen
geel en paars
lap al de regels aan mijn laars
wat is nep
wat is echt
in het geheime…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Laat zon schijnen op rivieren
water warm bruisend tussen oevers gaan
nevels door licht en ochtendkoelte
waaierend over vlakke veld
als sluiers van tule en zijde
met frêle handen die dorstend strelen
groen naar blauw gestrekt.…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Spiedde het landschap, diep benee,
zeer gebrand op prooi
ergens in de groene loverzee
moest en zou hij vinden
want in de ijle rotsplooi,
hongerige kuikens, nimmer tevree.
Een schot! Een krijs!…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
Rood met witte stippen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Jij staat, o prachtig bosjuweel
met rode hoed getooid,
met hippe, witte stippen
besprenkeld en bestrooid
op stevige voet van wit fluweel
te schitteren in het groene mos
of simpel tussen laag struweel
als pronkstuk van het najaarsbos.…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Avond
Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.
-----------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…