15921 resultaten.
Kwaad daglicht
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
457 probeert dubbelhartig mijn nekvel
maar vindt ook daar geen houvast
je ellebogen doen zo hun best
maar raken enkel de valse lucht
die je uitademt van inspanning
langzaam druip je af
langs mijn ruggengraat
waar je platvloers dooft
als een nachtkaars
het kwade daglicht
dat je probeert op te roepen
blijft spiegelbeeldend hangen
in je eigen…
Ontkenning
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.295 omdat je gewoon
niet anders kan
als hij dan plots
zo heel dicht
naast je staat
je net niet aanraakt
dan word je verlegen
raakt wat in verwarring
maar je doet
geen stap opzij
zijn blik bezorgt
rillingen in je hart
net zoals zijn glimlach
als lieve groet
zijn warme welkom
beantwoord je in stilte
toch ga je straks
weer je eigen…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.528 Er staan twee mensen
Aan het eind van de straat
De zon op hun gericht
Schaduwen vormen zich
Aan hun voeten
Geschreeuw
Weerklinkt tussen de huizen
Ze gaan allebei een andere kant op
Vormen zo hun eigen weg
Schaduwen blijven achter
Het staat op de straat geschreven
Lange tijd verstrijkt
Lantarenpalen floepen aan
Mooi recht in een rij
Nu…
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
Woorden
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.255 Ik schrijf de woorden
Die mijn hart fluisteren
Zinnen vol van betekenis
Gestuurd vanuit mijn ziel
Over de liefde de pijn
Voelbaar in elke vezel
Van mijn lijf mijn hart
Zoekend naar een weg
Ik ben het in woorden
De innerlijke gedachten
Van verlangen het gemis
Emoties als enige drijfveer
Ik lees mijn eigen leven
Wil de woorden wissen…
Geschenk
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
2.287 Je koos ijzerwerk
hard materiaal
produceren dag in dag uit
bejaarden in fabriek
mocht je vrij kiezen
werden mogelijkheden aangeboden
was dat jouw wil
koud hard en kil
je werd innerlijk armer
maar de productie nam toe
hoe onverschillig objecten
-dingen- je vormen
is dit het geschenk van een schepper
sterker dan je eigen wil
tevreden…
binnen- en buitenwereld
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.566 Mijn binnenwereld heeft vele deuren
waarvan er soms maar eentje open gaat
de rest blijft dicht
er kan mij niets gebeuren
toch laat ik er wel eens een paar open
en mag de buitenwereld binnen lopen
maar die is vaak schijn
dan sluit ik snel m'n deuren
en bescherm mij tegen pijn
Ik ben in m'n eigen kosmos
gevangen in m'n verdriet
en is er niemand…
Memo
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.008 al herhaalt
de stilte steeds méér
van alle doden blijf ik het langst bij jou
en bij mijn eigen dood
kopieer ik wel jouw zwijgen; mijn lichaam
scheefbuikig, bloedt toch immers leeg
het schreeuwt : stil toch
je weet dat de aarde kraakt
in kelen van dronkaards
en dat zelfs de glazen broeikas
buiten blijft staan
ik sterf gewoon…
Een vogel
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.925 Dus fluit hij schoon
Uit eigen lust.
Als vogels zó fluit ik, een dichter,
Maak het duister leven lichter,
Rusteloos hart gerust.…
Simpel geluk
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.182 terwijl je tanden zich boren in de koude grond
masseren mijn handen jouw gesteelde rond
langzaam kruipt leven omhoog naar het licht
de vangst in een jampot gevuld met wat aarde
het aardbeiendeksel gepriemd en gedicht
dan stel ik jou veilig op je vaste plek
tussen schoffel en schep, pak fluitend de hengel
en peur tevreden op mijn eigen stek…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.257 Men ziet mijn leven vaak in spiegelbeeld
Hetzelfde maar toch anders
Ik heb het vaak met jou gedeeld
Maar dat was een vergissing
Ik heb jou spel te lang gespeeld
Dit wordt nu mijn beslissing
Ik ben te lang weg geweest van mijn eigen ik
Bang om niet te zijn wat jij in me zag
Misschien ben ik wel niet goed snik
En wacht ik op die ene…
Speelt geraamte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
781 je lacht tanden bloot
en langs je kaken
laait het hellevuur
kraait uit een
verdoemde schoot
je eerste uur
trapt de hemel
in het aardse slijk
brandt emoties af
speelt geraamte
met je eigen lijk
in de hel van vel
slechts een handvol
dorre zielen siert
je droef bestaan
want je ego blaast
slechts echo’s kan
dit leven niet meer…
Sed in Arcadia ego
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 ‘t Was mijn eigen klein kasteeltje
en daar ging ik stiekem spelen
met mijn vriendjes eed’le delen.
Goeie God, wat deed dat deugd.
Maar mijn vriendje is verhuisd,
heeft nooit meer mijn pad gekruist.
En met hem, verdween mijn jeugd.…
Solipsist
gedicht
2.6 met 18 stemmen
5.011 schaar
presse-papier en boeken,
tot aan mijn denkbeeldige evenaar
heb ik het beschreven
alles in de kamer
tot in de uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
[Solipsisme: filosofische leer die stelt dat alleen ons eigen…
Geniet van elke dag...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.577 Leef en geniet van elke dag
van je werk, familie en vrienden
Besteed alléén energie
aan hen die het verdienden
Vermijd negatieve gevoelens
het knaagt alléén aan jou
Degeen voor het is bedoeld
toont heus niet méér berouw
Het echte geluk zit in jezelf,
wie het kent weet wat ik bedoel
Jij, en alléén jijzelf,
bepaalt je eigen gevoel…
Zonnekind
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.371 Kind van de maan
op dié ene nacht geboren
om een eigen weg te gaan.
Kind uit onze dromen
uit de nevelen gekomen
om jouw wereld te bewonen.
Kind van morgen
om de aarde kleur te geven
in alle goedheid te verzorgen
maakt ons, al is het even,
een klein beetje vrij.…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.259 in vandaag
moet zijn verborgen
het is niet meer verlaten
op een verwachtende hoop
een droom met in wezen
onbekende baten
of zo men wil,
fantasieloze gaten
je bent op
jezelf teruggeworpen
niet om enkel de eenzaamheid
te verheerlijken
of je eigen…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Beroofd van het eigen ik.…
Haar warme zinnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
805 schrijf letters
in de lucht
woorden kleuren
jouw gezicht
weer hemels roze
jij bent
mijn morgenstond
de zon kust jou
en mij haar warme
zinnen op de mond
samen lichten
we de uren uit
ieder in verplicht
of eigen bezigheid
tot het hoofdstuk sluit
alleen het
avondrood zal in
alle rust de verhalen
kunnen vertalen
die vandaag…
weerpaard
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.515 sla de kluit met een zweep
als het nodig is en lik zijn
wonden, spuug slijm op de
striemen in zijn huid
sprenkel zout water
neem weg de diepe pijn
met vriendelijke woorden
die vertellen waarom en
vul de leegte met zachte
handen en loop veel op
eigen benen van teugels bevrijd
huiver, wees bang en laat
het beest gillend in u los…
je koos voor stilte
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.131 ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas
je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
je liefde altijd mee te dragen
je koos voor stilte
in het houden van, zweeg
in alle lichaamstalen, zelfs
tranen konden je niet overhalen
op een eigen wereldplek…
Spoorloos
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
909 Ze liep vaak door het bos
Door dorre lanen
Met triestheid in haar ziel
Waar ook haar hartstocht sliep
Geen ruimte was voor tranen
En dacht aan eigen leven
Waarin geen vogel voor haar zong
Die zij kon horen
geen warmte haar omringde
of om haar werd gegeven
en zij ook niemand kon bekoren
Tot op een dag een kar zijn sporen trok
Met…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 een dag hard werken
in een oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 breek niet uit
in rechte hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal
is tot nu toe in
zijn eigen…
De ware
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.274 Ik geloof niet in je bestaan
ik ben ook niet op zoek
ik heb wel van je gehoord
het gelezen in een boek
men zegt je loopt daar
ergens in het rond
maar ik geloof van niet
sta met m'n benen op de grond
en dan heb je nog iets
dat men noemt het lot
maar ook dat geloof ik niet
bepaal m'n eigen slot
maar als ik op een dag
jou daar dan…
Mail teruggestuurd
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.039 Hoe gaat het maar met jou, ik hoorde al
zolang niets meer, maar denk nog
nu en dan aan hoe het vroeger was en hoe
je naar de kinderen keek
die toen nog klein waren en o zo lief
maar intussen al hun eigen gangen gingen.
Je bent nog vader voor die drie en
alhoewel ze bij hun moeder wonen
blijft toch die band.…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
toiletten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
916 in de grote stad
gaat veel vergeten
neem de toiletten
in de bibliotheken
vroeger kon je gerust
als je geen straaltje had
vele druppels plegen
poepjes laten duiken
wie nu echt nodig moet
zoekt naar stille hoeken
achter ongelezen boeken
in zijn eigen bolle hoed
gaat dan bij een stevige wind
de bibliothecaar door het lint
men staat…
Dementie 2
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.757 Gevangen in een drang
met wederkerende patronen
gaat zij haar eigen gang;
draait het geheugen doelloos rond
en blijft zij zich voortdurend klonen
Als nieuw blijkt oud te zijn
en er geen werkelijkheid meer is;
anders dan herhaling van het oude weten,
maakt zij haar tomeloze val van het vergeten
die haar doet landen in verbrokkelend geheugen…
De narcist
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.026 hij oogst lof omdat
hij zo reuze aardig is voor
andermans kinderen -
lief voor eigen kroost
levert geen applaus op, dat
is vanzelfsprekend
feest in de hel en
gieren verduisteren de dag
als het paar scheidt -
zij hertrouwt met ‘n
droogstoppel, hij met de
boze stiefmoeder
was hij spoorloos
hadden wij alsnog een super
pa gefantaseerd…