8772 resultaten.
God is goed
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
497 God is goed in alles wat Hij doet
Hij beschermt mij dag en nacht
En houdt steeds getrouw de wacht
Hij maakt alles steeds weer goed..…
In één verbondenheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 manier van
bij elkaar
zijn
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
in mistige
dagen
grijs verzilvert
tot licht
wanneer zon
je haar
komt strelen
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
als vreugde
door
verdriet
in avondrood
verdrinkt
begrensd
in onze
horizon
iedere morgen
kijken naar
de lucht
wachten…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Wij prieelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 je trippelt
lichtvoetig blij
over gras dat
groen naar je lacht
rondt borders
streelt bloemen die
bloeiend op je wachten
geurt hen dichterbij
wij prieelen tussen
slingers herinneringen waar
ooit ballonnen hingen
met opschriften van toen
nog is je jeugd
onvergankelijk vitaal
straal jij warmte en
liefde naar ons allemaal
laten…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee schudt zich leeg in een beker
het moment wacht…
zinloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 De dromen van wie de dood wachtte,
waren in ieder geval minder onnozel
en verwoestend, dan de ijdele hunkering
naar glorie op het slagveld.…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
wij zijn een rekbaar begrip fluisterde je.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
676 een vlieger voor me maken
van latjes, papier en lijm
en heel veel touw
zoals vroeger mijn vader
op het strand zouden wij
weer uitgelaten kinderen zijn
rennen zouden we - op blote voeten
met wind en vlieger mee
ik weet dat je nooit wilde geloven
aan wederopstanding
maar toen ik je vroeg
een vlinder te zijn
liet je niet lang op je wachten…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij
dus rest me geen verdriet
want pas op hè
als het aan mij ligt
is het nog lang niet
echt nog lang niet voorbij
er wachten…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 geest
zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen
omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht
wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen
nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij te horen in
een antwoord dat ons zal bekoren
wij wachten…
Ik voel mijn sneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 ..dat niet in de spiegel wil kijken
.....maar graag de aandacht trekt
.....dat nooit bang is
.....om uitspraken te doen
.....om dwars te liggen, gewoon
.....om eerlijk te zijn, verlangend
.....onderdanig te zijn
.....en het vleselijke genot
.....van mijn lichaam te winnen
.....Maar ik ben aan het verdrinken
.....terwijl ik op hulp wacht…
De grote trom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 jij wuifde
met kleuren
activeerde gedachten
ik zocht in
het spectrum wat
daar zat te wachten
jouw lach zong de
mooiste woorden die ik
kuste tot hemelse akkoorden
jij gaf mij de kans
om op jou te reageren
in een positieve balans
wij hoopten de uitersten
te middelen en in elkaar
raken vorderingen te maken
weer gaan wij een…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden wie ze leken te zijn:
schimmen die zich koesteren
in de warmte op hun huid
Ze draaien zich om en wachten…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
Sta even stil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
576 Sta even stil en blik terug
hoe het een en ander is gegaan
al wat gebeurd is
mooi en minder mooie
worden herinnering
en in de verborgen plooien
van het onverwachte
ligt nieuwe hoop gewikkeld
wacht ongeduldig het nieuwe jaar
om groots uit te pakken
vouw dit jaar met liefde dicht
proef nu van de kille
stille wintermaanden
en laat je gaandeweg…
Nee, dat is gek!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Interessante gasten aan tafel
wachten hun beurt geduldig af
voordat ze worden ondervraagd.
Dat Gökmen T ernstig gek is
werd deskundig vastgesteld.
Dat misdaad entertainment is,
wordt normaal gevonden.
Justitie laat gedogend toe
dat kijkers getuigen worden.
Ongewenst. Steeds opnieuw.
Achteraf.
Ja, dat is erg raar.
Nee, dat is gek!…
Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 in de wachtruimte
staat je leven
on hold
zoveel gescrold
maar niet gelezen
altijd er doorheen sjezen
in de wachtruimte
leer je staren, bedaren
de touwtjes van kostbare tijd
uit handen geven
wijzer, grijzer
wachten op het verlossende woord
“ komt u maar”
laat je even ongehoord
compleet gestoord
je beurt voorbij gaan
in de…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand op een plek waar nu niemand is
hier is het stil op een afwezige morgen
nu de vraag is gesteld
blijft het wachten…
Kustdrukte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 naar de kust
heel bewust
om met hartelust
de zee te zien
en heel misschien
vanavond rond 10
een gaatje vrij
na een lange rij
de dag voorbij
toch op het strand
beland
aan de waterkant
ben je zo weer kwijt
het wachten al die tijd
heb je geen spijt
aan de kust
komt er rust
en levenslust
als wij straks lopend gaan
en nooit…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 In wie op geboorte wacht.
In wie gestorven zijn.
De toekomst is een wonderlijk proces.
Speelt zich voor onze eigen ogen af.
Onze toekomst leeft hier vandaag.
Niemand, werkelijk niets,
gaat hier en nu verloren.…
muizenissen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 de muizenissen
nestelen zich in het hoofd
ze spelen een spel
dat van kat en muis
elke ochtend is het raak
hoe bant men ze uit
in de spelonken
wachten ze op hun kansen
tot men wakker wordt
onschuldig begin
van de eerste muizenis
zo wonderbaarlijk
die vermeerdering
van ontelbare muizen
nissen in mijn hoofd
spreekwoordelijke…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn kraag op
en loop langs de bomen die wachten…
Wonen in het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Als ik een reus was, zou ik
zeker in het bos gaan wonen
omdat bomen nog groter zijn
en dan heb ik meteen familie
want ze wonen ook in het bos
Verder woont daar niemand
misschien kabouters, onzichtbaar
omdat ze achter de bomen blijven
Ik kom graag in het grote bos
de bomen staan op mij te wachten
en ze lopen altijd met me mee
totdat…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 draaien als een tol
totdat ik wankel links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde
niet wetende
dat ik nooit zal opgeven maar
zal wachten…
match
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 met gespreide armen wacht ik op de klap
je slaat me en mijn paard valt dood
we vechten om het vlakje in de hoek
onze tenen kaatsen, de koffie geurt
lijnen op het bord en bij je mond
je lacht: 'ik schaak je met een dame.'
zand glijdt de seconden weg
is tijd in korrels kleiner dan momenten?…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 Maar wacht, daar buiten speelt
een kind, het springtouw
in haar hand.
Haar stem schalt
boven alles uit.
Ze springt en zingt:
Parapluutje, parasolletje,
eentje voor de regen,
de ander voor de zon.
Plon-plon.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Zeemacht (Domburg)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Het land op haar gewonnen
dat in de zon te bakken wacht
laat ze rustig ronnen.
Dan kruipt haar zilte nat
een glibberende slang in stille draf
bestrijkt eerst zacht.
Het rulle zand al bang wordt laf
doorweekt en wijkt.…