9414 resultaten.
waternimf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
925 Het was fascinerend hoe het water,
weer een gladde spiegel werd.
Ik zou mijn dromen even uitdagen.
Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning, naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik beeld.…
Verdrongen verdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.901 Zelfs de datum is verdrongen
Alsof deze onbepaalde tijd
Zich nooit heeft opgedrongen
Het stille water rimpelt weer
En toont je vroege afscheid
En je uitgesloten terugkeer
Nu beweegt een andere dag
En leidt het een ander leven
Jouw ziel in mijn oogopslag
De pijn slijt traag en stroef
En laat mij weer beleven
Wat ik naast jou begroef…
spelen in spetterend nat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 ga aan de haal
met mijn ziel
maar weet je
ik grijp je
kus dan maar
de kiel van ons
bootje een tijdje
ik duik in het water
jij golft wat later
we spelen in
spetterend nat
zoveel plezier
hebben wij met
elkaar nooit gehad
ja ooit in
een bad dat
we betaalden met
tweedehands namen
we waren licht zat
de portier van de nacht…
de dood werd ontbloot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik was even thuis
met de zon op mijn kruis
door handen en voeten genageld
ik voelde de dreiging
van naderd onweer riep
luid om mijn vader drie keer
de dood werd ontbloot
door mijn huid te doorboren
water en bloed gaven slechts sporen
zacht rolt de steen
van mijn graf door de kracht
die het opstaan mij gaf
zij zijn gebleven als…
'n Dag ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.658 'n Dag zonder lach
Is 'n dag zonder doel
'n Dag zonder schater
Is 'n dag zonder gevoel
'n Dag zonder verhaal
Is 'n dag zonder leven
'n Dag zonder droom
Is 'n dag zonder beleven
Maar 'n dag mét jou
Is 'n dag zonder kou
Mét een glimlach
maar ook geschater
Bij jou voel ik me als
een vis in het water ...…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Als zware deken
hangt geluidloos de nacht
wikkelt stille vormen
in haar ravenzwarte vacht
Myriaden sterren
kristallen van licht
maken de hemelboog
een goddelijk gezicht
Het meer bespeelt de volle maan
het spiegelbeeld kraakt
rimpels in haar zilver
als water haar raakt
Lopend in de nacht
één met zoveel luister
mijn blik reikt omhoog…
VOOR ARI
gedicht
3.8 met 251 stemmen
91.014 Lieve Ari
Wees niet bang
De wereld is rond
en dat istie al lang
De mensen zijn goed
De mensen zijn slecht
Maar ze gaan allen
dezelfde weg
Hoe langer je leeft
hoe korter het duurt
Je komt uit het water
en gaat door het vuur
Daarom lieve Ari
Wees niet bang
De wereld draait rond
en dat doettie nog lang
------------------…
Tederheid zal ik u noemen
gedicht
3.5 met 122 stemmen
47.037 Gij maakt mij wilder, wilder dan gras
en bloemen, ik die al wilder dan water ben
hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen
u die ik nauwelijks ken.
Zal ik u lief en beminde noemen
in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit
nooit stond een zomer zo te bloeien
in al zijn linden, in al zijn kruid.…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
Jij bent mijn alles
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
3.225 De allereerste keer dat ik je zag
was voor mij een bijzondere dag
ik krijg je maar niet uit mijn hoofd
en ben haast helemaal verdoofd
je bent mijn prins op het witte paard
en jouw liefde is mij alles waard
in het water, bij de branding, op het strand
het maakt niet uit waar ik in jouw armen beland
mijn gevoel is met geen pen te beschrijven…
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
Toen ik god was
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
2.561 mijn eerste zinnen
schreef ik ooit
in spijkerschrift
op natte klei
die hard werd
in het ochtendlicht
ik telde
bussels graan
de schapen en de balen wol
de tichels voor de huizen
ik schreef toen
kerf na kerf
de trage dagen van de zon
het wassen van het water
ik schreef ook
avondrood
je lieve lusten toe
de hitte van mijn oven…
Waterlelie
netgedicht
3.7 met 69 stemmen
5.963 Zachtjes deinend op het water
Ontsluit zij traag haar schoonheid
Gelijk met de eerste zonnestralen
Haar hele pracht en openheid
Bewaart zij voor de dag iets later
Dan in al haar kwetsbare schoonheid
Laat ze haar hele pracht ontluiken
Haar hart vol stuifmeelstampers
Voor snoepers die haar ongezien ruiken
Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
Mijn Opa
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
995 hij struint strompelend
langs de haven, snuift diep de
geuren in van touw, teer en vis
hij ziet hoe grillig,
met de kleur van parelmoer,
de olie glanst op het water
hij verschuift zijn pruimtabak
van linker- naar rechterwang,
en proeft de bittere smaak
hij denkt aan alle vrouwen
die hij heeft bemind,
in verre, uitdagende havens…
Kent alle scenario's
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
717 dat is geweest
hij was geen beest
maar zeer gevoelig
in de eerste streling
pakte jou van
binnen was liefdevol
in het ontginnen van
ontluikend nooit gevoeld
alles goed bedoeld
het heftig vuur sloeg
over en de nablus
was een eerste heling
maar van de wind
is weer geleerd dat
zinnen ooit worden gekeerd
met het koelhelderzijn van water…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
Marokaan
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.163 Marokaan
Kijk me aan
Ik ben een Marokaan
Ik ben hier geboren
Maar kom hier niet vandaan
Luister naar mij
Naar het ritme van mijn hart
Het stromen van mijn bloed
Dat mijn lippen opendoet
Geloof in mij
Ik ben als stille waters
Bezit diepe gronden
En duizende monden
Begrijp mij maar
Het is het proberen waard
Je zult iets ontdekken…
Ave Maria
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.285 Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg
over de stad galmen de klokken
van de Jacobskerk om zeven
even later de Michaelskerk
Verderop de zon maakt zich los
rood van inspanning van de heuvel
In mij trilt het water van millennia
evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog
Jij slaapt nog, draait je in het dekbed
tegen de ochtendkou uit het open raam…
ben jij Hem soms?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.098 zijn woord was wet
wie niet geloofde
kreeg een wonder
werd zo rechtgezet
het water waar hij
op gelopen had veranderde
in wijn om zo nog dichterbij
bij hem te kunnen zijn
de zieken die hij tegen kwam
genazen en verbaasden
de familie en bekenden
die hem niet meer ontkenden
hij vergaf de mensen
die hem lieten sterven
hij bad voor ze…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
De Veerman
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.497 hij neemt de munten van m’n ogen
en draagt me naar zijn boot
ik voel me opgetogen
al ben ik kennelijk dood
er is het wiegende
bewegen op het water
de besliste haal waarmee
hij aan de riemen trekt
de zachte schok een tijdje later
waarmee de eindreis zich voltrekt
een zwijgend wachten tot ik opsta
een knik – als groet bedoeld
terwijl…
genieten
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.262 In de schaduw van de Zimmertoren
liet ik weer eens mijn gedachten gaan
een overvol terras maar niemand kon dit horen
laat staan dat iemand het kon verstaan
De schoonheid van het rimpelloze water
bruusk verstoord door een vissende reiger
de sfeer gebroken door het gesnater
van de eenden aan de steiger
En toch zit ik stilletjes te genieten…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 Kijkend naar de overkant
van de zilver groene rivier
zie ik een bewegende hand
ik geniet van de stilte hier
toch wil ik het water over
want de hand fascineert mij
maar het is nog niet zover
die hand maakt mij blij.…
Een paar dagen voor Kerstmis
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.294 Een afgemeten
antwoord rolt over mijn lippen,
stuitert een paar keer tegen de man
zijn oren en verdwijnt met het regen-
water in een afvoerputje. Hij draait
zich om, een straatkrant in de hand,
op zoek naar een volgende passant.
Ik ben het weer. En knik nog voor hij iets
kan zeggen: ‘Ja, zeker meneer.’ De zon
begint te schijnen.…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen vast
aan rotsen onder het water…
Oogverblindend,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
671 hey Amanda
ik zag je dansen
in de regen
heilig water
als zilveren
vlammen om je heen
de manier hoe
je bewoog
in je blauwe jurk
hoorde prachtig
gitaarspel
in mijn hoofd
reikte je
je handen uit
naar de nacht
regendruppels
rolden gracieus
over je wang
danste je zo fier
weg van alle
malheur
zocht je ogen
om te…
Houd je touwtje
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.432 Wind waait wilde wapperharen
water fronst zijn diepste rimpels
wolken scheren flarden regen
blonde pluimen buigen diep
Toch blijf ik met lichtheid lopen
almaar denkend aan het touwtje
dat mijn hoofd iets omhoog trekt
waardoor ik balancerend zweef
Dat touwtje hou ik zelf omhoog
als mijn privé-marionet
beweeg ik me door…