7767 resultaten.
Zwarte letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik zag
de nieuwe
boeken in
een kleurige
vloed van
spraakmakende
titels aanspoelen
uit de wit
kuivende zee
van literatuur
met stevige
deining in de
heersende
westenwind
krulden zwarte
letters de
kletsnatte rug
het leven in
verhaal van de
schrijver terug
met boek
en broodje
in de hand lag
men op strand
te smullen van
kommer…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
Belle Epoque Blankenberge
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
594 Boven hen, een vogel aan een
nylon draad, meewiegend met
de luchtgolven, dromend van
de eindeloze zee.…
ouder worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Als een vis in het water
Een rots in de branding
Een baken in zee
De erosie heeft geen vat
Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd
De herinneringen zijn beeldend
Genietend wat er ooit is geweest
En zeker van wat er gaat gebeuren
Leeftijd speelt geen rol
In een gelukkig leven
als je jong bent kijk je uit
naar wat er komen gaat
en bij het…
Iets vertellen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 ik moet je iets vertellen…
géén eendagsvlieg
eerder iets dat blijft hangen
dat klinkt als…
een zoemend liedje
met vonkend ritme
dat golft in azuren zee
zo’n melodietje dat…
je leden bevleugelt
en danst in je lijf
het is als…
de bitterzoete passie van
vermiljoenen rozen
(een doorn hier en daar gelaten)
une…
Zomerse kornuit
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
440 avond
is gaan dansen met de weemoed
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
in de schemering van boekenkasten
kan ik aan jouw tederheid wennen
in mijn oude lichaam bij de rivier
waarin ik een duik neem
om de zomer te vieren
alleen met de dieren
aan jouw gedachten
hang ik mijn kleren op
strek ik mijn rug over de zee…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 In de eindeloze zee van mijn gedachten,
Ligt die ene gedachte te wachten,
Die ene, ik me niet meer kan herinneren,
En dát, dat blijft mij hinderen.
Ik weet niet of die gedachte belangrijk is,
Dat maakt onzeker, ongewis,
Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen,
Om mijn geweten te reinigen.…
Berouw
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.687 vergeef me mijn kille woorden
zo waren ze niet bedoeld,
ik verkeerde in koude oorden
waar warmte vanzelf was bekoeld
nu ben ik terug in de haven
terug uit die ijzige zee,
diep heb ik die woorden begraven
en mijn warmste zin breng ik mee
geloof me, het vuur zal weer branden
ik stuur je oprecht mijn pardon,
mijn warmte ligt nu in jouw handen…
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
koninklijk tijdsbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
808 de prijzen rijzen
mazzel-trixie bij ‘t land gepast
de pan nota bene nog in de kast
pieter’s berg betast en toen bekrast
de rotgans maakt nu zomer
de weg naar Rome vol zure bomen
spijkers zijn verdronken
laag water afgezonken
lazarus in zee gedragen
werk in heuvels omgezet
tiengemeten eindelijk afgemeten
wie leest nu nog de Beatrijs?…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het is mij een droom te ontwaken
door een hand op het haar en de slapen
en de streling van zaaien en rapen
meer dromen te voelen maken;
hoor in het omhullend geruis
van een adem de zee, de wind
op een lang, leeg strand, en een kind
ver van het ouderlijk huis -
Zij vroeg mij waar we nu waren.…
je fietste kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.046 in je ogen zag ik blauw
het heldere van de zee
het beertje op je stuur
reed gratis mee
je fietste kleuren in
mijn zwart-wit denkpatroon
het zachte groen en geel
je blonde haar paste gewoon
je leek een droom, kwam
zomaar uit een schilderij
zwaaide met een zomerlach
blij enthousiast naar mij
ik schudde heel verbaasd
mijn hoofd en…
Parachute springen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.186 Voor even telde ik mee,
ik kreeg nooit de kans
nu, onder me de zee,
was ik compleet in trance.
Ik wilde zingen, schreeuwen van geluk,
ik zweeg en keek mijn ogen uit,
deze dag kan nooit meer stuk,
het was mijn beste besluit..…
Vergeven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.038 ik sterf in een wereld
die niet de mijne is
ik staar naar een tijd
die zwijgend vervaagt
ik kreun om een onrust
die mij verwart
ik verdrink in een put
zonder echo
mijn lichaam siddert
naar eenzaamheid
tussen de sterren en de maan
mijn ogen trillen
naar stilte
tussen de zon en de zee
mijn mens-zijn huilt
om een herfstgekleurd
waanidee…
Ontknopt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.214 Deze ogen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd van mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren, nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Maar dovemansoren horen
veel dieper dan bedoelen
en blinde…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
Een liefde voor altijd...
hartenkreet
3.3 met 91 stemmen
17.167 Twee harten
smelten samen tot één
twee gedachten
hebben zoveel gemeen
twee verschillende leventjes
net peper en zout
toch duurde het maar eventjes
voordat ze zijn getrouwd
Al snel werden die levens met elkaar verweven
tot één leven met z’n twee
samen alles aan elkaar geven
Als het strand aan de zee
Twee maar één
Dit is de liefde…
wereld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.051 Een ieder heeft zijn eigen land,
Daar leeft hij weltevree"
En 't mijne,dat is Nederland,
Dat ligt aan Hollands grote zee.
Ja dat blijft mij,al is het klein,,
Ver boven alles waard:
Laat andere landen groter zijn,
Wat ik mag roemen vrij het mijn.…
hopeloos verliefd
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.297 Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
ze willen bloed en het schavot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.636 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken, ogen vragen
armen zijn tekort, wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.419 Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?
Antwoordt dan en wilt mij zeggen:
Dichten... wat is dichten dan?…
Liefdessymfonie
netgedicht
3.1 met 196 stemmen
60.310 De zee vangt me op
en ik drijf verder op de deinende golven
steeds verder terug naar jou.
-----------------------------------------------------
Uit de bundel : 'Een Adagio' Uitgeverij Zuid en Noord…
Nachtmerrie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.068 de herder laat
zijn bloedhonden
los en verpakt
zon en maan
in ruimtepapier
de schapen lopen
compact op het
heideveld blatend
het Drents volks-
lied Sheep Ahoy
ik zit gevangen
tracht mijn boeien
af te werpen krijg
een hand vrij draag
water naar zee
neem een van de
tienduizend tangen
sla op een varken
krijg een dreun
ontwaak gillend…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duistren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter…
muziek
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.678 Verzonken in een zee van tonen
legt muziek woordenloos
een vinger op een wonde.
Het kust mijn beminnend hart
langsheen de weg van het gepeins.
Muziek tovert stilte over een melodie
die de diepste snaren van
mijn voelen raakt.
Dansend op mijn golven
zwevend over mijn gemoedsrust.
Muziek zet mijn hart en ziel
wagenwijd open.…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…