6661 resultaten.
dicht de dag
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
862 mond gelegen
uitgesproken
en meer dan alleen
op pennenlikkers gericht
heden is de dag van het dicht
het verbloemd verbeelden
of afdrukken van vergane weelde
opdat hopelijk menig lezer zwicht
en zich herkent in de ander
poëzie is voor het volk
het wil dromen bij dag en nacht
meedraaien in een strofenkolk
waarin het naakte bestaan…
Slapen terwijl ik droom
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.861 Vechtend
tegen een gevoel dat je nooit kan weerstaan
Wachtend
op het moment dat ik wegzak uit mijn bestaan
Vechtend
tegen de slaap
Dromend
over de wereld op zijn kop
Gelovend
dat het ooit waarheid wordt
Dromend
over jou en mij
Ik wil niet slapen
niet nu ik droom
Ik wil niet dromen
als ik weet dat ik slaap
Ik wil dromen over
wat…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 33 stemmen
4.290 Je bent voor mij zo belangrijk
Ook al ben je er je zelf niet van bewust
Jij bent voor mij een rots in mijn bestaan
Altijd klop ik met mijn problemen bij je aan
Zonder vragen steun je mij
Als ik kom met mijn verdrietjes
Heb je altijd een luisterend oor
Geeft me advies, helpt me er weer door
Je hebt niets tegen mijn levensstijl
Spoort me…
Jij liet me kijken door je ogen
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.817 was ik onzeker
Durfde werkelijk niets aan
Kon niet in iemands ogen kijken
Een gesprek ging ik niet aan
Toen jij kwam,hier in mijn leven
Beefde ik als een grijze muis
Die het leven niet beminde
Voelde me er niet in thuis
Jij liet me kijken door je ogen
Liet me luisteren naar je stem
Schilderde de mooiste kleuren
In m`n grijze koud bestaan…
wonderen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.332 wonderen
je vraagt je af of ze wel bestaan
of het niet altijd zo geweest is
een aarde, een maan
wie schiep dan het heelal ?
de aarde écht in zeven dagen ?
hoe zit het met de zondeval ?
zit u ook met zoveel vragen ?
zomaar ontstaat er leven
eerst microscopisch klein
later loopt er een mens
zou God dan verzonnen zijn ?…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.
De tijdsdruk weg? Nog liever zijn we slaven.…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen
De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees
Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest
Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen.
je steunde mij daar waar nodig,
sleepte mij er vaak doorheen.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.
Tranen blijven vallen en
in een waas gehuld.
Op zoek naar evenwicht
lig ik in mezelf gekruld.
Ik vlucht naar een zelfverlies
in een eindeloze ruimte,
waar tranen worden geboren
door het beroven van
vertrouwen en dromen.…
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 En preek ik koketterend van mijn leed,
Omdat het hoort bij 't dichterlijk bestaan?
Dat 'k zelf dit vraag, is dat al geen bewijs?
Ja, zeg ik daarom, dat 'k oud ben en grijs,
Opdat 't zal schijnen: Wat hij zegt, is waar?
Of knaagt de twijfel na mijn wetenschap
Hong'rig 't geloof stuk in mijn dichterschap?…
Kleuren
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.442 Ik zie je lopen, de wind speelt met je haar
De zon komt door de wolken heen
Waar jij loopt komt kleur tevoorschijn
Goud, rood, groen, van alles door elkaar
Durfde ik je maar aan te spreken
Alleen hallo, zodat je even naar me keek
Dat je even bewust was van mijn bestaan
En ik me kon warmen aan je mooie kleuren
Maar zo dapper ben ik niet…
Hun verlangen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.172 er zullen toch voor deze mensen
ook wel goede instanties bestaan ?
Het verlangen naar hun eigen einde
wat ze als verlossing zien,
daar moet toch worden ingegrepen
of zie ik dat verkeerd misschien ?
Ze zeggen steeds weer dat ze het doen
maar het blijft gewoon bij praten.…
Werelds gevoel
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
711 Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit
en ook alle rondingen kennen opeens hoeken
de woestijn wordt groen en de zee verdroogt
niets is meer zoals het ooit is geweest.…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het huis van eenzaamheid waar jouw liefde lag
om te overleven
jezelf te redden
maar nu in het donker van de nacht
rook en drink je meer dan je in jaren gedaan hebt
vertroebel je je verdriet in een roes van onverschillig bestaan…
Opa
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.219 teveel aan woorden
Een toegewijde man die geen ziel heeft bedrogen
Met warmte ontvingen we de wijsheid die we aanhoorden
Je herinnering nemen we mee naar alle oorden
Met jouw bescherming zal eenieder ons gedogen
Een rijkdom die nimmer op zal drogen
Bij de geleden tegenslagen was het jouw kracht die we aanboorden
Jouw onvoorwaardelijke bestaan…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen
maar het aardse bleef bestaan…
Naar psalm 139
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
7.867 Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan,
mijn zorgen en vreugden, mijn komen en gaan.
U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn.
Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn.
U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed,
Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…
Ik zal er zijn
hartenkreet
3.8 met 62 stemmen
7.139 Soms, zijn er tijden dat het leven even niet glimlacht
Soms, zijn er dingen waardoor alles anders loopt
Soms, is er een strijd om aan het einde te komen
Maar altijd is daar weer die iemand, die iemand die hoopt
Hoopt op een gelukkig bestaan voor beide
Hoopt op een leven vol geluk
Hoopt op een zonnige toekomst
Maar meestal is dat ook een toneelstuk…
TijdSpijt
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.430 nutteloos is besteed aan trivialiteiten
De minuten en zelfs seconden van zinloos huilen
Het moeraszompig en drijfzandig klauwend kwijten,
aan zinloos gewauwel, geneuzel en zogenaamd genot
Egostrelend en dom gebrabbel, m’n eigen ik altijd vooraan
De dan mij resterende jaren van kloktikkend tijdsoverschot
Nuttig besteden aan de mensen die om me heen bestaan…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en gedragen
ziet in trage gedachten dankbaar om
Nu ruist de tijd van zestig-plus
van steeds meer ach en AOW
doch door bidden, loven, prijzen
in deze herfst van het bestaan…
Kijk in mijn ogen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.705 wat gaat er fout als ik in de spiegel kijk,
wat is er toch zo mis met mij,
waarom gaat mijn schaduw lopen,
en steekt die op de fiets me voorbij;
schijnt het licht ook op de maan,
en weet de zon wel van zijn bestaan,
heeft de eb wel iets aan de vloed,
en is godverdomme wel echt een vloek;
moet ik mij schamen voor mezelf,
is het gewoon niet…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 Omdat er nederige van hart bestaan,
gewikkeld in wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 ik start de motor
plankgas de snelweg op
sigaret aansteken
blikje energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen…
dag triestheid
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.027 droefheid weg
maar de boompjes horen mij ook aan
en knikken me vriendelijk toe
kijk ons eens botten gaan
het maakt ons voorjaarsmoe
wij groeien verder omhoog
naar het licht en de maan
in onze bloei een betoog
jouw triestheid gedaan
en ze blijven daar staan
lopen niet bij mij vandaan
kijken me wel aandachtig aan
en laten mij stillekes bestaan…
Samenkomst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
8.548 ongecontroleerd inslaat
Alleen is de schipper die met zijn schip verging
Je kijkt me aan met de boodschap; wil je dat ik het uit je wring
Verbaasd vraag je af waar het over gaat
Ze kijkt met een blik tot alles instaat
Is het te lang geleden dat het ons zo verging
Ze briest; Je denkt aan de vrijgezellen tijd
Je droomt van een ongebonden bestaan…
als het einde nadert
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.519 Het spijt me men beste man,
maar als mijn bestaan
zo pijnlijk/schroeiend/brandend ver(der)gaat
opdat de gensters assen blijven sissen
zal ik zonder meer beslissen,
dat het zo
niet meer kan
noch verder hoeft te gaan.
Brengt uw dageraad
pijn in alle cellen van uw zijn?…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Toen heb ik eens temeer begrepen
dat dromen nooit echt zullen bestaan
maar wind en zee en lucht en aarde
elke dag mijn angsten zullen verslaan.…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Slechts tweemaal, beste jongen,
Hebt ge in uw kort bestaan
Tot schreien mij gedwongen,
Liet ik om u een traan.
Als d’ eerste kreet ik hoorde,
Mijn eersteling, mijn zoon,
En – als uw adem smoorde,
Toen gij ons zijt ontvloôn.…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde
een eigen weg ben je gegaan
in een ambulant bestaan…