6982 resultaten.
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit.
Soms lukte het haar om weer te plukken
en hem te plaatsen in die ene dag
toen ze zijn kussen vulde met veren.
Haar verweerde hand trilde bij het bukken,
streelde nog zijn gebeitelde glimlach,
een jas hing naast haar sombere kleren.…
De overkant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
230 Als kind had ik naar de overkant
kunnen lopen, het ijs was dik genoeg
maar ik hoorde hier
op deze oever, nog steeds
kijk ik naar de ganzen en
's zomers naar de plank-
peddelaars en de bommetjes
van schreeuwende kinderen
Ik ken de jongen met groene ogen
de anderen die bij de boom bier
drinken, in het kanaal plassen
pizza halen en kussen…
Verbanden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
237 Dat je een verband wilt leggen
tussen een droom
waarin je goed boos en
de waarheid zei,
dacht je
en daardoor ‘s morgens in je kracht,
dacht je
en dat je tussen alles
wat daarvoor gebeurde
zoekt, waardoor
Tussen een bezoek en handeling
van je zoon bijvoorbeeld,
een poster op je voordeur,
de dimlichten van je auto
je vriendinnen…
Bad race
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
989 Onze wil om te redden moet zijn
Top of Mind
Er is 1 Moeder Gaia: she's one
of a kind!…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.
De wind blaast kou uit ’t Noorden,
Hoofden in mutsen weggestopt,
Maar, over ’n tijdje,
Komt het voorjaar ons begroeten,
Voorbode dat de zomer komt.…
DE VLIEREN SCHOUWT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 In Breda s gezellig Heuvelkwartier
heeft het grote Buurthuis fraaie zalen,
waar de wanden hun blik laten dwalen
over samenzijn en kunstwerken alhier.
Bij vredig samenspel en schappelijk vertier
klinkt mengeling van welluidende talen.
Omlijste beelden, schilderijen stralen
verleden uit als welwillende vlier.…
Papa heeft een kruinknuffelaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 indruk in getatoeëerd wordt
De huid is het grootste orgaan
en toch kun je meer
informatie bewaren in de hersenen
met talloze bruggetjes
automatische ezelsbruggetjes zoals
de Engelse aanduiding voor roddelen
wat je bij de thee doet
en dan knoei je wel eens
wat vertrouwelijkheid
Zeepokken zijn een soort
waterpokken, maar dan anders
en s…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 *
Toen ik tussen leprozen-
en liplezendag
de gewijde stilte openknipte
was ze dat
tot mijn niet onverholen vreugde
niet per se al te zwaar gevallen
ze misdeelden geenszins
een gevoel van verzet
maar hoe 't een verband
met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
's…
De kickende bokser
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
321 Bij gepolariseerde
politiek correcte
blauwzwarte
ridders te paard
dacht ik aan jesse
die jetten een link(s)e
oorvijg gaf met zijn
roodgroene staart
hij kletste maar door
na die hap uit z'n oor
in z'n mantel die
vierkant werd uitgeveegd
door jimmy de stoker
en baarle de denker,
die rob de bokser
een rake trap geeft…
Onbegonnen werk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
308 Ik voel de druk, die's zo te zwaar,
dat gevoel voelt zeer naar.
Ik wil de wereld wegtillen,
lukt me niet, al zou ‘k dat willen.
De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.…
BEKNOPTE UITLEG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
250 Als, bij Zefier gewiegd, jong bladergroen
waait Hemelse eenvoud over de taken
van 's mensen leven, geeft verkwikkende zoen.…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
161 Ik voel de druk, die's zo te zwaar,
dat gevoel voelt zeer naar.
Ik wil de wereld wegtillen,
lukt me niet, al zou ‘k dat willen.
De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan
twee meertjes van elkaar, die door verzakking
van weiland met moerassige omranding
geroepen werden tot krachtig bestaan.
Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.…
Tussen vieren en zessen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
277 en wegkijken
gebeurt niet veel
tussen half vijf en zes
des te meer
als het meezit en niet
tegenzit met het weer
dan hoef je alleen je oren
en niet coûte que coûte maar eventueel
je ogen de kost maar te geven
genieten van ochtendgezang
van de merel
maar dat laatste dat kon je wel
raden
dat kon ik ook weglaten of overslaan
da's…
Poseidons Odysseia
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
182 De terugkeer van Penelope's Odysseus
naar hun belaagd paleis op Ithaka
is voor eenieder die Nausikäa
niets zegt, noch zijn geheime gids Athena
verplichte kost
al was op een haar na
de held gebleven op Ogygia
het eiland waar hij als een tweede Zeus
viel voor de charmes van de nimf Calypso
en zeven jaar lang doorbracht in haar huis
waar…
SARAH, een film door Wolf Maria Mulder, muziek door Apollon Kalamenios
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
215 VINGERVERF
Sarah's vingers vertonen
vooral vrijheid van verkwikkende
bewegingen zich verbeeldend
een schilderes te zijn, die
met vingerverf haar witte doek
vult met heel veel doch
vooral haar eigen unieke
volle verse vrije verbeelding
DE RODE LOPER
De rode loper is voor je uitgerold
want Sarah, wat kan jij lopen, hopen
dat is…
TUSSEN DE DIJKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 Het park aan Breda 's noordelijke rand
behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken
pril leven, dat weldra zal ontluiken
tot telgen van veredelde, wilde stand.
Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band
met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken,
samen zoeken wat het gewas laat ruiken.…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Het enige wat ik kan doen is wachten
En trachten deze nachtmerrie te verzachten
Plots, op het einde van mijn draad,
Schiet de helderste mij te raad.
8 uur ‘s ochtends, apriciteit streelt mijn gezicht
Dankjewel voor dit licht.…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 De maand November zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte…
Wellnessworst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
348 Een wellnessworst vroeg uit de veren
ontdeed zich van zijn oppervel
vroeg Annalies zich om te keren
en hem met gans zijn huid en haar
naar beider smaak te consumeren
O Lies, zei hij, ik mag je wel
ik maak zo je ontbijtje klaar
dan zul jij mij nooit meer ontberen
mij rest dan als jouw etenswaar
één vraag slechts: kan het jou wat deren…
Een zomerdag vol hartstocht
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
3.210 samen in te verstoppen
Om hier van elkaar te genieten
Terwijl de verliefdheid verwarmend
Het hart steeds sneller laat kloppen
Twintig centimeter bij mij vandaan
Schijnt het zonnetje op jouw gebruinde gezicht
De wind speelt zachtjes met je lange blonde haar
Je glimlach laat jouw gezicht stralen
Vrolijke emoties in jouw gevoel voor mij
's…
Intocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.578 Hij kreeg bijna tranen in de ogen
wat was het jaar toch snel vervlogen
de kinderen gegroeid, de ouders wijzer
opa's witter, oma's grijzer
Hoe hield hij van die mensen
en hun onstelpbaar vele wensen
Gelukkig zijn wij nog op tijd
en niet te laat
want zee en water waren minder veilig
dan de straat
het had gestormd,
de maan toch wel geschenen…
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
554 berichtje van Jessica
ik vind dat ze ophouden moet om jou
zulke platte dingen te sturen
op het Ministerie van Waarheid
worden dossiers aangelegd
betreffende de onmogelijke perfectie van je mond
in die spiegel van de HEMA
d.d. 12-05-2004 16.08 uur
ik heb het de volgende dag gekocht, Cherry red 07
het smaakt naar plastic kersen
observator: agent S.…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Al je leugens en bedrog heb je weggestopt
ze komen terug, zoals een rups ontpopt
nee, die gaat niet dood in een cocon geweven
want daar krijgt het voedsel en blijft leven
waarheid en berouw smoort wat schuld is en het kwaad
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
's-Ochtends…
Zeur niet over iedere gedachte!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat…
Hoor ik alleen maar onzin praat.
Ze willen mij slecht laten denken…
Door mij de hele dag te blijven krenken.
Zelfs als ik wil slapen blijven ze doorgaan…
Ik kan ondertussen nauwelijks meer op mijn benen staan.
Heen en weer tussen bed en bureau…
Kom ik op een steeds lager niveau.…
ZWANEN-KEUZES
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.088 Dr Liesbeth Wildschut, docent/onderzoeker dans-wetenschap van de Universiteit Utrecht om daarna met 2 pauzes ons onder te dompelen in wat ik in onderstaand dichterlijk recensie-verslag “Zwanen-keuzes”'weergeef; ik draag het op aan buur-vriend H. uit ‘t S.…
In oorlogstijd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
686 Soms zie ik ze langsrijden in hun dikke BMW's met
weergalmende rapmuziek vanuit hun geopende ramen.…
S t r o o m
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 grote rivier, aan jouw oever strandt mijn denken
- glazen libel met vliesvleugels aan -
ik duikel in je buik op jouw wenken
vooraleer de dag is dichtgegaan
grote rivier, in jouw water zwemt mijn weten
- papieren blaadje van een vlinderbloem -
jou zal ik zijn, in jou wil ik heten
een nieuwe naam nooit eerder genoemd
in mij kabbel jij je klaterend…
Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.780 Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan,
verzadigd krachtig, in het hoog gezag
des avonds met in 't oog vierkant de dag
van licht, waardoor zij zwaaiend zijn gegaan.
Zo ga ik ook, terwijl de grote maan
kogelend voortgaat langs de stroeve dag
der nacht die 'k even koperhel òpzag,
mijn armen en mijn hoofd zijn welberaan.…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
Wandelt langs beuken, vind je een plekje diep
In 't bos - 't is, of een stukje zomer sliep,
Dat met de zwaluwen mee te gaan vergat:
Geen sneeuw. Een herfstdraad. Mos. Een mug. Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.…