8651 resultaten.
was ik een schip
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.268 Was ik een schip
Dan joeg ik door de golven
Metershoog doorboorde ik de witte kragen
Met welbehagen
en met stormachtig geweld
Mijn masten zwiepten heen en weer
zoals in de oude filmen van weleer
Het is het spel dat wordt gespeeld
bij storm en tegenwind
onthouden dromen van een kind
Maar ik ben slechts een ouwe pont
en daarom vaar ik elke…
Feilloos
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
862 Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten
Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs
Want telkens weer geraak ik van de wijs
Wanneer ik word gemeten naar zijn maten
Daarbij ontdekt hij feilloos mijn hiaten
't Is zwart of wit bij hem en nimmer grijs
Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten
Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs
Als ik…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
Geluk
poëzie
4.0 met 18 stemmen
4.246 Dit is geluk:
Dit is de vreugde die langer duurt
Dan de eigen dag, dan overnacht;
De vreugde die groeit in dromen onbedacht
En, voor de zon de witte morgen vuurt,
Om roereloze slaper wacht
In al der aardedingen donkere pracht;
Dit is de vreugde die zich niet meer bezint:
O onverwonderd wonder, heilige macht
Van 't dagelijks herboren kind…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.461 De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp
trok exploderend over de resten van het kamp
waarin geen hart meer klopte
het laatste leven stopte
zonder getuigen van de ramp.
De schepping nu weer woest en ledig
geen spoortje mens, volkomen vredig.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Rustig lied
gedicht
3.2 met 92 stemmen
62.076 Op een nacht valt de sneeuw,
maakt de aarde wit, maakt de aarde rein.
De randen van mijn ogen doen pijn;
het komt door de slaap, het komt door de sneeuw,
het komt door die sporen
die niet te vinden meer zijn.
---------------------------------------------
uit: 'Een gevangene zingt' (1937)…
Voor Marco
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.410 Weggedragen in het wit
zwijgt hij voorgoed
want op de bergen heeft hij gewonnen
en
triomfen
gevonden.…
Dag koning winter
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
791 Koning winter laat nog één keer
Zijn koude adem spelen
Blazend de ijsvlokjes transparant
Over de beginnende lente aarde
In wit gekleed lacht hij tevreden
Wetend dat zijn tijd er bijna op zit
Lente zal de koning doen smelten
Opgelost vervlogen in het niets
Koning winter laat nog één keer
De kracht van zijn adem zien
Snijdend over de koude…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 aan de rand van
een opgedroogde vijver
golfde het beminnen als
zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde…
Verslaafd ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
798 Braak jouw woorden
steel mijn zinnen
laat taal moorden
maar ook minnen
jat mijn strofes
schrijf geen wit
kots het rijm
waar klank in zit
draai de klinkers
streep de lijnen
vind de parels
ook de fijne
rijg een snoer
strik de knopen
laat langs sloten
punten lopen
vuur geen letters
zelfs geen kleine
koester jouw taal
dan min…
Blauwtje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.217 Toen ik haar zag, een blonde freule
Op een stralend wit paard
In een dorpje vlak naast Keulen
Het was het noemen niet waard
In galop voorbij gedraafd
De ultieme droom
Als zoete wijn gelaafd
Mijn toekomst, mijn home
De kans op eeuwig geluk
Eindelijk mijn gebeden verhoord
Mijn droom kon niet meer stuk
Stoutmoedig nam ik toen het woord…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
Slachtoffer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.261 En ik denk;
Dan moet je eerst dood,
voordat ik je slacht-
-offer van mijn hart-
En mijn mes snijdt zacht,
Door je witte keel.
Je bloed stroomt langzaam,
de dood komt nu snel.
Verlaten lichaam.
Levenloos bungel
je daar heen en weer,
als ik mijn mes in
je steek, je fileer.…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
GOLGOTHA
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
910 Duister is dieper dan de dood,
hier komen alle eeuwen samen,
Gods kind'ren krijgen nieuwe namen
in helder wit uit vloeiend rood,
de hemel geeft het levend brood
na duister dieper dan de dood.…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 vlokken zweven
traag voorbij weven
een gordijn uit stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.
Ik krijg er ideeën over de zin
van 't bestaan, doe inspiratie
op voor m'n beste werk ooit
maar dat zeg ik bij elk gedicht.…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 Pennen klaar gezet,
je weet maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Tussen gevallen blad
van kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een…
Najaarswandeling
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.977 En `t popelblad trilde op het wolkengrauw,
als maanlicht op dodenzerken,
en ver in het schaarhout schimden flauw
de witte geraamten der berken.…
de leugen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
716 de martelgang langs witte messen
in een eerlijke ochtendlucht
roept koude woorden op
doet nachten vertrappen
het lichtpunt van de reclame
fladdert langs de gevels
de zwijgend volle straten in
oproerpolitie tot de tanden gewapend
de paranoia-eters kouwen de woorden
uit gevulde plasticzakken tot de rand
vullen hun muilen met leugens
voor…
tussen Oostkerke en Lapscheure
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
753 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op den krinkeldijk
leunend op een straffe wind
u dijen omhelst door het gelijk
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek hier nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs en zij
mijn achterland verpieterd snel
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijnen klak
dag…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig waterorgel
nu voel ik jou seizoensverraden
en loop je deerlijk uit de pas
met je pleinen en je paden
in een dik witte…
Dit dwingt tot duiding
gedicht
3.2 met 29 stemmen
10.593 Men neme een oude witte gevlekte doos
en noeme het een koelkast
men vulle hem met woorden
fernandes, frambozengazeuse, tiramisu
we schaffen ons enkele winterharde vogels aan
die zich ook op heldere vriesdagen laten horen
hun liedje is moeilijk te beschrijven
maar lijkt op het tokkelen op
de a-snaren van een viool
systematisch…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
Schrijven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
731 'k heb er lang over nagedacht
en gekeken en gewacht
gecheckt en afgestreept
opgevraagd en weggesleept
aangevinkt en gemarkeerd
zwart op wit en ook verkeerd
nagemeten en verkort
vergeleken en opgeschort
beschreven en afgedaan
opgepoetst en laten staan
omheen gedraaid en ingekeken
veranderd en afgezeken
punt en komma's bijgedaan
die zijn…