Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

was ik een schip

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Was ik een schip Dan joeg ik door de golven Metershoog doorboorde ik de witte kragen Met welbehagen en met stormachtig geweld Mijn masten zwiepten heen en weer zoals in de oude filmen van weleer Het is het spel dat wordt gespeeld bij storm en tegenwind onthouden dromen van een kind Maar ik ben slechts een ouwe pont en daarom vaar ik elke…

Feilloos

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Want telkens weer geraak ik van de wijs Wanneer ik word gemeten naar zijn maten Daarbij ontdekt hij feilloos mijn hiaten 't Is zwart of wit bij hem en nimmer grijs Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Als ik…

gevangen in schaars rood

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 905
mijn dromen zijn weer terug het wit dat maar geen wereld meer wil worden mijn angst verdwaalt in iets dat ik niet ken ik ben al zwart je handen hebben mij verstard, het kind gevangen in schaars rood je maakte mij zo bloot met passies die me brandden je kleedde me met leugens omdat jij de waarheid brak je spookte in mijn spel…

Geluk

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.246
Dit is geluk: Dit is de vreugde die langer duurt Dan de eigen dag, dan overnacht; De vreugde die groeit in dromen onbedacht En, voor de zon de witte morgen vuurt, Om roereloze slaper wacht In al der aardedingen donkere pracht; Dit is de vreugde die zich niet meer bezint: O onverwonderd wonder, heilige macht Van 't dagelijks herboren kind…

maar de wind was leeg

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.651
ik zag de laatste vogels vliegen in een schemering die bleef nog was er zacht gefluister maar de wind was leeg ze vlogen witte vegen tegen kwijnend hemelsblauw raakten roze kleuren voor ze doken in de nachtelijke kou het schreeuwen is gestorven met hun echo's in het niet mij rest nog slechts de stilte in een mateloos…

Apocalyps

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.461
De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp trok exploderend over de resten van het kamp waarin geen hart meer klopte het laatste leven stopte zonder getuigen van de ramp. De schepping nu weer woest en ledig geen spoortje mens, volkomen vredig.…
kees keizer23 december 2003Lees meer >

Eilandvulkaan

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Zij is eiland en altijd vulkaan met witte wolken die haar sneeuw getopte kegel raken zij verjaagt mensen die haar bevolken en die haar rode lava laten braken zij is ook aardevrouw en haar hete zwavel daalt traag en treurt als gloeiend bloed met sissende stoom die mij huiveren doet en mijn koude zee verkleurt zij is soms boete…
Verdano20 januari 2004Lees meer >

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >

Rustig lied

gedicht
3.2 met 92 stemmen aantal keer bekeken 62.076
Op een nacht valt de sneeuw, maakt de aarde wit, maakt de aarde rein. De randen van mijn ogen doen pijn; het komt door de slaap, het komt door de sneeuw, het komt door die sporen die niet te vinden meer zijn. --------------------------------------------- uit: 'Een gevangene zingt' (1937)…

Voor Marco

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Weggedragen in het wit zwijgt hij voorgoed want op de bergen heeft hij gewonnen en triomfen gevonden.…
victor15 februari 2004Lees meer >

Dag koning winter

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
Koning winter laat nog één keer Zijn koude adem spelen Blazend de ijsvlokjes transparant Over de beginnende lente aarde In wit gekleed lacht hij tevreden Wetend dat zijn tijd er bijna op zit Lente zal de koning doen smelten Opgelost vervlogen in het niets Koning winter laat nog één keer De kracht van zijn adem zien Snijdend over de koude…

Jij zong de zomer

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 690
aan de rand van een opgedroogde vijver golfde het beminnen als zacht kabbelend water om me heen van woorden onderweg die jij verplaatste van je handen naar de zachte zucht die ik zo stil luisterend naar me toe dichtte jij fluisterde de zon en zachte zoenen in rood en wit en zomers blauw naar mijn slenterend hart en schouderliefde…

Verslaafd ?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 798
Braak jouw woorden steel mijn zinnen laat taal moorden maar ook minnen jat mijn strofes schrijf geen wit kots het rijm waar klank in zit draai de klinkers streep de lijnen vind de parels ook de fijne rijg een snoer strik de knopen laat langs sloten punten lopen vuur geen letters zelfs geen kleine koester jouw taal dan min…
metha9 januari 2006Lees meer >

Blauwtje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.217
Toen ik haar zag, een blonde freule Op een stralend wit paard In een dorpje vlak naast Keulen Het was het noemen niet waard In galop voorbij gedraafd De ultieme droom Als zoete wijn gelaafd Mijn toekomst, mijn home De kans op eeuwig geluk Eindelijk mijn gebeden verhoord Mijn droom kon niet meer stuk Stoutmoedig nam ik toen het woord…
denbengel11 februari 2006Lees meer >

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

Slachtoffer

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.261
En ik denk; Dan moet je eerst dood, voordat ik je slacht- -offer van mijn hart- En mijn mes snijdt zacht, Door je witte keel. Je bloed stroomt langzaam, de dood komt nu snel. Verlaten lichaam. Levenloos bungel je daar heen en weer, als ik mijn mes in je steek, je fileer.…
Marije Geerts14 februari 2006Lees meer >

Het Koninkrijk van Waarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Lijnen ongeschreven en schuldig ogen van zout en water ontmoeten in het oneindige spel tussen zwarte-witte strippen van gedachtenis en vergetelheid. De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid.…

GOLGOTHA

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 910
Duister is dieper dan de dood, hier komen alle eeuwen samen, Gods kind'ren krijgen nieuwe namen in helder wit uit vloeiend rood, de hemel geeft het levend brood na duister dieper dan de dood.…
Jan Mul23 februari 2006Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

weven een gordijn van stilte

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
vlokken zweven traag voorbij weven een gordijn uit stilte aarde ligt er winters bij slapend in het wit van kilte wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…

Meditatie aan zee

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Ik stel mij open, ga op in 't geheel van blauw en wit en als de zon in zee verzinkt in vele tinten oranje-licht. Ik krijg er ideeën over de zin van 't bestaan, doe inspiratie op voor m'n beste werk ooit maar dat zeg ik bij elk gedicht.…
Custor15 september 2008Lees meer >

' Untitled '

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 534
Pennen klaar gezet, je weet maar nooit, en verrijst het 'ultime' dicht in de schaduw van mijn bed, of komt weer dat vraagteken, misschien ook verder niets of slechts een vaag idee en blijft papier wit als sneeuw, niet gestart,wordt taal geen teken, vervliegt de tekst in een geeuw, laat ik muze herleven onder een warme deken, schrijf de poëzie…
pama6 oktober 2008Lees meer >

Enkele reis

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
Tussen gevallen blad van kiezelsteen tot berg, de kilte treft me in het merg in de stilte van de wind, een sterven drijft mij voort, de as verwaaid, me altijd vindt, slechts in één richting spoort, een laatste reis,de laatste stap die ik alleen moet maken,voorbij de kale bomen met de witte raven, die de toekomst bewaken, wachters van een…
pama16 oktober 2008Lees meer >

Najaarswandeling

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.977
En `t popelblad trilde op het wolkengrauw, als maanlicht op dodenzerken, en ver in het schaarhout schimden flauw de witte geraamten der berken.…

de leugen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
de martelgang langs witte messen in een eerlijke ochtendlucht roept koude woorden op doet nachten vertrappen het lichtpunt van de reclame fladdert langs de gevels de zwijgend volle straten in oproerpolitie tot de tanden gewapend de paranoia-eters kouwen de woorden uit gevulde plasticzakken tot de rand vullen hun muilen met leugens voor…
wim euser10 november 2008Lees meer >

tussen Oostkerke en Lapscheure

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 753
hoe staat gij, schaars gekleed te wapperen op den krinkeldijk leunend op een straffe wind u dijen omhelst door het gelijk er keren groepen zwanen terug van de grote kreek hier nabij zij buigen in hun verenpak gracieus valt wit op grijs en zij mijn achterland verpieterd snel sterft in lagen blad en loof ik wuif u toe mee mijnen klak dag…
Rieg17 november 2008Lees meer >

novemberstad

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 530
jouw ontblote bomen meedogenloos onderstromen en laten druipen van het nat dat je straten zijn als hoogglanslak met bruine bladeren regenzwaar glimmend op je natte trottoirs in je riolen woest gegorgel van een onstuimig waterorgel nu voel ik jou seizoensverraden en loop je deerlijk uit de pas met je pleinen en je paden in een dik witte…
mensch23 november 2008Lees meer >

Dit dwingt tot duiding

gedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 10.593
Men neme een oude witte gevlekte doos en noeme het een koelkast men vulle hem met woorden fernandes, frambozengazeuse, tiramisu we schaffen ons enkele winterharde vogels aan die zich ook op heldere vriesdagen laten horen hun liedje is moeilijk te beschrijven maar lijkt op het tokkelen op de a-snaren van een viool systematisch…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
kom, droom je in mijn zee mijn Wad mijn water - mijn idee de zucht waar eeuwen zijn neergestreken een blauwe lucht met wolken als pennenstreken een vlucht van meeuwen en ganzen kleine witte golfjes – en als je goed kijkt dan lijkt het alsof ze dansen op het schimmenspel van avondrood en morgenstond het Wad hoeft geen octrooi er is geen…
elze24 mei 2006Lees meer >

Schrijven

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 731
'k heb er lang over nagedacht en gekeken en gewacht gecheckt en afgestreept opgevraagd en weggesleept aangevinkt en gemarkeerd zwart op wit en ook verkeerd nagemeten en verkort vergeleken en opgeschort beschreven en afgedaan opgepoetst en laten staan omheen gedraaid en ingekeken veranderd en afgezeken punt en komma's bijgedaan die zijn…
S.10 juni 2006Lees meer >