inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 958):

Rustig lied

Onder het raam, in de aarde, die sporen
die me dierbaar zijn
Toen hij kwam, wie zond hem weg? Ik zond hem weg:
het deed geen pijn.

Het deed geen pijn; maar iets verdwenen
of dood in mij;
mijn gedachten staan als soldaten gehoorzaam,
in rechte rij.

Op een nacht valt de sneeuw,
maakt de aarde wit, maakt de aarde rein.
De randen van mijn ogen doen pijn;
het komt door de slaap, het komt door de sneeuw,
het komt door die sporen
die niet te vinden meer zijn.

----------------------------------------------------------
Uit: 'Een gevangene zingt' (1937)

Schrijver: Gabrielle Demedts
Inzender: HT, 6 feb. 2004


Geplaatst in de categorie: afscheid

3,2 met 91 stemmen 57.734



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)