5935 resultaten.
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 ik heb je kleuren
van het doek geschrapt
de jaren laag voor laag
behoedzaam weg gekrast
maar voelde hoe je pijn
me in de vingers sneed
ik weet nog hoe je was
heb je altijd kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven…
Maya
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.466 Al dit feesten leidde tot
een soort van ultimatum
kwam dag kwam doel kwam eind
Ik duwde je weg op de fiets
net als bij de Spelen
maar dan minder enthousiast
we hebben niet verloren
leerden doden en bekoren
hadden ‘t beste met elkaar voor
Waar wacht je op?
Tot je me ziet huilen?
Tot je sterker bent?…
de dood kijkt voor zich uit
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
2.133 verstijfd
bezinning over wat niet is
en wat niet meer zal zijn
over het niet meer komen
en het ook niet meer gaan
ogen hebben zich gesloten
of nee, dat is voor haar gedaan
zij wilde liever niet
dat zij aan haar zaten
ooit bewoog haar lichaam
zich rondend langs het mijne
die passie leeft nog voort
al jaren lang in bevrijding
het spel…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht
Zachte kleuren weerkaatsen, wanneer de zonnestralen op haar zijn gericht
Zichtbaar genietend van het gedans
Ondergaat zij het spel…
WEET JE NOG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
809 urenlang luisteren
naar elkaar
met jouw hoofd
rustend op mijn borst
vingers die spelen
op plekjes waar je
eerder slechts van dromen dorst
weet je nog...…
Een gedicht
gedicht
2.2 met 158 stemmen
32.956 'Spelen maar!' roept een stem. Maar je kent zelfs de regels
niet. Hoe moet het? Wat doe je? Je schudt ze en legt
ze uit op de tafel. Misschien is 't toch best leuk. Soms lijkt het
net of er iets uitkomt: hapt er een vrouw in een aas.
Maar soms gooit er een hand plots een kaart op: je moet bekennen.…
Weerstand
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
570 Mijn doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeert te lang in niet
geschreven tekens, wat
uit angst wordt vermeden,
verleert de man, wat door
het kind is aangereikt,het
leed lijkt een eentonig spel,
de afgrond is een ondiepe kwel,
waarin een vis, die zich spiegelt
aan in z’n eigen stilstand.…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm moet woeden
die veeg van pili pili om haar mondhoek
verraadt hoe ze al haar tucht
opoffert aan één gekartelde flard
die opgloeit in de pupil
zij morst een straal melk met een speels…
boompje groot
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.400 ik plantte en verzorgde hem
waardoor hij goed ging groeien
doch toen mijn eik wat groter werd
vergat ik hem te snoeien
zodat mijn boompje ongeremd
snel hoger wist te komen
en hoger groeide dan mijn huis
en alle andere bomen
na zestig jaren ging mijn eik
mij plotseling vervelen
hoewel de kinderen van mijn kind
er fijn in konden spelen…
Aan mijn vriend Réne Victor
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.522 Op ’n plein –
’n Fris wijd-open
Plein, - waar kinders stoeien
En om hun spel verheugd zijn
En waar blije meisjes voorbij komen
Met knappe stap, -
Daar staat een boom die immer bloeien
Zal, door Winter en door wind:
De sterke, hoge boom
Van onze vriendschap,
Groot en vroom.…
op de rails
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.610 op de rails
de routeplanner raakt compleet verstoord
toch scheurt de nederlandse sneltrein voort
als koning winter ijzelt op de rails
bevriezen sein en wissels grotendeels
- hoe reist men toch in een siberisch oord -
de nederlandse sneltrein glijdt zo voort
maar kijk eens wat passeert hier op de rails
een lentelam dat dartelt nog zo speels…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum,
Dat zijt een speel-vertrek voor slechte kinderen,
Daarheen verwezen, wijl zij dan niet hinderen
Konden de echt-grote mensen. Zeg eens, lust je 'em,
Dees donderende vuist? Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 bomen
Kleurige kleding, exotische honden
met hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel
Gerinkel van kopjes flesjes glazen
Toch treffen rust en ingetogenheid
Een ware weldaad, men respecteert
hier de natuur in haar vrijgevigheid
Vogels wachten hun kansen af
waar kinderen met broodjes spelen…
Dodenherdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 Veel waren burgers, vaak grijsaards en kinderen,
offers in het duivelse spel van de macht;
een vijf lange jaren diep donkere nacht
Wij herdenken in stilte wat hen overkwam;
maar zullen wij ooit onze onmacht herdenken
en zweren dat dit nooit meer gespeeld worden kan?…
Slapersdijk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.224 In zijn bontgeruite vod
telde hij bootjes die er dreven
met zijn ogen die er zomers schreven
op de slapersdijk
Waar hij gelijk een malle zot was
in de ogen van zovelen
en de spot dreef zonneklaar
met Dwingeland en Knorrepot
terwijl de vlakkerige wind
genoegzaam er zijn wangen streelde
en twee belletjes deed spelen
op de punt van zijn marot…
Een stad
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.709 En kindren leren 't leve' in spel en zangen,
Schoon opgebloeide mensen lieflijkheid,
En leren trouw de eerwaardige geboden.
En knapen voelen naar al 't ver verlangen,
Meisjes der zuchten geheimzinnigheid,
En horen 's nachts de aanwezigheid der goden.…
Golf
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.054 Knikkeren voor de volwassen mens
die langer en stijver van leden wordt
vraagt om grotere knikkers, staand
geslagen met de wandelstok
Grootvader loopt op het oude veld
hoort bekende stemmen uit ’t verleden:
‘stront aan de knikker, geef me je stok
even aan, de mijne heeft ‘t begeven’
Knikkertje vingeren wordt balletje slaan
‘t spel…
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 Vond jou weer terug
in luisterdichten, dat speels gerichte
onderkennen, en hart verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude die we deelden
hartstocht en opnieuw de kou
van sterren en planeten
Tussen ons loste de afstand op
Jij wilde niet met mijn voeten spelen…
Boom zonder blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
862 Nu jij bent verkast
nog net geen plant
voel ik wat ik zolang
al uitstel, nog niet wist
hoe moe ik ben
of speel ik nu de egoïst
omdat ik nu zo
naar rust verlang
vandaag ging ik wat eerder
je hing daar in de sara
zo bleek, maar ook verrast
ze is zo klaar hoor
zei het hoofd ach ja
ze weet echt niets meer
u neemt haar toch wel
even mee…
Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel
poëzie
3.9 met 11 stemmen
4.661 Noch stem, noch kunstig spel mijn zacht gemoed verwint.
Maar wijze goedheids kracht, en 't needrig braaf gelaat
Dat teedre borst verkwikt en trotse borst verslaat;
Maatwijze geestigheên, bevalliglijk vertaald:
Deez' hebben op mijn ziel verwinnings roem behaald.…
Stiekem
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.833 hangbrug
krakend over het water
In zijn schaduw ligt
het brede rivierbed
bedekt met kiezels
en geel speelzand
In de zwevende hitte
klinkt het zachte ritselen
van een krant
Erachter glimt
in de brandende zon een
met waterparels bedekte
bronsbruine huid
Ze heeft bijna alles
behalve de krant uit
In het zand schuilen
de speelse…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand
veegt de uitdrukking van je gelaat, een wuif
veranderd je in iets hazigs, met knikoor
en een vlinderlach drijft je achter een winterbos,
naar een kasteel met durend vervormende transen
’t is het volgend tafereel, waarin ik met je speel…
Poespas
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.743 Met mijn uitpuilende ogen
die ik graag de kost wou geven
zag ik prachtig vervolmaakt
op een bitter andijvieblad
gestoofde blokjes pastinaken
met vier reepjes bloemkoolstelen
die met - iets nog van een zeebaars
kiekeboetje wilden spelen
op dat veel te grote bord
waar ik een spruitje nog van at
dat er alleen lag en niet snapte
dat ik berenhonger…
- Hoeveel dagen -
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
766 Hoeveel dagen moet ik nog met inkeer verdragen,
het leed een specifiek en creatief spel..
als een bijgewoond feestje, toegankelijk
de smart van zee en inspirerend leven
stimuleerden de gedachten heel even.…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
Vriendschap?
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.392 Je wilde mijn verdriet niet delen,
maar vond het leuk om er mee te spelen.
Je tranen om mij waren niet echt,
waarom heb je dat niet eerder gezegd?
Ik stond voor je open,
ben niet voor één probleem weggelopen.
Had voor je een luisterend oor,
en had jouw spelletje niet door.
Nu zeg je dat ik jou haat,
werd je daarom zo kwaad?…
HOEVE BIJ HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 "
Donzen en veren speurders bezoeken
tuin, dan ruim land, voelen uitdagende dwang
te spelen naast een boslucht zuigende koewang.
Naar die tenten in roerige weidehoeken!…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote wijdte,
de kleur van kobalt groen en
het fonkelen op ijsblauw water
je speelse schuim, dat dartelt
als een wit kanten kraagje
kabbelend langs wachtende
rotsen, die glimmend als
pasgewassen robben jong
luisteren naar jouw verhaal
van waters uit verre zeeën.…
Verboden toegang
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.343 Ik zoude 't maken tot een spel voor velen,
Uw schat, waarvan gij mij zo angstig weert
En maakt mij door gedreigde straf verveerd.
Niets zou mij heilig zijn, zelfs niet het kwelen
Der zangertjes, schietend van tak op tak
Door 't heilig wulfsel van uw weidse lanen.…