7969 resultaten.
Juni 2017
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 zie ik, krioelt weer eens van leven
Een witte bloem wil wat graag nectar geven
Een dikke hommel steekt er nu half uit
Kapoentjes naderen gestaag hun buit
Een dikke vlieg komt neer en hoe bedreven
Er landt een vlinder op mijn blote huid
Oranje is het waar mijn blik op stuit
Tot drie maal toe bezoekt hij mij voor even
Is het een groet, een ziel…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Een gedicht is mijn eigen ik,
mijn ziel ligt in dat gedicht.
Ik zie het allemaal in mijn hoofd voorbijgaan,
geen minuut tijd om te blijven staan.
Ik rijg de zinnen aan elkaar
tot een beloftevol gebaar,
alleen door mij verwekt.
Ik aai de letters van A naar Z,
speel met woorden.
Ik gebruik die gave die ik bezit.…
Mijn behoeder de duivenvoeder
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
508 de hebzucht
danst op horentjes
kijkt met een
dikke laag
eelt op de ellebogen
honend
op mij neer
ziek en hulpeloos voel
ik hoe veel het
is geweest dat
mijn klein mensenhart
heb moeten
verdragen
en wacht op mijn
behoeder
de duivenvoeder
in hemelvogels
komt hij mij nabij
om mijn ziel
niet murw te laten
worden de Here
is mijn…
Myanmar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 ingeslapen
Dank kunstenaar, jij speling van het lot
Ik vecht tegen de waanzin van Quichot
Sta me geschokt aan alles te vergapen
Alweer een overwinning van het beest
De engel in mij schrikt het allermeest
Het beeld van de boeddhist valt om en breekt
Een leermeester die vrede heeft gepreekt
Verlinkt door wie zich volgelingen noemen
Ter ziele…
bloem sonnet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Als woorden voor ons bloemen zijn
die niet bestaand toch zijn geplukt
waarbij hun ziel is weg gerukt,
dan zal ik knielen bij jouw schrijn.
Als alleen bloemen kunnen verwoorden
dan zal de zoekende speelman,
wat niemand ooit nog zeggen kan,
componeren in zijn droeve akkoorden.…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden in de ziel…
Cohesie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 warm
samenzijn waarbij
blokkades zoals pijn
en minder functioneren
voor altijd uitgesloten zijn
een cohesie waarbij
info delen is en het geheel
rijker maakt met velen
in omvang naar een
toekomstig perspectief
de transformatie is
het creatief moment
waarbij alles mogelijk is
omdat segmenten geen
bouwstenen zijn maar lijn
met de ziel…
lezen (voor Marga Minco)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 zinloos op
de stoep beland
schrijvers' hoofd
en hart wachten
op het ingetogene
dat blijven mag
de helderheid
treedt niet
zonder slag of stoot
kalm naar voren
in schrijvers' hoofd
en hart staat
het leven raak
geschreven
op dagen die
het daglicht moeizaam
verdragen en op
al die andere dagen
lees ik jou
met hart en ziel…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
510 Mijn ziel is aan het sterven
En niemand die dat weet.
Mijn hart zal zich over mij ontfermen
terwijl ik je naam fluister....wie weet?
Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer.
Langzaam, zonder geluid ga ik heen,
dan slaap ik in en weet niets meer.
De dood zal er dan zijn – voorbij...…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 het
ongeziene
om de hoek
voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in de ziel…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Een rib uit mijn lijf,
toen jij achterbleef
in de arena van de ziel.
Geen wonder dat ik
mijn lichaam niet meer vulde,
mijn leven niet meer bewoonde,
toen ik opnieuw
wakker werd.
Het kostte mij werkelijk
een rib uit mijn lijf,
verloren
in de mist van het
niet meer herinneren
hoe ik hier gekomen ben...…
Harmonie / Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 , de oevers tast ik af
mijn vingertoppen strijken langs
de rotsen en de krokodillen
voelen waar ze verpletteren
in welke hoeken ze snijden
ik ken de spanning
van hun spieren, poten, kaken
en laat hen gaan
in mijn stroom, met mijn stroom
mijn bedding en wijkende oevers
geven hen de ruimte
van verspilde moeite
en beurse plekken op hun ziel…
Vlinderkus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 ver mij me vandaan
ik kan je voelen betasten
diep in de nacht
ik voel me zacht
Door jouw mankracht
die me overmeestert
op dat moment heb je me lief
probeer je in het moment jezelf te geven
ik moet mijn weerstand tegen jouw opgeven
je liefdevolle aanrakingen
als in een duet
bespelen
met overgave probeer ik je lichaam
je hart en je ziel…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je te herbenoemen
wanneer mijn twijfel ter gunste van
de goden mij het berouw van het leven
doen bezweren met een dronk
van de beste wijn, geschonken door
de aalmoezenier die in mijn ziel…
Lief klein meisje van ons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
439 Het is een dag dat we
aan je denken met heel
ons hart en ziel.
Het is een dag om nooit
meer te vergeten.
Het is een dag met
soms stiltes en geen
woorden.
Het wordt een dag, lief
meisje van ons, vol met
herinneringen.
Het wordt een dag met
gevoelens.
Het wordt een dag die
uit liefde bestaat.…
Daardoor straalt een Thuis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 de muren van een huis
doordrenkt met dromen
illusies verdriet en wat
verder al niet
van hen die kwamen
die nog gaan komen
onbekende en al lang
vergeten namen
zij die na hun jeugd blij
of met pijn vertrokken
zij die zijn verknocht
één zijn met het huis
hun ziel aan haar
hebben verkocht en
daarom hier aan hun
eind willen komen…
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief zo hoog en diep en wijd
mijn ziel kan reiken, tot voorbij doem en
grens van eigen zijn en zaligheid.
Ik heb je lief, van dag tot dag, gewoon
bij zon en kaarslicht, vervuld van kalm verlangen,
als vrije mens met recht op liefdesloon,
Ik heb je lief, zo puur als kerkgezangen.…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer dan
een gebruiksvoorwerp om
vuile schoenen
aan af te vegen
Ik word getroost door wie ik
herken als mijn broeders dicht bij het
hart van God
hun zilveren snaren zijn
niet te evenaren hun stem
in wie ik mijn Heiland herken
de vreugde bloemen
van mijn ziel…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 in het begin las ik een
weefsel van fragmenten
een koor van stemmen
het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde
op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare…
EEN DAG ZONDER LICHT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.398 Treurig, treurig als de wolken hangen
de ziel vergrijst door het morgengrauw
‘t eenzaam hart kent ook geen verlangen
als niemand het nog zegt: ik hou van jou.
De hemel draagt een zware loden mantel
met verharde tranen die nooit uitgewist
waar alleen de somberheid doorwandelt
en nergens schuilt een blij of lief gezicht.…
Dwarse universums
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
552 soms
voor de kiezen krijg
in schaduw
en contrast van
verre vroege kleuren
woont de wereld
van hiernaast
waar jij ze vaak
op hun aanwezigheid
kunt betrappen als
zij nonchalant
hun gangetje gaan
nog is er ook het
heerlijk tijdloze
mystiek fysieke
waarvan ik wel de
stof en voiles ervaar
in die werkelijkheid
hoop ik ooit je ziel…
Het bankje vol verdriet
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
819 Ik zie een man zittend op een bankje
Hij kijkt naar beneden
Niet wetende wat hij nu moet doen
Hij is verdwaald en zijn ziel
Heeft hij te koop aangeboden
Wie helpt hem, wie ziet hem
Hij vraagt zich af of hij echt op het bankje zit
Of alleen maar zijn lichaam
Hij kijkt naar zijn vingers
Eentje wijst naar zichzelf
Want het is allemaal zijn…
IK HEB JE ...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
869 Ik heb je uit mijn hart geweerd
hard en snel ging ik er tegenaan
die ander had je gemakkelijk gekregen
en waarom bleef jij zolang in mijn ziele staan?…
Zelfs als je enkel wilt fluisteren.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
550 Juist op dagen zoals deze,
Wil ik er met hart en ziel voor je wezen.
Je hand vast houden of je een knuffel geven,
Al is het dan maar voor heel even.
Ik wil met je praten en naar je luisteren,
Zelfs als je enkel wilt fluisteren.
Ik hoor je stilte en zie je lichaamstaal,
En dan voelt het of ik faal.…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Het zijn de krassen op mijn ziel
die dieper snijden zonder mes,
en toch zo pijnlijk zijn,
een gevoel dat als een schaduw
vol emotie naast me loopt
me nog elke dag in zorgen brengt.
Ze zeggen dat ik los moet laten,
zeg me dan hoe dat moet.…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach om de ziel…
onbezonnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 met een kater van binnenkomen
zonder dat er enig sprake was van
een genuttigd hoeveelheid alcohol
betrad ik de vroege ochtend
met een onuitgeslapen gevoel
van uitputting, zonder twijfel
en gerede voldoening daar
het licht zich slechts
vertoonde in de verbeelding
waar mijn ziel en ik elkander
zochten en tenslotte vonden
het park waar…
Asiel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 genocide als slotoplossing
in diplomatieke dialectiek
vormt zich vervolgens de dictatuur
en vervormt volledig alle vrijheid
polemiek over geopolitiek
ideologie en identiteit
elk onbevangen onbewaakt uur
declaraties deportaties
eloquent is de diplomatie
als einde van de democratie
als het doden van de naties
als asiel van dode zielen…