inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Gezichten

in het begin las ik een
weefsel van fragmenten
een koor van stemmen

het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde

op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen

stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op

je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare
leven weerloos is

je leidt me naar bergen
bestrooid met vragen en alle
mensen reiken naar je hart

en alles wat ze zouden zijn
ben jij in wezen ook
dichter van het triviale

het zonneklare en
van het onfatsoen
je kijkt zover je kunt

wervelen is je ware aard

... Ode aan Walt Whitman die de dichtbundel Leaves of Grass schreef. Aanvankelijk werd het lezen bemoeilijkt door de hoeveelheid beelden, vragen en onderwerpen. Slow reading is onoverkomelijk. Ik werd beloond ! ...

Schrijver: J.Bakx
8 okt. 2021


Geplaatst in de categorie: taal

2,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 35

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Max
Datum:
9 okt. 2021
Prachtig verwoord! Slow reading does it, Joseline!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)