Alle inzendingen over bewogen

1030 resultaten.

Sorteren op:

Bij iets in je ogen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
...Bij iets in je ogen…, liet je afstandelijk begeren Zag ik blijde angst tegelijk bewogen in gevecht,niet te acteren Een zon in de schaduw, die niemand misschien zag Woorden vertelden me ruw, een gesloten mond in ooglijke aanslag Het verlangen in charme, de pauper in charisma Dringt als verloren warme, kijkende schisma En het stil…
Marcel29 augustus 2012Lees meer >

Zij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchtig en vluchtig maar ieder nam haar als de zijne allen…

NECTAR VAN HET LEVEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
bent -zeker- zo bevlogen als 'n dichter over z'n gedicht de taal woorden en zinnen Jij fladdert van bloem tot bloem dat is,wat je noemt: 'n zonnig leven Je woon - of verblijfplaats is me onbekend vandaar m'n mededogen Ik herken je zoektocht naar de nectar van het leven Het heeft iets van aards beminnen stil,toch bewogen…

Een magisch perspectief

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Een stalen spiraal Bewoog als een wonder Omhoog Zijn ogen glinsteren Van plezier Ik verklaar wat ik waarneem Maar zie direct De magie vernietigd Moe, met ogen bijna dicht De bocht om gereden In diepe sneeuw Zonder problemen Wie anders dan het Licht Kon zulke hulp hebben gegeven Mijn heldere tekst Maakt diepe sporen Van verdriet…
Inge M2 oktober 2015Lees meer >

Het witste wit

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
ik heb wit gezien waarvan de schaduw bewoog toen ik opkeek wist ik dat het vloog kon niet naar boven lopen in banen zonder licht dacht snel op te stappen maar had totaal geen zicht door mijn grote vriend van boven kon ik het licht laten doven maar was ook meteen mijn schaduw kwijt dan is het witste wit verdwenen in een wereld zonder…

In oogopslag

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
ik was de bubbel zat die mij omsloot waar ik me ook bewoog alles was al eens beleefd het perspectief een tweede keus nieuws meteen al retro mensen lief maar te veel ego ben onverwacht ontsnapt niemand heeft het ooit gedacht of aan zien komen van de een op andere dag heb tal van knoppen finaal omgedraaid spiegelde heel even maar wist…
wil melker20 februari 2018Lees meer >

K versus k. 2

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
opnieuw de authenticiteit van zijn hart en handen trekt me overeind wrijft over mijn kale kop wanneer hij de blauwe plekken - van angst en 't lage zelfbeeld- uit mijn hoofd trekt, voorzichtig verhalend over het licht in de spiegel, het spoor van toelaten hij geeft het, zomaar zijn bevlogen binnenkant schenkt mij een bewogen…

Een eigen timbre

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 469
ik wist dat jij gedachten kon uitpakken tot veelkleurige creaties zonder dat hun woorden de betekenissen volledig verloren onder jouw handen mengden zich de kleuren van stemming en emotie die in een eigen timbre bewogen en samen lieftallig oogden het was een genot om jou bezig te ervaren met je lach als penseel en schattende…
wil melker23 november 2021Lees meer >

Petrichor

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Luisterend naar Petrichor door Orlowsky en de zijnen niet met een half oor maar mijn rechter muzikale hemisfeer bewoog mijn geestesoog zich langs de hier en daar bekende wegen Zigeuner!…
Maxim17 oktober 2025Lees meer >

Smeltend wit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 235
Wat ooit het licht nog zacht bewoog, verdwijnt ten slotte, uit het oog. Wat bleef van wit smelt in het licht, het oude zwijgt, het nieuwe zicht. De tijd verdwaalt in zachte vaart, en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Johny Donovan11 november 2025Lees meer >

Die avond..

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
De roos bewoog niet, de avond ook niet, alleen het riet wist mijn naam. Ik bleef staan, ik bleef nog staan, bij het veld, bij het water. Blijf, zei het gras, blijf nog even, de avond, de avond is nog niet om. Nog niet. Nog niet.…
Droom14 maart 2026Lees meer >

Bevrijding!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Bewogen gedenk ik jaarlijks symbolisch en vier 5 mei maar zeg ook onthouden dit , alles begon eens met blanke pit. 5 Mei 1981©…

CYCLUS

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen, je mond bewoog om wat ik wilde zeggen: wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
Aaike Jordans11 februari 2005Lees meer >

Nachtvaart

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.575
En langs de lichten Zijwaarts loopt Een lijn de einder langs Van onder ’t schip En golven door Een glanzende gloed Van lichtend wit Beweegt, beweegt, beweegt Ik zoek het eind En vind slechts Uit het donker niet Maar door het schip bewogen Licht Dichtbij het wufte Nacht’lijk strand En pier Van verre glorie Geluid Van scheepsmotoren…

Courtoisie vitrage

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.188
impressie de sporen van het ijs in mij Het lentekind kwam aangefloten vrolijk smolt ze bij `t ontdooien m`n gelaat in zachte plooien tot mijn zaadje was ontsproten Sprietje groeide uit tot halm waar ik eind`lijk in kon klimmen om mijn kleur te laten drogen Zomerzoen voorzichtig kalm zal satijnen laten glimmen in gordijnen licht bewogen…
oepsie6 oktober 2003Lees meer >

strijd

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.625
een weg door diepe afgronden, die als ze praten konden hun inhoud zouden prijsgeven van dit bewogen leven.…
tejo12 september 2002Lees meer >

Herfstkoe

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Ik zie hoe kop en eiland als door een trage hand bewogen langzaam van mij wegdraaien en heenglijden over de donzige wolk. Ik hoor de misthoorn in haar stem -…

Kathedraal koelte

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
ik zoek stilte kathedraal koelte en de rust van eeuwen ik vond ze daar gesokkeld en verheven tot heiligheid zag hart en ogen hun leven hebben zij tussen mens en dier bewogen maar eenmaal boven restte pas het echt geloven hoor de litanieën mensen op de knieën ik bid en zie de wierook kringelen in het onnavolgbaar zacht devote…

Silhouet

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Kijken naar mijn schaduw met het zonlicht in de ogen, onafscheidelijk met elkaar verbonden en net zo bewogen, zie ik in de schaduw van elk persoon je onvergetelijke silhouet, zie ik in elke beweging van een lied het perfecte couplet, vriendelijkheid van woorden samengevat in een vraag van kansen, kan mijn schild van dapperheid me nog beschermen…
Marcel6 maart 2008Lees meer >

Teveel voor mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
Te groot zijn de indrukken van beelden als ik stilsta bij mijn bewogenheid groot is de schok te treurig zijn de wilgen waaraan ik hang mijn hoop op mededogen en begrip treurig is de onmacht te diep zijn sporen die de droom nalaat die naast de werkelijkheid bestaat diep is de afgrond te waar is een beloofd land voorgelogen door profeten…

Het bergmeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik blijf ze dragen: vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

Na de voorstelling

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.811
Hoe dan de haren mij op de armen werden bewogen wil ik niet weten. Aan het lichaam van Dailor en Lula met men ook mijn onleefbaarheid af, en zelfs dat niet.…

Nauwelijkse maan

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.301
ruimte van de dag Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen Haar hoopt tot ooit weer groter pracht Ik zag haar pas verscholen in de nacht Ik ken haar, maar herken haar amper: Een haar, haast niets, een sikkel, schamper Als een achteloze schildersstreek Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen Slik bewogen…
Margriet24 januari 2007Lees meer >

we paarden in een dans

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.250
brak het licht en filterde in kristallijne kleur het zonneschijnen ik proefde je in dorst die niet te lessen was mijn lippen vochtig omdat ik jou niets meer te zeggen had je gleed naar binnen in een passen dat de maat gemeten had je smaak was zo apart dat ik je nooit vergat we paarden in een dans die in jouw ritme zwom je bewoog…

spiegel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Het water zweeg rimpelloos Even verder zag ik jou en je knikte Ik zag je glimlach in je ogen En ik dacht niets want ik kon niet denken En in mijn adem op de spiegel Stond jouw naam geschreven En het riet bewoog het water Op het timbre van je stem Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…

Het bergmeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik blijf ze dragen : vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

al de dagen

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.829
drinken wanneer ik door het land van leugens reis melaats zoals de nacht die tot waanzin groeit in schrale wind en een niet meer te dragen stem verf de aarde zwart wanneer mijn mager lijf naast donkere randen valt en vroege dromen verliest in jou en in de vreemdeling, dicht tegen de dood van mijn ziel waarin alles heeft bewogen…

Vivre dans overspoeld

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
in eigen artistieke schoonheid ligt stil de kroon zacht in zilv’ren blank water die uitplooit in gouden lichtstralen gloort iets moois aan de einder op de maat van elk windzuchtje verankerd het leven bewogen zichtbaar en hoorbaar voelbaar zoals het leven geeft en neemt hee hee hee deze vivre dans overspoeld klanken en golven…

Door ontloken klaarheid

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 723
mijn boezem blaakt bewogen door een schoot die je adem golvend vervoert blij en wakker voor ‘t minnende oog van de blozende ochtendzon zo zalig, zo heerlijk natuurlijk ogend oh, verzucht ik weer jouw lieflijk zongezicht en nectar lippen verblinden meteen vertonen op tijd een wonderlijk zoet genot door ontloken klaarheid ontvonkt…