1030 resultaten.
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 ...Bij iets in je ogen…,
liet je afstandelijk begeren
Zag ik blijde angst tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil…
Zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 zij was niet compact
in tijd en ruimte
krioelde haar leven
sprong van hak op
de tak om toch daar
richting aan te geven
comprimeerde gevoel
in lach en ogen
geëngageerd en bewogen
regen zon en wind
gaven haar de ultieme
onschuld van een kind
zij lichtte op in verschijnen
luchtig en vluchtig maar
ieder nam haar als de zijne
allen…
NECTAR VAN HET LEVEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 bent
-zeker- zo bevlogen
als 'n dichter
over z'n gedicht
de taal
woorden en zinnen
Jij fladdert
van bloem tot bloem
dat is,wat je noemt:
'n zonnig leven
Je woon - of verblijfplaats
is me onbekend
vandaar
m'n mededogen
Ik herken
je zoektocht
naar de nectar
van het leven
Het heeft iets
van
aards beminnen
stil,toch bewogen…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 ik heb wit gezien
waarvan de schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder…
In oogopslag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik was de bubbel zat
die mij omsloot
waar ik me ook bewoog
alles was al eens beleefd
het perspectief
een tweede keus
nieuws meteen al retro
mensen lief maar te veel ego
ben onverwacht ontsnapt
niemand heeft het ooit
gedacht of aan zien komen
van de een op andere dag
heb tal van knoppen
finaal omgedraaid
spiegelde heel even maar wist…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Wat beweegt mij
zo bewogen te leven.…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt, voorzichtig
verhalend over het licht
in de spiegel, het spoor
van toelaten
hij geeft het, zomaar
zijn bevlogen binnenkant
schenkt mij
een bewogen…
Een eigen timbre
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
469 ik wist dat jij
gedachten kon
uitpakken tot
veelkleurige
creaties zonder
dat hun woorden
de betekenissen
volledig verloren
onder jouw
handen mengden
zich de kleuren
van stemming
en emotie die in
een eigen timbre
bewogen en samen
lieftallig oogden
het was een
genot om jou
bezig te ervaren
met je lach
als penseel en
schattende…
Petrichor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Luisterend naar Petrichor
door Orlowsky en de zijnen
niet met een half oor
maar mijn rechter
muzikale hemisfeer
bewoog mijn geestesoog
zich langs de hier en daar
bekende wegen
Zigeuner!…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
638 De roos bewoog niet,
de avond ook niet,
alleen het riet
wist mijn naam.
Ik bleef staan,
ik bleef nog staan,
bij het veld,
bij het water.
Blijf, zei het gras,
blijf nog even,
de avond,
de avond
is nog niet om.
Nog niet.
Nog niet.…
Bevrijding!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 Bewogen gedenk ik jaarlijks symbolisch en vier 5 mei
maar zeg ook onthouden dit , alles begon eens met blanke pit.
5 Mei 1981©…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand
om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen,
je mond bewoog om wat ik wilde zeggen:
wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten drogen
Zomerzoen voorzichtig kalm
zal satijnen laten glimmen
in gordijnen licht bewogen…
strijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.625 een weg door diepe afgronden,
die als ze praten konden
hun inhoud zouden prijsgeven
van dit bewogen leven.…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie hoe kop en eiland
als door een trage hand bewogen
langzaam van mij wegdraaien
en heenglijden over de donzige wolk.
Ik hoor de misthoorn in haar stem -…
Kathedraal koelte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 ik zoek stilte
kathedraal koelte en
de rust van eeuwen
ik vond ze daar
gesokkeld en verheven
tot heiligheid
zag hart en ogen
hun leven hebben zij
tussen mens en dier
bewogen maar eenmaal
boven restte pas
het echt geloven
hoor de litanieën
mensen op de knieën
ik bid en zie
de wierook kringelen
in het onnavolgbaar
zacht devote…
Silhouet
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.284 Kijken naar mijn schaduw met het zonlicht in de ogen, onafscheidelijk met elkaar verbonden en net zo bewogen,
zie ik in de schaduw van elk persoon je onvergetelijke silhouet, zie ik in elke beweging van een lied het perfecte couplet,
vriendelijkheid van woorden samengevat in een vraag van kansen, kan mijn schild van dapperheid me nog beschermen…
Teveel voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Te groot zijn
de indrukken van beelden
als ik stilsta bij mijn bewogenheid
groot is de schok
te treurig zijn
de wilgen waaraan ik hang
mijn hoop op mededogen en begrip
treurig is de onmacht
te diep zijn
sporen die de droom nalaat
die naast de werkelijkheid bestaat
diep is de afgrond
te waar is
een beloofd land voorgelogen
door profeten…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Hoe dan de haren
mij op de armen werden bewogen wil ik niet weten.
Aan het lichaam van Dailor en Lula
met men ook mijn onleefbaarheid af,
en zelfs dat niet.…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen
Slik bewogen…
we paarden in een dans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.250 brak het licht en
filterde in kristallijne
kleur het zonneschijnen
ik proefde je in dorst
die niet te lessen was
mijn lippen vochtig
omdat ik jou niets
meer te zeggen had
je gleed naar binnen
in een passen dat
de maat gemeten had
je smaak was zo apart
dat ik je nooit vergat
we paarden in een dans
die in jouw ritme zwom
je bewoog…
spiegel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.197 Het water zweeg rimpelloos
Even verder zag ik jou en je knikte
Ik zag je glimlach in je ogen
En ik dacht niets want ik kon niet denken
En in mijn adem op de spiegel
Stond jouw naam geschreven
En het riet bewoog het water
Op het timbre van je stem
Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 drinken
wanneer ik door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin alles heeft bewogen…
Vivre dans overspoeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 in eigen
artistieke schoonheid
ligt stil de kroon
zacht in zilv’ren blank water
die uitplooit
in gouden lichtstralen
gloort iets moois
aan de einder
op de maat van elk windzuchtje
verankerd het leven
bewogen
zichtbaar en hoorbaar
voelbaar
zoals het leven geeft
en neemt
hee hee hee
deze vivre dans overspoeld
klanken en golven…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 mijn boezem blaakt
bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt…