965 resultaten.
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft de liefde
van de blijvende cirkel…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 bevroren in het beeld
vermijdt de tong de woorden
die in een verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
zo wil ik mijn taal
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
654 zo wil ik mijn taal
lichtzinnig van zinnen
door mijn angsten overwonnen
getemd door mijn mannelijkheid
en mijn woorden indrukwekkend
opduikend in een poëzie
die wetten breekt
ondanks plaatselijke gebruiken
zinnen die voorbijvliegen
als een zwaluw die lente maakt
in het venster van alle seizoenen
en al cirkelend haar sporen nalaat…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend in de vicieuze cirkel…
kamerleegte
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
770 stoelen
leggen een cirkel
in de koude wachtzaal
waar woorden, krom
door schuld en onschuld
worden gefluisterd
ik zie hoe ouderdom
zich verlengt in duizend eeuwen bitterheid
en hoe fierheid nog steeds likt aan wonden
rauw, ondood in grijze haren
ik ga en huil om verte
met ongetralied hoofd
in eigen armen
- Ius…
Het betrekkelijke
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
677 Het Betrekkelijke van het bestaan
En wandelend over die weg
In een afgebakende visuele cirkel
Ziet men dat alle begin het einde is
En haalt het voorbije uitzicht u in
Met moeizame schreden koud en schraal
Komt de mens steeds dichter bij begin
Vertwijfeld is men heen en weer geslingerd
Ervaart zo de betrekkelijkheid van bestaan
Dan ziet…
Na de operatie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.206 In de stilte van de nacht
noem ik mijn dappere vriendin,
een zonnestraal in menig mensenleven,
omgeven door een cirkel
van gebeden om Zijn kracht!…
Kom dans
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
554 Zijn we te blind
te vol van ijdelheden
om ademloos
de zon te zien
verdwijnend in een roze wolk
Kom dans met mij
door wilde nachten
met maanverlichte achtergrond
dan laten we de ochtend wachten
dansen we de cirkel rond
Kom dans met mij
naar hoge toppen
waar de bron ontspringt
het wilde water nooit zal stoppen
de liefde het leven bezingt…
Camouflage
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
553 Onbezorgd lijkt verder weg
dan de weg naar zorgen
De lange blik op gisteren
vervaagt vandaag en morgen
tot bijna onbeduidend
terwijl de keuzes wachten
weggeduwd als onbemind
Kom toch met gisteren
daar drinken we op
om morgen te vergeten
vandaag te overleven
We draaien rond in cirkels
stuiterend tegen de randen
Maar ach, wie ziet het…
Argenta
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 Moge god en de zijnen
mitsgaders u en de uwen
behoeden voor een
apotheose
der neerwaarts dalende
qatarese deceptie
in de sector der cirkel
o fortuna, slaat neer
de messias der zilveren
argentabrigade...…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.959 Op het verwoeste landschap van mijn ziel
bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat…
Leeg en vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Veilig op de stoep
de straten door, rondkijken
en zien wat er is
Het als iets bijzonders zien
Me warmen aan het vuur
en in de vlammen turen
Gedachten laten verteren
zonder ze te missen
Luisteren naar het ruisen
van de waterval, regen
Me schoon wassen
van wat er komt
Cirkelen als een biddende
vogel, alles en niets zien
Tot er een…
het hoog vertrek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.023 amos klimt benieuwd naar boven
verhangen zijn de bordjes
met naam en wapen van aflijvigen
hij tekent voor het rondeel een cirkel
voor de open poort een gaatje
voor put en lijf twee stipjes
wachters bestaan niet meer
hij is alleen in de onbewoonbaar
verklaarde ruimte het hoog vertrek
een toevlucht van geslacht tot geslacht
nu onder het…
Idee-fixe
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 in cirkelen
scheefde zij
rechter dan goed
voor haar was
droeg zwaartekracht
slechts als versiering
wist in welke piercing
restant lachgas zat
begroette opgetogen
de dwaasheden die
iedere morgen faketen
op niet afgestoft
niet eens de tijd
hadden om de
weersomslag
eigentijds te beleven
ze verdween in
het vooronder van
verplichte…
einde van een begin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 - en ik creëer -
zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid
cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen
vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof
ik teken met gebroken schrijfgerei
explosies in schetsen van imperfectie
tijdloze secondes verzinken in diepgang
mijn tegelvloer vervormt perspectief
ik kan slechts vallen in zwaarteloosheid…
Tijd
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.432 tijd heelt niet alle wonden
nee, niet allemaal
de kleur van het leven is soms zoek
daarom doe ik vaak mezelf tekort
toch is het tijd voor verandering
de cirkel moet gebroken worden
nieuw geleerde dingen toegepast
weg met overbodige ballast
ik heb zoveel pijn doorstaan
zoveel tranen en teleurstellingen
soms kijk ik als op een afstand toe…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 man trekt cirkel
rond haar navel.
boek zwemt
in een spiegeling
van licht op de tafel.
hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.
slaat snel het blad
en de hoek om,
gaat naar boven
door hetzelfde raam
in zijn fotoboek.…
Topografie
gedicht
2.6 met 10 stemmen
8.356 We praten
maar ik ken je grenzen niet
de kanalen die je hebt gegraven niet
nergens cirkels van je steden
geen windroos in een hoek, geen vaan.
Geen kust waar ik aan land kan gaan.…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
knietjes knookten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 ze ademde
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die omgekeerde modderplas
als jouw hand
de tijd als een cirkel…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat rest en staat
Het is cirkel…
Voorbij
netgedicht
3.4 met 175 stemmen
43.152 Tederheid in je handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor…
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 De met kaalheid omrande snavels
houden binnen een onzichtbare cirkel
afstand tot elkaar.
Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.
De zwerm zwenkt af en keert
en komt nog eenmaal per toeval
over de plek van de bewonderende blik.…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…