11794 resultaten.
Donker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Donkere nachten
ogen die duisternis zien
binnen in je ziel.…
Als het donker wordt.
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.075 Als ik 's avonds
voor de nachten
in het donker kijk,
komen gedichten
in mijn gedachten.
En kan niet wachten
moet ze schrijven
Dat ze in mijn
gedachten blijven.
De stilte geeft
zo'n rust in mij.
Dan voel ik me vrij
van zorgen.....
voor de dag van morgen.…
Donker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
846 Één draaiend donker gat,
Terwijl ik elke avond om iets anders bad.
God zou mijn enige hoop zijn,
Tussen al het verdriet en de diepste pijn
Is die weg wel begaanbaar?
Kan hij niet naar mij komen, of is dat raar?
Het maakt me niet meer uit,
Ik merk het vanzelf waar ik op stuit.
Ik moet wat proberen,
Misschien zal het tij dan keren.…
Donker
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
903 Vroeg het licht dat scheen:
"Waar is dat donker nu heen?"…
Donker
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
731 Hier zit ik dan weer, helemaal alleen.
Iedereen heeft iemand en ik ben weer een buitenbeen.
Waarom doet iedereen mij zoveel verdriet.
Ze noemen me lelijk, raar en een miet.
Nooit doe ik eens iets goeds of maak ik iemand blij.
Ze zijn alleen maar aan het zeuren op mij.
De andere jongens zijn allemaal zo stoer.
En ik kan geen ene moer.
En…
Het donkere van mijn zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 heen en weer geslingerd
verraadt mijn lichaam me
vol onbegrip doorsta ik
het donkere van mijn zijn
afhankelijk geworden
van hen die mij uitsluitsel
kunnen geven over
de weg die ik gaan moet
bewandel ik onzeker
geplaveide paden
tegen muren opbotsend
duurt de nacht lang…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 Het was donker,
hij lag op zijn bed.
hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
Het werd al donker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
DONKER
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 als het donker wordt
haalt de zwartkijker steeds weer
z’n grote gelijk…
Het werd al donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Over te lange wegen
zwierf ik door Stappegoor
moe en alleen
Er was een korter pad
naar huis, dat wist ik
zeker als verkenner
maar twee te grote jongens
van de boerderij schopten me
terug, het stadskind in uniform
en dreigden met de hond
Het werd al donker
niemand zag mij
niemand om me te helpen
Ik was moe en alleen
in mijn verdriet…
Donker
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Donker voor m’n ogen.
Donker in m’n hoofd.
Donker is het leven,
Emotioneel verdoofd.
Donker zijn gedachten.
Donker als de nacht.
Donker zijn de wonden,
door daden toegebracht.
Donker vult het leven.
Donker, niets te zien.
Donker doet beseffen,
dat ik weer licht verdien.
Donker wordt weer schemer.
Donker wordt weer licht.…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
[ Alles wordt donker ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Alles wordt donker
rondom jouw aanwezigheid --
Blijf in mijn ogen!…
Schuilhut
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.159 dicht
bij
in het veld
sta ik
de wind waait
om een boom
ontworteld
in diep bruine aarde
donker
ginds
ver
jaagt de storm
de wolken
leeg
en schijnbaar los
hou
vast
heb ik je daar ontmoet
onwaarschijnlijk
uren
ver
droomd…
Maanlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Anders dan de zon
Zorg je niet elke dag
Voor licht in mijn leven
Maar sta je soms
Ook niet aan de hemel
Achter de wolken
Geef je je over
En laat je me alleen
In het donker
Toch denk ik ook dan
Ook dan aan jou
En hoe jij
Verwarmd door de zon
Mij eenzaam
Laat snakken
Naar jou
Schoonheid…
Opklaring
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
684 Als de wolken blijven hangen
En de neerslag duurt maar voort
En de bliksem kruist jouw gangen
Donkere lucht boven jouw poort
Weet dan dat die dondergoden
ook wel weer hun kracht verliezen
- Dan herrijzen lenteboden
en die zullen zonlicht kiezen…
Het vollemaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
498 De maan is het licht in het donker.
Luna is het Spaanse woord voor de maan.
Het licht schijn door de hoge wolken.
Later schijnt het door de takken van de bomen.
Het maanlicht is het Kristalschoon.
De volle maan is echt Juwelenpracht.
Luna klinkt prachtig in onze oren.…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 hoop
in donkere dagen met het zout nog op de lippen
blijven prangende zinnen onuitgesproken…
een streep licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
412 de horizon kleurt vaal
oranje in het licht van
de ondergaande zon
aan de hemel
verschijnt een donkere
dreigende wolk
we wachten op het
langverwachte kind
het vervlogen
weemoedige lied
de laatste adem in
het schaarse licht
kan eenzaamheid
zonder kloppen
binnenkomen
kan verdriet uitbotten
tot schoonheid in
de schaduw…
Donderbui
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
627 Gestapelde wolken
bevolken de lucht
donkerwordende wolken
zoekende een uitvlucht
om de lucht te klaren,
bliksemschicht schiet
door de hemel
donder volgt erachteraan
beneden staan wij mensen
te kijken achter 't raam...
Buiten is het donker
terwijl het dag toch is
maar na zo'n goeie donderbui,
is het buiten heerlijk fris.…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Geflankeerd door drijvende wolken
zijn het net voorbij trekkende figuren
Dit nachtelijk schouwspel doet
de donkere nacht laten leven.…
Bogen van hoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Waar wolken treuren
in egale grauwheid
huilend tranen storten
als een lijdend
somber verdriet
troosteloos de einder
tot vaagheid verschiet
en de wereld
zoekt naar warmte
straalt toch licht
van de zon
in kleurrijke bogen
op donker verleden
hoop voor toekomst.…
De Melkweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 Een dartelende wolk
met fonkelende sterren,
ook obscure, donkere slierten
van interstellair stof.
Dat ontsiert haar prachtig lichaam.
Ik zie haar als een stoffige, gassige
verwrongen schoonheid.…
Bogen van hoop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 Waar wolken treuren
In egale grauwheid
Huilend tranen
Storten
Als een lijdend
Somber verdriet
Troosteloos de einder
Tot vaagheid
Verschiet
En de wereld
Zoekt naar warmte
Straalt toch licht
Van de zon
In kleurrijke bogen
Op donker verleden
Hoop voor toekomst…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.419 Numquid nosti semitas nubium?
Weet gij waar de wind geboren,
waar de dauw geboren is?
Weet gij kunstig op te sporen
wat hierbij, hierboven is?
Weet gij wat de sterren zijn, en
wat de zon, de mane? Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?
Antwoordt dan en…
Falie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 Parbleu? Mon dieu, hoe vleselijk is dit alles...
Het riekt naar falie sanne en
naar walles
En naar de achterbakse zwadderneel
Wiens huid bruin, zwartgeblakerd is en geel
Voor wie zijn weg staand in
het duister baant
Wordt anoniem de sjeu verdonkremaand…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
Weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
830 wolken
drijven
steeds dichter
naar elkaar
de lucht
wordt donker
de eerste druppels
vallen
dan
een flits
met
een donder erachteraan
harder
steeds harder
gaat het
regenen
harder
steeds harder
gaat het
onweren
totdat
de zon
weer
tevoorschijn komt…
Dansen op de vulkaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.093 In het dal
van het verlangen naar de zon
reizen we stroomopwaarts
het station Utopia
reeds gepasseerd
boven ons
pakken de wolken
zich donker samen
elke bocht toont
een nieuwe horizon
en achter elke heuvel
schijnt een ander licht
het wonder van verandering
is overal…