571 resultaten.
Allergisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 Een virus had me van de week te pakken
het griepte me hardnekkig bij de keel
en liet zich daarna langs de luchtpijp zakken
tot in het vochtig-warme longstruweel
Daar ging het met de blaasjes bellenblazen
van zich vermenigvuldigend taai slijm
zo'n virus kweekt een golf van metastasen
en wiegt daarmee de hoestpatient in zwijm
Daar lag ik…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De mens is van nature goed
Het leven is als eb en vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten…
Mens zijn
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.359 Waar mens de mense wolf is,
Waar volk de volke vee;
Waar, huilend, wie maar golf is,
Wil schuimen boven zee;
Daar perst men paarl uit traan en bloed,
Heet zwakheid kracht, en lafheid moed,
En wie een hals drukt met de voet.
Nékplooit gedwee!
Moet eerlijk altijd arm zijn?
En machtig altijd slecht?…
In halfslaap
gedicht
3.8 met 5 stemmen
8.613 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 of wat daar nog van over is,
en te licht met ervaringen
wordt gekleurd en maakt
dat ik stik, mijn geestesoog
ter ver vooruit blikt op een
oneindig doel gericht, wat
niet te halen valt, of val ik
terug in dat er niets is gebeurd in
een golf van overmoed, onverlicht
door de essentie wat ons drijft en
schreeuwen vergeten schaduwen ons…
Zomerweide.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
793 Warm vlakt de vaart daar 't groene riet langs spicht,
Golf deint en spoelt, trekt zijn geglinsterd spoor
Stoomboot in stroom en stuurt de schomling door
Die 't riet doet ruise' en glinstren elke schicht.
De middagstilte is in mijn brein en warm
Voel ik mijn leên gezwoll'n en strek mij gaarn
Bij wat'r en wei die lijklijk luide zijn.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.
Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
Eerste prioriteit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
580 Over een paar weken
is het een jaar geleden dat het normale leven tot stilstand is gekomen
Geleidelijk aan is de onrust toegenomen om covid 19
een virus met mutaties
wispelturig als de wind
Och, wij mensen kunnen het nooit helemaal zeker weten of Corona plotseling een andere kant op waait met een
ruiter likkebaardend op het vaal gele…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten
Loop van verleden vandaan
Snaren raken me op alle fronten
Een golf…
Liefde, zo kwetsbaar
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.641 Een heerlijk gevoel verspreidt zich als een golf door je lichaam.
Een zacht knetterend vuur leidt je aandacht naar de open haard.
Het verspreidt een aangename warmte.
Kleine vonkjes vliegen speels en vrolijk omhoog.
Op de tafel,
een heerlijk diner bij kaarslicht.
Romantisch…
Gezellig…
Met de persoon van wie je houdt.…
Versierde woorden*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.286 wiltvercken;everzwijn. bare,golf. dulheyt,dolheid
gebhedet;gebed. v;u. Ghi, gij-u. bloedtlatinghe, aderlating
-bequame,welgevallig.…
Leven als water
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
683 Maar altijd zal water in alle soorten en maten,
het leven overwinnen en ons als individuen achterlaten
het leven licht of ontzettend zwaar, wordt opgepakt
als in een mooie vloeibare golf, zeg maar.…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Hier is het donker, lawine, golf, grot.
Sinds een week of twee heb ik mij met de grootst mogelijke
concentratie naar de stad toe bewogen en nu lig ik hier voor een
uit steen gehouwen kade waarop illuminiserend licht valt.
Naast mij een dier, zo weinig opmerkzaam, zijn hartslag rilt
obsceen tegen mij aan.…
De Zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Geen golf die komt of gaat is hetzelfde om te zien,
Hoogstens de kleur van het zeewater misschien.
Ons leven is net als de schoonheid van de zee,
Het neemt je in alle rustige of hevige emoties mee,
Maar ook na heftig weer en schuimende golven langs het strand,
Kun je later genieten van een kabbelende zee langs de kant.…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Totstandkoming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 die ook niet heel tevree
We wisselden de werken uit
Zij plakte op mijn bed een tekst
van yoni en van tempel,
verfde daarover een soort ei
het bed niet meer te zien
de maan die was verdwenen
Ik op haar werk, dat onbestemd
wortels, sprieten, golf
Nu namen we ons werk terug
ik schilderde van 't ei toen
het vrouwelijks van mij
Op haar…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Soms is het een golf die breekt en
zwelt op de oevers van verlangen. Een kracht die
zich niet laat dwingen maar traag haar vorm vindt in taal en klank
zich uitstrekkend als een rivier die haar bedding kiest en haar sporen achterlaat.
Het is ook het vuur dat ontbrandt in
de ontmoeting van ideeën.…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 Lanchero noemt hij zich
schipper, held met wilde haren
capitano op de kon-tiki
houten vlot boven afgrond
der peilloos zilten diepten
een dark horse
net als hij zelf
in de donkere nacht
onder toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Elke golf draagt een ongekend
verhaal dat ik bijna hoor, maar de woorden verdwijnen voordat ik ze grijp.
Ik adem in en de wereld
vertraagt, de stenen onder mijn voeten
zijn koud en levend. Het vloeiende ritme van de stroming
spreekt zonder woorden, en ik luister naar mezelf in het verborgen licht.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Een enkele golf tilt wit op,
als een hand die even groet
en dan weer wegzinkt in het duister,
terug naar de diepte waar geen naam meer geldt,
waar tijd zich oplost in zout en schaduw.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Elke golf is een gok, een
worp van dobbelstenen, tussen de veilige haven en het diepe zwijgen.
Hun dromen zijn gemaakt
van een ander soort zand, niet het zout
dat nu in hun ogen brandt. Ze staren naar de grens
waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Geen wiekslag sneller dan de stroom
van het licht, geen golf die de spiegel van de plas
verstoort. In het blijven staan vindt hij de maat van wat werkelijk
beweegt, en leest hij de hartslag van het landschap als een geruisloze waarheid.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Ik verdwijn in haar ogen, poelen
van puur verlangen, een stroom die overspoelt als een machtige golf.
Uit schuim van de zee, waar
elementen versmelten, is zij als een nieuw
wezen sereen opgestaan: een godin van schoonheid die
mijn ziel doet gloeien, mijn hart tilt naar hoogten waar ik nooit meer land.…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden lichamen
die zich verplaatsen van de schaduw naar het licht
ademloos zien we de mysterieuze bewegingen van twee zielen
in één golf…
Onbegrip
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Je moet er niet aan
denken, dat we na een
tweede golf weer alles
moeten sluiten.
Geduld is een vereiste!
Voor iedereen is het
moeilijk,
je ziet het en je hoort
het. Dus aan alle
ondernemers: heb
geduld.…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 de vloeraanvegers en de handenschudders
blinde politieke aardverschuivers
steeds dieper dompelen ze ons in rouw
De zeemeermin draagt haar met paardestaarten
uilen dragen water naar athene
alweer marcheert napoleon naar wenen
dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten
Een radar pikt een drone, geen averij
bij mammoettankers in de golf…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Ik golf in de zee
zoals ik golfde in haren.
De wolken trekken zich in afschuw af
van het ondermaanse. Je staat hemels besmeurd
en perplex bij de gedachte aan aankomst.
Je wacht jezelf nog toppen tsunami
met je lust aan de voet van het wachten.
Je ziet jezelf naakt voor het raam
in het salon van je weigering.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 De zee draagt een taal van duizend stemmen,
elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.
Het licht van de toren draait,
traag en helder, snijdt door de nacht en
opent mijn teder hart. Ik voel de trilling in mijn borst,
een zachte zekerheid dat ook ik mag zijn: een licht dat niemand dooft.…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De vergulde haren, schitterend als zonlicht op het water,
Doch ongrijpbaar als de golf die breekt en vergaat.
Haar ogen, dieptes van de oceaan, mysterieus en eindeloos.
Wat is het dat me ontglipt, dat ik niet kan vangen?
De lach zo zoet als de vruchten na het rijpen,
Doch voorbijgaand als een vallende ster.…