1149 resultaten.
Verpakt in feest
netgedicht
5.0 met 93 stemmen
443 waar satijn
ons scheidt
is de grens
al open voor
langere tijd
verpakt in
feest kleurt
liefde muziek
in talloze
refreinen
waarbij het
zachtjes deinen
stilaan gaat
verdwijnen in
spannend gaan
en satijn
de drijvende
kracht blijkt
te zijn in een
frictievol bewegen
zacht dekt
zij ons toe als
wij de bloem met
een intieme zoen…
De overstap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.451 De lucht neemt de plaats in,
het golven waarin alles
zijn grens en huid aflegt,
en hoe de gedachten door elkander gaan,
alle gedachten samen, de grote wijde geest
die over de wateren zweeft,
maar er is geen water en er is,
denkt het, er is niets dat zweeft...
Er is de huidloosheid, en wensen dat ik wist.…
Gedragen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.240 Het bracht strijd
tranen en pijn
was soms moeilijk
te begrijpen
als ik met gevoel
niet om kon gaan
verleden me in
zijn greep hield
geen uitweg vond
niet kon vergeten
wat me als kind
was overkomen
toch kende ik ook
emotie al kon ik
het moeilijk tonen
tot ik werd opgetild
gedragen over
de grens van geslotenheid
ruimte ging…
De dans in zwart en wit (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.014 Dansend door het leven
Dat is mijn voorgenomen wens
Geen keuze tussen zwart of wit
Maar leven als een kleurrijk mens
Op zoek naar de ideale balans
Zonder een onaantastbare grens
Het is een kwestie van geven en nemen
Hebben van respect voor alle levens
Dansend door het leven
Dat is mijn voorgenomen wens
Houden van de kleuren om ons…
Apostille
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Het blauw is bijna inktzwart
wanneer hij na iets meer
dan een halve eeuw
vaderloos
schrijft over zee en land
met een woelige krul
legt aard waardevol neer
naast een prent
tijdloos
waar ontstaan verdwijnt
opgeborgen in een kast
ontbreekt het laatste stukje
vergeeld
zoeken twee handen
moedig verbonden door zijn
de vergeten grens…
licht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.224 Tussen vandaag en morgen
In een toekomst die de mijne is
En zal worden
Het licht doet pijn
Omdat de weg ervoor
de mijne niet meer is en de grens
tussen weten en voelen
afwezig is.
Voelen is nu weten geworden.
De krekels die langs de weg te horen zijn
doen me denken aan vroeger
nu het voelen bijna weg is en het weten
overal.…
De mens alleen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.214 ik ben ook maar een mens
zo sterk en kwetsbaar
kwetsbaar sterk
balancerend op de grens
van geven en ontvangen
ontvangend incasseren
hartgrondig geven
soms dood en doodlevend
vaak door ik weet niet wat gedreven
hij die zegt je bent mooi
of hoi, jij ja, die jij
het wordt in mijn hart geweven
als je hoofd in een eeuwig…
vertwijfeling
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.816 'k weet niet of ik dit nog langer kan
dit houden van een mens, een man
die ik dan weer wel
dan weer niet zie
en steeds weer denken
dit te moeten
kunnen verdragen
het vult mijn dagen
oh ja, maar niet zoals ik dat zou willen
mijn stilte is de vervanging voor het gillen
wat ik dan toch inwendig doe
waar ligt de grens van
wat een mens…
De overzijde zien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 het krioelen
tasten en voelen
kost weer te veel energie
heb mijn vleugels uitgestoken
zweef in stilte
land in rust
naar de grens
van het bestaan gezocht
ver van iedereen vandaan
het enige geluid
dat komen mocht
was mijn eigen hartenklop
nog leef ik
bruist mijn bloed
de overzijde zien doet me goed
ben op mijn
eigen wereld…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
Zeilende stenen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 aan mondhoeken kabbelend
proef ik een vloeibare wens
de lucht te bevolken, te dolen
langs een frisse, onbewaakte grens
de ideale plek om een offer
over bodemloze grond te plengen
of mijn stoffig lijf uit aderkalk
met gestrekte adem te lengen
bij hoog mikken of laag scheren
kent deze platgeslagen woestijn
noch gebeitelde geboden…
Een goede morgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
576 Een blij gemoed kent
geen enkele grens.…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Vol ijdelheid neemt en bemachtigt de mens
alles wat hij op zijn pad kan vinden,
stelt zich daarbij slechts dan een vaste grens
als de vruchten van gebruik hem niet zinden.…
Geitenhart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 In zijn hart woonde een wilde
geit die droomde van het paradijs
dus besloot hij erheen te gaan
en het was groter dan gedacht
Hij keek wekenlang uit
naar de allermooiste plek
om te gaan wonen, tot hij op een dag
de grens naderde, een muur
van bergen, en hun gewicht vulde
zijn benen, hij kon niet verder
en bleef waar hij was
zonder antwoord…
collateraal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 door samen op te trekken
achter te laten, alleen
zodra de stappen zijn gelicht
hun indrukken als geheugen
uit geboomte getrokken
hier ligt de brandgang
van onbekend terrein
grens en bosrand
alle paden afzonderlijk
maken het verschil
tussen verblijven en er zijn…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 In het duistere onder
van de toren vangt alleen
het koord licht, heen en weer
onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar…
Een goed gevoel
hartenkreet
4.8 met 96 stemmen
4.193 Voor jou heeft de dag niet bestaan,
Voor mij is hij in het geheugen gebrand,
Neen, ik ben echt niet verliefd,
Sta stevig met beide voeten op de grond,
Voor mij had de vriendschap een waarde,
Ach hoe poëtisch, hoor ik je al denken,
Maar vervreemding is wat nu zal komen,
Elkaar niet meer aankijken oprecht,
Na de grens die wij zo vaak hebben…
Wat is gebeurd
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
3.802 Vervreemding
Is dat wat komt
Elkaar niet meer aan kunnen kijken
Is dat wat volgt
Ik weet niet
Wat ik moet zeggen
Om te vergeten
Wat is gebeurd
Is dit dan de grens
Die we zo vaak zochten
Zonder te bedenken
Dat te ver gaan bestaat
Steeds maar weer
Trekken we aan
En stoten we af
Tot nu
Te veel verwarring
Te veel vragen
Te ver…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.
Het donker spiegelt angst
in open en gesloten ogen,
tot 's morgens,
bij het eerste kraaien,
de geesten weer vervagen.…
van gogh
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.061 De overschreden grens
De botte bijl die hakte
dat hoorde bij Van Gogh als
Een bijzonder mens
Waar anderen stonden
Liep hij door
Waar anderen hielden
Ging hij voor
Onder aversie of bewondering
Met minachting of roekeloos
Al naar hij verkoos
Waar anderen doorgaan
Werd hij gestopt
Waar anderen vervolgen
Ging hij heen
Onder aversie of…
ik ben naar Gent gegaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.273 Gent was haar laatste grens.
Ik ben terug naar Gent gegaan
zoekend tussen grootse graven,
zij heeft er geen steen meer staan
om mij aan letters nog te laven.…
Tijdverdrijf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
867 O leven zo bijzonder
somber voorbeschikt
dagelijks gedonder
je hebt mij in gelikt
nu mijd ik je patronen
loop niet langer vast
wou jij dat ik zou wonen
heb ik jou verast
ik verdrijf je leven
als tijdelijk verblijf
rijm wil ruimte geven
geen binding met dit lijf
jij kunt niet bevangen
je dood is mij geen grens
ik zal vrijheid langen…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ik ben klaar met
kijken naar de lucht
heb mijn gedachten
de ruimte gegeven
maar ze vluchten
wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
zee van tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 Daarom worden er steeds
weer schepen gebouwd,
op de grens van het tij.
En wij blijven toekijken,
hoe ze opgeheven worden,
door de zee, de zee van de tijd.…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…
Luchtacrobatiek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 (voor Rimmer)
Een wolk spreeuwen
als een grote, enorm
wendbare golf die klotst en
deint aan het gewelf
~~ ~~ ~~
Op de grens van
dag en avond, worden
blauwzwarte besjes van de
Kornoelje verteerd
~~ ~~ ~~
Met z'n allen
één, scherend door de lucht
Een zeer artistiek schouwspel
van bovenste plank
~~ ~~ ~~
Na het struinen…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
764 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Zonder ergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 N-ergens:
zonder doel, zonder grens
zonder voornemen,
gedachten niet gekooid
in een getekend keten
van oorzaken, vlug vergeten
boven orde, wanorde en toch geplooid.
Overvalt me ontroering,
gezuiverd van ieder woord
of is het bidden zonder verlossing?…
Resumé
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Toen zonlicht ons
in de ochtend tegemoet scheen
bewoog mijn hersenarbeid
voorbij de beperking waar
de hele reut hetzelfde was
nabij de horizon van een land
dat ik zelf had verzonnen
vond ik jouw onschuld
in een droom die het verlangen
deed zwijgen met de toezegging
van jouw temperament
achter de grens waar alles anders was
met de belofte…