3086 resultaten.
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Door kelken van onwezenlijk kristal
poëzie
4.3 met 15 stemmen
2.078 Melkwegen welven; nevels, overal;
En sterrebeelden flikk'ren, puntig geel:
Boven 't diep-werkliJk paars tilt, irreëel,
Iedere kelk, een spieg'lend niets, 't heelal.…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden
Ons heelal…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 Een stip op een stip voorbij de zon,
die zelf is zoekgeraakt in het heelal
van melkwegstelsels achter melkwegstelsels.
De mens: waar praat zij van in al die tijd,
aeonen ruimte, zevenmijlen licht
en zeventig maal zeven mijlen niks.…
Zoals 't is
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.265 Loop
de weg
zoals
de weg
loopt
loopt
de weg
zoals
't is…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
begrip van god
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
989 dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet
en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur
de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug…
Sterre 2007
netgedicht
3.8 met 63 stemmen
6.714 Opnieuw een ster ontdekt
uiteindelijk uit twee bestaat
Zij blazen zich op in fel licht
al zeventig dagen vergaat
want anders niet ontdekt
Zoveel helderheid die
in het donker verdwijnt
opgemerkt aarde bereikt
De passie van een ster
is het lichtsterktse te zijn
het duister voorgoed
weggejaagd, op de vlucht…
In voor- en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.783 Jij
Jouw liefde
Groots als een bos
In een eeuwige lente
Maar mocht er een blad vallen
Dan weet ik ervan…
Transformatie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
730 Lichtreus van de nacht
Verandert in witte dwerg
Uitgebluste ster…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Het was zo'n ochtend dat de wereld wel
een warboel leek, waarin er om mij heen
zo veel rumoer te horen was, dat geen
geluid erbovenuit kwam. Elke tel
vermoedde ik een opstand of een rel,
maar nergens zag ik mensen, iedereen
stond binnenshuis te kletsen of alleen
te staren naar een televisiespel.
En ik? Ik liep alleen wat in het rond
en…
Mijn ster op zonnejacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
896 zag je
vanmorgen
in de sterren
jij twinkelde een
eerste lief maar uit het donkerte
kwamen er meer van verre
elk met een eigen teken
gaven voeding aan ons heelal
maakten alles ietsjes breder
jij verdiepte toen ik
de zon jou uit de eerste
hand liet strelen met haar licht
ga met mij mee jij bent
mijn ster op zonnejacht
en nooit…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Oneindig ver..
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.782 Zo ver als afstand in een echo klinken kan
Zo ver ben ik bij jou vandaan
Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan
Zo ver ben je uit mijn levensbaan
Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt
Zo ver ben je nog nooit geweest
Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt
Zo ver voel ik de pijn het meest…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
wonderen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.332 wonderen
je vraagt je af of ze wel bestaan
of het niet altijd zo geweest is
een aarde, een maan
wie schiep dan het heelal ?
de aarde écht in zeven dagen ?
hoe zit het met de zondeval ?
zit u ook met zoveel vragen ?
zomaar ontstaat er leven
eerst microscopisch klein
later loopt er een mens
zou God dan verzonnen zijn ?…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal:
De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken,
Toen om hun scherpe toppen donderblokken
Versplinterden tot klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol…
Mars
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.427 Meneer met de rode jas
ik klop bij u aan,
'k weet zeker dat u er was,
zag u net nog staan.
Ik ken u van ver af,
uw kleding is mij bekend,
ik wil u zien zoals ik u nooit zag,
ben uw aangezicht gewend.
Ik wil weten of u vloeibaar bent,
waar u echt uit bestaat,
of u dieren bij namen kent,
of u überhaupt leven toelaat.
Spoedig zal ik…
Kind en mens
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.098 Hoe heerlijk goed is 't een klein kind te wezen,
Klein voor de eenheid van het groot heelal,
De pracht, die nooit dit hart bereiken zal,
Waarnaar wie groter ware' een wereld wezen.
0!…
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
Zand
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
852 Hij pakt de krant
en boert
bloed, in kleur
hij zucht
pagina drie
en leest
zon, sterren
hij gaapt
niet zo veel
kneedt zijn kruis
als zandkorrels op aarde
krabt zijn navel
wellicht meer
pakt zijn bril
net - zo - veel
hij kreunt
zijn vrouw
hij staart
ze kijkt
hij beeft
ze komt
hij pakt
haar hand…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
In de wolken 2
gedicht
3.3 met 14 stemmen
8.862 Vreemdeling, wel eens voortvluchtig
in dit land teruggekeerd.
Het vaderhuis een aandenken,
de vaste aasplek van de tijd.
Maar vertrouwd met de worg der stervenden
ben ik niet anders dan uw geest
op zoek naar een zwermrijper andere
als de leegte wordt gewijd.
Zo word ik uw drijfanker,
neemt gij de dood niet meer.
-----------------…
Oerknal
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.099 Het waanzinnige vuurwerk
dat ik in mijn borst voel
bij jouw aanblik;
zou het misschien een vonk
van de oerknal kunnen zijn?
Vanuit het absolute, koude niets
is er opeens
een oceaan, een storm
van licht
wanneer jij nadert
en ik weet zeker:
als het branden in mijn hart
de laatste vonk
van de oerknal is,
zal er na jou geen licht meer…
Wie zwijgt...
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.083 Toen alles zo donker als roet was,
schiep God, die het toppunt van spoed was,
't heelal in zes dagen.
Het kon 'm behagen.
Hij zweeg, daar hij zag, dat het goed was.
De paus gaf in Polen z'n zegen,
verbaasde zich over Gods wegen
en vroeg aan de Heer:
'Waarom hebt u weleer
bij de holocaust immer gezwegen?'…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
Schrijf-ster
snelsonnet
4.0 met 24 stemmen
2.644 Zijn werk is van een andere planeet,
Zoveel heeft hij zijn lezersvolk te bieden;
Vandaar dat voortaan een planetoïde
Ver in de Melkweg Harry Mulisch heet.
Het is terecht om hem zo te belonen
Als hij tenminste zelf daar ook gaat wonen.…